Secondary School Students' Opinions About Planetarium: Erbaa Bilimpark Planetarium

Abstract

The purpose of this research is to determine the views of secondary school students about the planetarium. The phenomenology method, one of the qualitative research methods, was used in the research. In order to find an answer to the research problem, the criterion sampling method, one of the purposeful sampling methods, was preferred while determining the study group. In the study carried out in the 2020-2021 academic year, the criterion was determined as the students' visit to the Erbaa Bilimpark Planetarium. In this context, 15 students who participated in the trips organized to the Erbaa Bilimpark Planetarium were determined as the study group of the research. The data of the research were collected through a semi-structured interview form. The data were analyzed by content analysis by taking the opinions of 15 students about the planetarium after the trip. Regarding the studies carried out in the planetarium, the students stated that the video animation and reinforcement works were done at a sufficient level. In addition, it was determined that the contents of the planetarium were above the expectations of the students in terms of visuality, but could not meet the expectations of the students in terms of sound quality and environment size. It was also determined that the students liked the planetariums because they created the feeling of wandering in space. Another result of the study is the opinions of the students that their interests and thoughts on science and astronomy have changed in a positive way.

Keywords

• Astronomy
• science
• trip
• planetarium

Ortaokul Öğrencilerinin Planetaryum Hakkındaki Görüşleri: Erbaa Bilimpark Planetaryumu

Öz

Bu araştırmanın amacı, ortaokul öğrencilerinin planetaryum (gökevi) hakkındaki görüşlerini belirlemektir. Araştırmada nitel araştırma yöntemlerinden olgu bilim yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın amacı doğrultusunda çalışma grubu belirlenirken amaçlı örnekleme yöntemlerinden ölçüt örnekleme yöntemi tercih edilmiştir. 2020-2021 eğitim-öğretim yılında gerçekleştirilen çalışmada ölçüt, öğrencilerin Erbaa Bilim Park Planetaryumunu ziyaret etmiş olması olarak belirlenmiştir. Bu kapsamda Erbaa Bilimpark Planetaryumuna düzenlenen gezilere katılmış olan toplam 15 öğrenci araştırmanın çalışma grubunu oluşturmuştur. Araştırmanın verileri araştırmacılar tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formu aracılığıyla toplanmıştır. 15 öğrencinin planetaryumla ilgili gezi sonrasına yönelik görüşleri alınarak içerik analizi ile veriler çözümlenmiştir. Planetaryumda yapılan çalışmalarla ilgili öğrenciler video animasyon, pekiştirme çalışmaları ve atölye çalışmalarının yeterli düzeyde yapıldığını ifade etmişlerdir. Ayrıca planetaryumdaki anlatımların ve planetaryumdaki içeriklerin görsellik yönüyle öğrencilerin beklentilerinin üzerinde olduğu ancak ses kalitesi ve ortam büyüklüğü olarak öğrenci beklentilerini karşılayamadığı tespit edilmiştir. Bunun yanı sıra öğrencilerin planetaryumun gerçekçi bir ortam sunduğunu, sınıf ortamından daha etkili ve eğlenceli mekânlar olduğunu düşündükleri görülmüştür. Yine öğrencilerin planetaryumları uzayda gezinti hissi oluşturduğu için beğendikleri belirlenmiştir. Çalışmanın bir diğer sonucu ise öğrencilerin fen ve astronomiye olan ilgi ve düşüncelerinin olumlu yönde değiştiğine yönelik görüşleridir.

