EŞİNE ŞİDDET UYGULAYAN ERKEKLER İÇİN MÜDAHALE MODELİ GELİŞTİRME
Öz
Bu makale eşine şiddet
uygulayan erkeklerin davranış değişiminin nasıl sağlanabileceğini anlamak için
gelişmiş ülkelerdeki müdahale programlarının teorik ve kuramsal yaklaşımlarını
incelemeyi amaçlamıştır. Böylece Türkiye’de aile içi şiddet vakalarında hayatta
kalmaya çalışan aile bireylerine daha sağlıklı ve güvenli bir ortam oluşturulmasına
katkı sağlamayı umut eder. Eşine şiddet uygulayan faillere yönelik yeni
programların ve müdahale merkezlerinin geliştirilmesine ışık tutmayı da
hedeflemiştir. Aile içinde erkek şiddet davranışlarının azaltılması ve yok edilmesi
için uygulanan temel yaklaşımlar ve teoriler fark edilmiş ve bunlar ortaya
konmuştur. Bu yaklaşımlar özümsendikten sonra Sağlıklı ve Olumlu Davranış
Geliştirme adı altında bir iyileştirme ve müdahale modeli ortaya konmuştur. Bu
model aile içinde duygusal, ekonomik psikolojik, cinsel ve fiziksel şiddete
başvurmuş bireylerin müdahale merkezlerine katılarak; şiddet davranışlarına son
vermesine, eski ya da yeni eşine karşı sağlıklı ve saygılı davranış biçimleri
ve tutumları geliştirebilmesine öncülük etmek için ortaya konmuştur. Türk aile
yapısı, kültürü, hukuki yapısı ve kendine has toplumsal dokusu dikkate alınarak
hangi ve nasıl bir şiddet önleme yaklaşımlarının uygun olacağına dair kritik ve
dikkatli bir sunum ortaya konmaya çalışılmıştır. Toplum içindeki farklılıklar
ve ihtiyaçlar göz önünde bulundurularak çok daha ayrıntılı çalışmalara ihtiyaç
duyulduğu vurgulanmıştır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Babcock, J., Armenti, N., Cannon, C., Lauve-Moon, K., Buttell, F., Ferreira, R., … Lehmann, P. (2016). Domestic violence perpetrator programs: A proposal for evidence-based standards in the United States. Partner Abuse, 7(4), 356–460. https://doi.org/10.1891/1946-6560.7.4.355
- Babcock, J. C., Green, C. E., & Robie, C. (2004). Does batterers’ treatment work? A meta-analytic review of domestic violence treatment. Clinical Psychology Review, 23(8), 1023–1053. https://doi.org/10.1016/j.cpr.2002.07.001
- Bandura, A., & Barab, P. G. (1971). Conditions governing nonreinforced imitation. Developmental Psychology, 5, 244–255.
- Beyza, İ. (2015). Kadına yönelik aile içi şiddetle mücadelede ŞÖNİM ’lerin rolü: Ankara örneği 1. The Journal of Academic Social Science Studies International, 36, 449–464.
- Boratav, H. B., Fişek, G. O., & Ziya, H. E. (2017). Erkekliğin Türkiye halleri (The concepts of maleness in Turkey). İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
- Bowen, E. (2011). The rehabilitation of partner-violent men (1st ed.). Sussex: John Wiley & Sons.
- Browne, K., Saunders, D. G., & Staecker, K. (1997). Process-psychodynamic groups for men who batter: Description of a brief treatment model. Families in Society, 78(3), 265–271.
- Bullock, K., Sarre, S., Tarling, R., & Wilkinson, M. (2010). The delivery of domestic abuse programmes: An implementation study of the delivery of domestic abuse programmes in probation areas and Her Majesty’s Prison Service. London.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Sosyoloji (Diğer)
Bölüm
Derleme
Yazarlar
Zeynep Turhan
*
Bu kişi benim
0000-0002-5343-9442
Yayımlanma Tarihi
20 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
20 Ocak 2019
Kabul Tarihi
13 Haziran 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 30 Sayı: 3
Cited By
İslam Hukuk Felsefesi Açısından Toplumsal Değişim Karşısında Kadının Dönüşüm Meselesi -1-
Turkish Academic Research Review - Türk Akademik Araştırmalar Dergisi [TARR]
https://doi.org/10.30622/tarr.1343814