Biyografi
Araştırma Makalesi
Amaç ve Kapsam
Türkiye Bilimler Akademisi tarafından yayınlanan Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi (TÜBA-AR) Ulakbim tarafından taranan uluslararası hakemli bir dergidir. Somut ve somut olmayan her türlü kültürel birikimin korunması, yaşatılması, tanıtımı ve bilimsel yöntemlerle değerlendirilmesi amacıyla yayın hayatına başlayan dergi, kapsamlı envanter çalışmalarıyla da belgeleme noktasında öncü olmayı hedeflemiştir.
Kültürel mirasın belgelenmesi, tanıtımı ve yaşatılarak gelecek kuşaklara aktarılması amacıyla 2003 yılında yayımlanmaya başlayan TÜBA-AR, her türlü maddi kalıntı, kültürel peyzaj, dekoratif sanatlar, doğal çevre, sözlü gelenek ve anlatımlar, gösteri sanatları, inançlar, ritüeller, şölenler, doğa ve evrenle ilgili toplumların belleklerinde yer etmiş olay ve uygulamalar olmak üzere sayısı daha da arttırılabilecek her türlü somut ve somut olmayan değerleri içeren uluslararası hakemli bir dergidir.
Kültür kavramı altında gerçekleşen tüm faaliyetlerin ortak zemini olmayı hedefleyen TÜBA-AR, ilke olarak, dönem ve coğrafi bölge sınırlaması olmaksızın aşağıda sıralanan temel alan ve alt çalışma sahaları konusunda yapılan çalışmalara zemin oluşturmaktadır:
Arkeoloji,
Sanat Tarihi,
Kırsal ve Kentsel Mimari,
Kırsal ve Kentsel Peyzaj,
Kültürel Peyzaj,
Kentsel Arkeoloji,
Endüstriyel Arkeoloji,
Etnografya,
Etnobotanik,
Jeoarkeoloji,
Tarih.
Ayrıca toplulukların, grupların ve bireylerin kültürel miraslarının bir parçası olarak tanımladıkları uygulamalar, temsiller, anlatımlar, bilgiler, beceriler ve bunlara ilişkin araç-gereçler ile kültürel mekânlar gibi farklı ölçek ve nitelikteki kültürel mirasa yönelik her türlü belgeleme, envanter ve sözlü tarih çalışmaları derginin kapsamı içindedir. Bununla birlikte dergimiz, kültür kavramı içinde tespit edilen tüm uygulamaların korunması, onarımı, sergilenmesi, topluma kazandırılması ve kültür sektörü olarak değerlendirilmesine yönelik proje ve fikirlere açık olup bu alanlarda bir forum oluşturma işlevini de üstlenmiştir.
Yazım Kuralları
TÜBA-AR dergisine gönderilen tüm makalelerin iThenticate programı ile benzerlik raporları oluşturulur ve ilgili kurullar tarafından incelemeye alınarak yayım etiği ve intihal açılarından değerlendirildikten sonra hakem sürecine alınabilir.
Yazılar aşağıdaki başlıklarda yer alan açıklamalara uygun hazırlanmalıdır.
TÜBA-AR’a yapılacak başvuruda; Başvuru Mektubu, Başlık Sayfası, Özet, Ana Metin, Görseller ve Ekler ayrı dosyalar şekilde hazırlanmalıdır. Ek olarak, başlık (Türkçe ve İngilizce), özetler ve anahtar kelimeler(Türkçe ve İngilizce), ana metin, tüm görseller, kaynakça ve ekler olmak üzere tüm içerik tek bir dosyaya alınarak sisteme yüklenmelidir. Ana metin ve özet dosyalarında yazar(lar)ın kimliği kör hakem sürecine uygun olarak gizli tutulacaktır. Ancak, yazarların hakem süreci öncesinde çalışmalarında kimliklerini beyan edecek bilgi, belge ve beyanlardan kaçınmaları, gerekirse bu tür bilgileri hakem süreci sonunda ilave etmeleri beklenmektedir.
TÜBA-AR Dergisinde yayınlanacak yazıların hazırlanmasında, aşağıdaki kurallar dışında, sosyal bilimler alanında yaygın kullanılan Amerikan Psikologlar Birliği’nin (APA) önerdiği ortak kurallar (APA 7) geçerlidir. Türkçe yazılmış makalelerde ilgili atıf ve kaynaklar Türkçe yazım kurallarına göre hazırlanmalıdır. İngilizce olarak başvurulan makaleler için TÜBA-AR İngilizce sayfasındaki yazım kuralları incelenmelidir.
Başvuru Mektubu
TÜBA-AR Editör Kurulu’na hitaben hazırlanacak mektupta; çalışmanın daha önce yayımlanmadığı, başka bir yerde değerlendirme sürecinde olmadığı, özgün bir çalışma olduğu, bilimsel normlara ve etik kurallara uygun hazırlandığı açıkça beyan edilmeli ve yazar(lar) tarafından imzalanmalıdır.Başlık Sayfası
Özet ve Anahtar Kelimeler
Ana Metin
Referans Künyesi
Tablo, Şekil ve Görseller
Yazıda yer alan tablo, şekil, fotoğraf gibi tüm görsel malzemeler ayrı dosyada yazıda yer alan sıralamaya uygun olarak gönderilmelidir. Yazıda yer alan tüm görsellerin kaynaklarının verilmesi ve kaynakçada gösterilmesi zorunludur. Kullanım izinlerinin alınması ise yazar(lar)a aittir. Yazarlara ait olmayan görsellerin kullanım izinleri yazı yayıma kabul edildiğinde yazar tarafından beyan edilmelidir.
Metin İçi Kaynak Kullanımı
Metin içi göndermeler tam metnin dilinde ve o dilin kaynak gösterme usul ve esaslarına uygun olmalıdır. TÜBA-AR APA 7. Versiyon atıf sistemine uygun olarak metin içi kaynak gösterme yönetimi kullanmaktadır. Buna göre; atıf, yalnızca yayına ya da yayındaki sayfa veya sayfalara ise ilgili satır ya da paragrafın sonunda, noktadan önce ve parantez içinde verilmelidir. APA 7 atıf sistemine göre, dipnot kullanılmamaktadır ancak açıklama gerektiren zorunlu durumlarda metin içinde dipnot numarası verilerek klasik dipnot düzeninde ilgili sayfanın altında ek açıklama verilebilir. Açıklamalı dipnotun kaynak bilgisi ise dipnotun sonunda yine metin içi atıf tekniğine uygun verilmelidir.
1. Metin içi gönderme:
Metin içi gönderme, gerek görülen yerde (satır arası, cümle sonu ya da paragraf sonu) parantez içinde soyadı, basım yılı ve varsa sayfa numarası ile verilir. Ör: (Kafadar, 2017, s. 101). Kaynak iki yazarlı ise soyadlar arasına "&” simgesi, 3 veya daha fazla yazarlı ise virgül konulur. Sayfalar takip eden sayfalar ise araya tire (18-25), takip etmeyen sayfalar ise araya virgül (3,6,45) konulmalıdır. Türkçe metinlerde yazarlar ikiden fazla ise “ve ark.” eklenir. Ör: (Duralı ve ark., 2020). Yazarın cümlenin başında verildiği durumlarda önce yazar soyadı, sonra parantez içinde atıf yapılan eserin yılı yazılır. Cümlenin ya da paragrafın sonunda sayfa numarası/aralığı parantez içinde gösterilir. Örn: Genç (1998) altını şu şekilde çizdi; "…" (s. 199).
2. Doğrudan Alıntıların Gösterimi:
40 kelimeden az olan doğrudan alıntılar metnin içinde tırnak işaretiyle gösterilir ve normal yazı stili ile yazılır. 40 ve üzeri kelime içeren doğrudan alıntılar ise alt satırdan başlanarak soldan girintili olarak sağa dayalı, normal yazı stilinde ve normal metin aralığında blok halinde yazılmalıdır. Bu şekildeki uzun alıntılarda tırnak işareti kullanılmaz. Diğer atıflardan farklı olarak, alıntı paragrafından sonra nokta konulur ve sonra metin içi atıf gösterilir.
3. Tablo ve Figürler:
Tablo, genellikle sütunlar ve satırlar halinde düzenlenmiş sayısal değerleri (örneğin, ortalamalar ve standart sapmalar) ve/veya metinsel bilgileri (örneğin katılımcılardan gelen yanıtlar) gösterir. Figür, bir çizelge, grafik, fotoğraf, çizim, arsa, infografik veya tablo olmayan başka bir resim olabilir.
Tablo başlığı tablonun üstünde ve sola yaslı olarak yer alır, başlıktan önce Tablo yazısı kalın olarak, sıra numarası ile yazılır. Bunun altında tablo başlığı, bağlaçlar hariç olmak üzere her kelimenin ilk harfi büyük olarak verilir. Başlıktan sonra "/" simgesi konularak başlığın İngilizcesi de italik olarak verilmelidir. Açıklama yapılmak istenirse tablonun altına "Not" ifadesi italik olarak sola dayalı yazılır, sonuna nokta konulur ve açıklama yapılır. Figür için de aynı yazım yöntemi kullanılır.
Kaynakça
Metin içinde verilen atıfların kaynakları makalenin sonundaki kaynakça kısmına APA 7 versiyonuna uygun olarak alfabetik sırayla eklenir.
Çalışma esnasında kullanılan ve atıf yapılan tüm kaynaklar (klasik metinler ve kişisel görüşmeler hariç) Kaynaklar / References bölümüne eklenir. Atıf yapılmayan eserler kaynakçada yer almaz. Kaynaklar, yazarların soyadına göre alfabetik olarak sıralanmalıdır. Bir yazarın birden fazla yayını varsa, yayım tarihine göre sıralanır. Aynı yıl içinde yayımlanan birden fazla eser varsa, bunlar (1995a, 1995b) şeklinde gösterilmelidir. APA 7'ye göre, kaynakçada tırnak içi kullanımlar ve koyu punto yazım tarzı kullanılmaz.
Klasik eserlerin özgün tarihleri biliniyorsa, kaynağın sonunda şu şekilde belirtilir: (Özgün eser 1846 tarihlidir).
Atıf yapılan kaynağın DOI (Digital Object Identifier) numarası varsa, bu numara kaynak bilgileriyle birlikte aşağıdaki gibi sona eklenir:
Öztürk, B. (2021). New Inscriptions from Karadeniz Ereğli Museum IV. Tyche 35, 143–155, Plates 13–18. https://doi.org/10.25365/tyche-2020-35-11
Örnek Kaynakça Yazımları:
Eğer Microsoft Word, Endnote, Zotero vb. programları kullanarak atıflarınızı oluşturduysanız sistem otomatik olarak APA formatında kaynakça oluşturacaktır. Ancak atıf programına gelen kaynak bilgilerinin doğru olmasına dikkat ediniz aksi takdirde kaynakçada hatalı görünecektir. Diğer durumlarda örnek kaynak yazımı aşağıda özetlenmiştir.
1. Tek Yazarlı Kitap
Kitap isimleri yalnız ilk harfi ve noktalama işaretinden sonra gelen kelimenin ilk harfi büyük olarak yazılır, diğer kelimeler küçük harfle ve italik yazılır. Yayın evi yazılırken tüm kelimelerin ilk harfi büyük olmalı ve yer bilgisi verilmemelidir.
Yazarın soyadı, adının ilk harfi. (yıl). Kitap adı. Yayınevi.
Eyüce, A. (2005). Geleneksel yapılar ve mekanlar. Birsen Yayınevi.
2. Çok Yazarlı Kitap
İki yazarlı kaynaklar kaynak olarak gösterilirken araya "&" simgesi eklenir. APA 7 atıf sitemine göre çok yazarlı kitapların kaynakçada gösteriminde 20 yazara kadar tüm yazarların bilgisi verilmelidir. Yirmiden fazla yazar varsa ilk 19 yazar aralara virgül konularak yazılır, 19. yazardan sonra virgül ve üç nokta sonrasında & simgesi konularak son yazar eklenir. Bu sistem makale, sempozyum, rapor vb. kaynaklar için de benzer şekildedir.
Yazarın soyadı, adının ilk harfi., Yazarın soyadı, adının ilk harfi., … & Yazarın soyadı, adının ilk harfi. (2015). Kitap adı. Yayınevi.
Piaget, J., & Inhelder, B. (1956). The child conception of space. Routledge and Kegan Paul.
