Iranian Migrants’ Perceptions of Turkish and Iranian Culture: A Comparative Analysis with ZMET Technique

Öz

This study aims to determine the perceptions of culture and communication in the social life of Iran and Türkiye. In the study, the prominent aspects of how Iranian migrants experience the culture and communication in the social life were examined. Furthermore, it was endeavored to ascertain the most important issues in Turkish and Iranian culture for Iranian migrants. In this context, Iranian migrants who reside in Türkiye were reached by using Snowball Sampling method, and Zaltman’s ZMET Technique was used in the study. According to this technique, in-depth interviews were made with 10 Iranian migrants who reside in Türkiye. The contents of the interviews were transferred to a virtual environment as text, and specific codes were determined via content analysis. As a result of this analysis, a consensus map was created. Consequently, it was observed that Iranian migrants associated Iranian culture with the Nowruz festival, family, Iranian dishes and desserts, historical symbols, and religious symbols and they described Turkish culture through Atatürk, the Turkish flag, family, city, and the social life. The participants mentioned that Iran is in a global war and therefore, they depicted the country mostly in the color red. The cultural codes and the colors red, blue, green, and beige were emphasized for Türkiye.

Anahtar Kelimeler

• Migration
• Culture
• Cultural Perception
• Communication
• Türkiye
• Iran.

İranlı Göçmenlerin Türk ve İran Kültürü Algısı: ZMET Tekniği ile Karşılaştırmalı Bir Çalışma

Öz

Bu çalışmanın amacı Türkiye’de yaşayan İranlı göçmenlerin, Türkiye ve İran’da sosyal hayatta var olan kültür ve iletişime yönelik algılarını saptamaktır. Çalışmada İranlı göçmenlerin sosyal hayatta yaşadıkları kültür ve iletişime yönelik öne çıkanlar araştırılmıştır. Ayrıca İranlı göçmenler için Türk ve İran kültüründe en çok öne çıkan konular belirlenmeye çalışılmıştır. Bu doğrultuda kartopu örneklem kullanılarak Türkiye’de yaşayan İranlı göçmenlere ulaşılmıştır. Çalışmada Zaltman’ın ZMET tekniği kullanılmıştır. Türkiye’de yaşayan 10 İranlı göçmen ile tekniğin sunduğu basamaklar doğrultusunda derinlemesine görüşmeler yapılmıştır. Görüşme içerikleri sanal ortama yazı olarak aktarılmış ve içerik analizi yapılarak belli kodlar çıkarılmıştır. Bu analiz sonucunda fikir birliği haritası oluşturulmuştur. Sonuç olarak İranlı göçmenlerin İran kültürünü, nazar boncuğu, dini liderler, anne, Nevruz bayramı, kıyafet ve ibadet üzerinden açıkladıkları, Türk kültürünü ise Atatürk, doğal yaşam, deniz, rahatlık, samimiyet, dostluk, korku üzerinden açıkladıkları görülmektedir. Katılımcılar İran’ın küresel bir savaşta olduğunu belirtip ülkeyi çoğunlukla kırmızı renk ile açıklamaktadır. Türkiye için ise kültürel kodlara yönelik kırmızı, mavi, yeşil ve bej renkler üzerinde durulmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• : Göç
• Kültür
• Kültürel Algı
• İletişim
• Türkiye
• İran.

Kaynakça

1. Adams, F. M., & Osgood, C. E. (1973). A cross-cultural study of the affective meanings of color. Journal of Cross- Cultural Psychology, 4(2), 135-156. DOI: https://doi.org/https://doi.org/10.1177/002.202.217300400201
2. Aghaie, K. S. (2004). The martyrs of Karbala: Shi’i symbols and rituals in modern Iran. University of Washington Press.
3. Akcapar, S. K. (2010). Re-thinking migrants’ networks and social capital: A case study of Iranians in Turkey. International Migration, 48(2), 161-196. DOI: https://doi.org/ https://doi.org/10.1111/j.1468- 2435.2009.00557.x
4. Akıncı, B., Nergiz, A., & Gedik, E. (2015). Uyum süreci üzerine bir değerlendirme: Göç ve toplumsal kabul. Göç Araştırmaları Dergisi, 1(2), 58-83.
5. Aluş, Y., & Selçukkaya, S. (2015). Türk ailesinde mutluluk algısı ve değerleri. Sosyal ve Kültürel Araştırmalar Dergisi (SKAD), 1(2), 151-175.
6. Baş, T., & Akturan, U. (2017). Sosyal bilimlerde bilgisayar destekli nitel araştırma yöntemleri, örnek uygulamalı; adım adım vaka analizi. Seçkin.
7. Berry, J. W., Phinney, J. S., Sam, D. L., & Vedder, P. (2006). Immigrant youth: Acculturation, identity, and adaptation. Applied Psychology, 55(3), 303-332. DOI: https://doi.org/https://doi.org/10.1111/j.1464- 0597.2006.00256.x
8. Broumandzadeh, M. R., & Nobakhat, R. (2014). An overview of new theories in the field of immigration. Population Quarterly Journal, 21(89-90), 73-90.