Anahtar Kelimeler

• Astronomi
• fen
• gezi
• planetaryum

Kaynakça

1. Abacı Çaylı, Ç. (2015). Merkezi sistem ortak sınavlarının farklı değişkenler açısından irdelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
2. Akturan, U., ve Esen, A. (2008). Fenomenoloji. Nitel araştırma yöntemleri, 83-98. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
3. Arıcı, V. A. (2013). Fen eğitiminde sanal gerçeklik programları üzerine bir çalışma: “güneş sistemi ve ötesi: uzay bilmecesi" ünitesi örneği. Yayınlanmamış yüksek lisans Tezi. Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
4. Bahali, K. (2014). Astronomy education at al- khawarizmi astronomy centre. Proceedings of the 22nd International Planetarium Society Conference, 23-27 Haziran Beijing, China.
5. Balcı, A. S. (2007). Fen öğretiminde yapılandırmacı yaklaşım uygulamasının etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Konya Selçuk Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Konya.
6. Berg, B. L., ve Lune, H. (2015). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri.(Çeviri Editorü Yrd. Doc. Dr. Hasan Aydin). Eğitim Yayınevi Syf 25.
7. Bodur, Z., & Yıldırım, M. (2018). Sınıf dışı etkinliklerinin ortaokul yedinci sınıf öğrencilerinin akademik başarıları ve bilimsel süreç becerileri üzerine etkisi. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 47(47), 125-140.
8. Bozdoğan, A. E., ve Ustaoğlu, F. (2014). Planetaryumların öğretim potansiyeli hakkında fen bilimleri öğretmen adaylarının görüşleri. Journal of Turkish Science Education, 11(1), 3-23.

