The Effect of Internal Migration on Child Mental Health and Social Work Intervention

Öz

Migration is a fact that usually includes not only a geographical activity, but also a transition from one social environment to another. This aspect of migration mostly causes individuals to come across with some adjustment problems in their new society and as a consequence, some severe or temporary mental health problems may arise. Children, who can be regarded as involuntary migrants, are an at-risk population in this manner. The aim of this study is to determine the effect of migration on the mental health of children and the factors associated with their mental health status. The sample consists of seventy-six migrant and seventy-eight non-migrant 8-to-12 year-old children living in the city of Antalya. Data are gathered from mothers of migrant and non-migrant children during face-to-face interviews. According to the results of Hacettepe Mental Adjustment Scale, which is used to determine the mental health status, the mental maladjustment among migrant children is 28% and differs significantly from their non-migrant peers (p<0.05). The most significant variables associated with their mental health status are defined as the satisfaction of the family about the migration, social support the family has and the negative life events that the child experienced. From this perspective, the research emphasizes the importance of dealing with multi-level systems of the child, which affect his/he, mental well-being, along with the factors associated with the migration process.

Anahtar Kelimeler

• Internal Migration,Child Mental Health,Mental Adjustment Scale,Social Work Intervention

İÇ GÖÇÜN ÇOCUK RUH SAĞLIĞINA ETKİSİ VE SOSYAL HİZMET MÜDAHALESİ

Öz

Göç, yer değiştirmenin ötesinde, bir sosyal çevreden diğerine geçişi de ifade eden bir olgudur. Göçün bu yönü bireyleri çoğunlukla yeni yerleşilen toplumda uyum güçlükleri ile karşı karşıya bırakmakta ve geçici ya da kalıcı ruhsal sorunlara neden olabilmektedir. Göç kararında etkili olmamalarından dolayı istemsiz göç ettiği varsayılabilecek çocuklar, bu açıdan riskli konumdadır. Bu çalışmada, göçün çocuk ruh sağlığı üzerindeki etkisi ve göç yaşayan çocukların ruhsal durumlarını etkileyen etmenler araştırılmıştır. Antalya ilinde gerçekleştirilen araştırmanın örneklemini 8-12 yaşları arasında, 76 iç göç yaşamış ve 78 iç göç yaşamamış çocuk oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, göç yaşamış ve yaşamamış çocukların anneleri ile gerçekleştirilen yüz yüze görüşmeler yoluyla toplanmıştır. Uygulanan Hacettepe Ruhsal Uyum Ölçeği sonuçlarına göre, göç yaşayan çocuklarda ruhsal uyumsuzluk %28’dir ve göç yaşamamış gruptan anlamlı olarak fazladır (p<0.05). Göç yaşayan çocukların ruhsal uyumuna etki eden değişkenler arasında ailenin göçten memnun olma durumu, ailenin sosyal destek durumu ve çocuğun olumsuz bir yaşam olayı geçirme durumu öne çıkmaktadır. Bu açıdan araştırma, göçün kendisinin yanı sıra, çocuğun ruh sağlığını etkileyen farklı düzeylerdeki sistemler ile çalışmanın önemine vurgu yapmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• İç Göç,Çocuk Ruh Sağlığı,Ruhsal Uyum Ölçeği,Sosyal Hizmet Müdahalesi

Kaynakça

1. Ajdukovic, M. ve Ajdukovic, D. (1993) “Psychosocial Well-Being Of Refugee Children”, Child Abuse & Neglect, 17 843-854.
2. Alati, R., Najman, J.M. , Shuttelwood, G.J., Williams G.M., Bor W. (2003) “Changes in Mental Health Status amongst Children of Migrants to Australia: A Longitudinal Study”, Sociology of Health and Illness, 25 (7), 866-888.
3. Aronowitz, M. (1984) “The Social and Emotional Adjustment of Immigrant Children: a Review of Literature”, International Migration Review, 18(2), 237-257.
4. Aydoğan, F. (1997) “Köyden Kente Göçün Ailenin Akrabalık ve Komşuluk İlişkileri Üzerine Etkileri”, II.Ulusal Sosyoloji Kongresi ‘Toplum ve Göç’. Ankara,DİE Matbaası.
5. Balcıoğlu, İ. ve Samuk F. (2002) “Göç ve Ruh Sağlığımız”, Ed: İ. Balcıoğlu, Medikal ve Psikososyal Açıdan Göç Olgusu. İstanbul, Alfabe Basım Yayın.
6. Başbuğu, A.Y. (1997) “Büyük Kentle Bütünleşme Sürecinin Aile Kurumuna Etkileri”, Ulusal Sosyoloji Kongresi ‘Toplum ve Göç’. Ankara: DİE Matbaası.
7. Bengi-Arslan, L., Verhulst F. C., van der Ende, J., Erol N. (1997) “Understanding Childhood Problem Behaviors from a Cultural Perspective: Comparison of Problem Behaviors and Competencies in Turkish Migrant, Turkish and Dutch Children” Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology,,32 477-484.
8. Bhugra, D. (2003) “Migration and Depression”, Acta Psychiatr Scand, 108, 67-72.

