SİNA AKYOL ŞİİRİNDE POETİKANIN İNŞASI

Öz

Modern Türk şiirinde poetika, çoğu zaman doğrudan bildirilen bir kurallar bütünü olmaktan ziyade, şiir metinlerinin kendi iç işleyişi üzerinden dolaylı biçimde kurulan bir anlayış alanı olarak ortaya çıkar. Şairin dili kullanma biçimi, imgeyi kurma yöntemi ve anlamla kurduğu ilişki, bu örtük poetikanın temel göstergelerini oluşturur. Bu bağlamda poetika, yalnızca kuramsal metinlerde değil, şiirin kendi yapısında izlenebilen bir inşa sürecini ifade eder. Sina Akyol’un şiiri, anlamı açıklamak ya da sabitlemekten ziyade çoğaltan, dili yer yer kıran ve imgeyi yoğun bir ifade aracı olarak kullanan bir poetik anlayışa işaret eder. Şairin şiirlerinde dil, yalnızca iletim aracı olarak değil, anlamın kurulduğu ve dönüştürüldüğü bir alan olarak belirir. Bu durum, Sina Akyol’un şiirinde poetikanın doğrudan beyan edilen bir estetik programdan çok, metinlerin iç dinamikleri aracılığıyla kurulduğunu göstermektedir. Bu makalenin amacı, Sina Akyol’un şiirinde poetikanın nasıl inşa edildiğini; dil, imge ve anlam arasındaki ilişki üzerinden incelemektir. Çalışmada, şairin şiirlerinde öne çıkan dilsel tercihlerin, imgesel yapının ve tematik izleklerin, poetik anlayışın oluşumundaki belirleyici rolü ele alınacaktır. Böylece Sina Akyol’un şiirinin, modern Türk şiiri içerisindeki poetik konumu üzerine bir değerlendirme yapılması hedeflenmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sina Akyol
• Şiir
• Modern Türk Şiiri
• Şiir Dili
• İmge.

THE CONSTRUCTION OF POETICS IN THE POETRY OF SİNA AKYOL

Öz

In modern Turkish poetry, poetics does not always emerge as a clearly articulated aesthetic manifesto; rather, it is often implicitly constructed through the internal dynamics of poetic texts. The poet’s use of language, formation of imagery, and the relationship established with meaning constitute the fundamental components of this implicit poetics. This article examines how poetics is constructed in the poetry of Sina Akyol through an analysis of language, imagery, and thematic structures. The study adopts a text-centered approach and focuses on the linguistic deviations, syntactic fractures, repetitions, and imagistic intensities that shape the poet’s aesthetic understanding. It is argued that in Akyol’s poetry, language functions not merely as a medium of communication but as a space where meaning is continuously produced and deferred. Imagery does not stabilize meaning; rather, it multiplies and destabilizes it. Thematically, inner orientation, fragmented temporality, and existential uncertainty reinforce this poetic structure. Consequently, Akyol’s poetics is not founded upon explicit theoretical declarations but is constructed through the dynamic interplay of language, imagery, and thematic ambiguity within the poetic text itself.

Anahtar Kelimeler

• Sina Akyol
• Poetics
• Modern Turkish Poetry
• Language
• İmagery.

Kaynakça

1. Akyol, S. (2012). Düzyazdım. İstanbul: Kırmızıkedi Yayınları.
2. Akyol, S. (2013). Avluda. İzmir: Mayıs Yayınları.
3. Akyol, S. (2013). Meğer söz gümüş. İzmir: Mayıs Yayınları.
4. Akyol, S. (2014). İkindi kitabı. İzmir: Mayıs Yayınları.
5. Akyol, S. (2014). Olmanın Halleri. İzmir: Mayıs Yayınları.
6. Akyol, S. (2015). Vadedim veylaya. İzmir: Mayıs Yayınları.
7. Akyol, Sina (2020). Zamana bırakılmış yazılar. İzmir: Pikaresk Yayınevi.
8. Ç., G. (2014). Okuma ödevi: gündelikten aşk çıkarmak. Edebiyatta Üç Nokta, 13, 32-34.

9. Ercan, E. (2017). Ellinci edebiyat yılında Sina Akyol, İstanbul: Tüyap Yayınları.
10. Jakobson, R. (1960). Linguistics and poetics. Style in Language, ed. Thomas A. Sebeok, Cambridge: MIT Press, 350-377.
11. Kaya, E. (2014). Sina Akyol şiiri: taşın dip damarı. Edebiyatta Üç Nokta, 13, 39-40.
12. Mukarovsky, J. (1964). Standard language and poetic language, A Prague School Reader on Esthetics, Literary Structure and Style, ed. Paul L. Garvin, Georgetown University Press, Washington, 17-30. (İlk baskı 1932).
13. Okay, M. O. (2009). Poetika dersleri. Ankara: Hece Yayınları.
14. Özgül, M. K. (2001). Şiir, şair ve sair. Hece Türk Şiiri Özel Sayısı, 53-54-55, Mayıs-Haziran-Temmuz, 251.
15. Ricoeur, P. (2004). The rule of metaphor: multi-disciplinary studies of the creation of meaning in language (çev. Robert Czerny). Toronto: University of Toronto Press. (İlk baskı 1975).
16. Rıfat, M. (2002). Gösterge eleştirisi. İstanbul: Tavanarası Yayıncılık.