UÇAN KEDİ’YE YAPISAL AÇIDAN BİR BAKIŞ

Yenileşme dönemi Türk edebiyatında kedi öykülerine ilk kez Şemsettin Sami’nin Küçük Şeyler (1892) kitabında rastlarız. “Kediler” adlı öyküde 33 yıllık evli olan bir çiftin evde beslenen kediler yüzünden aralarının açılması ve kocanın yaşadığı dram işlenir. Eşinin kedi besleme merakı yüzünden hayatı kararan koca, kedileri kötü ve istilacı hayvanlar olarak görür. Gündüz Vassaf, roman şiir adını verdiği İstanbul’da Kedi ve Samuel Aksoy, Değişik Milletler Tarihlerinde Kedi eserlerinde kedilerin tarih boyunca nasıl algılandıklarını, dinler tarihi açısından kedilerin yerini, mitolojik olarak taşıdığı anlamı geniş bir çerçevede eleştirel bir bakış açısıyla ele alır. Çocuk edebiyatında kedi kavramı yabancı yazarlar tarafından eskiden beri işlenmesine rağmen Türk edebiyatında daha çok son dönemlerde ilgi görmeye başlamıştır. Nesrin Hazer’in Kayıp Kedi Kahraman; Ayten Hocalar’ın Kral ile Kedi; Net Yayınlarının hazırladığı Şirin Kedi, Yaramaz Kedi Pamuk; Gülbahar Bilgin’in Kedi Mor’un Maceraları; Gülsüm Ayışığı Bir Kedi Bir Çocuk; Mustafa Orakçı, Kıpır Kıpır Bir Kedi; Mavisel Yener, Kedi Masalı; Ayşe Taşyürek, Kedi Babası; Behiç Ak Kedilerin Kaybolma Mevsimi, Her Şeyi Yanlış Anlayan Kedi, Kedi Adası gibi öyküler son dönemlerde yazarların kedilere olan ilgisini gözler önüne sermektedir. Zeki Taştan’ın yazdığı Uçan Kedi ise bu konuda yayımlanmış son kitaplardan biridir. Gerçek öykülerden yola çıkılarak yazılan kitapta, hayvan sevgisi temel temler arasında yerini alır. Biz bu çalışmada, Uçan Kedi’yi yapısal açından incelemeye çalışacağız.