9. Chehabi, H. E. (2003). The westernization of Iranian culinary culture. Iranian Studies, 36(1), 43-61.
10. Deniz, T. (2014). Uluslar arası göç sorunu perspektifinde Türkiye. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, 18(1), 175-204.
11. Er, E., & Özden, Z. (2011). Küreselleşme ve reklam: Uluslararası reklamın kültürel boyutu. In M. Saran (Ed.), Küreselleşme bağlamında uluslararası işletmeler: İletişim perspektifinden incelemeler (pp. 89-109). Detay Yayıncılık.
12. Farahani, M. A., Dorri, S., & Seyedfatemi, N. (2020). Happiness strategies for older adults: A qualitative study. Research in Gerontological Nursing, 13(5), 254-263. DOI: https://doi.org/10.3928/19404.921.20200220- 02
13. Garousi, V. (2003). A survey on the immgration of Iranian experts and the elite: Reasons, losses and possible solution. Proceedings of the 2nd Scientific Seminar on the Discourse of Overseas Iranian Youth (pp. 1-17), Tahran, Iran.
14. Giddens, A. (2008). Sosyoloji başlangıç okumaları: Göçmenlerin emek piyasası üzerindeki etkisi. Ney Yayıncılık. Goncu-Berk, G. (2012). Exploring the colors of Turkish culture. In M. R. DeLong, & B. Martinson (Eds.), Colorand design (pp. 141-149). Berg Publishers.
15. Hatziprokopiou, P. (2004). Balkan immigrants in the Greek city of Thessaloniki. European Urban and Regional Studies, 11(4), 321-338. DOI: https://doi.org/10.1177/096.977.6404046261
16. Hojat, M., Shapurian, R., Foroughi, D., Nayerahmadi, H., Farzaneh, M., Shafieyan, M., & Parsi, M. (2000). Gender differences in traditional attitudes toward marriage and the family: An empirical study of Iranian immigrants in the United States. Journal of Family Issues, 21(4), 419-434.
17. Jalali, B. (2005). Iranian families. In M. McGoldrick, J. Giordano, & N. Garcia-Preto (Eds.), Ethniciy and family therapy (pp. 451-467). The Guilford Press.
18. Kağıtçıbaşı, Ç. (2007). Family, self, and human development across cultures: Theory and applications (Cilt 2). Lawrence Erlbaum.
19. Kalaylıoğlu, Y. A. (2015). Uluslararası göç bağlamında Bourdieu’nun kavramları: Ankara’da yaşayan İranlılar örneği. İdealkent, 5(14), 182-205.
20. Kandiyoti, D. (1988). Bargaining with patriarchy. Gender and Society, 2(3), 274-290.
21. Karadal, K., Semsari, M. C., & Keskin, O. (2021). Challenges and opportunities of migrant entrepreneurship: Iranian immigrant entrepreneurs in Turkey and the European Union. Academic Journal of Digital Economics and Stability, 8, 24-37.
22. Kaya, N., & Epps, H. H. (2004). Relationship between color and emotion: A study of college students. College Student Journal, 38(3), 396-405.
23. Kiani, M. (2012). Happiness and social capital in Iranian families. World Applied Sciences Journal, 18(8), 1030- 1036. DOI: https://doi.org/10.5829/idosi.wasj.2012.18.08.1545
24. Kirişçi, K. (2007). Turkey: A country of transition from emigration to immigration. Mediterranean Politics, 12(1), 91-97. DOI: https://doi.org/10.1080/136.293.90601136871
25. Kress, G., & Leeuwen, T. V. (2002). Colour as a semiotic mode: Notes for a grammar of colour. Visual Communication, 1(3), 343-368. DOI: https://doi.org/10.1177/147.035.720200100306
26. Madden, T. J., Hewett, K., & Roth, M. S. (2000). Managing images in different cultures: Across-national study of color meanings and preferences. Journal of International Marketing, 8(4), 90-107. DOI: https://doi. org/10.1509/jimk.8.4.90.19795