Ljungqvist, F. C., Seim, A., Tegel, W., Krusic, P.J., Baittinger, C., Belingard, C., Bernabei, M., Bonde, N., Borghaerts, P., Couturier, Y., Crone, A., van Daalen, S., Daly, A., Doeve, P., Domínguez-Delmas, M., Edouard, J.-L., Frank, T., Ginzler, C., Grabner, M., … & Büntgen, U. (2022). Regional patterns of late medieval and early modern European building activity revealed by felling dates. Frontier in Ecology and Evolution, 9. https://doi.org/10.3389/fevo.2021.825751
3. Editörlü Kitap
Yukarıdaki yazım stiline ek olarak editörler için soyad, ad verildikten sonra Türkçe makalelerde (Ed.) ibaresi eklenir.
Sezgin, F., Genç, M. & Heper, M., (Ed.). (2017). Kitap adı. Yayınevi.
4. Kitap İçinde Bölüm
Kitap içinden bir bölümden atıf verilen kaynaklar, kaynakçaya yazılırken önce bölüm bilgisi (bölüm yazarı, yıl, bölüm başlığı), sonra kitap bilgisi (editör, kitap başlığı) verilir. Kitap ismi italik yazılır. Burada editör isimleri sırayla yazarın adının ilk harfi, soyadı olacak şekilde sıralanır. Başlıktan sonra parantez içinde kaçıncı baskı olduğu ve bölümün sayfa aralığı yazılır, sayfa aralığından sonra “içinde” ifadesi kullanılır. En son yayınevi ve varsa DOI/URL bilgisi eklenir.
Doğan., M. (2019). Bölüm adı. Editör Bilgisi. (Ed.), Kitap adı, (s. Sayfa aralığı) içinde. Yayın Evi.
Özhanlı, M. & Güngör, T. (2014). Pisidia Antiokheia’sı Mortarları. B. Duman, E. Konakçı ve C. Şimşek (Ed.), Mustafa Büyükkolancı’ya armağan/Essay in honour of Mustafa Büyükkolancı (s. 505-513) içinde. Ege Yayınları.
5. Çeviri Eser
Çeviri eserler kaynakçada kitapların yazımı gibi yazılır ancak eserden sonra parantez içinden çevirmen bilgisi verilir.
Sezgin, F. (1982). Eser adı (Yazarın adının ilk harfi. Soyadı, Çev.). Yayınevi.
Horvath, B. (1996). Anadolu 1913 (T. Demirkan, Çev.) Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı.
6. Dergiden Makale
Sezgin, F., Genç, M. & Heper, M., (2003). Makale adı. Dergi Adı, Cilt(Sayı), sayfa aralığı.
Dörtlük, K. (1988). İlk Keraitai Yazıtı. Türk Arkeoloji Dergisi, 27, 68-71.
7. Resmi Yayın veya Basın Bülteni
Resmi Yayını Basan Kurumun Adı. (Yıl). Raporun adı (Yayın no.). Yayınevi.
Radt, W. (1990). Pergamon 1988 Kampanyası raporu / Zusammenfassender Bericht über dir Kampagne 1988 von Wolfgang Radt. XI. Kazı Sonuçları Toplantısı, II, 135-154.
8. Tezler
Tezler kaynakçada gösterilirken yayınlannış olup olmamasına göre farklı şekilde gösterilir:
Yazarın soyadı, adının ilk harfi. (Yıl). Tezin başlığı [Yayınlanmamış Yüksek lisans tezi / Doktora tezi]. Üniversitenin Adı. Yayımlanan veri tabanı / İnternet adresi.
Yazarın soyadı, adının ilk harfi. (Yıl). Tezin başlığı [Yayınlanmış Yüksek lisans tezi / Doktora tezi, Üniversitenin Adı]. Yayımlanan veri tabanı / İnternet adresi.
Armağan, M. E. (2010). Kuşadası Kadıkalesi’ndeki Bizans dönemi taş eserleri [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Ege Üniversitesi.
9. İnternet Kaynakları
Genel gösterim:
Websitesi adı. (Tarih ya da tarih yok ise t.y.). Başlık, Erişim Tarihi: linke bakın çalışıyor ise bugünün tarihini atabilirsiniz)
Kurum/Kuruluş. (yıl, ay). Sayfa başlığı. Bağlantı adresi
Genel gösterime ek olarak, İnternet sayfalarından alınan kaynaklar kurum, yazar, erişim tarihi vb. detayları aktarılarak metin içinde ve kaynakçada aşağıda örneklendiği gibi yazılır:
9.1. Haber sitelerinden alınan kaynaklar
Metin içi atıf: (Yıldırım, 2021)
Kaynakça: Yıldırım, M. (25.10.2021). Şanlıurfa Ulu Cami mimarisiyle tarihi bugüne taşıyor. SABAH. https://www.sabah.com.tr/sanliurfa/2021/10/25/sanliurfa-ulu-cami-mimarisiyle-tarihi-bugune-tasiyor
9.2. Bir haber sitesindeki yorum
Metin içi atıf: (Owens, 2020)
Kaynakça: Owens, L. (2020, October 7). I propose a bicycle race between Biden and Trump [Comment on the webpage Here’s what voters make of President Trump’s COVID-19 diagnosis]. HuffPost. https://www.spot.im/s/00QeiyApEIFa
9.3. Kamu kurumlarına ait bir sayfadan alınan kaynaklar
Metin içi atıf: (Ankara Resim ve Heykel Müzesi, 2022)
Kaynakça: Ankara Resim ve Heykel Müzesi.(15.12.2022). Şehzade Portresi. T. C. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü. https://arhm.ktb.gov.tr/artworks/detail/81/sehzade-portresi
9.4. Sivil toplum kuruluşlarının sayfalardan alınan kaynaklar
Metin içi atıf: (UNESCO Türkiye Millî Komisyonu, 2024)
Kaynakça: UNESCO Türkiye Millî Komisyonu. (22.02.2024). UNESCO Dünya mirası listesi. https://www.unesco.org.tr/Pages/125/122/UNESCO-D%C3%BCnya-Miras%C4%B1-Listesi
9.5. Yazar(lar)ı belirli kişi(ler) olan internet sayfalarındaki kaynaklar
Metin içi atıf: (Horovitz, 2021)
Kaynakça: Horovitz, B. (19 Ocak 2021). Are you ready to move your aging parent into your home? AARP. https://www.aarp.org/caregiving/home-care/info-2021/caregiving-questions.html
9.6. Erişim tarihi olan bir sayfadan alınan kaynaklar
Metin içi atıf: (U.S. Census Bureau, n.d.)
Kaynakça: U.S. Census Bureau. (n.d.). U.S. and world population clock. U.S. Department of Commerce. https://www.census.gov/popclock/ adresinden 2 Eylül 2020 tarihinde alınmıştır.
9.7. Yazarlı Gazete Makalesi
Yazarın soyadı, adının ilk harfi. (tarih). Başlık. Gazete Adı. Bağlantı adresi
9.8. Yazarı Olmayan Gazete Makalesi
Makalenin adı: Altbaşlık. (tarih). Gazete Adı. Bağlantı adresi
10. Bilimsel Toplantı ve Sempozyum
Yazarın soyadı, adının ilk harfi. (Yıl, Gün, Ay). Sözlü sunumun adı [Sözlü Sunum]. Bilimsel Toplantının Adı, Toplantının gerçekleştiği şehir, Ülke.
11. Sözlük
Yazarın soyadı, adının ilk harfi. (yıl). Sözlük Maddesi. Sözlük Adı (baskı, sayfa numarası) içinde.
12. Sosyal Medya Paylaşımlarından Gösterilen Kaynaklar
Sayfa Adı / Kullanıcı soyadı, adının ilk harfi [@Kullanıcı adı]. (tarih). Paylaşım başlığı [Ekli resim] [Gönderi]. Sosyal Medya Adı. Bağlantı adresi
Makalenin Fiziksel Özellikleri
Belgenin Şekli: Teslim edilecek dokümanlar (.doc veya .docx) uzantılı Word belgesi olmalıdır.
Metinde kullanılacak yazı tipi: Times New Roman
Ana metinde kullanılacak harf boyutu: 10,5 punto
Görsel başlıklarında kullanılacak harf boyutu: 9 punto
Dipnotlar bölümünde kullanılacak harf boyutu: 9 punto
Sayfa boyutu ve kenar boşlukları: Din A4 boyutundaki sayfada, solda 2,5 cm, sağda 2 cm, üstte 2 cm ve altta 2 cm boşluk bırakılmalıdır.
Satır aralığı: Tek aralık
Paragraf aralığı: 0.6 nk
Paragraf başı: Metnin tamamı sola blok olarak yazılır, sağ yan serbest bırakılır.
Bilimsel Çalışmaların Genel Düzenleme Esasları
Çalışmanın ana dili başlığı: Sözcükler tüm harfleri büyük, Times new roman ve 20 punto olarak yazılır.
Yazar adları: Çalışma başlığının altında, adının baş harfi büyük, soyadının tamamı büyük harflerle 12 punto, kalın olarak yazılır.
Metin içindeki başlıklar: Metin içindeki başlıklar punto ve nitelikleri ile birbirinden ayırt edilir. Genel olarak ara başlıkların sırası ve biçimi aşağıdaki gibidir.
1. düzey başlıklar: TIMES NEW ROMAN, 12 PUNTO, KALIN/BOLD, KAPİTAL/BÜYÜK HARFLERLE YAZILIR.
2. düzey başlıklar: TIMES NEW ROMAN, 12 PUNTO, İNCE/NORMAL, KAPİTAL/ BÜYÜK HARFLERLE YAZILIR.
3. düzey başlıklar: Times New Roman, 12 Punto, İnce/Normal, Küçük Harflerle, Yalnızca Sözcüklerin İlk Harfleri Büyük Olarak Yazılır.
4. düzey başlıklar: Paragraf başı konumundadır. Times New Roman, 12 punto, ince/normal, küçük harflerle eğik/italik olarak yazılır.
Ekler
Yazarın, çalışmanın içinde, sayfa aralarında yer vermek istemediği eklere (tablo, şekil, envanter listesi, katalog vb.) rapor ana metninin ardından, yeni bir sayfadan başlamak kaydıyla ayrı bölüm olarak ve EK 1, EK 2 biçiminde numaralandırılarak yer verilir. Ek bölümlerin başlıkları yukarıda açıklanan 1. düzey başlıklarla aynıdır.
Görseller
Bilimsel çalışmanın ana metni ile çalışma kapsamında yer alan tüm tablo ve görseller ilişkili olmalı, metne katkısı olmayan görsel ya da belgelere yer verilmemeli, metin, metin içinde yapılacak görsel atıflarıyla desteklenmelidir.
Bilimsel çalışmalara ilişkin tüm görsel malzeme (fotoğraf, şekil, levha vb.) metin içinde (arasında) ilgili alanda değerlendirilecektir. Ancak yazarın önerisi doğrultusunda söz konusu görsellerin metin sonunda da değerlendirilmesi mümkündür. Bu durumda görseller, görseller bölümünde yer alır. Bu bölüm, bilimsel çalışmanın ana metin, notlar, kaynakça ve ekler (envanter listesi ve 1 A4 sayfadan daha uzun çizelgeler vb.) bölümlerinin ardından gelen son bölümüdür.
Tüm görseller birden başlayarak kesintisiz sıra numarası ile sıralanır. Bir grup fotoğraf bir levha içinde kullanılacaksa levha içinde yer alan fotoğraflar 1’den ya da A’dan başlamak üzere bağımsız numaralandırılmalı, gerektiğinde levhadaki herhangi bir görsele metin içinde gönderme yapılabilmelidir (Ör: Figür 1, Foto. 5)
Görsel başlıkları görselin üstünde sola yaslı olarak yazılır ve İngilizce karşılıkları italik olarak verilir. Başlıktaki -bağlaçlar hariç- her kelimenin ilk harfi büyük yazılır. Kaynak verilmek isteniyorsa metin içi kaynak gösterimine uygun olarak verilir. Yazarların kendine ait olan görsellerinde kaynak belirtmeleri gerekmez, yazarlar kendilerine ait olmayan görseller için mutlaka kaynak gösterilmelidir. İnternet kaynakları kullanıldıysa atıf verirken (URL-1) şeklinde atıf verilir. Kaynak açık şekilde kaynakçada URL-1 olarak gösterilir. Müzelerden veya izin gerektiren kurumlardan alınan eserlerin görsellerinde mutlaka kaynak gösterilmelidir. Örnek başlık yazımı şu şekildedir:
Yazara ait görsel:
Figür 2
Ankara Etnografya Müzesi Arka Bahçesi / Ankara Ethnography Museum Backyard
İnternet kaynağından alınmış eser görselleri:
Figür 10
Zelve’den 1935 Tarihli Fotoğrafta Kuzuluk / Kuzuluk from a 1935 Photograph of Zelve (URL-1)
Kaynakçadaki gösterimi:
URL-1. Library of Congress. (1935). Zelve’den 1935 tarihli fotoğrafta Kuzuluk. https://www.loc.gov/resource/ppmsca.17410/?sp=55 adresinden 29.10.2022 tarihinde alınmıştır.