9. Bozdoğan, A.E. (2007). Bilim ve teknoloji müzelerinin fen öğretimindeki yeri ve önemi. Yayımlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
10. Bozdoğan, A.E. (2018). The effect of planetarium trip on preservice science teachers’ metaphorical perceptions about planetariums. MOJES: Malaysian Online Journal of Educational Sciences, 4(4), 70-84.
11. Braund, M., ve Reiss, M. (2006). Towards a more authentic science curriculum: The contribution of out‐of‐school learning. International Journal of Science Education, 28(12), 1373-1388.
12. Brazell, B.D. ve Espinoza, S. (2009). Meta-analysis of planetarium efficacy research. Astronomy Education Review, 8(1), 1-11.
13. Carcary M. (2009). The research audit trail – Enhancing trustworthiness in qualitative inquiry. Electronic Journal of Business Research Methods, 7, 11‐24.
14. Carsten Conner, L.D., Larson, A. M., Arseneau, J., ve Herrick, R.R. (2015). Elementary student knowledge gains in the digital portable planetarium. Journal of Astronomy and Earth Sciences Education, 2(2), 65-76.
15. Çepni, S. ve Şenel Çoruhlu, T. (2014). ‘Güneş Sistemi ve Ötesi: Uzay Bilmecesi’ ünitesinde zenginleştirilmiş 5E öğretim modeline uygun hazırlanan öğrenme ortamlarının öğrenci başarısı üzerine etkisinin incelenmesi. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(2), 343-369.
16. Çil, M. (2019). Planetaryum destekli öğretimin 6.sınıf öğrencilerinin akademik başarıları ve zihinsel modelleri üzerine etkisinin belirlenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Muğla.
17. Demir, N. ve Öner Armağan, F. (2018). Okul dışı öğrenme ortamlarına yönelik fen bilgisi öğretmenlerinin görüşleri: Planetaryum. Journal of Social And Humanities Sciences Research (JSHSR), 5(30), 4241-4248.
18. Dilli, R. (2017). Öğretmenlerin müzelerin öğrenme ortamı olarak kullanımına ilişkin görüşleri. Milli Eğitim Dergisi, 214, 303-316.
19. Dillon J., Rickinson, M., Teamey, K., Morris, M., Choi, M. Y., Sanders, D. ve Benefield, P. (2006). Thevalue of outdoorlearning: evidence from research in the UK and elsewhere. School ScienceReview, 87(320), 107-111.
20. Dörnyei, Z. (2007). Research methods in applied linguistics: quantitative qualitative, and mixed methodologies. Oxford: Oxford University Press.
21. Ecevit, T. ve Şimşek, P. Ö. (2017). Öğretmenlerin fen kavram öğretimleri, kavram yanılgılarını saptama ve giderme çalışmalarının değerlendirilmesi. İlköğretim Online, 16(1), 129-150.
22. Ede, D. (2019). Fen bilgisi öğretmen adaylarının okul dışı öğrenme deneyimlerinin farklı değişkenler açısından araştırılması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
23. Erçetin, Ş. Ş., ve Görgülü, D. (2018). Bilim Merkezlerini Ziyaret Eden 6. Sınıf Öğrencilerinin Fen Bilimleri Dersine İlişkin Görüşlerinin İncelenmesi: Konya Bilim Merkezi Örneği. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi , 16 (2).
24. Eroğlu, B. (2018). Ortaokul öğrencilerine astronomi kavramlarının artırılmış gerçeklik uygulamaları ile öğretiminin değerlendirilmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Karadeniz Teknik Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Trabzon.
25. Ertaş, H. (2012). Okul dışı etkinliklerle desteklenen eleştirel düşünme öğretiminin, eleştirel düşünme eğilimine ve fizik dersine yönelik tutumuna etkisi. Yayımlanmamış doktora tezi. Hacettepe Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
26. Ertaş, H. ve Şen, A.İ. (2011). Fen öğretiminde okul dışı öğrenme ortamları, Ankara: Pegem Akademi Yayınları.
27. Fidan, N. (2012). Okulda öğrenme ve öğretme. Ankara: Pegem Akademi.
28. Grossoehme, D.H. (2014). Overview of qualitative research. J. Health Care Chaplain, 20, 109‐122.
29. Gürsoy, G. (2018). Fen öğretiminde okul dışı öğrenme ortamları. Turkish Studies Educational Sciences, 13(11), 623-649.
30. Kısa, Y. ve Gazel, A.A. (2016). Sosyal bilgiler öğretiminde müze kullanımına ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşlerinin incelenmesi (Afyonkarahisar müzeleri). International Journal of Field Education, 2(1), 51-83.
31. Köksal, E. A. (2016). Pre-service science teachers’ views regarding their visits to the potato research station. 14th International Conference Sustainable Development, Culture, Education Innovations and Challenges of Teacher Education for Sustainable Development, (May, 12-14), Konya.
32. Laçin Şimşek, C. (2011). Okul dışı öğrenme ortamları ve fen eğitimi. C. Laçin-Şimşek (Ed), Fen öğretiminde okul dışı öğrenme ortamları içinde (ss. 1-23), Ankara: PegemA.
33. Lelliott, A. (2015). Planetaria. In Encyclopedia of Science Education Springer Netherlands, 753-754.
34. Luehmann A.L. (2009). Students' perspectives of a science enrichment programme: Out of school inquiry asaccess. International Journal of Science Education, 31(13), 1831-1855.
