Ortaokul Öğretmenleri Dijital İçerik Hazırlama Özyeterlilik Ölçeği Geliştirme Çalışması

Öz

Bu çalışmada Ortaokul Öğretmenlerinin Dijital İçerik Hazırlama Özyeterlilikleri Ölçeği geliştirilmeye çalışılmıştır. Araştırmanın evrenini 2018-2019 eğitim-öğretim yılında Afyonkarahisar ilinde görev yapmakta olan ortaokul öğretmenleri, örneklemini ise araştırmaya gönüllü olarak katılan 320 ortaokul öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada tarama yöntemi kullanılmıştır. Bu araştırma kapsamında 26 maddelik beşli likert tipinde Ortaokul Öğretmenlerinin Dijital İçerik Hazırlama Özyeterlilikleri Ölçeği geliştirilmiştir. Ölçek 1. faktörde (dijital iletişim) 0.569-0.876 arasında faktör yükleri olan 11 madde, 2. faktörde (tablo ve grafik) 0.643-0.735 arasında faktör yükleri olan 6 madde, 3. faktörde (öğretim materyalleri) 0.676-0.878 arasında faktör yükleri olan 4 madde ve 4. faktörde (sosyal içerik) 0.617-0.780 arasında faktör yükleri olan 5 maddeden oluşturulmuştur. Geliştirilen ölçeğin alt boyutlarının cronbach alfa katsayıları 0.945, 0.925, 0.908 ve 0.863 ve ölçeğin tüm güvenirlik katsayısı 0.956 olarak hesaplanarak güvenilir olduğu sonucuna varılmıştır. Araştırma sonucunda 26 maddelik, 4 alt boyuta sahip, 5’li likert tipinde, geçerli ve güvenilir bir ölçek elde edildiği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• ortaokul öğretmenleri
• dijital içerik hazırlama
• dijital içerik hazırlama

Study of Development of Secondary School Teachers' Digital Content Preparation Self-Efficacy Scale

Öz

In this study, it was tried to develop the Digital Content Preparation Self-Efficacy Scale of Secondary School Teachers. The population of the study consists of secondary school teachers working in the province of Afyonkarahisar in the 2018-2019 academic year, and the sample consists of 320 secondary school teachers who voluntarily participated in the study. Scanning method was used in the research. Within the scope of this research, a 26-item, five-point Likert-type Secondary School Teachers' Digital Content Preparation Self-Efficacy Scale was developed. The scale has 11 items with factor loads between 0.569-0.876 on the 1st factor (digital communication), 6 items with factor loads between 0.643-0.735 on the 2nd factor (table and graphic), on the 3rd factor (teaching materials) with factor loads between 0.676-0.878 It was composed of 4 items and 5 items with factor loads between 0.617-0.780 in the 4th factor (social content). The cronbach alpha coefficients of the sub-dimensions of the developed scale were calculated as 0.945, 0.925, 0.908 and 0.863, and the overall reliability coefficient of the scale was calculated as 0.956, and it was concluded that it was reliable. As a result of the research, it can be said that a valid and reliable scale with 26 items, 4 sub-dimensions, 5-point Likert type, was obtained.

Anahtar Kelimeler

• secondary school teachers
• digital content preparation
• digital content

Kaynakça

1. Akkoyunlu, B. ve Orhan, F. (2003). Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi (böte) bölümü öğrencilerinin bilgisayar kullanma öz yeterlik inancı ile demografik özellikleri arasındaki ilişki. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 2(3), 86-93.
2. Aksoy, H. H. (2003). Eğitim Kurumlarında Teknoloji Kullanımı ve Etkilerine İlişkin Bir Çözümleme. Eğitim Bilim Toplum Dergisi, 1(4), 4-23.
3. Alakurt, T. (2016). Öğretmen Adaylarının Sosyal Medya Kullanım Motivasyonları ile Öğrenme Stillerinin İncelenmesi. Journal of Faculty of Educational Sciences, 49(1), 43-63.
4. Aşkar, P. ve Umay, A. (2001). İlköğretim matematik öğretmenliği öğrencilerinin bilgisayarla ilgili öz-yeterlik algısı. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21, 1-8.
5. Bakaç, E. & Özen, R. (2015). Materyal Tasarımı Öz-Yeterlik İnancı Ölçeği: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması. International Journal Of Human Sciences, 12(2), 461-476. Doi: 10.14687/İjhs.V12i2.334.
6. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change, Psychological Review, (84), 191-215.Birişçi, S., Kul, Ü., Aksu, Z., A
7. kaslan, D. & Çelik, S. (2018). Web 2.0 Hızlı İçerik Geliştirme Öz-Yeterlik İnancı Belirlemeye Yönelik Ölçek (W2ÖYİÖ) Geliştirme Çalışması. Eğitim Teknolojisi Kuram Ve Uygulama, 8, 1, 187-208.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, E. A., Karadeniz, Ş., ve Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Yayınları.