Müze vb. kurumlardan alınan izne tabi eserlerin görselleri:
Figür 7
Demetrios ile Eşi Aeliane’nin Mezar Steli / Grave Stele of Demetrios and His Wife Aeliane (©Amasra Arkeoloji Müzesi)
YAPAY ZEKA ARAÇLARININ KULLANIMI
COPE'nin yapay zeka araçlarıyla ilgili tutum bildirgesine göre, Büyük Dil Modelleri araştırma tasarımı oluşturma yeteneğine sahip olmadıkları ve yayımlanan çalışmanın bütünlüğü, özgünlüğü ve geçerliliğinden sorumlu olamayacakları için yazarlıkla ilişkilendirilemezler. Yazarlar, yapay zeka araçlarıyla üretilen veya değiştirilen içeriği açıkça açıklamak ve kullanılan yapay zeka aracının adı, sürümü ve aracın yararlandığı diğer kaynakları uygun şekilde alıntılamak zorundadır. Bu rehber, yalnızca yazım ve dil bilgisi düzeltmeleri için kullanılan standart araçları kapsamamaktadır. Yapay zeka araçlarının kullanımının uygun olup olmadığına karar verme yetkisi, Editör ve Yayıncı'ya aittir.
Yazar Katkı Beyanı
Yayına gönderilen çok yazarlı yazılarda, yazarların katkı düzeylerinin ve katkı alanlarının belirtilmesi, araştırmanın şeffaflığı ve etik kurallara uygunluğu açısından son derece önemlidir. Yazarların katkıları, aşağıdaki tablo üzerinde belirtilir.
| Yazar adı ve katkı oranı (%) | Yazar adı ve katkı oranı (%) | Yazar adı ve katkı oranı (%) | Yazar adı ve katkı oranı (%) | ........ | |
| 1. Fikir/Kavram, Yöntem ve Tasarım (Araştırma fikri, araştırma sorusu, varsayımlar ve hipotezlerin kurgulanması) | 40 | 15 | 15 | 30 | |
| 2. Literatür değerlendirmesi (Araştırma problemine yönelik literatür taraması ve araştırma konusu bağlamında değerlendirilmesi) | 10 | 35 | 35 | 20 | |
| 3. Veri Toplama ve Analizi (Veri toplama sürecinin planlanması, yürütülmesi, veri analizi ve yorumlanması | Eşit | Eşit | Eşit | Eşit | |
| 4. Yazım ve Düzenleme (Makalenin yazımı ve revizyonları) | 10 | 5 | 5 | 80 | |
| 5. Eleştirel İnceleme (Çalışmayı teslim etmeden önce sadece imla ve dil bilgisi açısından değil, aynı zamanda alana özgü entelektüel içerik açısından değerlendirme) | 70 | 5 | 5 | 20 | |
| 6. Araştırma Altyapı Desteği ve Finansal Destek (Proje için araştırma olanakları, izinleri ve finansal desteğin sağlanması ve yönetilmesi) | 90 | 5 | 5 | 10 | |
| 7. Yayımlama Süreci (Çalışmanın yayım sürecinin yönetilmesi) | 60 | 5 | 5 | 30 |
Yapay Zeka (YZ) Kullanım Beyanı
Yapay Zekâ Kullanım Beyanı, şeffaflığı sağlamak içindir ve eserde ortaya çıkacak maddi hata, yanlılık, veri mahremiyetinin ihlali, haksız veya yanlış kullanım gibi sonuçların herhangi birinde (yazar(lar)ın sorumluluğunu hafifletmez, hiçbir şekilde mazeret oluşturmaz. Tüm sorumluluk, Yazar Katkı Tablosu’nda belirtilen çerçevede yazarlara aittir.
Bu çalışmada yapay zekâ aşağıdaki alanlarda ve oranlarda kullanılmıştır.
| Yapay Zekâ Kullanma alanı | Kullanılan Yapay Zekalar | Yapay zekâ kullanma oranı (%) <10 | Yapay zekâ kullanma oranı (%) 11-20 | Yapay zekâ kullanma oranı (%) 21-35 | Yapay zekâ kullanma oranı (%) >35 |
| 1. Fikir/Kavram, Yöntem ve Tasarım (Araştırma fikri, araştırma sorusu, varsayımlar ve hipotezlerin kurgulanması) | |||||
| 2. Literatür araştırması (Araştırma problemine yönelik literatür taraması ve araştırma konusu bağlamında değerlendirilmesi) | |||||
| 3. Veri Toplama ve Analizi (Veri toplama sürecinin planlanması, yürütülmesi, veri analizi ve yorumlanması) | |||||
| 4. Metnin Oluşumu (Makalenin yazımı ve revizyonları) | |||||
| 5. İngilizceye Çeviri (Yayın için sunulan metnin, Öz, Genişletilmiş İngilizce Özet dahil İngilizceye çevrilmesi) | |||||
| 6. Yabancı Dillerden Çeviri (Metnin oluşumunda kullanılan yabancı dildeki materyallerden çeviri) | |||||
| 7. Makale Yazımında Kullanılan Yazılı Kaynaklardan Özet Çıkarma | |||||
| Diğer (belirtiniz): |
Fon Desteği Belirtme
Makalenin oluşumunda, varsa ayni veya nakdi destek, makalenin teşekkür bölümü yoksa ilk sayfasında, dipnot olarak mutlaka belirtilmelidir. Örn. Bu çalışma, [Kurum Adı] tarafından sağlanan [Proje Adı veya Numarası] kapsamında desteklenmiştir.
Çıkar Çatışması Beyanı
Yazar/lar, çalışma kapsamında herhangi bir kişisel ve finansal çıkar çatışması olmadığını açıkça beyan ederler.
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
Etik İlkeler ve Yayın Politikası
TÜBA-AR, kültürel mirasın çeşitli yönlerini bilimsel yöntemler ışığında ele alır. Bu kapsamdaki uygulamalar, temsiller, anlatımlar, bilgiler, beceriler ve kültürel mekanlar gibi farklı ölçek ve nitelikteki kültürel mirasa dair belgeleme, envanterleme ve sözlü tarih çalışmalarına odaklanır. Dergi, arkeoloji ve sanat tarihi ile ilgili çalışmalardan kırsal ve kentsel mimari, kentsel arkeoloji, endüstriyel arkeoloji, etnografya, etnobotanik, jeoarkeoloji ve tarih çalışmalarına kadar geniş bir yelpazede makalelere yer verir. Kültür kavramı içinde değerlendirilen tüm uygulamaların korunması, onarımı, sergilenmesi ve topluma kazandırılması ile ilgili projeler ve fikirler, derginin kapsamına dahildir.
Yayıncı
TÜBA-AR dergisinin yayın sahibi, TÜBA Başkanlığı’dır. Yayın sahibi olarak, derginin yayın etiği ilkelerinin ilgili paydaşlar tarafından uygulanmasını, dergi içeriğine ücretsiz ve sürekli erişim sağlanmasını, yayınların arşivlenmesini ve korunmasını taahhüt eder. Aynı zamanda, bilimsel yayın etiğinin ihlal edildiği şüphesi doğduğunda (suistimal, intihal, çıkar çatışması, telif hakkı ihlalleri gibi durumlar) durumu açıklığa kavuşturmak için gerekli adımları atma sorumluluğunu üstlenir.
Özel bütçeli özerk bir kamu kurumu olan Türkiye Bilimler Akademisi yayını olan TÜBA-AR Dergisi reklam almamaktadır ve dergide yayımlanacak makalelerden ücret talep etmemektedir. Editöryal karar ve tercihler herhangi bir politik, ekonomik ve mali müdahale olmadan sadece araştırmanın kalitesine ve katkısına dayanmaktadır.
Yayın Kurulu
Yayın Kurulu, bilimsel yayın etiğinin ihlal edildiği şüphesi oluştuğu durumlarda (suistimal, intihal, çıkar çatışması, telif hakkı ihlalleri gibi durumlar) durumu açıklığa kavuşturmak için Dergi'nin editör ekibini bilgilendirmekle sorumludur. Ayrıca, Dergi'nin uluslararası görünürlüğünü ve akademik niteliğini artırmak amacıyla indeks önerileri sunarlar.
Editör
Hakem sürecine girecek makalelerde editörler, yazar ve hakem arasındaki iletişim kişisi olma sorumluluğuyla hareket eder. Hakemlik sürecini, makalenin dergiye ulaşma tarihinden yayın aşamasına kadar akademik nezaketle her aşamayı titizlikle belgeleyerek yürütürler. Değerlendirme süreci ile ilgili olarak, her bir makale için değerlendirme adımlarını hesap vermekten çekinmezler (yazarın ve hakemin kişisel haklarını ve derginin mahremiyet ilkelerini gözetmek kaydıyla).
Değerlendirmeye alınan makale için iki hakemin farklı görüş bildirmesi durumunda editörler, üçüncü bir hakemin değerlendirmesine başvurmalıdırlar.
Editörler, çıkar çatışması içinde iseler veya çıkar çatışmasına neden olabilecek ilişkiler içindelerse, bu durumu açıkça belirtmeli ve editörlük görevinden çekilmelidirler. Editör kadrosu, finansal çıkarlarını veya diğer çatışmalarını bildirmeli ve çıkar çatışması söz konusuysa editörlük görevinden ayrılmalıdır. Editör kadrosu, değerlendirilen bir makaleden elde edilen bilgileri kişisel çıkar için kullanmamalıdır.
Editörler, yayınlanmış bir makalede çalışmayı veya önemli bölümlerini geçersiz kılan, intihal içeren veya etik dışı bir durum içeren bir hata tespit ederlerse makaleyi geri çekebilirler. Geri çekilme durumunda, editörler makalenin geri çekildiğini açıklayan bir ifade ve geri çekilme nedenini içeren bir açıklama yayınlamalıdır. Ayrıca, orijinal makale ve geri çekilen versiyon arasında bağlantı kuran bir link de sağlanmalıdır. Bu sayede tüm okuyucular bu bilgilere çevrimiçi platformlarda kolayca erişebilir.
Yazar
Yazarların akademik, etik ve sosyal sorumluluğu bulunmaktadır. Aşağıda belirtilen kurallara uymak yazarın sorumluluğundadır:
• Makale başvuru tarihleri, ilgili sayının yayım hazırlığı aşamasındaki çağrı metninde belirtilir. Başvuru tarihinden sonra gelen makale başvuruları değerlendirmeye alınmaz.
• Yazarlar, gönderdikleri makalelerde intihal, emek hırsızlığı, usulsüz referans gösterme, referans unutma, burs ve destek kurumlarının adını anmama gibi etik ihlallerden kaçınmalıdır. Aksi takdirde makale reddedilir.
• Çalışma veya araştırma desteği alan yazarlar, makalelerinde bu kaynağı belirtmelidir.
• Yazarlar, yazı başvurusu yaparken Telif Hakkı Devri ve Çıkar Çatışması Bildirimi Formu'nu imzalayarak sisteme yüklemelidir.
• Yazarlar, yayımlanması talebiyle teslim ettikleri çalışmalardaki fikir ve ifadelerin daha önce başka bir yerde kullanılmamış olmasından sorumludur. Eğer kullanıldıysa, gerekli atıflar yapılarak belirtilmelidir.
• Yazarlar, gönderecekleri yazıların daha önce başka bir yerde yayımlanmamış olduğunu ve değerlendirme aşamasına alınmadığını taahhüt eder.
• Yazarlar, çalışmanın geçerlilik ve etik konularında hesap verebilir olmalıdır.
• Birden fazla yazarın katkıda bulunduğu çalışmalarda isim sıralaması, yazarların ortak kararı olmalıdır.
• Yazarlar, makalede aktif katkısı olmayan kişileri yazarlar arasına dahil etmemeli ve gerekçeli bir şekilde yazar sıralamasında değişiklik taleplerini açıklamalıdır.
• Yazarlar, makalelerinin yayınlanmasından sonra hataları veya yanlışlıkları derhal dergi editörlerine bildirmelidir.
