Turizm Rehberliği Eğitimi Müfredatlarının Uygulama Yeterliliğinin Profesyonel Turist Rehberleri Bakış Açısıyla İrdelenmesi

Öz

Ülkesinin tanıtımında çok önemli bir rol üstlenen rehberlerin eğitiminin irdelenmesi, var ise eksikliklere çözüm önerileri getirilmesi, mevcut sistemin iyileştirilmesi, daha iyi rehberler yetiştirebilmek adına önem arz etmektedir. Bu bağlamda çalışmanın amacı Türkiye’deki turist rehberliği eğitiminin rehberler bakış açısıyla değerlendirilmesidir. Araştırma amacına bağlı olarak, rehberlerden derinlemesine bilgi alabilmek adına bu çalışmada nitel araştırma yönteminden görüşme tekniği kullanılmıştır. 2015 yılı Mart ayında, ülkemizde bulunan 13 rehber odasına kayıtlı 28 rehber ile yüz yüze gerçekleştirilmiştir. Araştırmamız neticesinde profesyonel turist rehberlerinin yetiştirilmesinde eğitim kurumlarının hayati bir yeri olduğu, ancak mesleği icra edebilmek adına teorik eğitimin yetersiz kaldığı, uygulamalar ile eğitimin desteklenmesi gerektiği sonucuna varılmıştır. Bu nedenle araştırma sonuçları diğer turizm alanlarında olduğu gibi rehberlik alanında da uygulamaya yönelmenin önemini bir kez daha ortaya koymaktadır

Anahtar Kelimeler

• Turizm Eğitimi, Turist Rehberi, Turist Rehberliği Eğitimi

AN EVALUATION FOR PROFESSİONAL TOURİST GUIDANCE EDUCATİON

Abstract

Examining the training of tourist guides who plays a very important role in the promotion of the country, bringing solutions to the deficiencies if it is available, improving the current system are very important factors to be able to educate better guides. In this context the main purpose of this study is to evaluate professional tourist guides education from tourist guides’ viewpoint. Depending on the research objectives, in order to get in-depth knowledge of tourist guides, interview technique which is one of qualitative research methods used in this study. Interviews were conducted with 28 active working guides who are registered 13 Guides Chambers in our country. According to the research results, education institutes have vital importance in training professional tourist guides but have concluded that profession in order to be able to perform theoretical training is inadequate. However, the survey results once again demonstrate the importance of addressing application guidance as well as in other tourism areas

Keywords

• Tourism Education, Tourist Guides, Tourist Guidence Education

Kaynakça

1. Ahipaşaoğlu, H. S. (2001). Turizmde Rehberlik. Detay Yayıncılık: Ankara
2. Altunışık, R., Coşkun, R., Bayraktaroğlu, S. ve Yıldırım, E. (2012). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri SPSS Uygulamalı, Sakarya Yayıncılık
3. Arslantürk, Y. (2010). Yükseköğretim Düzeyinde Turist Rehberliği Eğitimi Veren Öğretim Kurumlarında Uygulanan Eğitime Yönelik Öğrenci Algılamaları, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Yayımlanmamış Doktora Tezi.
4. Avcıkurt, C. (2000). Education and Training in Tourism in Turkey: Problems and Prospects. Balıkesir Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. Cilt 3. Sayı 4. ss. 282-297.
5. Boylu, Y. ve Ünlüönen, K. (2005). Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Liselerinde Öğrenim Gören Öğrencilerin Beklenti ve Algılarındaki Değişimin Karşılaştırılması (2000-2001 Ve 2003-2004 Öğretim Yılları). Milli Eğitim Üç Aylık Eğitim ve Sosyal Bilimler Dergisi. Yıl 33. Sayı 166. ss. 159
6. Çalık, T. (2006). Eğitimle İlgili Bazı Temel Kavramlar, Leyla Küçük Ahmet (Ed.), Eğitim Bilimine Giriş İçinde. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım,
7. Çimen, H. (2006), Konaklama İşletmeleri Yöneticilerinin Lisans Düzeyinde Turizm Eğitimi Almış İş görenleri İle İlgili Değerlendirmeleri: Ankara’daki Dört ve Beş Yıldızlı Otellerde Bir Uygulama, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Bolu
8. Çolakoğlu O., Epik F., Efendi, E., (2010). Tur Yönetimi ve Turist Rehberliği, 2. Baskı Ankara: Detay Yayıncılık.

