Investigation of Tourist Guides' Perceptions of the Amendments to the Tourist Guiding Profession Law

Öz

Purpose and Importance: This study aims to examine how the updated Tourist Guiding Profession Law is perceived by active tourist guides and to evaluate the potential reflections of these perceptions on their professional assurance and career stress. Since studies reflecting the views of practitioners regarding the newly updated legislation are quite limited in the literature, this study seeks to identify practical deficiencies, keep professional regulations on the agenda, and discuss their impacts on working conditions. Given that tourist guides are fundamental stakeholders in the tourism sector and their profession is directly shaped by legal frameworks, the empirical findings obtained are expected to guide relevant public institutions and organizations in developing professional standards and shaping future legal arrangements.

Methodology: Adopting a quantitative research design, this study utilized an online questionnaire as the data collection tool. The population consisted of active tourist guides practicing their profession in Turkey. Due to constraints regarding time, cost, and accessibility, convenience sampling was employed. Research data were collected from a total of 212 active tourist guides via an online questionnaire link (Google Forms) between February 20, 2025, and April 28, 2025.

Findings: The findings revealed that tourist guides intensely criticized the regulations in the updated legislation. Participants evaluated the introduction of Turkish-language guiding, granting direct guiding rights to art history and archaeology graduates, paving the way for teachers to guide school trips, and the existence of multiple conflicting regulations as the most flawed and highly criticized practices. Furthermore, issues such as discrepancies in base daily wages, foreign language placement tests, lack of standardization in practical training tours, and language duality were also major subjects of criticism. Conversely, the addition of new courses to the training programs was welcomed positively by the guides. As a reflection of these intense criticisms regarding specific articles, the guides' overall perception levels toward the updated profession law were found to be below average. Consequently, it was observed that the guides approached the law critically in general, supporting only specific improvements such as the updating of the educational curriculum.

Originality/Value: This study holds significant original value by empirically demonstrating how the recent legislative changes are evaluated directly from the perspective of active guides. It highlights the potential impacts of these amendments not only on guides' professional rights and working conditions but also on their career stress and leadership roles, providing concrete data to resolve structural problems encountered in practice.

Limitations: One of the main limitations is that the research was conducted very close to the date the legislative and regulatory changes came into effect. The fact that some articles of the law were taken to the Constitutional Court for annulment during this process and that the legal procedure is still ongoing may have led to the guides not having fully experienced or internalized the new regulations yet. Additionally, the inclusion of only active tourist guides and the exclusion of inactive guides constitute another limitation of the study.

Anahtar Kelimeler

• Tourist guides
• tourist guiding
• Law No. 7500
• regulation
• legislation

Turist Rehberliği Meslek Kanununda Yapılan Değişikliklere Yönelik Turist Rehberlerinin Algılarının İncelenmesi

Öz

Amaç ve Önem: Bu çalışma, güncellenen Turist Rehberliği Meslek Kanunu’nun eylemli turist rehberleri tarafından nasıl algılandığını incelemeyi amaçlamaktadır. Alan yazında, rehberlerin güncellenen kanun ve yönetmeliklere ilişkin görüşlerini yansıtan araştırmaların oldukça sınırlı olduğu görülmektedir. Bu bağlamda, meslek mevzuatının gündemde tutulması, uygulamadaki eksikliklerin tespit edilerek revize edilmesi ve yasal değişikliklerin rehberlerin hakları ile çalışma koşullarına yansımalarının ele alınması hedeflenmektedir. Turist rehberlerinin turizm sektörünün temel paydaşları olduğu ve mesleklerinin doğrudan yasal düzenlemelerle şekillendiği göz önüne alındığında, araştırmadan elde edilen bulguların; meslek standartlarının geliştirilmesi ve gelecekteki olası yasal düzenlemeler için ilgili kamu kurum ve kuruluşlarına yol gösterici nitelikte olması beklenmektedir.