• Yazarlar, aynı makaleyi uygun gerekçe olmaksızın izin almadan veya çapraz referans olmaksızın birden fazla dergide yayınlayamazlar. İmzalanan lisans ve telif hakkı devir sözleşmesine uymak zorundadırlar.
Hakem
Hakemler, aşağıdaki prensiplere bağlı kalarak görevlerini yerine getirirler:• Hakemlik teklifi sunulduğunda, iki haftalık içerisinde, olumlu ya da olumsuz yanıt vermelidirler. Makul gerekçe ile talepte bulunan hakeme bir haftalık ek süre tanınabilir.
• Eğer çalışmanın konusuna dair uzmanlıkları yoksa veya sadece bir kısmını değerlendirebilecek durumdaysa, bunu açıklamalıdırlar.
• Kabul edilen zaman aralığında değerlendirme yapmayı kabul etmeli ve sarkma ihtimalinde bilgilendirmelidirler.
• Dergiye gönderilen tüm makaleler için bir benzerlik raporu oluşturulur. Benzerlik raporunun referanslar (kaynaklar) hariç %20 sınırını aşması halinde makale yazara yeniden gönderilir.
• Hakemler, değerlendirmeleri için kendilerine gönderilen makalelerde yazarın kendinden intihalini fark ettiklerinde editörlere bilgi vermekle sorumludurlar.
• Hakemler, incelemeleri yayınlanmadan önce, söz konusu yazıda bulunan ve kendi ilgi alanlarına giren herhangi bir bilgiyi kullanmamalıdır.
• Hakemler adil ve tarafsız bir değerlendirme yapamayacaklarını düşünürlerse, bunu bildirmelidirler.
• Hakemler hazırlamakta oldukları veya değerlendirmede olan bir çalışmalarına çok benzer bir çalışma söz konusuysa, değerlendirmeyi reddetmelidirler.
• Hakemler değerlendirme sırasında çıkan bir çıkar çatışmasını fark ettiklerinde dergiyi haberdar etmelidirler.
• Hakemler tüm yazı ve hakem değerlendirmelerini gizli tutmalıdırlar.
• Hakemler değerlendirmelerinin sadece bilimsel olduğunu, kişisel, finansal veya entelektüel taraflılık nedeniyle olumlu veya olumsuz biçimde etkilenmeyeceğini garanti etmelidirler.
• Hakemler yazara yönelik kişisel yorumlar veya gerekçelendirilmemiş suçlamalardan kaçınmalıdırlar.
• Hakemler eleştirilerinde spesifik olmalıdır; örneğin, "daha önce yapılmış bir çalışma" gibi genel bir ifadeyi somutlaştırmalıdırlar; bu, editörlerin değerlendirme ve karar alma sürecinde yazarlara adil davranması için yardımcı olacaktır.
• Hakemler yazarlarla dergiyi bilgilendirmeden doğrudan iletişime geçmemelidirler.
• Hakemler başka dilde yazmaktan kaynaklı olabilecek hassasiyetleri tanımalı ve bunu saygıyla ve uygun bir biçimde ifade etmelidirler.
• Hakemler, sırf kendi veya meslektaşlarının atıf sayısını artırmak veya görünürlüklerini yükseltmek için çalışmalara atıf önermemelidir. Bir çalışma önerilecekse, bu önerinin bilimsel bir gerekçesi olmalıdır.
Hakemler değerlendirme sonrası;
• Çalışmanın ve değerlendirme sürecinin gizliliğini korumaya devam etmelidirler.
• Esas yorumlarını ve geribildirimlerini etkileyebilecek bir durumun ortaya çıkması halinde dergiyi bilgilendirmelidirler.
• Revizyon ve yeniden değerlendirme ile ilgili dergiden gelen taleplere karşılık vermelidirler.
Etik İlkeler ve Değerler
TÜBA-AR entelektüel söylemin ve kültürel korumanın temsilcileri olarak, bilimsel araştırmaların bütünlüğünü ve güvenilirliğini korumada etik ilke ve değerlerin büyük önem taşıdığını kabul eder. Etik davranışlara bağlılık, dergimizin güvenilirliğini sağlar ve kültür envanteri alanında bilginin ilerlemesine katkıda bulunur.
• Yazarlardan, başkalarının katkılarını doğru bir şekilde atfederek özgün ve otantik çalışmalar sunmaları beklenir.
• İntihal, veri uydurma ve tahrifat kesinlikle yasaktır.
• Listelenen tüm yazarlar araştırmaya önemli katkılarda bulunmuş olmalıdır. Katkıda bulunan her kişiye uygun şekilde atıfta bulunulmalıdır.
• Hayalet yazarlık ve misafir yazarlık kabul edilemez. Önemli katkılarda bulunan tüm bireylere teşekkür edilmelidir.
• Akran değerlendirme süreci, bilimsel yayınların kalitesinin korunması için çok önemlidir. Hakemler değerlendirmelerini objektif ve yapıcı bir şekilde yapmalıdır.
• Editörler, çıkar çatışmalarından uzak, adil ve tarafsız bir değerlendirme süreci sağlamaktan sorumludur.
• Yazarlar, hakemler ve editörler, araştırma veya inceleme sürecini etkileyebilecek her türlü çıkar çatışmasını açıklamalıdır.
• Yayın sürecinin nesnelliğini ve tarafsızlığını korumak için çatışmaları yönetmek ve azaltmak için adımlar atılmalıdır.
• Yazarlar, deneklere insancıl muamele, verilerin uygun şekilde kullanılması ve ilgili yönetmelik ve kılavuzlara uygunluk dahil olmak üzere araştırmada etik standartlara bağlı kalmalıdır.
• İnsan veya hayvan denekleri içeren araştırmalar için etik izin alınmalı ve makalede açıkça belirtilmelidir.
• Raporlamada şeffaflık, bilimsel topluluk içinde güven oluşturmak için gereklidir.
• Yazarlar, araştırmaya dahil olan bireylerin mahremiyetine ve gizliliğine saygı göstermelidir.
• Katılımcılardan onam formu bildirimi alınmalı, hakları ve saygınlıkları korunmalıdır.
• Editörler, aynı anda başka bir yere gönderilmiş makaleleri kabul etmeyecektir.
• Hata veya suiistimal durumlarında düzeltmeler, geri çekmeler ve açıklamalar derhal yapılmalıdır.
• Yazarlar kültürel çeşitliliğe dikkat etmeli ve araştırma konularının kültürel bağlamlarına saygı göstermelidir.
• Saldırgan veya uygunsuz dil, görüntü veya içerik kesinlikle yasaktır.
• Araştırmacılar, hakemler ve editörler, yeni ortaya çıkan etik konular hakkında bilgi sahibi olmaya ve sürekli mesleki gelişim göstermeye teşvik edilmektedir.
TÜBA-AR, bu etik ilke ve değerlere bağlı kalarak, en yüksek dürüstlük, şeffaflık ve kültürel çeşitliliğe saygı standartlarını destekleyen bilimsel bir ortamı teşvik etmeyi amaçlamaktadır. Yazarlar, hakemler ve editörler bu ilkelerin korunmasında temel ortaklardır ve bilginin ilerlemesine ve kültürel mirasın korunmasına katkıda bulunurlar.
Açık Erişim ve Yayın Politikası
TÜBA-AR Dergisi, bilginin global değişimini artırarak insanlık için yararlı sonuçlar doğurabilmek amacıyla içeriğinin sürekli ve ücretsiz olarak kullanımı için Açık Bilim sağlar. Bu bağlamda TÜBA yayınlarında kullanılan lisans CC-BY-NC-ND dergide yayınlanan tüm yazılar, https://dergipark.org.tr/tr/pub/tubaar adresinden erişime açıktır. Bu politika, bilgiye erişimi genişletme, araştırmayı destekleme ve bilimsel bilginin paylaşımını teşvik etme amacını taşımaktadır. Dergi, bilim dünyasına ve topluma katkı sağlamak adına Açık Bilimi ön planda tutarak bilimsel içeriğin geniş bir okuyucu kitlesi tarafından ücretsiz olarak kullanılabilmesine imkan tanımaktadır.
Yayınlanan makalelerin tüm yayın, yayım ve dağıtım hakları TÜBA-AR'a aittir. Alıntı yapılması durumunda kaynak belirtilmesi zorunlu olup, yazının tamamının kullanımı derginin iznine bağlıdır.
Ücret Politikası
Makale gönderim/süreç işletimi ücretsiz olarak sürdürülmektedir.
Dizinler
Dergi Kurulları
BAŞEDİTÖR
İstanbul Üniversitesi Prehistorya Anabilim Dalı’nda lisan ve yüksek lisansını tamamlayan Karul, DAAD bursu ile doktorasını 2000 yılında Berlin Frei Universität’de tamamladı. Doktoranın ardından Atlas Dergisi arkeoloji editörlüğü yapan Karul 2002 yılında Prehistorya Anabilim Dalı’nda asistan olarak göreve başladı; 2006 yılında doçent, 2017 yılında profesör unvanı aldı. 2005 yılında Harvard Üniversitesi’nde araştırma bursu alan Karul, 2013-2016 yılları arasında EJA (Journal of European Archaeology) Dergisi Editörler Kurulu üyeliği yaptı. 2014 yılından bu yana Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Colloquium Anatolicum, 2009-2012 ve 2019 yılından bu yana Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi (TÜBA-AR) Editörler Kurulu üyelikleri ile Magma Dergisi arkeoloji editörlüğünü sürdüren Karul aynı zamanda Alman Arkeoloji Enstitüsü, Avusturya Arkeoloji Enstitüsü, ICOMOS Türkiye Milli Komitesi üyesi ve Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Başkanıdır. Karul 2007-2015 yılları arasında Arkeologlar Derneği İstanbul Şubesi’nin başkanlığını yapmıştır. 1989 yılından bu yana Anadolu’nun farklı yerlerinde tarihöncesi kazı ve yüzey araştırmalarında görev alan Karul, 2004-2019 Bursa Aktopraklık Höyük kazı başkanlığı ve 2010-2014 yılları arasında Siirt Gusir Höyük kazılarının bilimsel danışmanlığını yürüttü ve 2020 yılında bu yana Göbeklitepe ve Karahantepe kazılarının başkanlığını yapmaktadır. Bursa Arkeoloji Müzesi ile birlikte Aktopraklık Höyük araştırma projesine devam eden Karul 2019 yılından bu yana İstanbul Üniversitesi Tarihöncesi Arkeolojisi Anabilim Dalı başkanlığını sürdürmektedir.
Editör Kurulu
Lisans, yüksek lisans ve doktorasını Ankara’da, Hacettepe Üniversitesinde tamamlamıştır. Hâlen, UNESCO Türkiye Millî Komisyonu bünyesinde yer alan Sualtı Kültürel Mirasının Korunması Komitesi'nin başkanlığını ve Dokuz Eylül Üniversitesi Deniz Bilimleri ve Teknolojisi Enstitüsü Müdürlüğü görevlerini yürütmektedir.
Almanya’daki Marburg Üniversitesi’nde, ABD’de Texas A&M Üniversitesi’nde, Duke Üniversitesi ve Harvard Üniversitesinin araştırma enstitüsü olan Dumbaton Oaks’da misafir araştırmacı ve öğretim üyesi olarak bulunmuştur. Özdaş, TINA – Denizcilik Arkeolojisi Dergisi, Alman SKYLLIS dergisi danışma kurulu üyesi olup, 2019’dan bugüne Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi'nin Editör kurulunda yer almaktadır.
2014 yılında Cumhur Başkanlığı Strateji ve bütçe başkanlığı destekli başlayan ve halen devam den “Türkiye Batık Envanteri Projesi- Mavi Miras” projesini yürütmektedir. Ayrıca Bozukkale, Çamçalık ve Kızlan Osmanlı Batığı Sualtı Kazı Projeleri'ni yönetmektedir. Eğitmen balık adam olan Dr. Özdaş, sonar ve uzaktan kumandalı araç (ROV) operatörü sertifikasına sahiptir.