9. Değirmencioğlu, A.Ö. (2001). Türkiye’de Turizm Rehberliği Eğitimi Üzerine Bir Araştırma. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, c. 12, s. (Güz), ss.189-196.
10. Erdinç, S. B. ve Yılmaz, G. (2012). Günümüzde Turizm Eğitiminin Yükseköğretim İçerisindeki Yeri, Turizm Eğitimi Konferansı-Tebliğiler. Turizm Bakanlığı Turizm Eğitimi Genel Müdürlüğü Yayını, 17-19 Ekim. Ankara. ss.17-31.
11. Hacıoğlu, N., Kaşlı, M., Şahin, S. ve Tetik, N. (2008), Türkiye’de Turizm Eğitimi, 1. Baskı. Ankara: Detay Yayıncılık
12. Hayes, D. ve Ninemeier, J.D. (2008). Human Resources Management İn The Hospitality Industry. New Jersey: John Wiley & Sons Inc.
13. Kasapçopur, A., Çakır, M., Akgül, K., Tunçer, M., Kiraz, M., Norşenli. F. ve Halay, D. (2010). Türk Milli Eğitim Sistemi İçerisinde Ortaöğretim Kademesi. Milli Eğitim Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı. Ankara.
14. Kılıç, D. (2009). Eğitim Bilimine Giriş. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
15. Korkmaz, H., Gürol, N. ve Avcıkurt, C. (2012), Lisans Düzeyinde Turizm Eğitimi Alan Öğrencilerin Sektöre Yönelik Görüşleri ve Kariyer Beklentileri Arasındaki İlişki, Turizm Eğitimi Konferans-Tebliğleri. 17-19 Ekim 2012 Ankara.
16. Kozak, M. A. (2009). Akademik Turizm Eğitimi Üzerine Bir Durum Analizi, Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Bahar, Sayı 22, ss. 1-20.
17. Nebioğlu, K. G. (2009). Türkiye’de Profesyonel Turist Rehberliği Eğitiminde Kültür ve Turizm Bakanlığı Tarafından Düzenlenen Turist Rehberliği Eğitimlerinin Uzaktan Eğitim Modeli İle Verilmesi Üzerine Bir Araştırma. Kültür ve Turizm Bakanlığı, Araştırma ve Eğitim Genel Müdürlüğü. Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi
18. Olalı, H. (1984). Türkiye’de Eğitimini Yapısı ve Sorunları, Korzay, M., Usluata, A. Yarcan, Ş., ve Var, T.,(Ed.). Turizm Eğimi Kongresi- Tebliğ ve Tartışmalar 16-17 Ekim 1984. ss.15-21ç. İstanbul - Rekmay.
19. ÖSYM (2015), http://www.osym.gov.tr/belge/1-23560/2015-osys-yuksekogretim-programlari-ve- kontenjanlari-ki-.html (Erş. Tar. 19.05.2016)
20. Soykan, F. (2002). Profesyonel Turist Rehberliği Kurslarındaki Derslerin Yeniden Değerlendirilmesi ve Türkiye’nin Turizm Coğrafyası Dersine Eleştirisel Yaklaşımı Turizm Eğitimi Konferansı– Workshop (11-13 Aralık 2002) Bildiriler Kitabı. Ankara: Turizm Bakanlığı, Turizm Eğitim Genel Müdürlüğü,
21. Şahin, G. G. (2012). Turizm Eğitiminde Markalaşma. İçinde, Turizm Eğitimi Konferansı Bildiri Tebliğler Kitabı, ss. 48-60, Ankara
22. Taşkın E. (2008). Müşteri İlişkileri Eğitimi, Üçüncü Basım, İstanbul: Papatya Yayıncılık.
23. Timur, A. (1992). Türkiye’de Turizm Eğitiminin Yapısı ve Uygulanan Politikalar ve Sonuçları. Turizm Eğitimi Konferans-Workshop (9-11 Aralık) Bildiriler Kitabı. Ankara: Turizm Bakanlığı Turizm Eğitimi Genel Müdürlüğü
24. Ural, A. ve Pelit, E. (2002). Türkiye’de Lisans Düzeyinde Turizm Eğitimi Veren Yükseköğretim Örgütlerinin Örgütleniş Biçimleri”. Turizm Eğitimi Konferans-Workshop, Turizm Bakanlığı Turizm Eğitimi Genel Müdürlüğü Yayını. 11-13 Aralık. Ankara. ss. 75-85
25. Yapıcı, M. (2003). Yaygın Eğitim. Bilim, Eğitim ve Düşünce Dergisi, 3(1), ss.6-16.
26. Yarcan, Ş. (2007) Profesyonel Turist Rehberliğinde Mesleki Etik Üzerine Kavramsal Bir Değerlendirme. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, c. 18, s. 1, ss. 33-44.
27. Yenen, Ş. (2002). Turist Rehberliği Eğitiminde Niteliksel ve Niceliksel Planlamada Turizm Bakanlığı Yükseköğretim Kurumu ve Meslek Kuruluşları Arasındaki İşbirliğinin Önemi, 2002 Workshop. ss. 257-274
28. Yıldız, R., Kuşluvan, S., Şenyurt, S.Y., (1997). Turist Rehberliği Öğretiminde Yeni Bir Model: Nevşehir Turist Rehberliği Bölümü, Programı ve Değerlendirilmesi, Erciyes Üniversitesi, Nevşehir Turizm İşletmeciliği ve Otelcilik Yüksekokulu. Türkiye’de Turizmin Gelişmesinde Turist Rehberinin Rolü, Hafta Sonu Semineri IV (www.Academia.Edu/2158212/Turist_ Rehberli%C4%9Fi_%C3%96%C4%9Fretiminde_Yeni_Bir_Model_Nev%C5%9Fehir_Turist_ Rehberli%C4%9Fi_B%C3%B6l%C3%Bcm%C3%BC_Program%C4%B1_Ve_De%C4%9Fer lendirilmesi) (20 Mayıs 2016)
29. WEB:https://ebys.ege.edu.tr/ogrenci/ebp/organizasyon.aspx?kultur=tr-TR&Mod=1&ustbirim=
30. &birim=3&altbirim=-1&program=2902&organizasyonId=307&mufredatTurId=932001 (Erş. Tar. 20 Mayıs 2016)