BİR ÜTOPYA ANALİZİ: AVRUPA BİRLİĞİ OKULLARDA TARİH ÖĞRETİMİNE SPONSOR OLABİLİR Mİ?

European Union (EU) achieved major progress in terms of economic, political and social integration since Treaty of Rome. Changing global order and EU expansion process forced the Union to generate policies in various areas. Main policy areas include education and culture, as well. EU aims to strengthen intercultural dialogue to advance basic values such as human rights, democracy and rule of law. In this context, teaching and learning intercultural knowledge may be accepted as essential for democratic culture and social cohesion. History teaching in schools is regarded as a tool in order to create European consciousness. Starting from this point, this study aims to discuss EU sponsorship for history teaching in schools to promote social cohesion and active citizenship, as this matter is considered critically important for EU reached a historical milestone to unite Europe. However, EU policies on this subject are not supportive and complementary for member state policies. As a result, a reformative initiative by the EU is evaluated as an utopist act.

Avrupa Birliği (AB), Roma Antlaşması’ndan bu yana ekonomik, siyasi ve sosyal bütünleşme yolunda büyük ilerlemeler kaydetmiştir. Değişen küresel düzen ve AB’nin genişleme süreci Birliği çeşitli alanlarda politikalar üretmeye zorlamıştır. AB’nin temel politika alanlarından biri de eğitim ve kültür üzerinedir. AB, temel değerleri olan insan hakları, demokrasi ve hukukun üstünlüğüne saygıyı ilerletmek üzere kültürlerarası diyalogu güçlendirmeyi hedeflemektedir. Bu bağlamda kültürlerarası bilgi birikiminin öğrenilmesi ve öğretilmesi demokratik kültür ve sosyal uyum için elzem kabul edilmektedir. Bu çerçevede okullarda tarih öğretiminin bir Avrupalılık bilinci yaratılması gayesiyle araç olarak kullanımı öngörülmektedir.  Bu öngörüden hareketle bu çalışmada sosyal uyum ve aktif vatandaşlığın teşviki için AB’nin okullarda tarih öğretimine sponsor olup olamayacağı hususunun tartışılması amaçlanmıştır. Zira Avrupa’yı birleştirme hedefi çerçevesinde tarihi bir dönüm noktasına gelen AB için bu husus ciddi önem taşımaktadır. Ancak AB’nin bu konudaki politikaları üye devletlerin politikalarını destekleyici ve tamamlayıcı nitelik arz etmemektedir. Bu nedenle AB’nin bu doğrultuda reformative bir anlaşma için harekete geçmesi ütopik olarak değerlendirilmektedir.