İstanbul Üniversitesi Prehistorya Anabilim Dalı’nda lisan ve yüksek lisansını tamamlayan Karul, DAAD bursu ile doktorasını 2000 yılında Berlin Frei Universität’de tamamladı. Doktoranın ardından Atlas Dergisi arkeoloji editörlüğü yapan Karul 2002 yılında Prehistorya Anabilim Dalı’nda asistan olarak göreve başladı; 2006 yılında doçent, 2017 yılında profesör unvanı aldı. 2005 yılında Harvard Üniversitesi’nde araştırma bursu alan Karul, 2013-2016 yılları arasında EJA (Journal of European Archaeology) Dergisi Editörler Kurulu üyeliği yaptı. 2014 yılından bu yana Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Colloquium Anatolicum, 2009-2012 ve 2019 yılından bu yana Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi (TÜBA-AR) Editörler Kurulu üyelikleri ile Magma Dergisi arkeoloji editörlüğünü sürdüren Karul aynı zamanda Alman Arkeoloji Enstitüsü, Avusturya Arkeoloji Enstitüsü, ICOMOS Türkiye Milli Komitesi üyesi ve Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Başkanıdır. Karul 2007-2015 yılları arasında Arkeologlar Derneği İstanbul Şubesi’nin başkanlığını yapmıştır. 1989 yılından bu yana Anadolu’nun farklı yerlerinde tarihöncesi kazı ve yüzey araştırmalarında görev alan Karul, 2004-2019 Bursa Aktopraklık Höyük kazı başkanlığı ve 2010-2014 yılları arasında Siirt Gusir Höyük kazılarının bilimsel danışmanlığını yürüttü ve 2020 yılında bu yana Göbeklitepe ve Karahantepe kazılarının başkanlığını yapmaktadır. Bursa Arkeoloji Müzesi ile birlikte Aktopraklık Höyük araştırma projesine devam eden Karul 2019 yılından bu yana İstanbul Üniversitesi Tarihöncesi Arkeolojisi Anabilim Dalı başkanlığını sürdürmektedir.
Prof. Dr. Gül Işın DTCF 1988 Klasik Arkeoloji Lisans mezunu. 1991 yılında tamamlanan yüksek lisans tezinde Pisidia Pednelissos antik kenti kalıntıları üzerine çalıştı. 1998 yılnda Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde Patara Terrakottaları Başlılı tez ile doktora derecesi aldı. 2004 yılında Doçent; 2009 yılında Profesör ünvanları aldı. Uzmanlık alanı Hellenistik Dönem Koroplastiği ve Heykeltraşlığı. Ayrıca Lykia Uygarlığı, Lykia plastiği, ölü gmme gelenekleri üzerine çalıştı.
Web
Prof. Dr. Vasıf ŞAHOĞLU 2002 yılında Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde Prof. Dr. Hayat Erkanal’ın danışmanlığında hazırladığı “Liman Tepe Erken Tunç Çağı Seramiğinin Ege Arkeolojisindeki Yeri ve Önemi” başlıklı doktora tezini tamamladı. 1994 yılından itibaren önce Araştırma Görevlisi, devamında da Doçent ve 2014 yılından bu yana da Profesör olarak Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih – Coğrafya Fakültesi, Arkeoloji Bölümü, Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Anabilim Dalında görev yapmaktadır. 2008 yılından itibaren Ankara Üniversitesi Mustafa V. Koç Deniz Arkeolojisi Uygulama ve Araştırma Merkezi – ANKÜSAM Müdürlüğü görevini yürütmektedir.
1992 yılından bu yana Prof. Dr. Hayat Erkanal başkanlığındaki İzmir Bölgesi Kazı ve Araştırmalar Projesi (IRERP) kapsamında Liman Tepe, Bakla Tepe ve Çeşme – Bağlararası kazılarında görev yapmış, 2009-2019 yılları arasında Çeşme – Bağlararası kazılarının başkanlığını yapmış; 2020 yılından bu yana da Urla, Liman Tepe kara ve su altı kazıları’nın başkanlığını yürütmektedir.
Anadolu ve Ege’nin Klasik Çağ öncesi kültürlerinin araştırılması, özellikle bölgeler arası ilişkiler ve ticaret, ölü gömme adetleri, deniz arkeolojisi, liman araştırmaları, geçmişte insan hayatını etkileyen doğal afetler ve seramik konularında bilimsel çalışmalar yürütmektedir.
Web
01.08.1964 tarihinde Sarayköy’de (Denizli) doğdu. 1986 yılında Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü, Sanat Tarihi Anabilim Dalı’ndan mezun oldu. 1988 yılında aynı bölümde Araştırma Görevlisi olarak çalışmaya başladı. 1991 yılında Yüksek Lisans; 1999 yılında Doktora öğrenimini tamamladı. Halen Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Bölümü’nde Profesör olarak görev yapmaktadır.
Erken Dönem Osmanlı Mimarisinde Taçkapılar (1300-1500) (Ankara 2001), Muğla Cami ve Mescitleri (Muğla 2013) ve Dünya Kenti Birgi (İzmir 2019) adlı kitapları, çeşitli kitaplarda bölüm yazarlığı ve Türk mimarlık tarihiyle ilgili birçok makalesi vardır.
Editör Kurulu
Lisans, yüksek lisans ve doktorasını Ankara’da, Hacettepe Üniversitesinde tamamlamıştır. Hâlen, UNESCO Türkiye Millî Komisyonu bünyesinde yer alan Sualtı Kültürel Mirasının Korunması Komitesi'nin başkanlığını ve Dokuz Eylül Üniversitesi Deniz Bilimleri ve Teknolojisi Enstitüsü Müdürlüğü görevlerini yürütmektedir.
Almanya’daki Marburg Üniversitesi’nde, ABD’de Texas A&M Üniversitesi’nde, Duke Üniversitesi ve Harvard Üniversitesinin araştırma enstitüsü olan Dumbaton Oaks’da misafir araştırmacı ve öğretim üyesi olarak bulunmuştur. Özdaş, TINA – Denizcilik Arkeolojisi Dergisi, Alman SKYLLIS dergisi danışma kurulu üyesi olup, 2019’dan bugüne Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi'nin Editör kurulunda yer almaktadır.
2014 yılında Cumhur Başkanlığı Strateji ve bütçe başkanlığı destekli başlayan ve halen devam den “Türkiye Batık Envanteri Projesi- Mavi Miras” projesini yürütmektedir. Ayrıca Bozukkale, Çamçalık ve Kızlan Osmanlı Batığı Sualtı Kazı Projeleri'ni yönetmektedir. Eğitmen balık adam olan Dr. Özdaş, sonar ve uzaktan kumandalı araç (ROV) operatörü sertifikasına sahiptir.
Prof. Dr. Gül Işın DTCF 1988 Klasik Arkeoloji Lisans mezunu. 1991 yılında tamamlanan yüksek lisans tezinde Pisidia Pednelissos antik kenti kalıntıları üzerine çalıştı. 1998 yılnda Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde Patara Terrakottaları Başlılı tez ile doktora derecesi aldı. 2004 yılında Doçent; 2009 yılında Profesör ünvanları aldı. Uzmanlık alanı Hellenistik Dönem Koroplastiği ve Heykeltraşlığı. Ayrıca Lykia Uygarlığı, Lykia plastiği, ölü gmme gelenekleri üzerine çalıştı.
Web
01.08.1964 tarihinde Sarayköy’de (Denizli) doğdu. 1986 yılında Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü, Sanat Tarihi Anabilim Dalı’ndan mezun oldu. 1988 yılında aynı bölümde Araştırma Görevlisi olarak çalışmaya başladı. 1991 yılında Yüksek Lisans; 1999 yılında Doktora öğrenimini tamamladı. Halen Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Bölümü’nde Profesör olarak görev yapmaktadır.
Erken Dönem Osmanlı Mimarisinde Taçkapılar (1300-1500) (Ankara 2001), Muğla Cami ve Mescitleri (Muğla 2013) ve Dünya Kenti Birgi (İzmir 2019) adlı kitapları, çeşitli kitaplarda bölüm yazarlığı ve Türk mimarlık tarihiyle ilgili birçok makalesi vardır.
İstanbul Üniversitesi Prehistorya Anabilim Dalı’nda lisan ve yüksek lisansını tamamlayan Karul, DAAD bursu ile doktorasını 2000 yılında Berlin Frei Universität’de tamamladı. Doktoranın ardından Atlas Dergisi arkeoloji editörlüğü yapan Karul 2002 yılında Prehistorya Anabilim Dalı’nda asistan olarak göreve başladı; 2006 yılında doçent, 2017 yılında profesör unvanı aldı. 2005 yılında Harvard Üniversitesi’nde araştırma bursu alan Karul, 2013-2016 yılları arasında EJA (Journal of European Archaeology) Dergisi Editörler Kurulu üyeliği yaptı. 2014 yılından bu yana Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Colloquium Anatolicum, 2009-2012 ve 2019 yılından bu yana Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi (TÜBA-AR) Editörler Kurulu üyelikleri ile Magma Dergisi arkeoloji editörlüğünü sürdüren Karul aynı zamanda Alman Arkeoloji Enstitüsü, Avusturya Arkeoloji Enstitüsü, ICOMOS Türkiye Milli Komitesi üyesi ve Türk Eskiçağ Bilimleri Enstitüsü Başkanıdır. Karul 2007-2015 yılları arasında Arkeologlar Derneği İstanbul Şubesi’nin başkanlığını yapmıştır. 1989 yılından bu yana Anadolu’nun farklı yerlerinde tarihöncesi kazı ve yüzey araştırmalarında görev alan Karul, 2004-2019 Bursa Aktopraklık Höyük kazı başkanlığı ve 2010-2014 yılları arasında Siirt Gusir Höyük kazılarının bilimsel danışmanlığını yürüttü ve 2020 yılında bu yana Göbeklitepe ve Karahantepe kazılarının başkanlığını yapmaktadır. Bursa Arkeoloji Müzesi ile birlikte Aktopraklık Höyük araştırma projesine devam eden Karul 2019 yılından bu yana İstanbul Üniversitesi Tarihöncesi Arkeolojisi Anabilim Dalı başkanlığını sürdürmektedir.
EDİTÖR KURULU
Prof. Dr. Fulya DEDEOĞLU, Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Anabilim Dalı’ndan 1999 yılında mezun olmuştur. Yüksek lisans eğitimini 2003 yılında aynı üniversitenin Sosyal Bilimler Enstitüsü Arkeoloji Anabilim Dalı’nda “Hitit Krallık Dönemi Kuzey Suriye Yayılım Politikası” başlıklı tez çalışmasıyla, doktora eğitimini ise 2010 yılında “Neolitik Çağdan Erken Tunç Çağ Sonuna Kadar Yukarı Menderes Havzası: Kültürel, Sosyal ve Ekonomik Süreç” başlıklı teziyle tamamlamıştır. 2018 yılında doçent, ardından profesör unvanını almıştır.
1995 yılından itibaren Doğu ve Batı Anadolu’da çeşitli arkeolojik kazı ve yüzey araştırmalarında araştırmacı ve yürütücü olarak görev yapan Dedeoğlu, 2011–2012 yıllarında YÖK Doktora Sonrası Araştırma Bursu ile İngiltere Leicester Üniversitesi’nde akademik çalışmalar gerçekleştirmiş, ayrıca Erasmus öğretim üyesi değişim programlarına katılmıştır. Akademik ilgi alanları arasında Neolitik ve Kalkolitik Çağ kültürleri, Yukarı Menderes Havzası arkeolojisi, yerleşim düzeni, toplumsal ve ekonomik örgütlenme süreçleri, kültürel etkileşim ve çevresel arkeoloji yer almaktadır.
2001 yılından bu yana Ege Üniversitesi Arkeoloji Bölümü Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Anabilim Dalı’nda öğretim üyesi olarak görev yapan Dedeoğlu, lisans ve lisansüstü düzeyde dersler vermekte, yüksek lisans ve doktora tez danışmanlıkları yürütmektedir. Akademik çalışmalarının yanı sıra Edebiyat Fakültesi Dekan Yardımcılığı, Ege Üniversitesi Sürekli Eğitim Merkezi Müdürlüğü ve Arkeoloji Bölüm Başkan Yardımcılığı gibi idari görevlerde bulunmuş, çeşitli akademik ve idari komisyonlarda görev almıştır.
Dedeoğlu, geçmişte Beycesultan Höyük Kazısı başkan yardımcılığı ve Yukarı Menderes Havzası Dağlık Bölge Yüzey Araştırması projesi yürütücülüğü görevlerini üstlenmiş; halen Ekşi Höyük Kazısı başkanlığını sürdürmekte ve 2007 yılından bu yana Ege Üniversitesi Arkeoloji Dergisi editörlüğünü yürütmektedir.
1969 yılında Trabzon ilinin Araklı ilçesinde doğdu. İlk ve Orta öğrenimini aynı ilçede tamamladı. Ardından, 1988'de Atatürk Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü'ne girmiş ve 1992'de mezun oldu.
