Development of Social Policy and Social Services in Turkey

Öz

There is no doubt about the world that we live in has the necessary resources to meet the basic needs of human beings. However, everybody knows there have been great problems about the management, fair division and distribution of these resources. Poverty, unemployment and crime is the result of injustice in this division and threatens the basic human right, which is right to live. Social policy and social work is a field which is to increase humans functionality, solve problems decrease stress, developing problem solving skills and achieved the well being of people. Easing poverty and unemployment, maximising human rights are the most important aims of social policy. However this there has been a conflict to realize these aims. Social policy, put forward a theoretical framework about which aims to reconcile these aims by fulfillment of human needs. In social policy thinking put a great emphasis on the priority fulfillmentof basic needs of human. This also provided a criteria which can be utilized in determining the extent to which inequalities are permitted in a society. Achieving human well-being requires that solving client’s problems and nurture, sheltering needs are met. By basing especially on the principles of social policy theory, the Turkish context has been looked at. In this context make sugestion to building develeoped social policy and social work framework. 

Anahtar Kelimeler

• Social policy,social work

TÜRKİYE’DE SOSYAL POLİTİKA VE SOSYAL HİZMETLERİN GELİŞTİRİLMESİ

Öz

Üzerinde yaşadığımız Dünyanın, insanların temel ihtiyaçlarını karşılamak açısından yeterli kaynaklara sahip olduğu tartışma götürmez bir gerçektir. Ancak bu kaynakların işletilmesi, adil paylaşımı ve dağıtımında çok büyük sorunlar yaşandığı herkes tarafından dile getirilmektedir. Yoksulluk, işsizlik, suç bu paylaşımdaki büyük adaletsizliğin bir sonucu olup en temel insan hakkı olan yaşama hakkını tehdit etmektedir. Sosyal politika ve sosyal hizmet, bireylerin sorun çözme becerilerini geliştirebilmeleri, streslerinin azaltılması ve özellikle sosyal işlevselliklerinin yükseltilmesini, insanın iyi olma durumuna ulaşmasını hedefler. İşsizliğin ve yoksulluğun azaltılması ve insan haklarının tam olarak hayata geçirilmesi, sosyal politikanın en önemli amaçlarını oluşturmaktadır. Bu amaçların gerçekleştirilmesi beraberinde çözülmesi oldukça güç gerilimler yaratabilmektedir. Sosyal politikanın, bireylerin temel gereksinimlerinin karşılanması düşüncesi yukarıdaki amaçlara ulaşmada önemli bir rol oynamaktadır. Sosyal politika düşüncesinde, bireylerin temel gereksinimlerinin karşılanmasına vurgu yapılmaktadır. Bireyin iyilik haline ulaşması, bireylerin sorunlarının çözülmesi sosyal destek sağlanması ve beslenme, barınma gibi temel gereksinimlerinin karşılanmasını gerektirmektedir. Bir toplumda gelirin adil olmayan dağıtımına hangi koşulda tahammül edilebileceğinin belirlenerek, yoksullukla sosyal adalet arasındaki gerilimi azaltmaya çalışılması açısından önemlidir. Bu çalışmada, sosyal politika kuramından yola çıkarak Türkiye’deki sosyal politika anlayışı ele alınmıştır. Bu çerçevede, modern bir sosyal politika ve sosyal hizmet anlayışının geliştirilebilmesi konusunda önerilere yer verilmiştir. 

Anahtar Kelimeler

• Sosyal politika,sosyal hizmet

Kaynakça

1. Briggs, A. (2000). The Welfare State in Historical Perspective. Ed: Pierson, C and F. Castles), The Welfare State Reader. Cambridge Polity Pres.
2. Courchene, Thomas J. (2003). Social Dimension of the New Global Order. URL http: // www.cwrnrcrmt.org/pdf/ rp_corchene.pdf, 04.05.2003.
3. Dumanlı, R. (1996). Yoksulluk ve Türkiye’deki Boyutları. DPT Uzmanlık Tezi, Ankara.
4. Ekin, N. (1996). Küreselleşme ve Gümrük Birliği, İTO Yayını, İstanbul.
5. Flora, P., Heidenheimer, A. J. (1981). The Development of welfare ststes in Europe and America, New Brunswick, NJ, Transaction Boks.
6. Keyman, E. Fuat ve Öniş, Z. (2007). Turish Politics in a Changing World Global Dynamics and Domastic Transformations. İstanbul bilgi Üniversitesi Yayınları.
7. Koray, M. (2002). Avrupa Toplum Modeli? Nereden Nereye…Basisen Eğitim ve Kültür Yayınları No: 31, İstanbul.
8. Marshall, T.H. (1963). Citizenship and social Class. Sociology at the Crossroads, Heinemann, London.

9. Örnek, İ. (2010). Türkiye’de Yoksulluğun Azaltılmasında Kırsal Kalkınma Stratejilerinin Etkinliği. Uluslararası Yoksullukla Mücadele Stratejileri Sempozyumu Bildiriler Kitabı. T.C. Başbakanlık SYDV Başkanlığı Yayını, Ankara.
10. Öztürk, İ. (2008). “Türkiye’de Yoksulluk Derinleşiyor mu?” Anlayış Dergisi, Şubat, ss. 72-73.
11. Pieper, A. (1999). Etiğe Giriş, İletişim yayınları, İstanbul.
12. Rawls, J. (1999). A Theory of Justice. Cambridge, Massach: The Belknap Press of Harvard University Press.
13. Stewart, D. (1969). The Industrial Revolution, London.
14. Şenkal, A. (2005). Küreselleşme Sürecinde: Sosyal Politika, Alfa Basım Yayım Dağıtım, Ağustos.
15. Titmuss, R. M. (1974). Social Policy: an Introduction, London: Allen&Unwin.
16. Türkiye’de Yoksulluğun Azaltılmasında Kırsal Kalkınma Stratejilerinin Etkinliği. Uluslararası Yoksullukla Mücadele Stratejileri Sempozyumu Bildiriler Kitabı. T.C. Başbakanlık SYDV Başkanlığı Yayını, Ankara.