35. Masi, G., Catanzaro, G., Gandolfi, G., Giovanardi, S. Ve Vomero, V. (2008). Astronomers for one night: When a telescope enters a planetarium dome. Communicating Astronomy with the Public, 78, 8-11 Ekim 2007, Athens, Greece.
36. Metin, M. (2020). Fen bilimleri dersi kapsamında planetaryuma düzenlenen bir gezinin 7.sınıf öğrencilerinin akademik başarı, ilgi ve motivasyonlarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Tokat.
37. Özcan, H., ve Yılmaz, Ş. (2018). Planetaryum gezisi ile fen bilgisi öğretmen adaylarının astronomi kavramlarındaki değişimin incelenmesi. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 12(1), 392-418.
38. Plummer, J. D. (2009). Early elementary students’ development of astronomy concepts in the planetarium. Journal of Research in Science Teaching, 46(2), 192-209.
39. Plummer, J. D., Kocareli, A. ve Slagle, C. (2014). Learning to explain astronomy across moving frames of reference: Exploring the role of classroom and planetarium based instructional contexts. International Journal of Science Education, 36(7), 1083-1106.
40. Plummer, J. D., Schmoll, S., Yu, K. C., ve Ghent, C. (2015). A guide to conducting educational research in the planetarium. Planetarian, 44(2), 8-24.
41. Rolfe G. (2006). Validity, trustworthiness and rigour: quality and the idea of qualitative research. Journal of Advanced Nursing, 53, 304–310.
42. Rusk, J. (2003). Do science demonstrations in the planetarium enhance learning. Planetarian, 32(1), 5-8.
43. Sağlam Tosun, N. (2016). 8. Sınıf öğrencilerinin fen ve teknoloji ders başarısını etkileyen bazı faktörlerin incelenmesi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Necmettin Erbakan Üniversitesi Eğitim Bilimleri Estitüsü, Konya.
44. Saklan, H., ve Ünal, C. (2018). Teknoloji dostu fen bilimleri öğretmenlerinin eğitim bilişim ağı (EBA) hakkındaki görüşleri. Necatibey Eğitim Fakültesi Elektronik Fen ve Matematik Eğitimi Dergisi, 12(1), 493-526.
45. Schmoll, S. E. (2013). Toward a framework for integrating planetarium and classroom learning. A dissertation submitted in partial fulfillment of the requirements for the degree of doctor of Philosophy (Astronomy and Astrophysics and Education). University of Michigan, USA.
46. Sontay, G., Tutar M., ve Karamustafaoğlu, M., (2016). Okul dışı öğrenme ortamları ile fen öğretimi hakkında öğrenci görüşleri: Planetaryum gezisi. İnformal Ortamlarda Araştırmalar Dergisi, 1(1), 1-24.
47. Storksdieck, M. (2001). Differences in teachers’ and students’ museum field-trip experiences. Visitor Studies Today, 4(1), 8 -12.
48. Şahin, D. (2017). Artırılmış gerçeklik teknolojisi ile yapılan fen öğretiminin ortaokul öğrencilerinin başarılarına ve derse karşı tutumlarına etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.
49. Şahin, F. ve Sağlamer Yazgan, B. (2013). Araştırmaya dayalı sınıf dışı laboratuvar etkinliklerinin öğrencilerin akademik başarısına etkisi. Sakarya University Journal of Education, 3(3), 107-122.
50. Şahin, R., ve Akbaba, U. (2018). Bilgisayar destekli öğretimin “Güneş Sistemi ve Ötesi, Uzay Bilmecesiˮ ünitesindeki öğrenci başarısına ve derse karşı öğrenci tutumuna etkisi. Kafkas Üniversitesi, e-Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(1), 10-24.
51. Şentürk, E. (2019). Gökevleri (Planetaryumlar). İçinde A.İ. Şen (Yay. Haz.). Okul dışı öğrenme ortamları. (s. 91-116). Ankara: Pegem Akademi.
52. Tatar, N., ve Bağrıyanık, K.E. (2012). Fen ve teknoloji dersi öğretmenlerinin okul dışı eğitime yönelik görüşleri. İlköğretim Online, 11(4), 883-896.
53. Thornburgh, W. R. (2017). The role of theplanetarium in students' attitudes, learning and thinking about astronomical concepts. Electronic Theses and Dissertations.
54. Tofield, S., Coll, R. K., Vyle, B., ve Bolstad, R. (2003). Zoos as a source of free choice learning. Research in Science & Technological Education, 21(1), 67-99.
55. Trundle, K. C., & Bell, R. L. (2003). Using planetarium software to teach standards-based lunar concepts. School Science and Mathematics, 103(8), 397-402.
56. Türk, C. (2010). İlköğretim temel astronomi kavramlarının öğretimi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. On dokuz Mayıs Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Samsun.
57. Türkmen, H. (2018). Ortaokul öğretmenlerinin sınıf-dışı ortamlarda öğretime bakış açıları. Journal of Ege Social Science, 1(1), 12-26.
58. Yener, D., Aksüt, P., Kiras, B., ve Yener, Y. (2018). Fen bilgisi öğretmen adaylarının bilim gezisi ve fen- teknoloji- toplum- çevre konusundaki görüşleri: ‘Müzede Bilim’ örneği. Başkent University Journal of Education, 5(2), 212-224.
59. Yıdırım, A. ve Şimşek, H. (2011). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Şeçkin Yayıncılık.
60. Yu, K. C. ve Sahami, K. (2007). Visuospatial astronomy education in immersive digital planetariums. Communicating Astronomy with the Public, 242-245, 8-11 Ekim 2007, Athens, Greece.