1993 yılında Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Van Gölü Çevresi Tarihi Eserleri ve Kültür Değerlerini Araştırma ve Uygulama Merkez Müdürlüğü’nde Araştırma Görevlisi olarak göreve başladı. Görevi süresince Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Arkeoloji Anabilim Dalı’nda “Van Müzesi’ndeki Urartu Kemerleri” adlı tez çalışmasıyla yüksek lisansını tamamladı. 1996 yılında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Ana Bilim Dalı’nda Araştırma Görevlisi kadrosuna geçiş yaptı. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı’nda doktorasını 2002 yılında “Urartu Kemerleri” adlı tez çalışmasıyla tamamladı. 2003 yılında Yüzüncü Yıl Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümü’nde Yrd. Doç. Dr., 2012 yılında Doç. Dr. ve 2017 yılında ise Prof. Dr. unvanına atandı.
Günümüzde, uzmanlık alanı olan Urartu Uygarlığı ile ilgili birçok bilimsel yayını bulunmakta ve yüksek lisans ile doktora öğrencilerine danışmanlık yapmaya devam etmektedir.
Web
01.08.1964 tarihinde Sarayköy’de (Denizli) doğdu. 1986 yılında Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi, Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü, Sanat Tarihi Anabilim Dalı’ndan mezun oldu. 1988 yılında aynı bölümde Araştırma Görevlisi olarak çalışmaya başladı. 1991 yılında Yüksek Lisans; 1999 yılında Doktora öğrenimini tamamladı. Halen Ege Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Bölümü’nde Profesör olarak görev yapmaktadır.
Erken Dönem Osmanlı Mimarisinde Taçkapılar (1300-1500) (Ankara 2001), Muğla Cami ve Mescitleri (Muğla 2013) ve Dünya Kenti Birgi (İzmir 2019) adlı kitapları, çeşitli kitaplarda bölüm yazarlığı ve Türk mimarlık tarihiyle ilgili birçok makalesi vardır.
Prof. Dr. Gül Işın DTCF 1988 Klasik Arkeoloji Lisans mezunu. 1991 yılında tamamlanan yüksek lisans tezinde Pisidia Pednelissos antik kenti kalıntıları üzerine çalıştı. 1998 yılnda Akdeniz Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde Patara Terrakottaları Başlılı tez ile doktora derecesi aldı. 2004 yılında Doçent; 2009 yılında Profesör ünvanları aldı. Uzmanlık alanı Hellenistik Dönem Koroplastiği ve Heykeltraşlığı. Ayrıca Lykia Uygarlığı, Lykia plastiği, ölü gmme gelenekleri üzerine çalıştı.
Çimento esaslı malzememeler ve çimento kimyası, seramik esaslı malzemeler ve seramik kimyası, malzeme karakterterizasyonu , arkeolojik malzemelerin incelenmesi ve arkeometrik özellikler.
ÖZGEÇMİŞ
Adı Soyadı: Prof.Dr. Rukiye Akdoğan
Öğrenim Durumu: Doktora
GSM - E-Mail: rkyakdogan@gmail.com; rakdogan@cu.edu.tr
Derece Bölüm/Program Üniversite Yıl
Lisans Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri / Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi, Hititoloji Ankara Üniversitesi 1986
Y. Lisans Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri / Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi, Hititoloji Ankara Üniversitesi 1989
Doktora Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri/ Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi, Hititoloji Ankara Üniversitesi 2005
Doçentlik Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri/ Hititoloji Çukurova Üniversitesi 2013
Profesörlük Arkeoloji Bölümü Çukurova Üniversitesi 2019
Yüksek Lisans Tez Başlığı: KBo XII-XXXIII Asasında Geçen Hayvan İsimleri
Doktora Tezi Başlığı: Yeni Fragmanların Işığı Altında Hukkana/Huqqana Antlaşması
Yabancı Dil: Almanca, ÜDS 71,250, 21 Mart 2010
Görevler:
Görev Unvanı Görev Yeri Yıl
Anadolu Medeniyetleri Müzesi, Müze Araştırmacısı : 1987 - 2010
Yrd.Doç.Dr. Çukurova Üniversitesi : 2010-2013
Doç Dr. Çukurova Üniversitesi : 2013-2019
Prof.Dr. Çukurova Üniversitesi : 2019-2023
İdari Görevler
Arkeoloji Bölüm Başkanı 01.04.2014 - 29.03.2023
Prehistorya Anabilim Dalı Başkanı 2010-2023
Arkeoloji Anabilim Dalı Başkanı (Sosyal Bilimler Enstitüsü) 2014-2023
Fakülte Kurulu Üyesi 2014-2023
Lisans (Kimya, 1997), yüksek lisans (Arkeometri, 2000 - 2000 - Phosphorous Analysis of Neolithic Çatalhöyük Sediments) ve doktora (Arkeometri, 2009 - Material Characterization of Ancient Mural Paintings and Related Base Materials: A Case Study of Roman Zeugma Archaeological Area) eğitimini ODTÜ’de tamamlamıştır. Ankara Üniversitesi (2000-2013), Gazi Üniversitesi (2013-2018) ve 2018 yılından itibaren de Ankara Hacı Bayram Veli Üniversitesi'nde öğretim üyesi olarak hizmet vermekte, Tarihi Malzeme Araştırma ve Koruma Laboratuvarı (MAKLAB) çalışmalarını yürütmektedir.
Akademik çalışmaları arkeolojik malzeme (kil/toprak, taş/kayaç, seramik, harç/sıva/duvar resmi, cam ve pigment/boya) analizleri ve karakterizasyonu üzerinedir. 1995 yılından itibaren ulusal (31 kazı ve 5 yüzey araştırması) ve uluslararası (Afganistan, Arnavutluk, Cezayir, Kazakistan, Makedonya, Mısır, Pakistan, Romanya, Sırbistan, Suriye ve Türkmenistan) restorasyon ve konservasyon projelerinde araştırmacı/arkeometrist ya da proje ekip üyesi olarak görev almıştır. 1200’ün üzerinde ulusal/uluslararası tarihi anıt ve alanlara ait Rölöve Restitüsyon ve Restorasyon Projesi’nde malzeme analizi çalışmalarında bulunmuştur. Ayrıca “müze eğitimi” alanında da uzmanlaşmış, çeşitli müze ve kurum/kuruluşlarla projeler yürütmüştür.
Avrupa Yer Bilimleri Birliği (EGU, 2011-2012), Uluslararası Mozaik Konservasyonu Komitesi (ICCM), Uluslararası Müzeler Konseyi (ICOM, 2012-), Çağdaş Drama Derneği (ÇDD, 1999-), Müzeciler Derneği (2007-), Sanat Eğitimcileri Derneği (SEDER, 2011-), Türkiye Kimya Derneği (2014-), Ankara Üniversitesi Yer Bilimleri Uygulama ve Araştırma Merkezi (YEBİM, 2009-) üyesidir.
2010 yılında Türk Mimarlar Odası XII. Ulusal Mimarlık Ödülleri Seçici Kurul Özel Ödülü (Hasankeyf Zeynel Bey Türbesi Restorasyonu), 2012 yılında Avrupa Birliği Europa Nostra Yılın Kültür Mirası Koruma Ödülü'ne (Milet İlyas Bey Külliyesi Restorasyonu – KABA Mimarlık Ltd. Şti.), 2021 yılında da AR-MIPIM (Le marché international des professionnels de l’immobilier) Future Projects Awards 2021 Ödülü’ne (Mersin Eski İngiliz Yağ Fabrikası Koruma Projesi - Onur Yüncü Mimarlık Ltd. Şti. & ANB Mimarlık Ltd. Şti. ve Stüdyo Nüve Ltd. Şti.) proje grubu üyeleriyle beraber layık görülmüştür.
Web
Prof. Dr. Vasıf ŞAHOĞLU 2002 yılında Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsünde Prof. Dr. Hayat Erkanal’ın danışmanlığında hazırladığı “Liman Tepe Erken Tunç Çağı Seramiğinin Ege Arkeolojisindeki Yeri ve Önemi” başlıklı doktora tezini tamamladı. 1994 yılından itibaren önce Araştırma Görevlisi, devamında da Doçent ve 2014 yılından bu yana da Profesör olarak Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih – Coğrafya Fakültesi, Arkeoloji Bölümü, Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Anabilim Dalında görev yapmaktadır. 2008 yılından itibaren Ankara Üniversitesi Mustafa V. Koç Deniz Arkeolojisi Uygulama ve Araştırma Merkezi – ANKÜSAM Müdürlüğü görevini yürütmektedir.
1992 yılından bu yana Prof. Dr. Hayat Erkanal başkanlığındaki İzmir Bölgesi Kazı ve Araştırmalar Projesi (IRERP) kapsamında Liman Tepe, Bakla Tepe ve Çeşme – Bağlararası kazılarında görev yapmış, 2009-2019 yılları arasında Çeşme – Bağlararası kazılarının başkanlığını yapmış; 2020 yılından bu yana da Urla, Liman Tepe kara ve su altı kazıları’nın başkanlığını yürütmektedir.
Anadolu ve Ege’nin Klasik Çağ öncesi kültürlerinin araştırılması, özellikle bölgeler arası ilişkiler ve ticaret, ölü gömme adetleri, deniz arkeolojisi, liman araştırmaları, geçmişte insan hayatını etkileyen doğal afetler ve seramik konularında bilimsel çalışmalar yürütmektedir.
Associate Professor Dr. Haydar Yalçın serves as the Head of the Department of Management Information Systems at the Faculty of Business, Ege University. Dr. Yalçın has garnered attention for his significant contributions to the field, particularly through his works such as "Technology Mining: Artificial Intelligence in Manufacturing" and "Forecasting Technological Positioning through Technology Knowledge Redundancy: Patent Citation Analysis of IoT, Cybersecurity, and Blockchain." As a member of the Omega Rho International Honor Society at Portland State University, Dr. Yalçın has made substantial interdisciplinary contributions throughout his academic career. He has served as a Visiting Scientist in the Department of Engineering and Technology Management at Portland State University, and he also contributes as a faculty member at the Mark O. Hatfield Center for Cybersecurity and Cyber Defense Policy at the same institution. Known for his research in science management, technology forecasting, and data analytics, Dr. Yalçın also mentors students, fostering their academic achievements. His international projects include leading initiatives funded by armasuisse, the Swiss Federal Department of Defense, such as "Technology Monitoring and Forecasting for Quantum Technologies: A Scientometric Approach" and "Technology Monitoring and Forecasting for Cyberdefense: A Scientometric Approach." These projects underscore his ongoing contributions to cybersecurity and next-generation security technologies.
Lisans, yüksek lisans ve doktorasını Ankara’da, Hacettepe Üniversitesinde tamamlamıştır. Hâlen, UNESCO Türkiye Millî Komisyonu bünyesinde yer alan Sualtı Kültürel Mirasının Korunması Komitesi'nin başkanlığını ve Dokuz Eylül Üniversitesi Deniz Bilimleri ve Teknolojisi Enstitüsü Müdürlüğü görevlerini yürütmektedir.
Almanya’daki Marburg Üniversitesi’nde, ABD’de Texas A&M Üniversitesi’nde, Duke Üniversitesi ve Harvard Üniversitesinin araştırma enstitüsü olan Dumbaton Oaks’da misafir araştırmacı ve öğretim üyesi olarak bulunmuştur. Özdaş, TINA – Denizcilik Arkeolojisi Dergisi, Alman SKYLLIS dergisi danışma kurulu üyesi olup, 2019’dan bugüne Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi'nin Editör kurulunda yer almaktadır.
2014 yılında Cumhur Başkanlığı Strateji ve bütçe başkanlığı destekli başlayan ve halen devam den “Türkiye Batık Envanteri Projesi- Mavi Miras” projesini yürütmektedir. Ayrıca Bozukkale, Çamçalık ve Kızlan Osmanlı Batığı Sualtı Kazı Projeleri'ni yönetmektedir. Eğitmen balık adam olan Dr. Özdaş, sonar ve uzaktan kumandalı araç (ROV) operatörü sertifikasına sahiptir.
DANIŞMA KURULU
Smith is from Edinburgh in Scotland; has taught in New York and Oxford, where he was Lincoln Professor of Classical Archaeology and Art in Oxford (1995-2022). He has worked on Anatolian field projects at Oinoanda, Balboura, and Aphrodisias. He has been Director of the Excavations at Aphrodisias since 1991. His research is concerned with the historical and social interpretation of Greek and Roman art and visual culture. In 2024 and 2025 he is Visiting Professor at Bilkent University in Ankara.
