Examination of Normal and Exceptional Children’s Perceptions of Each Other and Themselves

Öz

The importance of preschool education is an undeniable truth. The basis of children’s personality, manner and behaviors that will be effective in the children’s life are created in this period. Because of this, the content and quality of the education that will be given to the child in this period is important. Especially, considering “being handicapped” as a social subject, it is highly important to inform children about this issue in preschool period. To prepare the programs about “being handicapped” more consciously and carefully, it is important to have pre-knowledge about the perceptions of children with normal development (CND) and children with special needs (CSN) about each other and themselves. Thus, starting from the knowledge of children, more sufficient and suitable information can be given to them. For this purpose the sampling group is created from 112 children, 56 boys (28 children have normal development, 28 exceptional children) and 56 girls (28 children have normal development, 28 exceptional children). In this study, a question form is prepared by the researchers to present the children’s perception style of each other and themselves. The form is applied by individual interview technique. The results of the research show that most of the children (CND:21, CSN:27) give the definition of “Child” by emphasizing the “little” concept. Also the results show that most of the children (CND:31, CSN:27) can not make the definition of “Exceptional Child”. It is also found out that children can make the definition of “physically handicapped” easily among other handicapped types because of its concrete and observable properties.

Anahtar Kelimeler

• preschool education,children with normal development

NORMAL GELİŞİM GÖSTEREN VE ÖZEL GEREKSİNİMLİ ÇOCUKLARIN KENDİLERİNİ VE BİRBİRLERİNİ ALGILAYIŞLARININ İNCELENMESİ

Öz

Okul öncesi eğitimin önemi yadsınamaz bir gerçektir. Çocuğun yaşamında etkili olacak kişilik özelliklerinin, tutum ve davranışlarının temeli, bu dönemde atılmaktadır. Dolayısıyla bu dönemde çocuğa verilecek eğitimin kapsamı, niteliği oldukça önem taşımaktadır. Özellikle, “engellilik” konusunun toplumsal bir konu olduğu düşünüldüğünde; okul öncesi dönemde çocukların bu konuda bilinçlendirilmesi oldukça önemlidir. Bunun için; okul öncesi dönemde ‘engellilik’ konusunda düzenlenebilecek programları daha bilinçli ve özenli hazırlamak için normal gelişim gösteren çocuklarla (NGÇ) özel gereksinimli çocukların (ÖGÇ) birbirlerini ve kendilerini algılayışları hakkında ön bilgi sahibi olmak oldukça önemlidir. Böylelikle, çocukların ne bildiğinden hareketle; onlara daha yeterli ve doğru bilgiler aktarılabilecektir. Bu amaçla, örneklem grubunu oluşturan 56’ sı kız (28’i normal gelişim gösteren, 28’i engelli), 56’sı erkek (28’i normal gelişim gösteren, 28’I engelli) toplam 112 çocuğa, araştırmacılar tarafından oluşturulan soru formu, bireysel görüşme tekniği kullanılarak uygulanmıştır. Araştırmadan elde edilen veriler sayı değerleri ile ifade edilmiştir. Araştırma sonucunda;, çocukların çoğunluğunun (NGÇ:21, ÖGÇ:27) “çocuk” tanımlamasını “küçük” kavramına vurgu yaparak ortaya koydukları saptanmıştır. “Engelli Çocuk” tanımlamasını ise çocukların çoğunluğunun (NGÇ:31, ÖGÇ:21) yapamadığı bulunmuştur. Ayrıca, çocukların somut, gözlenebilir özelliklerinden dolayı “bedensel engelli” tanımını diğer engel türlerine göre daha kolay tanımladıkları bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler

• okul öncesi eğitim,normal gelişim gösteren çocuk

Kaynakça

1. Diamond, K. E. ve Huang, H. (2005) “Preschoolers’ Ideas About Disabilities.” Infants & Young Children, 18 (1) 37-46.
2. Uppincott Williams & Wilkins, Inc. USA. Diamond, K. E. ve Hestenes, L. L. (1996) “Preschool Children’s Conceptions of Disabilities: The Salience of Disability in Children’s Ideas About Others.” Topics in Early Childhood Special Education, 16 ( 4). USA.
3. Innes, F. K. ve Diamond, K. E. (1999) “Typically Developing Children’s Interactions with Peers With Disabilities: Relationships Between Mothers’ Comments And Children’s Ideas About Disabilities.” Topics in Early Childhood Special Education, 19 (2). USA.
4. Longoria, L. ve Marini, I. (2006) “Perceptions of Children’s Attitudes Towards Peers with a Severe Physical Disability.” Journal of Rehabilitation, 72 (3) 19-25. USA.
5. Magiati, I., Dockrell, J. E., Anastasia-Eleni, L. (2002) “Young Children’s Understanding Of Disabilities:The İnfluence Of Development, Context, And Cognition.” Applied Developmental Psychology, 23 (2002) 409–430. England, UK.
6. Matias, Gutierrez, S. S. (2003) “Peer Acceptance of Children with Disabilities in Inclusive Preschool Programmes : Predictors and Implications.” The Degree of Joint Doctor of Philosophy. San Francisco State University in Special Education. USA.
7. Onur, B. (1995) Çocuk ve Ergen Gelişimi, İmge Kitapevi, II. Baskı, Ankara.
8. Rosinski, J. M. (1997) “Typical Children’s Attitudes Towards Children with Disabilities When Exposed to General Education Classrooms Utilizing Inclusion Versus General Education Classrooms without Inclusion.” Degree of Master of Science in Occupational Therapy. Faculty of D’Youville College School of Health and Human Services. Buffalo, NY.

9. Stalker, K. ve Connors, C. (2004) “Children’s Perceptions of Their Disabled Siblings: ‘She’s Different but it’s Normal for Us’. ” Chıldren & Socıety, Vol. 18, 218–230. UK.
10. Sucuoğlu, B. ve Kargın, T. (2006) İlköğretimde Kaynaştırma Uygulamaları: Yaklaşımlar, Yöntemler, Teknikler, Morpa Kültür Yayınları, 1. Basım. Ankara.
11. Türk Dil Kurumu Güncel Sözlük (2007) www.tdk.org.tr/TR/SozBul.aspx
12. UNICEF (1996). Çocuk Zirvesi Dünya Bildirgesi ve Faaliyet Planı “Önce Çocuklar”.
13. Worden, L. J. (2002) “Social Interactions and Perceptions of Social Skills of Children in Inclusive Preschools.” The Degree of Doctor of Philosophy with a Major in Family Studies. University of Delaware. USA.