9. Can, A. (2017). SPSS ile Bilimsel Araştırma Sürecinde Nicel Veri Analizi. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
10. Dağtaş, A. (2013). Öğretmenlerin Basılı Sayfa ve Ekrandan Okuma Tercihleri İle Eğitimde Elektronik Metin Kullanımına Yönelik Görüşleri. Turkish Studies, 8(3), 137-161.
11. Erdemir, N., Bakırcı, H. ve Eyduran, E. (2009). Öğretmen Adaylarının Eğitimde Teknolojiyi Kullanabilme Özgüvenlerinin Tespiti. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 6(3), 99-108.
12. Gök, A. (2014). FATİH Projesi kapsamındaki akıllı sınıf teknolojilerinin mevcut durumu, kullanımları, yönetimi ve entegrasyonu: bir çoklu durum çalışması. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
13. Gücükoğlu, B., Ceylan, D. Y. & Dursun, Z. (2013). “Etkileşimli Beyaz Tahtalar İçin Arayüz Tasarımı ve İçerik Geliştirme: Millî Eğitim Bakanlığı Coğrafya Dersi Örneği”, http://inet-tr.org.tr/inetconf18/bildiri/81.pdf (Erişim Tarihi: 28 Ocak 2014).
14. Karakaya, İ. (2012). Seviye Belirleme Sınavındaki Fen ve Teknoloji İle Matematik Alt Testlerinin Madde Yanlılığı Açısından İncelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(1), 215-229.
15. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (2012). Eğitimde FATİH Projesi Web Sayfası. Http://Fatihprojesi.Meb.Gov.Tr Adresinden 07.04. 2021 Tarihinde Erişilmiştir.
16. Milli Eğitim Bakanlığı, (2018). “Bilişim Teknolojileri ve Yazılım Dersi Öğretim Programı”. http://mufredat.meb.gov.tr/ProgramDetay.aspx?PID=374, (Erişim Tarihi: 08.04.2021).
17. Ocak, G., Ocak, İ., ve Saban, İ. (2013). Sınıf Öğretmenlerinin Fen ve Teknoloji Derslerindeki Yansıtıcı Düşünme Eğilimlerinin Değerlendirilmesi. Uludağ Eğitim Fakültesi Dergisi, 25(1), 161-184.
18. Özçiftçi, M., & Çakır, R. (2015). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ve eğitim teknolojisi standartları özyeterliklerinin incelenmesi. Eğitim Teknolojisi Kuram ve Uygulama, 5(1), 1-19.
19. Özdemir, S.M. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının öğretim sürecine ilişkin öz-yeterlik inançlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 54, 277-306.
20. Özmen, H. (2004). Fen Öğretiminde Öğrenme Teorileri ve Teknoloji Destekli Yapılandırmacı (Constructivist) Öğrenme. The Turkish Online Journal of Educational Technology, 3(1), 100-111.
21. Saraç, A.E., Koçoğlu, F. Ö. ve Reis, Z. A. (2011). Web Tabanlı Eğitimde İçerik Tasarımı. XIII. Akademik Bilişim Konferansı Bildiriler Kitabı, 9-11 Şubat 2011, Malatya, Türkiye, ss.493-500.
22. Seferoğlu, S. ve Yağcı, E. (2001). Öğretim Teknolojileri Ve Materyal Geliştirme. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
23. Seferoğlu, S. S. (2009). İlköğretim Okullarında Teknoloji Kullanımı ve Yöneticilerin Bakış Açıları. Akademik Bilişim, 1(2), 403-410.
24. Sharma, S., Mukherjee, S., Kumar, A. & Dillon, W.R. (2005), A Simulation Study To İnvestigate The Use Of Cutoff Values For Assessing Model Fit In Covariance Structure Models, Journal Of Business Research, 58 (1), 935-43.
25. Şimşek, A., Özdamar, N., Kobak, K., Uysal, Ö., Berk, C., Kılıçer, T. ve Çiğdem, H. (2009). İki Binli Yıllarda Türkiye’deki Eğitim Teknolojisi Araştırmalarında Gözlenen Eğilimler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(2), 115-120.
26. Tavşancıl, E. ve Aslan, A. E. (2001). Sözel, Yazılı ve Diğer Materyaller İçin İçerik Analizi ve Uygulama Örnekleri. İstanbul: Epsilon Yayınları.
27. Uşun, S. (2000). Özel Öğretim Teknolojileri Ve Materyal Geliştirme. Ankara: Pegem A Yayınları.
28. Yalın, H. İ. (2007). Öğretim Teknolojileri Ve Materyal Geliştirme. (19. Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.