Smith’s largest publication is on The marble reliefs from the Sebasteion at Aphrodisias (2013). His shortest is on the cult and image of Hadrian’s favourite, Antinous: boy made god (2018). His best known and most translated (including a Turkish edition) is Hellenistic Sculpture (1991).
https://orcid.org/0000-0002-0791-9584
20.02.1968 tarihinde Adapazarı’nda doğdu; Lisans, Yüksek Lisans ve Doktora eğitimini Almanya/Freiburg Albert-Ludwigs Üniversitesi, Eskiçağ Tarihi, Klasik Arkeoloji ve Ortaçağ Tarihi Bölümlerinde gördü (1988-1999). 1999 yılında Akdeniz Üniversitesi Eskiçağ Dilleri ve Kültürleri Bölümü’nde öğretim üyesi olarak göreve başladı ve aynı yıl Doçent unvanını aldı. 2006-2020 yıları arasında adı geçen bölümün başkanlığını yaptı. Uzmanlık alanlarını Yunan ve Latin Epigrafisi, Eskiçağ Tarihi ve Tarihi Coğrafya oluşturmaktadır. Bu alanlarda 8 kitap ve 100 makale yayımlamıştır.
22/04/1984 İzmir doğumlu. Lisans eğitimini Dokuz Eylül Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölümünde (2002 – 2006), Yüksek Lisans eğitimini Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Klasik Arkeoloji Programında (2006 – 2009), Doktorasını Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Klasik Arkeoloji Programında (2009 - 2016) tamamladı. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sosyal Ve Beşeri Bilimler Fakültesi, Türk-İslam Arkeolojisi Bölümünde Dr. Öğr. Üyesi olarak görev yapmakta. 20218 yılından bu yana Bölüm Başkan Yardımcılığı görevini sürdürmekte. 2019 yılından bu yana Türkiye Bilimler Akademisi Kültür Envanteri Dergisi editörlüğü görevini sürdürmekte.
2008 yılından itibaren Prof. Dr. Akın Ersoy başkanlığında yürütülen Smyrna Antik Kenti Kazılarının ekip üyesi. 2021 yılından bu yana kazı başkan yardımcılığı görevini sürdürmekte.
Studies of Ancient History, Classics, Classical Archaeology, and Near Eastern Archaeology at the University of Cologne, Germany; PhD in Classics 1984, Habilitation 1997; research and teaching jobs in Köln, Frankfurt, Heidelberg, Chicago, Ann Arbor, Lyon, Leiden, Oxford, Paris, Bordeaux, now Professor of Greek History and Epigraphy at Vienna University and head of the research group "Epigraphy” at the Austrian Academy of Sciences. Co-editor of the Lexicon of Greek Personal Names V.A-C; co-editor of the Supplementum Epigraphicum Graecum.
Web
Prof. Dr. Zeynep Çizmeli Öğün, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Klasik Arkeoloji Anabilim Dalından 1991 yılında mezun olduktan sonra Fransız Hükümetinin Bursu ile Yüksek Lisans ve Doktora eğitimini Fransa’da Lille 3 Üniversitesi’nde nümismatik üzerine tamamladı. Aynı zamanda Paris - IV Sorbonne
Üniversitesi Ecole Pratique des Hautes Etudes’de Georges Le Rider, Olivier Picard ve Michel Amandry’nin seminerlerini de izleyen Z. Çizmeli Öğün 2001 yılından itibaren Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı’nda öğretim üyesi görevini üstlenmektedir. 2021 2024 yılları arasında aynı fakültede
Arkeoloji Bölüm Başkanı olarak görev yapmış olan Çizmeli Öğün Anadolu Nümismatiği ve Kazı sikkeleri üzerinde çalışamlarını sürdürmektedir.
Eylem Özdoğan, 1999 yılında İstanbul Üniversitesi Sanat Tarihi ve Arkeoloji Bölümü Prehistorya Anabilim Dalından mezun olmuştur. Aynı üniversitede 2003 yılında “Marmara Bölgesi’nde Beslenme ve Besin Depolama” konulu Yüksek Lisans, 2009 yılında ise “Balkanlarda İlk Neolitik Dönem’den Orta Neolitik Döneme Geçiş” konulu Doktora tezlerini Prof. Dr. Mehmet Özdoğan’ın danışmanlığında tamamlamıştır. İstanbul Üniversitesi Prehistorya Anabilim Dalı'nda 2002 yılında Asistan, 2013 yılında Yardımcı Doçent, 2017 yılından bu yana da Doçent olarak görev yapmaktadır. Öncelikli araştırma alanı, Neolitik yaşamın Batı Asya'da ortaya çıkışı ve ardından Güneydoğu Avrupa'ya yayılmasıdır. Bu doğrultuda, Marmara Bölgesi ve Güneydoğu Anadolu'daki arkeolojik projelerde görev almıştır. Özdoğan, 1995 yılından bu yana Doğu Trakya'daki Aşağı Pınar kazı ekibinin tam zamanlı bir üyesidir. Aşağı Pınar, Neolitik Dönem’de Anadolu ve Balkanlar arasındaki etkileşime dair kapsamlı veri sağlayan araştırma projelerinden birdir. Maramara bölgesinin yanı sıra 1999-2004 yılları arasında Şanlıurfa’da Mezraa Teleilat kazılarında çalışmış ve aynı bölgede TÜBA TÜKSEK Kültür Envanteri Projesi kaspamında yapılan arkeolojik yüzey araştırmalarında görev almıştır. 2009-2010 yıllarında Kıklareli yüzey araştırmalarına katılmış ve 2017-2019 yılları arasında Bandırma'da Manyas Gölü Doğu Kesim yüzey ararştırmalarını yürütmüştür. 2021 yılından bu yana Şanlıurfa’da Taş Tepeler Projesi kapsamında, Çanak Çömleksiz Neolitik Dönem’e tarihlenen Sayburç yerleşimindeki arkeolojik araştırmaları yürütmektedir.
Prof. Dr. Mustafa Hamdi Sayar’ın Özgeçmişi:
1974 ile 1978 yıllarında İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Klasik Diller, Klasik Arkeoloji ve Eski Çağ Tarihi eğitimi aldı. 1979 ile 1984 yılları arasında İstanbul Arkeoloji Müzelerinde görev yaptı. Bu görevi kapsamında İstanbul ve Anadolu’da birçok kazı ve araştırmada bulundu ve bakanlık temsilcilikleri görevleri yaptı. 1984 – 1989 yılları arasında Viyana Üniversitesi Eskiçağ Tarihi, Klasik Filoloji, Klasik Arkeoloji ve Bizantinistik Bölümlerinde eğitim gördü ve 1989 yılında Eskiçağ Tarihi alanında doktorasını tamamladı. 1989 ile 1998 yılları arasında Viyana Üniversitesi, Eskiçağ Tarihi Bölümünde asistan olarak eğitim ve araştırma çalışmalarında bulundu. Bu görevi kapsamında Londra, Paris, Bordeaux, Roma, Perugia, Palermo, Catania, Berlin, Hamburg, Münih, Köln, Münster, Tübingen Üniversitelerinde araştırma çalışmalarında bulundu, bilimsel toplantılara katıldı, ortak projelerde çalıştı ve konferanslar verdi. 1993 yılında İstanbul Üniversitesinde, girdiği Doçentlik sözlü sınavında başarılı olarak Eskiçağ Tarihi Doçenti oldu.
1978-2024 yılları arasında Türkiye ve yurtdışındaki arkeolojik kazılara heyet üyesi olarak katıldı. Yurtiçinde ve yurtdışında Eskiçağ tarihi, Eskiçağ Dönemi Anıtları ve Eskiçağ tarihi-coğrafyası üzerine konferanslar verdi. 1998-1999’da Alexander von Humboldt Vakfı bursuyla Köln Üniversitesi, Eskiçağ Tarihi Bölümünde Çukurova Eski Çağ yazıtlarını yayınladı. Sayar, 1999-2002 yıllarında Bonn Üniversitesi, Arkeoloji Bölümünde Çukurova’da Eskiçağda görülen Bölgelerearası Etkileşimi inceledi. 1990’da üye olduğu Uluslararası Eskiçağ Tarihi-Coğrafyası Derneğinin 2014 yılından beri Başkan Yardımcılığına seçilmiş olan Sayar, Bonn’da yayımlanan Epigraphica Anatolica, Stuttgart’ta yayımlanan Orbis Terrarum, Sofya’da yayımlanan Archaeologica Bulgarica dergilerinin yayın kurullarının üyesidir.
2003 yılı Haziran ayından beri İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Tarih Bölümünde, Eskiçağ Tarihi Profesörü olarak görev yapan Sayar, 2006’dan beri İstanbul Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Merkezi Müdürüdür. 2018 yılından beri Anadolu Araştırmaları ile Güneydoğu Avrupa Araştırmaları Dergilerinin baş editörüdür. Türkiye Bilimler Akademisi tarafından yayımlanan TÜBA-AR dergisinin yayın kurulu üyesidir. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü tarafından yayımlanan Türk Arkeoloji Dergisi ile Antalya’da yayımlanan ve SCOPUS tarafından 2017 yılından beri taranan Gephyra dergisinin yayın kurulu üyesidir.
Sayar, 2004’te UNESCO’nun alt kuruluşlarından biri olan Uluslararası Anıtlar ve Sitler Konseyi (ICOMOS) Türkiye Milli Komitesi, 2020’de tahkimat ve savunma yapılarına yönelik çalışan UNESCO-ICOFORT komisyonunun Türkiye üyesi olmuştur.
2013 yılında Berlin’de Humboldt vakfının bursuyla bilimsel yayın çalışmalarını sürdüren Sayar, 2016 yılında Princeton, Institut for Advanced Studies’te Trakya ve Çukurova eskiçağ tarihi araştırmalarının yayınlarına yönelik çalışmalarda bulunmuştur.
Sayar 2006 yılında kurulan Eskiçağ Bilimleri Avrupa Ortak Yüksek Lisans Programının Koordinatörlerindendir.
Sayar 2010 yılında İstanbul Üniversitesinde 11. Uluslararası Trakoloji Kongresini düzenlemiştir.
2017 yılında Marmara Ereğlisinde 2., 2022 yılında 5. Uluslararası Roma Trakyası toplantılarını düzenlemiştir.
2021 yılı Kasım ayında Türk Tarih Kurumu bilim heyeti üyeliğine seçilmiştir. Bu görevi kapsamında Türk Tarih Kurumu tarafından yayımlanan Belleten, Belgeler ve Höyük dergileri ile Türk Tarih Kurumu tarafından basılan kitapların yayın değerlendirme komisyonu üyesidir.
2022 yılından beri Uluslararası Doğu Roma Çalışmaları Birliğinin Geç Antik Devir Yazıtları Çalışmalarının Üyesidir.
2024 yılı Şubat ayında Europa Nostra derneğinin üyesi olmuştur.
2024 yılı Mart ayında Türk Tarih Kurumu Koordinatörlüğünde yapılan Doğu Roma Çalışmaları Mili Komitesinin Başkanlığına seçilmiştir.
Web
16.07.1967 yılında doğdu. 1989 yılında Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Arkeoloji ve Sanat Tarihi Bölümü’nden mezun oldu. 1990 yılında aynı bölüme araştırma görevlisi olarak atandı. 1993 yılında yüksek lisans ve 1999 yılında doktorasını Ankara Üniversitesi’nde tamamladı. 2003 yılında Yrd.Doç., 2010 yılında Doçent ve 2015 yılında Profesör oldu. Halen Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Arkeoloji Bölümü’nde Profesör öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır.
Ankara Üniversitesi DTCF Antropoloji mezunu, aynı üniversite Sosyal Bilimler Enstitüsü'nde Yükseklisans ve doktorasını tamamladı. Alanında Ulusal Uluslararası kazı ve araştıralarda antropolog olarak görev aldı. Çankırı/Çorakyerler Omurgalı Fosil KAzısının Başaknlığını yürütmektedir. Felaket kurbanları kimliklendirme çalışmalarında Adli Antropolog olarak görev almakatdır. Ulusal ve uluslararası bir çok yayını bulunmakta ve ulusal ve uluslararası sempozyum ve kongrelerde sunumlar yapmıştır. Halen Antropoloji Bölüm Başkanı ve Adli Antropoloji Anabilim Dalı BAşkanı.
