A General Evaluation on Program Accreditation in Social Work Education in Türkiye

Öz

Accreditation as an evaluation tool in quality assurance has gained increasing attention after the COVID-19 pandemic in our country. Today, many departments in universities focus on quality assurance and accreditation processes and make intensive efforts to obtain program accreditation. Since the mid-2000s, disorganization and instability have been observed in social work education in Türkiye, as departments have opened rapidly without a prepared academic infrastructure; this situation has also negatively affected the quality of education. To overcome this problem, initiating and expanding the program accreditation process has been one of the main goals. However, it can be observed that the process has progressed at a slow pace, with only a few program accreditations having been achieved. This study aims to provide a general evaluation of social work education in Turkey by revealing the current situation regarding program accreditation. In the study, the quality assurance and accreditation process based on the principles of continuous development, transparency, and accountability was introduced; the basic features of program accreditation in social work education and the current situation in our country were mentioned; and some suggestions for the development, dissemination, and acceleration of program accreditation were included in the conclusion section.

Anahtar Kelimeler

• Quality assurance
• accreditation
• program accreditation
• social work education

Türkiye’de Sosyal Hizmet Eğitiminde Program Akreditasyonu Üzerine Genel Bir Değerlendirme

Öz

Kalite güvencesinde bir değerlendirme aracı olarak akreditasyon, ülkemizde COVID-19 Pandemisi sonrasında giderek daha fazla ilgi görmeye başlamıştır. Günümüzde üniversitelerdeki pek çok bölüm kalite güvencesi ve akreditasyon süreçlerine odaklanmakta ve program akreditasyonu alabilmek için yoğun bir şekilde çaba harcamaktadır. 2000’li yılların ortasından itibaren ülkemizde akademik alt yapısı hazırlanmadan hızla açılan bölümlerle birlikte sosyal hizmet eğitiminde bir dağınıklık ve savrulma gözlenmiş; bu durum eğitimin niteliğini olumsuz şekilde etkilemiştir. Bu tablonun önüne geçmek adına program akreditasyonu sürecinin başlatılması ve yaygınlaştırılması başlıca hedeflerden biri olmuştur. Ancak sürecin ağır bir tempoda ilerlediği ve çok az sayıda program akreditasyonuna ulaşıldığı görülmüştür. Bu çalışmada ülkemizde sosyal hizmet eğitiminin program akreditasyonu açısından mevcut durumu ortaya konularak genel bir değerlendirmesinin yapılması amaçlanmıştır. Çalışmada; sürekli iyileşme, şeffaflık ve hesap verilebilirlik ilkelerine dayanan kalite güvencesi ve akreditasyon süreci tanıtılmış, sosyal hizmet eğitiminde program akreditasyonunun temel özelliklerine ve ülkemizdeki mevcut durumuna değinilmiş, sonuç bölümünde program akreditasyonunun geliştirilmesi, yaygınlaştırılması ve hızlandırılmasına yönelik önerilere yer verilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Kalite güvencesi
• akreditasyon
• programakreditasyonu
• sosyal hizmet eğitimi

Kaynakça

1. Acar, H., Alptekin, K., Polat, G., & Akarçay Ulutaş, D. (2016). VI. Sosyal Hizmet Eğitimi Çalıştayı Sonuç Raporu: Sosyal Hizmet Eğitiminde Güncel Sorunlar ve Sosyal Hizmet Eğitiminin Geleceği. K. Alptekin (yayına hazırlayan). (İçinde) Sosyal hizmet eğitiminin niteliğini geliştirme çalışmaları (ss. 26-34). Sosyal Hizmet Uzmanları Derneği, e-Kitap No:1.
2. Allen, K.M., & Friedman, B.D. (2010). Affective learning: A taxonomy for teaching social work values. Journal of Social Work Values and Ethics, 7(2). https://www.researchgate.net/publication/273773847
3. Alpaydın, Y., & Topal, M. (2022). Eğitim fakültelerindeki akreditasyon deneyimleri üzerine nitel bir araştırma. İnsan & Toplum, 12(2): 232-265. https://doi.org/10.12658/M0657
4. Alptekin, K. (2021). Sosyal hizmet eğitiminde kontrolsüz büyüme döneminin ağır faturası: Açıköğretim. M. Kırlıoğlu & D. Akarçay Ulutaş (editörler). (İçinde) Sosyal hizmet eğitiminin genişleyen sınırları: Uygulama ve araştırma için bir rehber (ss. 42-62). Konya: Eğitim Yayınevi.
5. Alptekin, K., & Türkeri, S.S. (2023). Ulusal sosyal hizmet eğitimi standartları ve yeterliliklerini belirleme üzerine yapılan çalışmalara genel bir bakış. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 7(1), 18- 29. https://doi.org/10.55109/tushad.1255478
6. Aktan, C.C., & Gencel, U. (2010). Yüksek öğretimde akreditasyon. Organizasyon ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 2(2), 137-146.
7. Ayyıldız, A.A. (2021). Sosyal hizmet eğitimi ve akreditasyon. Türkiye Sosyal Hizmet Araştırmaları Dergisi, 5(2), 72-84.
8. Bakioğlu, A., & Ülker, N. (2015). Üniversitede akreditasyon. Ankara: Nobel Yayınevi.

