10. Yılında Türkiye’deki Suriye’den Gelen Zorunlu Genç Göçmenlerin Güçlendirme Yaklaşımı Kapsamında Değerlendirilmesi

Öz

Savaşa dayalı göç sürecinde zorunlu genç göçmenler çok sayıda sorunla karşılaşmaktadır. Bu problemlerin başında göç ettikleri ülkede sosyal dışlanma ve izolasyon yaşamaları, eğitime erişimlerinin kısıtlı olması gelmektedir. Güçlendirme yaklaşımını temel alan bu çalışmanın amacı Türkiye’de geçici koruma statüsü altında bulunan Suriyeli zorunlu genç göçmenlerin sosyo-demografik durumlarıyla sosyal destek, sosyal işlevsellik, yaşam doyumu faktörleri arasındaki farklılıklarını incelemektir. Bu çalışma gençlerin sosyal destek, yaşam doyumu ve sosyal işlevsellikleri ile sosyo-demografik özellikleri arasındaki farklılıkları bulmak amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırmanın örneklemini Türkiye’de geçici koruma statüsü altında bulunan 18-29 yaş arasındaki 326 Suriyeli genç zorunlu göçmen oluşturmaktadır. Evreni ise İstanbul, Sakarya ve İzmir’dir. Çalışma nicel yöntem, kartopu örneklem ile gerçekleştirilmiştir. Güven aralığı için %95 anlamlılık değeri için p <.05 değeri kabul edilmiştir. Çalışmada elde edilen verilere göre Türk arkadaşı olan Suriyeli gençlerin sosyal destek, yaşam doyumu, sosyal işlevsellik puanları Türk arkadaşı olmayan gençlere göre daha yüksektir. Bununla birlikte üniversite ve lise mezunu olan gençlerin ilköğretim mezunu olan gençlere göre sosyal destek, yaşam doyumu, sosyal işlevsellik puanlarının daha yüksek olduğu görülmüştür. Araştırmanın sonucunda Türkiye’de geçici koruma statüsü altında bulunan gençlerin eğitime katılımlarının arttırılması ve desteklenmesi, arkadaş ilişkilerinin tesis edilmesi ve güçlendirilmesi önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• genç zorunlu göçmen
• algılanan sosyal destek
• yaşam doyumu
• sosyal işlevsellik
• güçlendirme

Evaluation of Forced Young Migrants from Syria in Turkey in its 10th Year within the Scope of Empowerment Approach

Öz

Forced youth migrants face numerous issues throughout the war-based migration process. Social isolation and exclusion in the country where they emigrate, and their limited access to education are right at the top of these challenges. The study that is based on the empowerment approach aims to examine the differences between the socio-demographic status of young Syrian forced migrants living under Temporary Protection in Turkey and the factors of social support, social functioning, and satisfaction with life. This study specifies the differences between the social support, life satisfaction, and social function of young people and their socio-demographic characteristics. The sample of the study includes 326 Syrian forced migrants aged 18-29 living under temporary protection in Turkey. The research population consists of individuals from Istanbul, Sakarya, and Izmir. Snowball sampling was used in the study that was conducted using a quantitative method. Significance was set at the level P<0.05, and the confidence interval value was set at 95 %. According to the data obtained in the study, Syrian young adults who have Turkish friends have higher scores of social support, satisfaction with life, and social functionality than those who do not have Turkish friends. However, it was seen that the the young people who are high school or college graduates have higher scores of social support, life satisfaction and social functionality compared to the ones who graduated from primary school. The study proposed to increase and support the participation of young adults under temporary protection in Turkey in education and to establish and strengthen the friendships.

Anahtar Kelimeler

• young forced migrant
• perceived social support
• satisfaction with life
• social functionality
• empowerment

