Edebi Eserlerde Kent İmgesi: Ankara Örneği

Bu makalede, insanın tekil yahut topluluk olarak imgelem gücünü doğrudan veya dolaylı bir biçimde ortaya koyabildiği, geniş alan kaplayan mekânsal niteliği ile ‘kent’' tanımı tarihsel bağlamda incelenmektedir. İlk Çağ’dan itibaren yazılı edebi eserler üzerinden, bir yeni değerler üretim, tüketim alanı olarak “kent” tanımı ele alınacak ve geri dönüş olarak toplum yaşamında imge dünyalarımızdaki etkisi, iktidar türleri ve devlet biçimleri çerçevesinde edebi eserler aracılığıyla kuramsal bir incelemeye tabi tutulacaktır. Bu bağlamda kent tanımı; Antik Çağ’dan yirmibirinci yüzyıla kadar geçen süreçte Gilgameş, İlyada, Odysseia Destanları ve devam eden yüzyıllarda ortaya konan komedya ve tragedya eserleri üzerinden incelenecektir. Tarihsel süreçte kent kavramının oluşumu, yazarların kent kavramını eserlerinde ele alış biçimleri incelenecek son olarak edebi eserlerin, edebi niteliğinin yanısıra “kente birer kimlik ve imge kazandırmakta mıdır veya kent kimliğinin içeriğini zenginleştirmekte midir?” sorularına Ahmet Hamdi Tanpınar’ın Beş Şehir adlı eserindeki Ankara örneği üzerinden Kentsel Kimlik ve İmge bağlamında bir cevap aranacaktır.