Yöntem: Nicel araştırma yöntemlerinin benimsendiği bu çalışmada, veri toplama aracı olarak anket tekniği kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini, Türkiye’de mesleğini aktif olarak icra eden eylemli turist rehberleri oluşturmaktadır. Zaman, maliyet ve ulaşılabilirlik gibi kısıtlar nedeniyle evrenin tamamına ulaşılamadığından "kolayda örnekleme (convenience sampling)" yöntemi tercih edilmiştir. Araştırma verileri, 20 Şubat 2025 – 28 Nisan 2025 tarihleri arasında çevrim içi ortamda (Google Formlar) oluşturulan anket bağlantısının paylaşılmasıyla toplam 212 eylemli turist rehberinden toplanmıştır.

Bulgular: Elde edilen veriler, turist rehberlerinin güncellenen mevzuata ilişkin düzenlemeleri yoğun bir şekilde eleştirdiğini ortaya koymuştur. Katılımcılar; Türkçe rehberlik uygulamasına geçilmesini, sanat tarihi ve arkeoloji mezunlarına doğrudan rehberlik hakkı verilmesini, öğretmenlerin okul gezilerinde rehberlik yapmasının önünün açılmasını ve birbiriyle çelişen birden fazla yönetmeliğin bulunmasını en çok eleştirilen ve yanlış bulunan uygulamalar olarak değerlendirmiştir. Ayrıca taban yevmiye farklılıkları, yabancı dil seviye tespit sınavları, uygulama gezilerindeki standardizasyon eksiklikleri ve dil ikiliği gibi konular da eleştiri alan diğer başlıklar olmuştur. Buna karşın, eğitim programlarına yeni derslerin eklenmesi rehberler tarafından olumlu karşılanmıştır. Söz konusu spesifik maddelere yönelik bu yoğun eleştirilerin bir yansıması olarak, rehberlerin güncellenen meslek kanununa yönelik genel algı düzeylerinin ortalamanın altında olduğu tespit edilmiştir. Sonuç olarak rehberlerin yasaya genel hatlarıyla eleştirel yaklaştığı; yalnızca eğitim müfredatının güncellenmesi gibi spesifik iyileştirmeleri desteklediği görülmüştür.

Özgünlük/Bilimsel Katkı: Çalışma, güncellenen Turist Rehberliği Meslek Kanunu'nun eylemli turist rehberleri tarafından nasıl değerlendirildiğini ve söz konusu mevzuat değişikliklerinin rehberlerin mesleki hakları, çalışma koşulları ve kariyer stresleri üzerindeki olası etkilerini ortaya koyması bakımından önem taşımaktadır. İlgili literatür incelendiğinde, yeni mevzuatın doğrudan eylemli rehberlerin perspektifinden ele alındığı araştırmaların son derece kısıtlı olduğu görülmektedir. Çalışmanın; yeni eklenen yasal maddelerin sahadaki karşılığını ampirik verilerle tespit etmesi ve uygulamada karşılaşılan sorunların çözümüne yönelik somut veriler sunması açısından özgün bir değere sahip olduğu düşünülmektedir.

Sınırlılıklar: Araştırmanın, yasa ve yönetmelik değişikliklerinin yürürlüğe girdiği tarihe çok yakın bir dönemde gerçekleştirilmesi temel sınırlılıklardan biridir. Bu süreçte bazı yasa maddelerinin iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne taşınmış olması ve hukuki sürecin devam etmesi, rehberlerin yeni düzenlemeleri henüz tam olarak deneyimleyememiş veya içselleştirememiş olmasına yol açmış olabilir. Ayrıca, araştırmanın yalnızca eylemli turist rehberlerini kapsaması ve eylemsiz rehberlerin araştırma dışında bırakılması çalışmanın bir diğer sınırlılığını oluşturmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Turist rehberleri
• turist rehberliği
• 7500 sayılı kanun
• yönetmelik
• mevzuat

