Sosyal Yardım Alanında Çalışanların Pandemi Sürecine İlişkin Düşünceleri

Öz

Doğal felaketler, salgınlar tarih boyunca insan hayatını çok etkilemiştir. Bu salgınların en sonuncussunu Dünya Sağlık Örgütü (DSÖ), covid 19 pandemisi olarak isimlendirmiştir. Covid 19 pandemisi tüm dünyayı etkilediği gibi Türkiye’yi de etkili olmuştur. Türkiye’de etkilenen alanlardan biri ise sosyal yardım alanıdır. Bu çalışmada, sosyal yardım alanında çalışan personelin pandemi sürecine ilişkin düşünceleri ele alınmaya çalışılmıştır. Bu amaç doğrultusunda, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarında çalışanlara bir anket uygulanmıştır. Anketler aracılığıyla toplanan araştırma verileri, SPSS 22 programı kullanılarak yüzde (%) ve frekans gibi tanımlayıcı istatistikler ile analiz edilerek yorumlanmıştır. Çalışmaya Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarında görev yapan 367 kişi katılmıştır. Katılımcıların 3’te 1’i covid 19 tanısı almıştır. Pandeminin mesleki iletişimi olumsuz etkilediği, Bütünleşik Sosyal Yardım Bilgi Sisteminin pandemi sürecinde etkili olduğu, hane incelemesi gerçekleştirilemediği durumlarda daha çok muhtardan bilgi alındığı, en çok nakdi yardımlara ihtiyaç duyulduğu çalışmanın bulguları arasındadır.

Anahtar Kelimeler

• Yoksulluk
• Sosyal Yardım
• Pandemi Covid-19

Opinions of Social Assistance Employees on the Pandemic Process

Öz

Natural disasters and epidemics have greatly affected human life throughout history. The last of these epidemics was named as the Covid 19 pandemic by the World Health Organization (WHO). The Covid 19 pandemic has affected Turkey as well as the whole world.. The field of social assistance has also been affected by the Covid 19 pandemic. In this study, the thoughts of the personnel working in the field of social assistance in Turkey regarding the pandemic process were tried to be discussed with the conducted surveys. The data obtained by using descriptive statistics such as percentage and frequency through the SPSS 22 program were analyzed and interpreted. A total of 367 people working in Social Assistance and Solidarity Foundations participated in the study. One-third of the participants were diagnosed with covid 19. Among the prominent findings of the study; It can be said that the pandemic has negatively affected professional communication, Turkey’s Integrated Social Assistance System is effective in the pandemic process, more information is received from the headman in cases where household inspection cannot be carried out, and cash aid is most needed.

Anahtar Kelimeler

• Proverty
• Social Assistance
• Pandemic Covid-19

Kaynakça

1. Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı (2021). 2020 yılı faaliyet raporu.
2. Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü (ASAGM) (2010). Sosyal Yardım Algısı ve Yoksulluk Kültürü. Yayına Hazırlayan Sadık Güneş, T.C Başbakanlık Aile ve Sosyal Araştırmalar Genel Müdürlüğü, Ankara.
3. Arpacıoğlu, S., Baltalı, Z., ve Ünübol, B. (2021). COVID-19 pandemisinde sağlık çalışanlarında tükenmişlik, Covid korkusu, depresyon, mesleki doyum düzeyleri ve ilişkili faktörler. Cukurova Medical Journal, 46(1), 88-100.
4. Ashcroft, R., Sur, D., Greenblatt, A., & Donahue, P. (2021). The impact of the COVID-19 pandemic on social workers at the frontline: A survey of Canadian Social Workers. British Journal of Social Work.2021 (0). 1-23
5. Aslan, R. (2020). Tarihten günümüze epidemiler, pandemiler ve Covid-19. Göller Bölgesi Aylık Ekonomi ve Kültür Dergisi. 08(85). 35-41.
6. Aydın, A. & Öztürk, Ş. (2021). Türkiye’nin Yoksullukla Mücadelesinde Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Rolü; Pandemi Dönemi Örneği. Bitlis Eren Üniversitesi İktisadi Ve İdari Bilimler Fakültesi Akademik İzdüşüm Dergisi, 6(1), 141-162.
7. Beaudoin S. M. (2017). Yoksulluğu Kısa Tarihi. Çev. Yugay Kaban. Dedadus Yayınları. İstanbul
8. Bilge, M. (2020). Türkiye’de Covıd-19 Pandemi Sürecinde Dezavantajlı Bireylere Yönelik Uygulamaların İncelenmesi: “ Vefa Sosyal Destek Grubu” Örneği (Derleme). Tıbbi Sosyal Hizmet Dergisi, (16), 101 -114.

