Kültürel bir miras olarak Türk kahvesi ve yiyecek içecek işletmelerindeki yeri
Öz
Türk kahvesinin Türk aileleri içerisinde nesilden nesile geçmesi, Türk kahvesi ile ilgili bilgi ve beceri, konukseverlik ve eğlence yoluyla sosyal bütünlüğü güçlendiren bir kimliğin olması Türk kahvesinin somut olmayan kültürel miras olarak görülmesini sağlamıştır. Çalışmanın amacı, Türk Kahvesinin ve yöresel Türk kahvelerinin gastronomi işletmelerinde yerini ortaya koymaktır. Araştırmada, nitel araştırma yönteminden yararlanılmıştır. Araştırma 25 Aralık 2021- 21 Ocak 2022 tarihlerinde 18 kahve yöneticisi ve 20 yiyecek-içecek departman yöneticisi ile yüz yüze gerçekleştirilmiştir. Çalışma kapsamında incelenen işletmelerde görev alan yöneticilerin tamamı Türk Kahvesinin Türk Kültüründe önemli bir yeri olduğunu belirtmiştir. Katılımcıların %65, 79’u Türk kahvesinin işletmlerinde geleneksel şekilde sunulduğu ve işletme menülerinde Türk kültüründe önemli yeri olan dibek, menengiç gibi yöresel kahve türlerine yer verdiği tespit edilmiştir. Elde edilen bu sonuçlar somut olmayan kültürel mirasımızın gelecek nesillere aktarımı ve gastronomik kimlik olarak başka kültürlere tanıtımında oldukça sevindirici birdurumu yansıtmaktadır. Gerçekleştirilen bu çalışmanın literatüre, bundan sonra gerçekleştirilecek çalışmalara ve sektöre önemli katkı sağlayacağına inanılmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kahve, Türk Kahvesi, Somut Olmayan Kültürel Miras, Türk Kahve Kültürü, Yöresel Türk kahveleri
Kaynakça
- Akşit Aşık, N. (2017). Değişen kahve tüketim alışkanlıkları ve Türk kahvesi üzerine bir araştırma. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 5(4), 310-325. https://doi.org/10.21325/jotags.2017.152
- Anonim (2022). Ziya Efendi, https://www.ziyaefendi.com.tr/blog/icerik/tarsusi-kahvenin-hazirlanisi adresinden 11 Aralık 2022 tarihinde alınmıştır.
- Arslan, F. (2019). Tüketicilerin kahve tüketim alışkanlıkları ve kahve dükkânı tercihleri: Antalya ilinde bir araştırma. International Journal of Contemporary Tourism Research, 3(2), 224–234. https://doi.org/10.30625/ijctr.618828
- Arslan, F. (2021). Alkolsüz içecekler ve barista eğitimi. Nobel Yayıncılık.
- Baltacı, A. (2019). Nitel araştırma süreci: Nitel bir araştırma nasıl yapılır?, Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(2), 368-388. https://doi.org/10.31592/aeusbed.598299
- Bulduk, S. & Süren, T. (2008). Türk Mutfak Kültüründe Kahve, https://www.ayk.gov.tr/wpcontent/ uploads/2015/01/BULDUK-S%C4%B1d%C4%B1ka-S%C3%9CREN-Tufan- T%C3%9CRK-MUTFAK-K%C3%9CLT%C3%9CR%C3%9CNDE-KAHVE.pdf, adresinden 21 Ekim 2022 tarihinde alınmıştır.
- Çakmak, M. O. (2020). Tüketicilerin kahve tüketiminde tercih nedenleri ve tercihlerinin sosyal medyaya yansımaları [Yüksek lisans tezi], Muğla Sıtkı Kocaman Üniversitesi.
- Çekiç, İ. (2022, Nisan, 7-8). Anadolu’da mırra ve mırra geleneği. 2nd International Conference On Coffee and Cocoa, Bakü, Azerbaycan. ISBN: 978-625-7464-83-3, 22-29.
- Değirmenci, T. (2015). Kahve bahane, kahvehane bahane: Bir Osmanlı kahvehanesinin “portresi”, bir taşım keyif: Türk kahvesinin 500 yıllık öyküsü. Kültür Turizm Bakanlığı, İstanbul.
- Deveci, B. (2020). Kırklareli Dibek kahvehanesinin tercih edilme sebeplerinin belirlenmesi. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(1), 50-66. https://doi.org/10.26677/TR1010.2020.299