MEDENİ DURUMLARI FARKLI OLAN BİREYLERDE YALNIZLIK İLE BAŞA ÇIKMA

Öz

Çağımızın bireyde yarattığı temel bunalım olan yalnızlığı, birçok insan yaşamının belli bir döneminde deneyimlemektedir. Bu duygu genelde rahatsız edici ve üzücü olup şiddetli ve uzun sürdüğünde kişinin akıl sağlığını tehlikeye atabilmekte, depresyona zemin hazırlayabilmekte ve intihar riskini artırabilmektedir. Sosyal ilişkilerin önemli ölçüde yetersiz olduğuna dair acı bir uyarı olan yalnızlık, sosyal bir varlık olan insanın yaşam kalitesini olumsuz etkilemektedir. Kişi bu uyarıya kayıtsız kalamayarak kendince olumlu/olumsuz arayışlara girebilmektedir. Kişinin girdiği bu arayışlarla başlayan başa çıkma yöntemleri istenilen yaşam kalitesinin elde edilmesinde büyük bir öneme sahip olmaktadır. Bu çalışmada evli ve özellikle bekâr bireylerin yaşamında yalnızlık ve yalnızlıkla başa çıkmada geliştirilen yöntemlerin araştırılması hedeflenmiştir. Nitel araştırma yöntemine göre tasarlanan bu çalışmada veriler 15 bekâr ile 15 evli olmak üzere toplam 30 kişi ile yarı yapılandırılmış görüşme tekniğiyle elde edilmiştir. Araştırmayla bekâr bireylerin, evli bireylere göre yalnızlığı daha yoğun yaşadığı ve yalnızlığın daha yoğun yaşanmasına neden olabilecek olumsuz başa çıkma tarzları geliştirdikleri tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yalnızlık
• Yalnızlık ile başa çıkma
• Bekârlık
• Evlilik
• Aile

COPİNG WİTH LONELİNESS İN İNDİVİDUALS IN TERMS OF MARİTAL STATUS

Öz

Loneliness, which is the main depression created by our age in the individual, is experienced by many people in a certain period of their lives. This feeling is often disturbing and distressing. When it is severe and prolonged, it can endanger the mental health of the person, prepare the ground for depression and increase the risk of suicide. Loneliness, which is a painful warning that social relations are insufficient, negatively affects the quality of life of a person as a social being. By not being indifferent to this warning, the person may engage in positive/negative pursuits in his own way. Coping methods, which begin with these pursuits, are of great importance in achieving the desired quality of life. Therefore, in this study, it is aimed to investigate loneliness and methods developed for coping with loneliness in the lives of married and especially single individuals. In this study, which was designed according to the qualitative research method, the data were obtained by semi-structured interview technique with a total of 30 people, 15 of whom were single and 15 of whom were married. With the research, it has been determined that single individuals experience loneliness more intensely than married individuals and develop negative coping styles that may cause loneliness to be experienced more intensely.

Anahtar Kelimeler

• Loneliness
• Coping with Loneliness
• Singleness
• Marriage
• Family

Kaynakça

1. Baş, G. (2010). An Investigation Of The Relationship Between Shyness And Loneliness Levels Of Elementary Students İn A Turkish Sample. International Online Journal Of Educational Sciences. 2, 419-440.
2. Buluş, M. (1997). Üniversite Öğrencilerinde Yalnızlık. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 3, 82-90.
3. Byrne, A. (2000). Singular Identities Managing Stigma, Resisting Voices, Women's Studies Review. 7, 13-24.
4. Canatan, K., E. Yıldırım. (2011). Aile Sosyolojisi. İstanbul: Açılımkitap.
5. Ceyhan, S. (2005). Kayseri Nuh Naci Yazgan Sağlık Ocağı Bölgesinde Yaşayan 65 Yaş ve Üstü Bireylerin Yalnızlık Düzeylerinin İncelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). ERÜ SBE, Kayseri. Demiray, Ö. (2006). Evlilikte Uyumun Demografik Özelliklere Göre İncelenmesi. (Yüksek Lisans Tezi). DÜ SBE, Diyarbakır.
6. Duy, B. (2003). Bilişsel-Davranışçı Yaklaşıma Dayalı Grupla Psikolojik Danışmanın Yalnızlık Ve Fonksiyonel Olmayan Tutumlar Üzerine Etkisi. (Doktora Tezi). AÜ EBE Ankara. Dündar, Ö. (2018). Değişen ve Değiş(e)meyen Yönleriyle Aile: Yapısı, Türleri, İşlevleri. Nurşen Adak (Ed.) Değişen Toplumda Değişen Aile içinde (ss.39-65). Ankara: siyasal kitabevi.
7. Erol, Z. (2018). Yalnızlık Psikolojisi. İstanbul: Timaş Yay.
8. Geçtan, E. (2009). İnsan Olmak. İstanbul: Metis Yay.