9. Cappellari, L. ve Jenkins, S. P. (2008). The Dynamics of Social Assistance Receipt: Measurement and Modelling Issues, with an Application to Britain. OECD Social, Employment and Migration Working Papers No. 67
10. Çiçek, B., ve Almalı, V. (2020). COVID-19 Pandemisi Sürecinde Kaygı Öz-yeterlilik ve Psikolojik İyi Oluş Arasındaki İlişki: Özel Sektör ve Kamu Çalışanları Karşılaştırması. Electronic Turkish Studies, 15(4). 241 - 260
11. Cook, L. L., & Zschomler, D. (2020). Virtual home visits during the COVID-19 pandemic: Social workers’ perspectives. Practice, 32(5), 401-408.
12. Çolak, D. (2021). Covid-19 Pandemisi Döneminde Sağlık Çalışanlarının Tükenmişlik Ve Depresyon Düzeylerinin İncelenmesi. T.C. İstanbul Gelişim Üniversitesi Lisansüstü Eğitim Enstitüsü (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi
13. Çok Boyutlu Yoksulluk İndeksi (Global Multıdımensıonal Poverty Index ) (2021). Unmasking disparities by ethnicity, caste and gender. https://www.tr.undp.org/content/turkey/tr/home/library/corporatereports/MPI-2021.html
14. Demirhan, N. ve Kartal N. (2011). Yoksullukla mücadelede Türkiye deneyimi: Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonu. Uluslararası Yoksullukla Mücadele Stratejileri Sempozyumu Deneyimler ve Yeni Fikirler 13 - 15 Ekim 2010 (Cilt 1). Ankara: SYDGM Yayınları ISBN 978-975-19-5056-7.
15. Dilik, S. (1992). Sosyal Güvenlik. Ankara: Yükseköğretim Kurulu Matbaası.
16. Hacımahmutoğlu H., (2009) Türkiye’de Sosyal Yardım Sisteminin Değerlendirilmesi. Devlet Planlama Teşkilatı Uzmanlık Tezleri. Ankara
17. Heggebø K, Dahl E., Van der Wel K. (2020) Disentangling the dynamics of social assistance: A linked survey—Register data cohort study of long-term social assistance recipients in Norway. PLoS ONE 15(3): e0230891. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0230891
18. https://www.aa.com.tr/tr/gundem/kovid-19la-mucadele-surecinde-yaklasik-7-milyon-aileye-10-6-milyar-lira-destek-saglandi/2312743 Erişim Tarihi: 09.09.2021
19. İkizoğlu, M. (2000). Yoksulluk ve sosyal yardım ilişkisi: Ankara Mamak ilçesi’nde ampirik bir araştırma. (Yayınlanmamış Doktora Tezi) T.C. Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
20. Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara. Nobel yayın dağıtım
21. Karataş, K. (1999). Sosyal refah: kavramsal boyutu, gelişimi ve nitelikleri. Yaşam boyu sosyal hizmet; Prof. Dr. Sema KUT’a armağan. Koşar, N. (Ed.). Ankara: HÜSHYO Yayınları.
22. Kılıç, M. (2008). Afetlerde Psikososyal Hizmetlerin Etkililiği: Türk Kızılayı ve 2005 Pakistan Depremi, (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi) Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimler Enstitüsü Psikiyatri ABD
23. Kubat, G. O. ve Şahin, C. (2020). Koronavirüs Hastalığı-2019 (COVID-19) Klinik Bulguları. Kulak Burun Boğaz ve Baş Boyun Cerrahisi Dergisi 28. 14-19
24. Laura L. Cook ve Danny Zschomler (2020) Virtual Home Visits during the COVID-19 Pandemic: Social Workers’ Perspectives, Practice, 32:5, 401-408