9. Bhugra, D. (2004) “Migration and Mental Health”,Acta Psychiatr Scand, 109, 243- 258.
10. Bhugra, D. (2005) “Cultural Identities and Cultural Congruency: A New Model for Evaluating Mental Distress in Immigrants”, Acta Psychiatr Scand, 111(2), 84.
11. Chang, L., Morrissey R.F. ve Koplewicz H.S. (1995) “Prevelence of Psychiatric Semptoms and their Relation among Chinese-American Youth”. Journal of American Academy on Child and Adolescent Psychiatry, 34(1) 91-99.
12. Cornille,T.A. (1993) “Support Systems and the Relocation Process for Children and Families” Settles,B.,Hanks, D. ve Susman, M.(Ed) Families on the Move, Migration, Immigration, Emigration and Mobility. USA, The Haworth Press.
13. Cornille, T.,A.,W. D. Brotherton. (1993) “Applying the Developmental Family Therapy Model to Issues of Migrating Families” Settles,B.,Hanks, D. ve Susman, M.(Ed) Families on the Move, Migration, Immigration, Emigration and Mobility. USA: The Haworth Press.
14. DIE (2004) Türkiye İstatistik Yıllığı. Ankara, Devlet İstatistik Enstitüsü.
15. Diler, R.S., Avci A., Seydaoglu G. (2003) “Emotional and Behavioural Problems in Migrant Children”, Swiss Medical Weekly, 133 16-21.
16. DSM IV (1994) Amerikan Psikiyatri Birliği: Mental Bozuklukların Tanısal ve Sınıfsal El Kitabı. Amerikan Psikiyatri Birliği, Washington DC, 1994’ten çeviren Köroğlu, E. Ankara: Hekimler Yayın Birliği.
17. Earls, F. (2001) “Community Factors Supporting Child Mental Health”, Child and Adolescent Psychiatric Clinics Of North America, 10(4), 693-707.
18. Eisenbruch, M. (1988) “The Mental Health of Refugee Children And Their Cultural Development”, International Migration Review, 22(2) 282-300.
19. Ekici, G., Savaş H. A. ve Çıtak S. (2001) “İntihar Riskini Arttıran Psikososyal Etmenler (sosyal güvence yokluğu, göç ve diğer stresörler)”, Anadolu Psikiyatri Dergisi, 2(4) 204-212.
20. Ekşi, A. (2002) “Sığınmacı ve Göçmenlerde Psikopatoloji”, Türk Psikiyatri Dergisi, 13(3) 215-221.
21. Erol, N., Şimşek, Z. (1998) Türkiye Ruh Sağlığı Profili: Çocuk ve Gençlerde Ruh Sağlığı: Yeterlik Alanları, Davranış ve Duygusal Sorunların Dağılımı. Ed: Erol, N., C. Kılıç, M. Ulusoy, M. Keçeci, Z. Şimşek,. Türkiye Ruh Sağlığı Profili Raporu. Ankara
22. Fazel, M. ve Stein A. (2003) “Mental Health of Refugee Children: Comperative Study”, BMJ, 327, 134.
23. Fichter, M.M., Xepapadakos F., Quadflieg N., Georgopoulou E., Fthenakis W.E. (2004) “A Comperative Study of Psychopathology in Greek Adolescents in Germany and in Greece in 1980 and 1998- 18 years apart”, European Archives of Psychiatry and Clinical Neuroscience, 254(1) 27-35.
24. Gökler, B. ve Öktem F. (1985) “Bir Gecekondu İlkokulu Öğrencilerinde Ruhsal Uyum Taraması”, Toplum ve Hekim, 36 24-27.
25. Guarnaccia, P.J.ve Lopez S. (1998) “The Mental Health and Adjustment of Immigrant and Refugee Children”, Child and Adolescent Psychiatry Clinics of America, 7(3) 537-545
26. Güçlü, S. (2002) Kentlileşme ve Göç Sürecinde Antalya’da Kent Kültürü ve Kentlilik Bilinci, Ankara, T.C. Kültür Bakanlığı Yayınları.
27. Gün, Z. (2002) Çocuk ve Göç Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İzmir, Ege Üniversitesi
28. Heptinstall, E., Sethna V. ve Taylor E. (2004) “PTSD and Depression in Refugee Children.: Associations with Pre-migration Trauma and Post- migration Stress. European Child and Adolescent Psychiatry, 13 373-380.
29. ICD 10 Dünya Sağlık Örgütü Hastalıkların ve Sağlıkla İlgili Sorunların Uluslararası İstatistiksel Sınıflaması, WHO.
30. Janssen, M., Verhulst F.C., Bengi-Arslan L., Erol N., Salter C.J., Crijnen A. (2004) “Comparison of Self-reported Emotional and Behavioral Problems in Turkish Immigrant, Dutch and Turkish Adolescents”, Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 39(2) 133-140.
