RELATIONSHIPS BETWEEN ENVIRONMENTAL CONSUMPTION VALUES AND ATTITUDE FACTORS FOR GREEN HOTEL PRACTICES

Öz

Giderek bozulmakta olan çevre koşulları ile birlikte dünyanın kullanılabilir kaynakları da azalmaktadır. Doğaya yönelik farkındalık ve bilinç düzeyi artan değer temelli tüketim davranışı gösteren tüketicilerin ihtiyaçlarını karşılamak üzere üretilen çevre dostu ürün ve hizmetlere yönelik ilgileri artarak, çevreci tüketim davranışı yaygınlaşmaktadır. Hizmet endüstrisinin öncülerinden olan Turizm alanındaki çevre dostu ürünlerden biri de yeşil otel uygulamalarıdır. Bu araştırmada, turistlerin tüketim değer faktörlerine ilişkin düzeyleri ile yeşil otel uygulamalarına yönelik tutumları arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, çevreci tüketim değerlerinin yeşil otel uygulamalarına yönelik tutum faktörleri üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir (p<001). Çevreci tüketim değerlerinden “Yenilik Değeri”, “Duygusal Değer” ve “Durumsal Değer”in, yeşil otel uygulamalarına yönelik tutum faktörlerinden “Basic Green Indicators”, “Sacriface (The Tourist)” ve “Formal Green Indicators” faktörleri arasındaki ilişkilerin öne çıktığı belirlenmiştir. Buradan hareketle, yeşil otel uygulamalarının turistler tarafından benimsenmesi ve olumlu tutum geliştirmeleri için, tüketim değerleri vurgusunun önemli bir pazarlama aracı olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• environmentalism
• green behaviour
• consumption value
• green consumption
• green hotel

ÇEVRECİ TÜKETİM DEĞERLERİ İLE YEŞİL OTEL UYGULAMALARINA YÖNELİK TUTUM FAKTÖRLERİ ARASINDAKİ İLİŞKİLER

Öz

Giderek bozulmakta olan çevre koşulları ile birlikte dünyanın kullanılabilir kaynakları da azalmaktadır. Doğaya yönelik farkındalık ve bilinç düzeyi artan değer temelli tüketim davranışı gösteren tüketicilerin ihtiyaçlarını karşılamak üzere üretilen çevre dostu ürün ve hizmetlere yönelik ilgileri artarak, çevreci tüketim davranışı yaygınlaşmaktadır. Hizmet endüstrisinin öncülerinden olan Turizm alanındaki çevre dostu ürünlerden biri de yeşil otel uygulamalarıdır. Bu araştırmada, turistlerin tüketim değer faktörlerine ilişkin düzeyleri ile yeşil otel uygulamalarına yönelik tutumları arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırma sonuçlarına göre, çevreci tüketim değerlerinin yeşil otel uygulamalarına yönelik tutum faktörleri üzerinde etkili olduğu belirlenmiştir (p<001). Çevreci tüketim değerlerinden “Yenilik Değeri”, “Duygusal Değer” ve “Durumsal Değer”in, yeşil otel uygulamalarına yönelik tutum faktörlerinden “Basic Green Indicators”, “Sacriface (The Tourist)” ve “Formal Green Indicators” faktörleri arasındaki ilişkilerin öne çıktığı belirlenmiştir. Buradan hareketle, yeşil otel uygulamalarının turistler tarafından benimsenmesi ve olumlu tutum geliştirmeleri için, tüketim değerleri vurgusunun önemli bir pazarlama aracı olduğu belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Environmentalism
• Green behaviour
• Green consumption
• Green hotel
• Consumption value
• Consumption value,
• Tüketim Değerleri
• Çevrecilik
• Yeşil Davranış
• Yeşil Tüketim
• Yeşil Otel