9. Hertel, J., Schütz, A., DePaulo, B. M., Morris, W. L. ve Stucke, T. S. (2007). She’s single, so what? How are singles perceived compared with people who are married? Zeitschrift fur Familienforschung, 19, 139-158. İmamoğlu, S. (2008). Genç Yetişkinlikte Kişilerarası İlişkilerin Cinsiyet, Cinsiyet Rolleri Ve Yalnızlık Algısı Açısından İncelenmesi. (Doktora Tezi). MÜ EBE, İstanbul.
10. Kılıç. M.E. (2018). Hayatlarının Bir Döneminde Yetiştirme Yurdunda Kalmış Bireylerde Yalnızlık Düzeyi Ve Sosyal Bütünleşme Arasındaki İlişki Üzerine Bir Araştırma. (Yüksek Lisans Tezi). CÜ SBE, Sivas.
11. Kızılgeçit, M. (2011). Yalnızlık Umutsuzluk Ve Dindarlık İlişkisi. (Doktora Tezi). AÜ SBE, Erzurum.
12. Mağara, G. (2019). Yetişkin Bekâr Kadınların Bekârlığa İlişkin Algıları. (Yüksek Lisans Tezi). HÜ SBE, Ankara.
13. Özatça, A. (2009). Ergenlerde Sosyal Ve Duygusal Yalnızlığın Yordayıcısı Olarak Aile İşlevleri. Ergenlerde Sosyal Ve Duygusal Yalnızlığın Yordayıcısı Olarak Aile İşlevleri. ÇÜ SBE, Adana.
14. Perlman, D. , L.A. Peplua. (1984), Lonelıness Research: A Survey Of Empırıcal Fındıngs. L.A. Peplau And S Goldston (Ed), Preventing The Harmful Consequences Of Severe And Loneliness İçinde (ss. 13-46) U.S. Government Printing Office.
15. Perlman, D., L.A. Peplua. (1982). Theoretical Approaches To Loneliness. L A Peplau And D. Perlman (Ed.). Loneliness A Sourcebook Of Current Theory Research And Therapy İçinde (ss. 123-134). Newyork: A Wiley-İnterscience Publication.
16. Rokach, A., H. Brock. (1998). Coping With Loneliness. The Journal Of Psychology: Interdisciplinary And Applied. 132(1). (107-127). https://doi.org/10.1080/00223989809599269.
17. Rokach, A. (2004). Loneliness Then And Now: Reflections On Social And Emotional Alienation İn Everyday Life. Current Psychology. 23, 24-40. Rook, K. S., Peplau, L. A.(1982). “Perspectives on Helping The Lonely”, Daniel Perlman, Letitia Anne Peplau (Ed.), Loneliness: A Sourcebook of Current Theory, Research and Therapy, (ss.351- 378), New York 1982, s. 364.
18. Sayıoğlu, C. (2012). İşte mesele: Anlaşılmak ya da Anlaşılmamak. Erişim tarihi: 01.08.2012 https://www.tavsiyeediyorum.com/makale_9348.htm.
19. Seyyar, A., Y. Genç (2010). Sosyal Hizmet Terimleri (Ansiklopedik “Sosyal Pedogojik Çalışma” Sözlüğü). Sakarya: Sakarya Kitapevi.
20. Sharp, E., L. Ganong. (2011). ''I'm a loser, I'm not married, let's just all look at me'': Ever-single women's perceptions of their social environment. Journal of Family Issues. 32, 956- 980. https://doi.org/10.1177/0192513X10392537.
21. Şen, B. (2009). Evlenmek Üzere Başvuruda Bulunan Bir Grup Nişanlı Çiftin Evlilik Ve Evlilik Öncesi Çift Eğitimine İlişkin Bilgi, Görüş Ve Değerlendirmeleri. (Yüksek Lisans Tezi). HÜ SBE, Ankara.
22. Şentürk, Ü. (2008). Aile Kurumuna Yönelik Güncel Riskler. Aile Ve Toplum Eğitim Kültür Araştırma Dergisi. 14, 8-27.
23. Turan, Y. (2018). Yalnızlıkla Başa Çıkma: Yalnızlık, Dini Başa Çıkma, Dindarlık, Hayat Memnuniyeti Ve Sosyal Medya Kullanımı. Cumhuriyet İlahiyat Dergisi. 22, 395-434.
24. Türkiye Dil Kurumu. (2019). Https://Sozluk.Gov.Tr.
25. Veenhoven, R. (1996). The Study Of Life-Satisfaction. W. E. Saris, R. Veenhoven, S. A., & B. Bunting (Ed.) A Comparative Study Of Satisfaction With Life İn Europe (S. 1-37). Eötvös University Press: Budapeşte.
26. Yahyaoğlu, R. (2019). Yalnızlık Psikolojisi. İstanbul: Hayat Yay.
27. Yıldız, M., M.E. Kılıç. (2018). Yetiştirme Yurdunda Kalmış Bireylerde Yalnızlık ve Sosyal Bütünleşme Düzeylerinin Bazı Sosyo-Demografik Özellikler Bakımından İncelenmesi. Uluslararası İnsan Çalışmaları Dergisi. 2, 394-409. https://doi.org/10.35235/uicd.480732.
28. Younger, J.B. (1995). The Alienation Of The Sufferer. Advanced Nursing Science. 17,53-72.
29. Zengin, S., Kızılgeçit, M. (2011). Yalnızlık Hissi: Teorik Yaklaşımlar. Din bilimleri Akademik Araştırma Dergisi. 11, 217-229.