Authenticity In Writing Activities In TFL Course Books:A Comparative Study On Writing Activities In Yeni Hitit And Istanbul Turkish Coursebooks For Foreigners 2

Öz

Being considered the most difficult skill in language learning, writing requires learners to have a great deal of lexical and syntactic knowledge as well as principles of organization in L2 to produce a well-established writing. Real writing or authentic writing which means to write for real purposes and real audiences that occur in daily life includes a variety of writing styles, purposes, audiences, contexts, and products. To achieve this goal, learners need to have a certain amount of L2 background knowledge about the rhetorical organizations, appropriate language use or specific lexicon with which they want to communicate to their readers (Tangpermpoon, 2008). Moreover, when compared with other fundamental skills such as listening, speaking, and reading, it is difficult to handle this case if teachers are unaware of realizing learners’ interest for a real reason to write. Recent studies indicate that course books are among the most important materials for foreign language instruction and they should consist of well-thought authentic writing activities (Yılmaz, 2014). The more coursebooks include authentic writing activities the more it becomes meaningful and pleasurable for learners to develop their skills. Therefore, the aim of this study is to investigate of the writing activities in terms of the authenticity in two coursebooks teaching Turkish as a foreing language (TFL). Two books-Yeni Hitit Turkish 2 (YH2) and Istanbul Turkish for Foreigners (IT2) were examined to set out a comparative study in this field. Findings have suggested that although some writing activities are compatible with the idea of purposeful activity in authenticity, still most activities need to be updated in being applied for the criterias of Common European Framework.

Anahtar Kelimeler

• Authentic Writiting,Teaching Turkish as a Foriegn Language,Coursebooks,CEF

Yabancılar İçin Türkçe Öğretimi Ders Kitaplarında Yer Alan Yazma Etkinliklerinde Özgünlük

Öz

Dil öğrenmedeki en zor becerilerden birisi olarak değerlendirildiğinde, yazma becerisi öğrencinin etkili metinler üretebilmesi için yabancı dildeki dil presiplerini bilmesi kadar  anlambilimsel ve söz dizimsel edince sahip olmasıdır. Günlük yaşamda var olan gerçek okuyucu ve gerçek amaç için yazma anlamına gelen özgün yazma, okuyucusuyla bağ kuran kendine özgü bir yazma tarzı, amacı, içeriği ve ürünü içerir. Bu amaca ulaşma yolunda öğrencilerin dil kullanıcılarıyla iletişim kurmak için hedef dildeki retorik düzenlemeler ile uygun dil kullanımı ve özel sözcükbirimleriyle ilgili hedef dilde belirli bir bilgi birikimine ihtiyacı vardır. Eğer öğretmen öğrencinin yazma nedeniyle ilgili gerçek amacını gözardı ederse, o zaman dinleme, konuşma ve okuma gibi diğer temel becerilerle kıyaslandığında, yazma becerisinde de başarıya ulaşmak zor olabilir. Son zamanlarda yapılan çalışmalar ders kitaplarının yabancı dil öğretimindeki en önemli araçlardan biri olduğunu ve iyi öğreten özgün yazma etkinlikleri içermeleri gerektiğini göstermektedir. Ders kitaplarındaki özgün yazma etkinlikleri ne kadar fazla olursa yazma becerisini edinme öğrenen için o kadar anlamlı ve eğlenceli hale gelmektedir.  Bu nedenle bu çalışmanın amacı, Türkçenin yabancı dil olarak öğretilmesinde kullanılan iki ders kitabında yer alan özgün yazma etkinliklerini incelemektir. Bu alanda karşılaştırmalı bir çalışma gerçekleştirebilmek için Yeni Hitit 2 ile İstanbul Türkçe Öğretim kitapları analiz edilmiş ve bulgular bazı yazma etkinliklerinin özgünlük amacı güden düşünceyle uyumlu olmasına rağmen Avrupa Dilleri Öğretimi Ortak Çerçeve Programı kireterlerine göre güncellenmesi gerektiğini ortaya koymuştur.

Anahtar Kelimeler

• Yabancı dil olarak Türkçenin öğretimi,ders kitapları,özgün yazma,Avrupa Dilleri Öğretimi Ortak Çerçeve Programı

Kaynakça

1. Açık F. (2008). Türkiye’de Yabancılara Türkçe Öğretilirken Karşılaşılan Sorunlar ve Çözüm Önerileri. Doğu Akdeniz Üniversitesi Eğitim Fakültesi Türkçe Eğitimi Bölümü “Uluslararası Türkçe Eğitimi ve Öğretimi Sempozyumu”.
2. Aktaş, T. (2004-12). Yabancı Dil Öğretiminde İletişimsel Yeti. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi , 19-28.
3. Boardman A. C. ve Frydenberg J. (2008). Writing to Communicate Paragraphs and Essays 2. Pearson: Longman
4. Çakır, İ. (2010). Yazma Becersinin Kazanılması Yabancı Dil Öğretiminde Neden Zordur? Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi Sayı: 28 , 165-176.
5. Çelik, F. (2006). Türk Eğitim Sisteminde Hedefler ve Hedef Belirlemede Yeni Yönelimler. Burdur Eğitim Bilimleri Dergisi , 1-15.
6. Calkins, L,M. (1994). The Art of Teaching Writing. Portsmouth: Heinemann.
7. Davies, P., and Pears, E. (2000). Success in English Teaching. Hong Kong: OUP.
8. Duke, N.K., and Hall, L.A. (2006/2007) Authentic Literacy Activities for Developing Comprehension and Writing. The Reading Teacher, 60(4), pp. 344-55.