Kaynakça

1. Ağbuğa, F., 2016. Çevre Sorunlarına Etik Bir Yaklaşım: Felsefi Bir Sorgulama. Yüksek Lisans Tezi. Pamukkale Üniversitesi, Denizli, Turkey.
2. Asadi, S., Pourhashemi, S.O.S., Nilashi, M., Abdullah, R., Samad, S., Yadegaridehkordi, E., Aljojo, N., Razali, N.S., 2020. Investigating influence of green innovation on sustainability performance: a case on malaysian hotel industry. Journal of Cleaner Production. 258, 120860.
3. Aydın, H., 2016. Çevreci tüketicilerin değer temelli bölümlendirilmesi: çevreci kadın tüketiciler üzerine bir araştırma. Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 4 (2), 105-124.
4. Aymankuy, Y., Polat, E., Buzlukçu, C., Aymankuy, Ş., 2016, Çevresel tutumların satın alma davranışları üzerindeki etkisi: potansiyel yerli turistler üzerinde bir araştırma. Akademik Bakış Dergisi. 58, 310-326.
5. Candan, B., Yıldırım, S., 2013. Investigating the relationship between consumption values and personal values of green product buyers. International Journal of Economics and Management Sciences. 2 (12), 29-40.
6. Dagiliüte, R., Liobikiene, G., Minelgaite, A., 2018. Sustainability at universities: student’ perceptions from green and non-green universities, Journal of Cleaner Production, 181, 473-482.
7. Dibb, S., Simkin, L., Pride, W., Ferrell, O., 2005. Marketing: Concepts and Strategies. Houghton Mifflin, Boston.
8. Dillon, W. R., Goldstein, M. 1984. Multivariate Analysis Methods and Applications, John Wiley and Sons Inc., New York.