27. Martin, W. H., & Mason, S. (2006). The development of leisure in Iran: The experience of the twentieth century. Middle Eastern Studies, 42(2), 239-254.
28. Ministry of Interior Presidency of Migration. (2022). Retrieved November 22, 2022 from https://en.goc.gov.tr/ residence-permits Naghdi, A. (2010). Iranian diaspora: With focus on Iranian immigrants in Sweden. Asian Social Science, 6(11), 197-208. DOI: https://doi.org/10.5539/ass.v6n11p197
29. Petrova, Y. A. (2016). Cultural and language problems faced by immigrants as the members of a certain ethnic community. Materials of International Scientific and Practical Conference Regional Problems of Modern Migration.
30. Rapoport, H., Sardoschau, S., & Silve, A. (2018). International migration and cultural convergence. CEPII Working Paper: Research and Expertise on the World Economy.
31. Richter, J. (2010). Iran the culture. Crabtree Publishing Company.
32. Saran, M., & Er, E. (2011). Advertising and culture: The impact of globalization on advertising in Turkey. In M. Zlateva (Ed.), The dialogue with the other Balkan dimensions of European identity (pp. 342-354). St. Kliment Ohridski University Press.
33. Saygın, S., & Hasta, D. (2018). Göç, kültürleşme ve uyum. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 10(3), 302-323. DOI: https://doi.org/10.18863/pgy.364115
34. Sözen, M. (2010). Türk ve İran kültüründe bedenin yeniden sunumu ve bunun sinemadaki yansımaları. Güzel Sanatlar Enstitüsü Dergisi, (20), 111-133.
35. Steinbach, U. (1984). The impact of Atatürk on Turke’s political culture since World War II. In J. M. Landau (Dü.), Atatürk and the modernization of Turkey. Westview Press.
36. Subheyyin, E. H., Mawajdeh, B. S., Talhouni, M. H., & Rfou, M. O. (2017). The status of national values in the books of social studies for the grades of the upper primary stage in jordan. Journal of Education and Practice, 8(13), 1-7.
37. Sunar, D. (2002). Change and continuity in the Turkish middle class family. In R. Liljestrom (Ed.), Autonomy and dependence in family: Turkey and Sweden in critical perspective (pp. 217-238). Routledge. Swingewood, A. (1998). Cultural theory and the problem of modernity. Bloomsbury Publishing.
38. T.C. İçişleri Bakanlığı Göç İdaresi Başkanlığı. (2022). Retrieved November 22, 2022 from https://www.goc.gov. tr/goc-tarihi
39. Toros, A. (2008). Sorunlu bölgelerde göç. Global Strateji Enstitüsü.
40. Triandis, H. C. (2007). Culture and social behavior. Rasanesh Yayıncılık.
41. Tümertekin, E., & Özgüç, N. (2019). Beşeri coğrafya / İnsan, kültür, mekan. Çantay Yayıncılık.
42. Türkiye, M. (2019). Overview of the situation with immigrants: Migrant persence monitoring. Retrieved April 02, 2020 from https://turkey.iom.int/sites/default/files/sitreps/Q4_quarterly-Oct-Nov-Dec-19.pdf
43. Ünlü, S., Kızılhan, T., & Elciyar, K. (2018). Göçmenlerin uyum sağlama sürecinde yaşadıkları ve sayısal topluluklar. Selçuk İletişim, 11(1), 5-18. DOI: https://doi.org/https://doi.org/10.18094/josc.339953
44. Vaghefi, S. (2014). Devlet ve diaspora çıkmazında feminizm: Türkiye’deki İranlı sığınmacı kadınların toplumsal dışlanma ve gündelik direniş deneyimleri. Fe Dergisi, 6(2), 5-61.
45. Weiker, W. F. (1982). Atatürk as a national symbol. Turkish Studies Association Bulletin, 1-6. Zaltman, G. (1996). Metaphorically speaking. Marketing Research, 8(2), 13-20.