9. Council on Social Work Education (CSWE) (2024). About CSWE. https://www.cswe.org/about-cswe/
10. Cardoso, S., Rosa, J.M., & Stensaker, B. (2016). Why is quality in higher education not achieved? The view of academics. Assessment & Evaluation in Higher Education, 41(6), 950–965. https://doi.org/10.1080/02602938.2015.1052775
11. Educational Policy and Accreditation Standards (EPAS) (2022). Council on Social Work Education (CSWE). https://www.cswe.org/getmedia/bb5d8afe-7680-42dc-a332-a6e6103f4998/2022-Educational-Policy-and-Accreditation-Standards-(EPAS).pdf
12. Fidan M., Bıyıklı F., & Özkara, B. (2022). Akademisyenler için akreditasyon ne anlama geliyor? Yükseköğretimde kalite üzerine nitel bir araştırma. Sosyal Mucit Academic Review, 3(2), 213-236. https://doi.org/10.54733/smar.1166028
13. Global Social Work Statement of Ethical Principles (2018). International Federation of Social Workers. https://www.ifsw.org/global-social-work-statement-of-ethical-principles/
14. Global Standards for Social Work Education and Training (2020). International Federation of Social Workers (IFSW). https://www.ifsw.org/global-standards-for-social-work-education-and-training/
15. Guidance on the qualifying education and training standards (2021). Social Work England. https://www.socialworkengland.org.uk/standards/qualifying-education-and-training-standards-guidance-2021/
16. Human Rights (1996). International Federation of Social Workers (IFSW). https://www.ifsw.org/human-rights-policy/
17. The Role of Social Work in Social Protection Systems: The Universal Right to Social Protection (2016). International Federation of Social Workers (IFSW). https://www.ifsw.org/the-role-of-social-work-in-social-protection-systems-the-universal-right-to-social-protection/
18. Karataş, K., & Erkan, G. (2005). Türkiye’de sosyal hizmet eğitiminin tarihçesi. Ü. Onat (yayına hazırlayan). (İçinde) Sosyal hizmet sempozyumu 2002: Sosyal hizmet eğitiminde yeni yaklaşımlar. (ss.112-133). Ankara: Aydınlar Matbaacılık.
19. Kaygusuz, E. (2023). Türkiye’de iletişim eğitiminin akreditasyonu: Akredite programlardaki idareci akademisyenlerin görüşlerine yönelik bir araştırma. Connectist: Istanbul University Journal of Communication Sciences, 64, 123-153. https://doi.org/10.26650/CONNECTIST2023-1238362
20. Kut, S. (2005). Türkiye’de sosyal hizmet mesleğinin eğitimi. Ü. Onat (yayına hazırlayan). (İçinde) Sosyal hizmet sempozyumu 2002: Sosyal hizmet eğitiminde yeni yaklaşımlar (ss. 9-13). Ankara: Aydınlar Matbaacılık.
21. Romanowski, M.H. (2021): The idolatry of accreditation in higher education: Enhancing our understanding. Quality in Higher Education. https://doi.org/10.1080/13538322.2021.1948460
22. Ulusal Sosyal Hizmet Eğitim-Öğretim Standartları (Lisans Düzeyi) –Revize- Raporu (2020). K. Alptekin, T. Yiğit, E. Kahramanoğlu ve A. İçağasıoğlu Çoban (raporu hazırlayanlar). Sosyal Hizmet Okulları Derneği. Ankara.
23. Segal, E.A., Gerdes, K.E., & Steiner, S. (2007). An introduction to the profession of socialwork: Becoming change agent. 2nd edition. Belmont, CA: Thomson--Brooks/Cole.
24. Sosyal Hizmet Ulusal Çekirdek Eğitim Programı (SHUÇEP) (2022). K. Alptekin, A. İçağasıoğlu Çoban, I. Bulut, C. Özbesler, H. Acar, E. Kahramanoğlu ve T. Yiğit (raporu hazırlayanlar). https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/egitim_ogretim_dairesi/Ulusal-cekirdek-egitimi-programlari/sosyal-hizmet-ulusal-cekirdek-egitim-programi.pdf
25. Şendur Atabek, G. (2023). Türkiye’de iletişim eğitimi alanında akreditasyon süreci. Akdeniz İletişim, (20. Yıl Özel Sayısı - 42), 107-122. https://doi.org/10.31123/akil.1322584.
26. Taşcı, D., & Lapçın, H.T. (2023). Yükseköğretimde kalite güvencesi sistemi: kurumsal akreditasyon raporları üzerinden bir değerlendirme. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 24(1), 1-16. https://doi.org/10.17494/ogusbd.1185953.
27. The Role of Social Work in Social Protection Systems: The Universal Right to Social Protection (2016). International Federation of Social Workers (IFSW). https://www.ifsw.org/the-role-of-social-work-in-social-protection-systems-the-universal-right-to-social-protection/
28. The European Higher Education Area in 2015: Bologna Process Implementation Report. https://ehea.info/media.ehea.info/file/2015_Yerevan/73/3/2015_Implementation_report_20.05.2015_613733.pdf
29. Türkeri, S.S. (2023). Sosyal hizmet mesleği: Toplumsal rolleri ve yeterlilikleri. Ankara: Nika Yayınevi.
30. Veeran, V. (2013). Reframing the discourse on social work in the Arab world: Considerations for the accreditation of social work in the UAE. Social Work Education, 32(8), 1075-1088, https://doi.org/10.1080/02615479.2012.730512
31. Yükseköğretim Kalite Güvencesi ve Yükseköğretim Kalite Kurulu Yönetmeliği (2018). 23 Kasım 2018 tarihli ve 30604 sayılı Resmi Gazete. https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2018/11/20181123-16.htm
32. Yükseköğretim Kalite Kurulu (YÖKAK) (2024). Program akreditasyonu nedir? https://www.yokak.gov.tr/program-akreditasyonu/
33. Zastrow, C.H. (2008). Introduction to social work and social welfare: Empowering people. Belmont, CA: Thomson/Brooks/Cole
34. Zengin, O., Alptekin K., & Topuz, S. (2023). The current situation, bottlenecks, and expectations for the social work education: A pilot study. Social Work Education, 42(1), 65-79. https://doi.org/10.1080/02615479.2022.2050202