9. Doyle, Peter., 2003. Değer Temelli Pazarlama: Şirketinizi Büyütmek ve Hissedar Değeri Yaratmak İçin Pazarlama Stratejileri. (Trans.) Gülfidan Barış, Kapital Medya Hizmetleri A.Ş., İstanbul.
10. Enz, C.A., Siguaw, J.A., 1999. Best hotel environmental practices. Cornell Hotel and Restaurant Administration Quarterly. 40 (5), 72-77.
11. Erbaşlar, G., 2012. Yeşil pazarlama. Mesleki Bilimler Dergisi. 1 (2), 94–101.
12. Gagnon Thompson, S.C., Barton, M.A., 1994. Ecocentric and anthropocentric attitudes toward the environment. Journal Of Environmental Psychology. 14 (2), 149-157.
13. Gaskill, A., 2004. The Influence of Consumption Values on Motorscycle Choice. Master Degree. Auckland University, New Zealand.
14. Gerçek, C., 2016. Üniversite öğrencilerinin çevre etiğine yönelik algıları. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. 15 (59), 1100-1107.
15. Gutman, J., 1982. A means –end chain model based on consumer categorization processes. Journal of Marketing. 46 (2), 60-72.
16. Hair, J.F., Andersen, R.E., Tatham, R.L., Black, W.C., 1998. Multivariate Data Analysis, 5th ed., Prentice-Hall, New Jersey.
17. Henion, K., Kinnear, T., 1976. Ecological Marketing. American Marketing Association, Chicago.
18. Kayaer, M., 2013. Çevre ve etik yaklaşımlar. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi. 1 (2), 63-76.
19. Kinoti, M.W., 2011. Green marketing intervention strategies and sustainable development: a conceptual paper. International Journal Business Social Science. 2 (23), 263-273. Kluckhohn, C., 1951. Values and value orientations ın the theory of action. In: Parsons, T., Shils, E.A. (Eds.), Toward A General Theory Of Action. Harvard University Press, Cambridge, pp. 388- 433.
20. Koç, E., 2007. Tüketici Davranışları ve Pazarlama Stratejileri: Global ve Yerel Yaklaşım. Seçkin Yayınları, Ankara.
21. Kotler, P., Keller, K., 2012. Marketing Management, 14th edition. Pearson/Prentice Hall, New Jersey.
22. Lancaster, K.J., 1966. Change and ınnovation ın the technology of consumption. American Economic Association. 56 (1), 14-23.
23. Lin, P., Huang, Y.H., 2012. The influence factors on choice behavior regarding green products based on the theory of consumption values. Journal of Cleaner Production. 22, 11-18.
24. Long, M.M., Schiffman, L.G., 2000. Consumption values and relationships: segmenting the market for frequency programs (2000). Journal of Consumer Marketıng. 17 (3), 214-232.
25. Odabaşı, Y., Barış, G., 2004. Tüketici Davranışı. Mediacat Kitapları, İstanbul.
26. Okumus, F., Köseoğlu, M.A., Chan, E., Hon, A., Avci, U., 2019. How do hotel employees’ environmental attitudes and intentions to implement green practices relate to their ecological behavior?. Journal of Hospitality and Tourism Management. 39, 193-200.
27. Özçomak, M. S. Demirci, A. 2010. Afrika Birliği ülkelerinin sosyal ve ekonomik göstergeleri arasındaki ilişkinin kanonik korelasyon analizi ile incelenmesi, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14 (1), 261-274.
28. Park, H.J., Rabolt, N.J., 2009. Culturel value, consumption value, and global brand image: a cross-national study. Psychology & Marketing. 26 (8), 714–735.
29. Peattie, K., 2001. Towards sustainability: the third age of green marketing. The Marketing Review. 2 (2), 129-146.
30. Pope, N., 1998. Consumption values, sponsorship awareness, brand and product use. Journal of Product & Brand Management. 7 (2), 124-136.
31. Saka, M., Surmeli, H., 2013. Development of а scale for environmental ethics approaches. a study of validity and reliability. Journal of Environmental Protection and Ecology. 14 (3), 1443-1452.
32. Schwartz, S.H., 1990. Individualism-collectivism: critique and proposed refinements. Journal of Cross-Cultural Psychology. 21, 139-157.
33. Schwartz, S.H., 1992. Universals in the content and structure of values: theoretical advances and empirical tests in 20 countries. Advances In Experimental Social Psychology. 25. 1-65.
34. Schwartz, S.H., 1994. Are there universal aspects ın the content and structure of values. Journal of Social Issues. 50, 19-45.
35. Schwartz, S.H., Bilsky, W., 1987. Toward a universal psychological structure of human values. Journal of Personality and Social Psychology. 53 (3), 550-562.
36. Sharma, S. 1996. Applied Multivariate Techniques, John Wiley and Sons. Inc., New York.
37. Sheth, J.N., Newman, B.I., Gross, B.L., 1991b. Why we buy what we buy: a theory of consumption values. Journal Of Business Research. 22, 159-170.
38. Sheth, J.N., Newman, B.I., Gross, B.L., 1991a. Consumption values and market choices-theory and applications. South-Western Publishing, USA.
39. Shin, K. 1996. SPSS Guide for DOS Version 5 and Windows 6.1.2, 2th Edit, Irwin, Chicago.
40. Suki, N.M., Suki, N.M., 2015. Impact of consumption values on consumer environmental concern regarding green products: comparing light, average, and heavy users'. International Journal of Economics and Financial Issues. 5, 82-97.
41. Şahin, B., Kazoğlu, İ.H., Gerdan, E., 2017. Çevreye yönelik ekosentrik, antroposentrik ve antipatik tutumlar: turizm öğrencileri üzerine bir araştırma.. In: International West Asia Congress of Tourism Research, Van, Turkey, 28 September - 01 October, pp. 50-66.
42. Verma, V., K., Chandra, B., 2018. Intention to implement green hotel practices: evidence from indian hotel industry. International Journal of Management Practice. 11 (1), 24-41.
43. Verma, V.K., Chandra, B., 2018. An application of theory of planned behavior to predict young indian consumers' green hotel visit intention. Journal of Cleaner Production. 172, 1152-1162.
44. Wang, J., Wang, S., Xue, H., Wang, Y., Li, J., 2018. Green image and consumers’ word-of-mouth intention in the green hotel industry: the moderating effect of millennials. Journal of Production. 181, 426-436.
45. Xiao, G., Kim, J., 2009. The ınvestigation of chinese consumer values, consumption values, life satisfaction and consumption behaviors. Psychology & Marketing. 26 (7), 610–624.
46. Yalmancı, S.G., 2015. Çevreye yönelik etik tutum ölçeğinin geliştirilmesi: geçerlik, güvenirlik çalışması. Turkish Journal of Education. 4 (2), 29-40.
47. Yaşin, B., 2007. Tüketicilerin Alışveriş Stilleri İle Tüketim Değerleri Arasındaki İlişkinin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi, İstanbul, Turkey.
48. Yıldırım, S., Candan, B., 2015. Segmentation of green product buyers based on their personal values and consumption values. Environmental Values. 24 (5), 641-661. http://dx.doi.org/10.3197/096327115X14384223590212