9. Duke, N.K., and Purcell-Gates, V. (2003). Genres at Home and at School: Bridging the Known to the New. The Reading Teacher, 57(1), pp. 30-37.
10. Durmuş, M. (2013). Yabancılara Türkçe Öğretimi. Ankara: Grafiker Yayınları.
11. Ervin-Tripp, S. (1973). Children’s Sociolinguistic Competence and Dialect Diversity. In A. Dil (Ed.), Language Acquisition and Communication Choice (pp.262-301). Stanford, CA: Stanford University Press.
12. Fellag, L. R. (2010). From Reading to Writing. Pearson: Longman.
13. Fletcher, R., and Portalup, J. (2001). Writing Workshop: The Essential Guide. Portsmouth: Heinemann.
14. Folse, K. S., and Pugh, T. (2010). Great Writing 5: Greater Essays. Boston: Heinle Cengage Learning.
15. Günay, D. (2007). Metin Bilgisi. İstanbul: Multilingual Yayınları.
16. Güneş, F. (2014). Yabancı Dil Olarak Türçe Yazma Öğretimi: Yaklaşım Ve Modeller. Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi: Kuramlar, Yaklaşımlar, Etkinlikler. (Ed. Şahin, A.) Ankara: Pegem Akademi
17. Graves, D.H. (1983). Writing: Teachers and Children at Work. Exeter, NH: Heinemann.
18. Harmer, J. (2006). The Practice of English Language Teaching. Longman.
19. Hughey, J. B. (1983). Teaching ESL Composition Principles and Techniques. Cambridge: Newbury House Publishers.
20. İnal, S. (2014). Yabancı Dil Olarak Türkçe Yazma Öğretimi: Yabancı Dil Olarak Türkçening Öğretiminde Yazmanın Önemi ve Yazma Etkinlikleri. Yabancı Dil Olarak Türkçe Öğretimi: Kuramlar, Yaklaşımlar, Etkinlikler. (Ed. Şahin, A.) Ankara:PegemAkademi
21. Kara M. (2010). Gazi Üniversitesi TÖMER Öğrencilerinin Türkçe Öğrenirken Karşılaştıkları Sorunlar Ve Bunların Çözümüne Yönelik Öneriler. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Yaz 2010, 8 (3), 661-696.
22. Karababa, Z. C. (2009). Yabancı Dil Olarak Türkçenin Öğretimi ve Karşılaşılan Sorunlar. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi , 265-277.
23. Kıray, G. (2013). The Effect of Writing Activities in English Coursebooks Used at Turkish State High Schools on Establishing Genre Awareness. Hasan Ali Yücel Eğitim Fakültesi Dergisi Sayı 19 (2013-1) 169-182
24. Köse, D. (2004). Yabancı Dil Öğretiminde Ortak Ölçütler ve TÖMER. Dil Dergisi , 24-34.
25. Küçükahmet, L. (2004). Konu Alanı Ders Kitabı Inceleme Kılavuzu. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
26. Lidvall, D. (2008). Instructional Implications for Authentic Writing Activities Capstone Experience
27. MEB. (2012). Diller için Avrupa Ortak Başvuru Metni Öğrenme - Öğretme - Değerlendirme
28. Nunan, D., and Lamb, C. (1998). The self-directed teacher: Managing the learning process. Cambridge: Cambridge University Press.
29. O’Neill, R. (1990). Why use coursebooks? In R. Rossner, & R. Bolitho, Currents of change in English language teaching. Oxford: Oxford University Press.
30. Özdemir E. ve Binyazar A. (1977). Yazmak sanatı: kompozisyon. İstanbul: Varlık Yayınları.
31. Pearson, P.D., and Johnson, D. (1978). Teaching reading comprehension. New York: Holt, Rinehart and Winston.
32. Purcell-Gates, V., Duke, N.K., and Martineau, J.A. Learning to read and write in genre-specific text: Roles of authentic experience and explicit teaching. Reading Research Quarterly, 42(1), pp. 8-45.
33. Ray, K.W. (2001). The writing workshop: Working through the hard parts (and they’re all hard parts). Urbana, IL: National Council or Teachers of English.
34. Raimes, A. (1983). Tecniques in teaching writing. New York: Oxford University Press.
35. Ruetten, M. K. (1997). Developing composition skills. Boston: Heinle & Heinle Publishers.
36. Tok, M. (2013) “Yabancılara Türkçe Öğretimi Ders Kitaplarındaki Yazma Çalışmalarının Değerlendirilmesi”, Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 2013 Kış (6/1).
37. Thanatkun Tangpermpoon (2008). Integrated Approaches To Improve Students Wrtiting Skills For English Major Students. ABAC Journal, 28(2).
38. Lipstein, R.L., and Renninger, K.A. (2007). Interest for Writing: How teachers Can Make a Difference. English Journal, 96(4), pp. 79-85.
39. Ur, P. (1996). A Course in Language Teaching. Cambridge: Cambridge University Press.
40. Yıldırım, A ve Şimşek, H. (2008). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Seçkin Yayınevi: Ankara.
41. Yılmaz, F. (2014). 'Yeni Hitit Yabancılar için Türkçe 2 Ders Kitabı Yazma Etkinlikleri Üzerine Bir İnceleme' Uluslararası Türk Eğitim Bilimleri Dergisi Yıl:2 , Sayı: 2