Kaynakça

1. Acar, V. (2014). Profesyonel turist rehberlerinin liderlik yönelimleri: Aydın Turist Rehberleri Odası'na kayıtlı olan profesyonel turist rehberleri örneği (Tez No. 358525) [Yüksek lisans tezi, Adnan Menderes Üniversitesi]. Ulusal Tez Merkezi.
2. Ahipaşaoğlu, H. S. (2001). Turizmde rehberlik. Detay Yayıncılık.
3. Akoğlan Kozak, M., Evren, S., & Çakır, O. (2013). Tarihsel Süreç İçinde Turizm Paradigması. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 24(1), 7-22. https://izlik.org/JA43RK49ZM
4. Akyüz, M. (2026). Profesyonel turist rehberlerinin yeni turist rehberliği meslek yönetmeliği algısı. GSI Journals Serie A: Advancements in Tourism, Recreation and Sports Sciences (ATRSS), 9(1), 377-397.
5. Aslan, Z., & Büyükkuru, M. (2015). Türkiye'de turizm rehberliği eğitimi ve mevcut durum analizi. I. Eurasia International Tourism Congress: Current Issues, Trends, and Indicators, 28-30 Mayıs 2015, Konya, 62-72.
6. Batman, O. (2003). Türkiye’deki profesyonel turist rehberlerinin mesleki sorunlarına yönelik bir araştırma. Bilgi Sosyal Bilimler Dergisi, 2, 117-134.
7. Batman, O., Yıldırgan, R., & Demirtaş, N. (2001). Turizm rehberliği. Değişim Yayınları.
8. Çıkı, K. D., Gümüş Dönmez, F., & İnan, R. (2025). Güncellenen turist rehberliği meslek kanununun öğrencilerin bakış açısından değerlendirilmesi: Vakıf ve devlet üniversitesi karşılaştırması. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 26(3), 1229-1254. https://doi.org/10.17494/ogusbd.1702588.

9. Çokişler, N. (2021). Turist rehberliği mevzuatının tarihsel değişimi. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Araştırmaları Dergisi, 6(1), 17-28. https://doi.org/10.37847/tdtad.862927.
10. Çokişler, N. (2023). Türkiye’de turist rehberliği mesleği: Tarihsel bir bakış açısı. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 34(3), 80-108.
11. Çolakoğlu, O., Efendi, E., & Epik, F. (2014). Tur yönetimi ve turist rehberliği. Detay Yayıncılık.
12. Değirmencioğlu, A. Ö. (2001). Türkiye’de turizm rehberliği eğitimi üzerine bir araştırma. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 12(2), 189-196.
13. Eser, S., & Şahin, S. (2021). Turist rehberliği mesleğinde yaşanan güncel sorunlar üzerine bir inceleme. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(2), 1344–1355.
14. Gürsoy, K. (2022). Turist Rehberliği mesleğinde yasal düzenlemelerin iş tatmini ve stres üzerine etkisi. Uluslararası Meslek Yüksekokulu Dergisi, 11(1), 44–59.
15. İstanbul Rehberler Odası. (2022, Aralık). Rehberliğin tarihçesi. https://iro.org.tr/rehberligin-tarihcesi
16. Resmi Gazete. (2012, 22 Haziran). Turist Rehberliği Meslek Kanunu (Kanun No: 6326). https://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2012/06/20120622-2.htm
17. TUREB (2024). Yasa. http://www.tureb.org.tr/tr/Page/Detail/60 (Erişim Tarihi: 10.11.2024)
18. Ural, A., & Kılıç, İ. (2013). Bilimsel araştırma süreci ve SPSS ile veri analizi. Detay Yayıncılık.
19. Yenipınar, U., Bak, E., & Çapar, G. (2014). Turist Rehberliği Meslek Kanununun, Meslek Örgütleri ve Öğretim Elemanlarının Bakış Açısı ile Değerlendirilmesi. Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(2), 86-114. https://izlik.org/JA67AC55KB
20. Yıldız, R., Kuşluvan, S., & Şenyurt, Y. (1997). Turist rehberliği öğretiminde yeni bir model. Hafta Sonu Semineri IV: Türkiye’de Turizmin Geliştirilmesinde Turist Rehberlerinin Rolü.
21. Zengin, B., Eker, N., & Bayram Erkol, G. (2017). Turist rehberliği meslek kanunun profesyonel turist rehberlerince değerlendirilmesi. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 14(2), 142-156.