25. Özkoçak, V., Koç, F., & Gültekin, T. (2020). Pandemilere Antropolojik Bakış: Koronavirüs (Covid-19) Örneği. Electronic Turkish Studies, 15(2). 1183-1195
26. Öztürk N., ve Öztürk Y. (2010). Yoksullukla Mücadelede Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları. Palme Yayınları. Ankara.
27. Polat, E. (2017). Sosyal Yardım Uygulamalarında Sosyal İnceleme. Sosyal Hizmet, 97. http://shuder.org/Resimler/b9bee359-a92f-4241-9775-f98b7d679442sosyal-hizmet-dergisi-2015pdf.pdf#page=98 Erişim Tarihi: 20.09.2021
28. Taşğın N.Ş. (2017). Yoksulluk, İnsan Hakları ve Sosyal Hizmetler Değişen Anlayışlar: Refah Devletinden Hayırseverliğe Yoksulluktan Sosyal Dışlanmaya. Nika Yayınevleri. Ankara
29. Taşğın, N.S., & Bürüngüz, N. (2021). Sosyal Hizmet Uzmanlarının Deneyimleri Işığında Pandemi Sürecinde Sosyal Hizmet ve Sosyal Yardım Sunan Kurumlarda Yaşananlar: İstanbul Örneği. Journal of Society & Social Work, 32(5). 201-223
30. TÜİK (Türkiye İstatistik Kurumu) (2021). Haber Bülteni. Gelir ve Yaşam Koşulları Araştırması, 2020. https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Gelir-ve-Yasam-Kosullari-Arastirmasi-2020-37404
31. Türkiye Bilimler Akademisi- TÜBA (2020). Covid-19 Pandemi Değerlendirme Raporu. Türkiye Bilimler Akademisi.
32. Uluç, E. A. & Duman, S. (2020). Gençlik ve Spor İl Müdürlüğü Çalışanlarının Covid-19 Sürecinde Kaygı Durumlarının İncelenmesi. Akdeniz Spor Bilimleri Dergisi, 3 (2), 289-302.
33. Uğraş Dikmen, A., Kına, H. M., Özkan, S., ve İlhan, M. N. (2020). COVID -19 Epidemiyolojisi: Pandemiden Ne Ögrendik. Biyoteknolojik ve Stratejik Sağlık Araştırmaları Dergisi, 30. 29-36
34. UNDP (2016). Sürdürülebilir Kalkınma Amaçları https://www.tr.undp.org/content/turkey/tr/home/sustainable-development-goals.html World Bank (2020). Poverty and Shared Prosperity 2020: Reversals of Fortune. www.worldbank.com/data
35. Ün, L. (2020). Kamu Hizmetnin Görülmesinde Vatandaş Katılımını Özendirici Bir Yöntem Ödüllendirme. Premium e-Journal of Social Sciences (PEJOSS), 4(9), 335-345.
36. Ün. L. (2021). Kamunun Teknoloji İle Yönetimi. 1. Uluslararası Artuklu İktisadi İdari ve Siyasi Bilimler Kongresi Bildiri Özet Kitapçığı, 178. 20-21 Kasım 2021
37. Yalçıntaş, A., ve Marakoğlu, K. (2020). Pandemide Birinci Basamak Sağlık Çalışanlarının Ruh Sağlığı ve Desteği. Klinik Tıp Aile Hekimliği, 12(2), 54-57.
38. Yavuz, K. (2020). Covıd-19 Salgınının Sosyal Politikanın Geleceği Üzerine Etkileri. Sosyal Bilimler Dergisi 7(45). 181-193
39. Yılmaz, B. (2020). Covıd-19 Pandemi Sürecinin Çalışanlar Üzerine Etkisi: Kamu Sektöründe Çalışanlar Üzerine Uygulamalı Bir Araştırma, Üçüncü Sektör Sosyal Ekonomi Dergisi, 55(3), 1724-1740
40. Yıldırım, A. (2010). Türkiye’de yoksullukla mücadele ve Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Genel Müdürlüğü. Yardım ve Dayanışma 2 (1). 9- 16
41. Zastrow, C. (2014). Sosyal hizmete giriş. Ankara: Nika Yayınevi.