ERGENLERDE BAĞLANMA STİLLERİ VE YALNIZLIK ARASINDAKİ İLİŞKİ
Öz
Bu araştırmanın amacı ergenlerin bağlanma
stilleri ile yalnızlıkları arasındaki ilişkiyi incelemek ve bağlanma
stillerinin ergenlerdeki yalnızlığı açıklama gücünü ortaya koymaktır.
Araştırmanın örneklemi, Konya ili merkez ilçelerinde ortaöğretime devam eden
581 öğrenciden oluşmaktadır. Araştırmanın örneklemi, öğrenim görmekte olan
öğrenciler arasından tesadüfi olarak seçilmiştir. Araştırma örneklemini
oluşturan öğrencilerin 371’i kız (%63.9) ve 210’u erkek (% 36.1) öğrencidir.
Veri toplama aracı olarak İlişki Ölçekleri Anketi ve Ucla Yalnızlık Ölçeği
kullanılmıştır. Ergenlerin bağlanma stilleri ve yalnızlıkları arasındaki
pozitif veya negatif ilişkinin ortaya konulmasında Pearson momentler çarpımı
korelasyon tekniği kullanılmıştır. Bağlanma stillerinin ergenlerin
yalnızlıklarını anlamlı düzeyde açıklayıp açıklamadığı ise regresyon analizi
ile test edilmiştir. Araştırma sonucunda güvenli bağlanma stili ile yalnızlık
arasında negatif yönlü anlamlı bir ilişki, korkulu bağlanma stili ile yalnızlık
arasında pozitif yönlü anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Bağlanma stillerinden
güvenli bağlanma stili yalnızlığı önemli düzeyde açıkladığı bulunmuştur.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Ainsworth, M. D. S. (1967). Infancy in Uganda: Patterns of Attachment Behavior. Retrieved Ma-yıs 13 2007, from http://www.psychology.sunysb. edu/attachemnt/pdf/mda_ugan ch 20. pdf Ainsworth M. D. S., Blehar, M. C., Waters, E., & Wall S. (1978). Pattern of attachment: a psycho-logical study of the strange situation. Hillsdale, Nj: Erlbaum.
- Ainsworh, M. D. S., & Bowlby, J. (1991). An et-hological approach to personality development. American Psyhclogist, 46, 333-341.
- Allen, J. P. ve Land, D. (1999). Attachment in ado-lescence. In J. Cassidy, & P. R. Shaver (Eds.), Handbook of attachment: Theory, research, and clinical applications (pp. 319-335). New York: Guilford Press.
- Aslan, S. H. ve Alparslan, N. (1999). The vali-dity, reliability and factor structure of the childho-od trauma questionnaire among a group of uni-versity students. Turkish Journal of Psychiatry, 10(4), 275-285.
- Bartholomew, K. ve Horowitz, L. M. (1991). At-tachment styles among young adults: A test of a four-category model. Journal Of Personality And Social Psychology, 61, 226-244.
- Bartholomew, K. ve Shaver, P. R. (1998). Met-hods of assessing adult attachment. Do they converge? From J. A. Simpson & W. S. Rholes (Editörler), Attachment theory and close relati-onships (pp. 25-45). New York: Guilford Press.
- Belsky J. ve Cassidy J. (1994). Attachment: Theory and evidence. In M. L. Rutter, D. F. Hay ve S. Baron-Cohen (Editörler), Development through life: A handbook for clinicians (pp. 373-402). Ox-ford, England: Blackwell.
- Bernstein, D. P. ve Fink, L. (1998). Childhood trauma questionnaire: a retrospective self-report (Manual). San Antonio, TX: The Psychological Corporation.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sosyoloji (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Özlem Karakuş
Bu kişi benim
Yayımlanma Tarihi
15 Ekim 2012
Gönderilme Tarihi
15 Ağustos 2012
Kabul Tarihi
1 Ekim 2012
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2012 Cilt: 23 Sayı: 2