Özlem Çevik, 21.03.1969 tarihinde Malatya’da doğdu. İzmir Karşıyaka Lisesi’nden mezun olduktan sonra, Lisans ve Yüksek Lisans eğitimini Ege Üniversitesi, Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı’nda, Doktorasını ise yine aynı üniversitenin Protohistorya ve Önasya Arkeolojisi Anabilim Dalı'nda 2004 yılında tamamladı. 2007 yılından itibaren Trakya Üniversitesi Arkeoloji bölümünde çalışmaktadır. 2009 yılından itibaren de İzmir-Ulucak Höyük kazılarına başkanlık etmektedir. Anadolu’da kentleşme süreci ve Batı Anadolu’nun neolitikleşme süreci temel araştırma konularını oluşturmaktadır ve bu konuda yazılmış ulusal ve uluslararası yayınları bulunmaktadır.
1989 yılında Selçuk Üniversitesi Arkeoloji ve Sanat Tarihi bölümünden mezun oldu. 1998 yılında da “Ortaçağ’da Kayseri Kent Dokusunun Gelişimi” isimli tezle de doktora çalışmasını tamamladı.1996-2015 yılları arasında Selçuk Üniversitesi Sanat Tarihi Bölümü Türk Dünyası ve Ortaçağ Kültürleri Arkeolojisi Ana Bilim Dalında sırasıyla Ana Bilim Dalı Başkanı olarak, 2015-2016 yılları arasında Uludağ Üniversitesi, Fen-Edebiyat Fakültesi Sanat Tarihi Bölümünde Bölüm Başkanı olarak görev yaptı. 2016 yılından itibaren Akdeniz Üniversitesi, Edebiyat Fakültesi, Sanat Tarihi Bölümü Ortaçağ Arkeolojisi Ana Bilim Dalında öğretim üyesi olarak görev yapmaktadır. 2016-2021 yılları arasında Akdeniz Üniversitesi, Güzel Sanatlar Fakültesi Dekanlığı görevini de yürüttü.
2003 yılında DAI Bursu ile Berlin’de Selçuklu Mimarlık ve Sanatında spolien malzeme kullanımı konusunda araştırma yaptı .2011 yılında New York FIAF’da Selçuklu dönemi kervansarayları üzerine konuk araştırmacı olarak araştırma daveti aldı. 2015-2018 yılları arasında TÜBİTAK SOBAG, Grup Yürütme Kurulu Üyeliği görevini yürüttü. 2015 yılından itibaren Avrupa Komisyonu, TÜBITAK-UİDB Horizon 2020 Sosyal ve Beşeri Bilimler (SSH) alanı komisyon toplantılarına Türkiye Komite üyesi olarak katılmaktadır.
1986 yılında Knidos Kazısına, 1998 ve 1999 yıllarında Konya ve Çevresindeki Kervansaray Kazılarına, 2001 yılında Alanya Kalesi Kazısına katıldı. 2007-2013 yılları arsında Bakanlar Kurulu kararlı “Alara Kazısı’nın” Başkanlığını yürüttü. 2015 yılından itibaren Bakanlar Kurulu izni ile Alanya Kazısının Kazı Başkanlığını yaptığı çalışmalara halen devam etmektedir. 2014 yılında Türkmenistan’ın Merv Şehrinde Türkmenistan-Türkiye işbirliği protokolü çerçevesinde TİKA’nın desteğiyle Sultan Alparslan’ın Mezar yerinin aranması için arkeolojik kazıların kazı başkanı olarak görev yapmaya başladı. 2015-2018 yılları arasında TİKA’nın desteğiyle Kırgızistan Koçkor’da Karahanlı dönemine tarihlenen bir Türbe yapısında Arkeolojik Kazı çalışmalarını yürüttü. Bu kazı çalışmaları dışında birçok küçük ortaçağ arkeolojisine yönelik kazı ve araştırmalarda bulundu. Bunlardan bazıları, Sedre Selçuklu Köşkü Kazısı, Aksaray 2. Kılıçarslan Hamamı Kazısı, Divriği Ulu Camisi (UNESCO WHL) Kazısı, Antalya Mevlevihane Çevresi Araştırma Kazısı, Şehzade Korkut Camisi (Kesik Minare) Araştırma Kazılarıdır.
2009 yılında başlanılan “Büyük Selçuklunun Mirası” projesinin baş yazar ve editörüdür. Bu proje kapsamında 2013 yılında bu çalışmalar sonucunda toplam beş ciltlik iki çalışması Türkçe ve İngilizce olarak yayınlandı. 2018 yılında Kazakistan Kültür Bakanlığının da davetiyle Kazakistan’daki arkeolojik araştırmalar ve Türkistan Yesi’deki arkeolojik kazı çalışmaları için Türkiye-Kazakistan arasında koordineli çalışmalara başladı. Halen bu çalışmalar sürdürülmektedir. 2015-2016 yılları arasında Anadolu Selçuklu Kervansarayları ile ilgili olarak “Yolların Tanıkları” isimli kitabı hazırladı. Müzecilik alanı ile ilgili dersler verdi ve araştırmalara katıldı. Türkiye’de Afyonkarahisar Devlet Müzesi, Ankara Makine Kimya Endüstrisi Kurumu Müzesi, Alanya Selçuklu Sarayı Müzesi gibi birçok müzede küratörü olarak görev yaptı. Halen Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Kurulunun Başkanlığı görevini sürdürmektedir. Türkiye’de ve Türkiye dışında (Kırgızistan, Afganistan) olmak üzere çok sayıda yapının koruma ve restorasyonu ile ilgili konularda Restorasyona yön verecek araştırma grubunun başkanlığını ve ekip üyeliğini yaptı. Koruma ve Restorasyon konusunda Türkiye’deki birçok kurulda raportör, kurul üyesi ve kurul başkanlığı yaptı.
Çalışma alanı ile ilgili olarak, Berlin Pergamon Museum, Oxford Üniversitesi, Leeds Üniversitesi, Trnava (Slovakya) Üniversitesi, Hindistan Jamia Milliye Üniversitesi, Polonya Wroclaw Üniversitesi, İspanya Cadis Üniversitesi, Almanya Mainz Üniversitesi, Hindistan IGNCA Enstitüsünde konferans ve sempozyumlarda bildiri sundu. Çalıştığı konularda beş kitabı ve çok sayıda kitap ve dergilerde makale yayınladı.
Musa Kadıoğlu, 1994 yılında Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı’nda lisans ve 1997’de Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı’nda yüksek lisans eğitimini tamamladı. 2002 yılında “Nysa Tiyatrosu Sahne Binası Cephe Mimarisi” konulu doktora tezini, Freiburg Albert-Ludwigs-Üniversitesi Arkeoloji Enstitüsü’nde Prof. Dr. V. M. Strocka danışmanlığında tamamladı. Bu tezi ile Humanismus Heute adlı eyalet vakfı tarafından 2002 Yılı Günter-Wöhrle Başarı Ödülü’nü kazandı. Aynı tezin 2006 yılında yayınlanan kitabı ise (Die Scaenae Frons des Theaters von Nysa am Mäander, Forschungen in Nysa am Mäander I) 2007 Yılı Türkiye Bilimler Akademisi (TÜBA) Teşvik Ödülü ile ödüllendirildi. 2012 yılında Alexander von Humbodt Vakfı’nın sağlamış olduğu araştırma bursu ile Freiburg’da bilimsel araştırmalarını sürdürdü ve Das Gerontikon von Nysa am Mäander, Forschungen in Nysa am Mäander III adlı kitabını 2014 yılında yayımladı. 2000-2011 yılları arasında Ankyra arkeolojik araştırmaları çerçevesinde K. Görkay ve S. Mitchell ile birlikte Roma Dönemi’nde Ankyra adlı kitabı 2011 yılında Yapı Kredi Yayınlarından yayımlandı. Teos Arkeoloji Projesi kapsamında TEOS: Yazıtlar, Kültler ve Kentsel Doku (İstanbul 2021, İş Bankası Kültür Yayınları) adlı kitabın editörlüğünü yapmıştır.
Akademik kariyerine 1995 yılında Ankara Üniversitesi, Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi, Klasik Arkeoloji Anabilim Dalı’nda araştırma görevlisi olarak başlayan Musa Kadıoğlu, 2006-2011 yıllarında aynı anabilim dalında Doçent, 2011 yılından itibaren ise Profesör olarak görev yapmaktadır. 2010 yılından itibaren Teos antik kentindeki (Seferihisar/İzmir) kazı, araştırma ve onarım çalışmalarını yürütmektedir.
Istanbul 14.10.1969 doğumlu,
ÜNİVERSİTE EĞİTİMİ
LİSANS: 1986-1990: Klasik Arkeoloji İstanbul Üniversitesi.
Master: 1990-1993 Klasik Arkeoloji İstanbul Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, subject: „Ainos Pişmiş Toprak Heykelcikleri. Oturan Kolsuz Aphroditeler ve Adak Grubu Eserleri“
Doktora: 2001: Belçika Leuven Üniversitesi Arkeoloji Bölümü, Tez konusu: “Die Nekropolen und Grabdenkmäler von Sagalassos in Pisidien in hellenistischer und römischer Zeit”, Doktora danışmanı: Prof. Dr. Marc Waelkens, ikinci doktora danışmanı: Prof. Dr. H. von Hesberg (University of Cologne), Suma Cum Laude ile başarılı olmuştur.
İŞ TECRÜBESİ
- (1990 - 1995) Alman Arkeoloji Enstitüsü İstanbul Şubesinde yardımcı öğrenci .
- (01.06.2002 - 31.05.2004) DFG'de (Deutsche Forschungsgemeinschaft - German Research Foundation) Doktora sonrası araştırmacı olarak , „Formen und Wege der Akkulturation im östlichen Mittelmeerraum und Schwarzmeergebiet in der Antike“, programında 'Kultureller Wandel in den Städten West- und Süd-Pisidiens/Türkei in hellenistischer und römischer Zeit' isimli proje kapsamında.
- (01.08.2004 - 31.01.2005) Doktora sonrası yardımcı araştırmacı olarak Pisidia Survey Project in Pednelissos kapsamında Almanya'da Köln Üniversitesi Arkeoloji Bölümünde.
- ( Şubat 2007) Yrd. Doç. Dr. öğretim üyesi olarak Hacettepe Üniversitesi.
- (2008-2018) Doç. Dr. öğretim üyesi olarak Hacettepe Üniversitesi.
- (Since 2018) Prof. öğretim üyesi olarak Ankara Üniversitesi.
YABANCI DİL BİLGİSİ
Türkçe(anadil), İngilizce ve Almanca (akıcı), Hollandaca ve İspanyolca (temel)
Vedat Dalokay Caddesi No: 112 Çankaya 06670 ANKARA
tuba-ar@tuba.gov.tr
(+90) (212) 219 16 60
TÜBA-AR Türkiye Bilimler Akademisi Arkeoloji Dergisi / Turkish Academy of Sciences Journal of Archaeology (TÜBA-AR), dergide yayımlanan makalelerde ifade edilen görüşleri resmî olarak benimsememekte ve derginin basılı ya da çevrim içi sürümlerinde yer alan herhangi bir ürün veya hizmet reklamı konusunda garanti vermemektedir. Yayımlanan makalelerin bilimsel ve hukuki sorumluluğu yazar(lar)a aittir.
Makalelerle birlikte gönderilen resim, şekil, tablo vb. materyaller özgün olmalı ya da daha önce yayımlanmışlarsa, hem basılı hem de çevrim içi sürümlerde yayımlanmak üzere eser sahibinden alınmış yazılı izinle birlikte sunulmalıdır. Yazar(lar), dergide yayımlanan çalışmalarının telif hakkını saklı tutar. Makale dergide yayımlandığında, mali haklar ve umuma iletim hakları, işleme, çoğaltma, temsil, basım, yayın ve dağıtım hakları TÜBA’ya devredilecektir. Yayımlanan tüm içeriklerin (metin ve görsel materyaller) telif hakları dergiye aittir. Dergide yayımlanmak üzere kabul edilen makaleler için telif hakkı ya da başka bir ad altında ödeme yapılmaz ve yazar(lar)dan makale işlem ücreti alınmaz; ancak yeniden baskı (reprint) talepleri yazarın sorumluluğundadır.
Bilimsel bilgi ve araştırmalara küresel açık erişimi teşvik etmek amacıyla TÜBA, çevrim içi olarak yayımlanan tüm içeriklerin (aksi belirtilmedikçe) okuyucular, araştırmacılar ve kurumlar tarafından serbestçe kullanılmasına izin vermektedir. Bu kullanım, eserin kaynağının belirtilmesi koşuluyla ve ticari amaç dışında, herhangi bir değişiklik yapılmaksızın Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International (CC BY-NC-ND 4.0) Uluslararası Lisansı kapsamında mümkündür. Ticari kullanım veya lisans istisnaları ile ilgili izinler için lütfen dergi ile iletişime geçiniz.