Kaynakça

1. Akhtar, S. (2018). Göç ve Kimlik: Kargaşa, Sağaltım ve Dönüşüm. (S. Ayhan, Çev.) İstanbul: Sfenks Kitap.
2. Aslan, G. G., & Güngör, F. (2019). Suriyeli Sığınmacıların Türkiye'ye Göç Sonrası Yaşadığı Sorunlar: İstanbul örneği. Opus Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 11(18), 1604-1632.
3. Akkaya, C., Sarandöl, A., Danacı, A. E., Sivrioğlu, E. Y., Kaya, E., & Kırlı, S. (2008). Sosyal uyum kendini değerlendirme ölçeği (SUKDÖ) Türkçe formunun geçerlik ve güvenilirliği. Türk Psikiyatri Dergisi, 19(3), 292-299.
4. Attar, G. E., & Küçükşen, D. (2019). Somehow Familiar but Still a Stranger: Syrian Students in Turkish Higher Education. Journal of International Migration and Integration, 20, 1041-1053. https://doi.org/10.1007/s12134-018-00647-8.
5. Buz, S., & Dikmen, A. (2020). Zorunlu Göçe Maruz Kalan Bireylerin Psikososyal İyilik Hali. Toplum ve Sosyal Hizmet, 32(1), 227-250. https://doi.org/10.33417/tsh.728689.
6. Dağlı, A., & Baysal, N. (2016). Yaşam Doyumu Ölçeğinin Türkçe'ye uyarlanması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 15(59), 1250-1262. https://doi.org/10.17755/esosder.263229.
7. Demir, Ö. O. (2017). Suriyeli Göçmen Üniversite Öğrencilerinde Yılmazlığın İncelenmesi. T.C. Hasan Kalyoncu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Anabilim Dalı Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gaziantep.
8. Duyan, V. (2003). SOSYAL HİZMETİN İŞLEV VE ROLLERİ . Toplum ve Sosyal Hizmet , 14 (2) , 1-22 . Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/tsh/issue/48438/613598

9. Erbay, E. (2019). Güç ve Güçlendirme Kavramları Bağlamında Sosyal Hizmet Uygulaması. Sosyal Politika Çalışmaları Dergisi, 19(42), 41-64.
10. Eker, D., Arkar, H., & Yaldız, H. (2001). Çok boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği'nin Gözden geçirilmiş formunun faktör yapısı, geçerlik ve güvenirliği. Türk Psikiyatri Dergisi, 12(1), 17-25
11. International Crisis Group. (2019). Mitigating Risks for Syrian Refugee Youth in Turkey's Şanlıurfa. Brussels: International Crisis Group.
12. Küçükşen, K. (2017). Suriyeli Sığınmacı kadınlarda Sosyal Dışlanma Algısı Üzerine Nitel Bir Çalışma. İnsan ve Toplum Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 6(5), 2399-2413.
13. Koçak, O. (2021). The Effects of Religiosity and Socioeconomic Status on Social Distance towards Refugees and the Serial Mediating Role of Satisfaction with Life and Perceived Threat. Religions, 12(737). https://doi.org/10.3390/rel12090737.
14. Koçak, O., Arifoğlu, A. T., & Younis, M. Z., (2021). Determination of Social Exclusion Among Young Syrian Refugees Living in Turkey. European Journal of Environment and Public Health, 5: em0076. https://doi.org/10.21601/ejeph/10908.
15. Özcan, Z. (2019). Göçün Travmatik Etkilerini Azaltmada Sosyal Desteğin Rolü Üzerine Deneysel Bir Araştırma. Bilimname, 1001-1028. https://doi.org/10.28949/bilimname.518401.
16. Payne, M. (2020). Makro uygulama, toplumsal kalkınma ve sosyal pedagoji. Modern Sosyal Hizmet Kuramı. (Ö. Gözen, Çev.) içinde Nika Yayınevi.
17. Skala-Kuhnmann, A., & Nouns, I. (2017, Haziran). Education and Skills Development in the Context of Forced Migration. Ekim 2021 tarihinde G20 Insights: https://www.g20insights.org/wpcontent/uploads/2017/06/ForcedMigration_Education_and_Skills_Development.pdf adresinden alındı.
18. Sunata, U. (2020). Geçici Koruma Altındaki Suriyeli Gençlerin Geçim Kaynaklarına Erişimi Araştırması. Bahçeşehir Üniversitesi Göç ve Kent Araştırmaları Merkezi. Toplum Gönüllüleri Vakfı.
19. Tuzcu, A., & Bademli, K. (2014). Göçün Psikososyal Boyutu. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 6(1), 56-66.
20. UNHCR. (2016). Missing Out: Refugee Education in Crisis. Ekim 2021 tarihinde UNHCR: https://www.unhcr.org/57d9d01d0 adresinden alındı.
21. Ward, C., Bochner, S., & Furnham, A. (2001). The Psychology of Culture Shock (2. b). Routledge.
22. Yaylagül, N. K., & Aslan, M. (2020). Yaşlılık, Mültecilik ve Sosyal Dışlanma: Suriyeli Yaşlı Mültecilerin Deneyimleri. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 29(4), 406-422. https://doi.org/10.35379/cusosbil.772509
23. Yükseker, D., Tekin, U., & Taşğın, N. Ş. (2021). Türkiyeli ve Suriyeli Genç Erkeklerin Gündelik Yaşam Deneyimleri: Küçükçekmece ve Sultanbeyli Üzerine Bir Araştırma. İstanbul: Anadolu Kültür.