31. Kaptanoğlu, C. (2005) “Görüşler: Türkiye’de Psikiyatri: ‘Yapamadıklarımız’”, Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 12(1).
32. Lei, T.J., Butler E.W. ve Sabagh. G. (1972) “Family Socio-Cultural Background and Behavioral Retardation of Children”, Journal of Health and Social Behavior, 13 (3) 318-326.
33. Malmgren, K.W., Gagnon J.C. (2005) “School Mobility and Students with Emotional Disturbance”, Journal of Child and Family Studies,14(2) 299-312.
34. Mirsky, J. (2004) “Preparing Adolescents for Immigration: a Group Intervention”, Children & Youth Services Review, 26 (4) 413-426.
35. Moilanen, I.ve Myhrman A. (1989) “What Protects Child during Migration?”. Scandinavian Journal of Sociological Medicine,, 17(1) 21-24.
36. Orozco,C.S. , Orozco M. S. (2001) Children of Immigration, USA, Harvard University Press.
37. Öntaş, Ö.C. (1999) “Sosyal Hizmet Mesleğinde Sosyal Destek Kavramı”, Duyan V.(ed), Prof. Dr. Sema Kut’a Armağan: Yaşam Boyu Sosyal Hizmet. Ankara, Aydınlar Matbaası.
38. Özen, Ş., Antar S., Özbulut Ö., Altındağ A., Oto R. (2001) “İç Göç Yaşayan Bir Grup Lise Öğrencisinde Ruhsal Belirti Şiddetinin Cinsiyet ile İlişkisi”, Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 8 (3) 156-162.
39. Öztek, Z. ve Bertan M. (1982) Yurt Dışına Göç ve Sağlık, Ankara, Hacettepe Ünv. Toplum Hekimliği Enstitüsü Yayını.
40. Santos, S.J., Bohon L.M. ve Sanchez-Sosa J.J. (1998) “Childhood Family Relationships, Marital and Work Conflict and Mental Health Distress in Mexican Immigrants”, Journal of Community Psychology, 25 (5) 491-508.
41. Sheafor, B., Horejsi C. (2003) Techniques and Guidelines for Social Work Practice, USA, Pearson, Inc.
42. Sowa, H., Crijnen,A.M., Bengi-Arslan, L. ve Verhulst, F.C. (2000) “Factors Associated With Problem Behaviors in Turkish Immigrant Children in The Netherlands”. Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology ,35, 177-184.
43. Steel, Z., Silove D., Chey T., Bauman A., Phan T.,Phan T. (2004) “Mental Disorders, Disability and Health Service Use Amongst Vietnamese Refugees and the Host Australian Population”, Acta Psychtrica Scandinavia, 1-10.
44. Stevens, G.W.J.M., Pels T., Bengi-Arslan L., Verhulst F. C., Vollebergh W.A.M., Crijnen A.A.M. (2003) “Parent, Teacher and Self-Reported Problem Behavior in the Netherlands”, Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 38 576-585.
45. Stevens, G.W.J.M., Vollebergh W.A.M., Pels T.V.M. ve Crijnen A.A.M. (2005) “Predicting Externalizing Problems in Moroccan Immigrant Adolescents in the Netherlands”, Social Psychiatry and Psychiatric Epidemiology, 40,(7) 571-579
46. Şimşek, Türütgen, Z. ve Erol N. (2002) “Kentleşme Sürecinde Çocuk Ruh Sağlığı ve Sosyal Hizmet”. Onat, U.(ed) Kentleşme Sürecinde Sosyal Hizmet, Ankara, Sabev.
47. Şimşek, Z. (2001) “Çocuk Hakları Açısından Temel Sağlık Hizmetlerine Yaklaşım ve Sosyal Hizmet”, Duyan,V. ve Mavili Aktaş, A.(ed) Sosyal Hizmette Yeni Yaklaşımlar ve Sorun Alanları: Prof. Dr. Nihal Turan’a Armağan, Ankara, Hacettepe Üniversitesi Sosyal Hizmetler Yüksekokulu Yayını.
48. Teber, S. (1993) Göçmenlik Yaşantısı ve Kimlik Değişimi, Oberhausen, Ortadoğu.
49. Tufan, B. (1987) Türkiye’ye Dönen İkinci Kuşak Göçmen İşçi Çocuklarının Psikososyal Durumları, Ankara, DPT Yayınları.
50. Warfa, N., Bhui K., Craig T., Curtis S., Mohamud S., Stansfeld S., ve diğ. (2006) “Post Migration Geographical Mobility, Mental Health and Health Service Utilization among Somali Refugees in the UK: a Qualitative Study”, Health and Place,12(4) 503-515.