Teacher, What Are We Going to Do With This Math?

Öz

Hocam, Ne İşimize Yarayacak Bu Matematik?

Öz

Bu araştırmanın amacı, bir meslek lisesindeki dokuz ve onuncu sınıf öğrencilerinin matematik dersine yönelik motivasyonlarının sınıf değişkenine göre değişim nedenlerinin incelenmesidir. Araştırmada iç içe geçmiş tek durum deseni kullanılmıştır. Çalışma grubu 17 öğrenciden ve okulda görev yapan matematik öğretmeninden oluşmaktadır. Veri toplama aracı olarak araştırmacılar tarafından hazırlanmış yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Verilerin analizinde ise içerik analizine başvurulmuştur. Araştırmanın güvenirliği doğrudan alıntılarla, inandırıcılığı ve geçerliği ise sınıf içi gözlemlerle sağlanmıştır. Araştırma sonucunda çalışmaya katılan öğrencilerin matematik dersine yönelik motivasyonlarının istenilen düzeyde olmadığı, fakat onuncu sınıf öğrencilerinin derse katılımları, öğrenme isteklerinin dokuzuncu sınıflara göre daha zayıf olduğu görülmüştür. Bunun sebebi olarak, öğrencilerin hazırbulunuşluk düzeyinin istenilen düzeyde olmaması, pandemi sebebiyle okuldan uzaklaşmaları, onuncu sınıf öğretim programlarının çok yoğun olmasından dolayı önceki yılların telafi imkanının bulunmaması, aile baskısıyla yaşanılan öğrenilmiş çaresizlik ve aile ekonomisine katkı sağlamak için farklı işlerde çalışma mecburiyetinde olmak gibi çeşitli bulgular elde edilmiştir. Elde edilen bulgulara yönelik çeşitli öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Matematik motivasyonu
• Meslek lisesi
• Durum Çalışması
• Öğrenci

Kaynakça

1. Açıkgül, K., Macit, E. ve Çakan, C. (2015). Lise, dershane ve üniversitede verilen matematik eğitiminin ilköğretim matematik öğretmen adayları tarafından değerlendirilmesi. Adıyaman Üniversitesi Eğitim Bilimleri Dergisi, 5(1), 72-98. https://doi.org/10.17984/adyuebd.90920
2. Ağaç, G. (2013). 8. Sınıf öğrencilerinin matematiğe yönelik; problem çözme, soyut düşünme, inanç, öğrenilmiş çaresizlik puanlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi ve aralarındaki ilişki (Yayın no: 336023). [Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
3. Akengin, H., Yıldırım, G., İbraimoğlu, Z. ve Arslan, S. (2014). Öğrencilerin coğrafya dersine ilişkin öz yeterlik algıları ile akademik başarıları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Marmara Coğrafya Dergisi, 29, 150-167. https://doi.org/10.14781/mcd.77745
4. Baki, A ve Kartal, T. (2004). Kavramsal ve işlemsel bilgi bağlamında lise öğrencilerinin cebir bilgilerinin karakterizasyonu. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 2(1), 1-26.
5. Baltacı, A. (2017). Nitel veri analizinde Miles-Huberman modeli. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 3(1), 1-15.
6. Başar, M. ve Doğan, M. C. (2020). Öğrencilerin matematik korkusunun incelenmesi. Turkish Journal of Educational Studies, 7 (3), 1-26.
7. Başar, M., Ünal, M. ve Yalçın, M. (2002, Eylül 16-18). İlköğretim kademesiyle başlayan matematik korkusunun nedenleri. V. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, ODTÜ Kültür ve Kongre Merkezi, Ankara.
8. Berkant, H. G. ve Gençoğlu, S. Ş. (2015). Farklı lise türlerinde çalışan matematik öğretmenlerinin matematik eğitimine yönelik görüşleri. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 12(1), 194-217.

9. Berkant, H. G. ve Metin, Ö. F. (2020). Lise öğrencilerinin akademik streslerinin, matematik kaygılarının ve matematiğe yönelik tutumlarının incelenmesi. Mediterranean Journal of Educational Research, 14(31), 545-576. https://doi.org/10.29329/mjer.2020.234.26 Bukova Güzel, E., Tekin-Dede, A., Hıdıroğlu, N. Ç., Kula-Ünver, S. ve Özaltun-Çelik, A. (2016). Matematik eğitiminde matematiksel modelleme. Ankara: Pegem A Yayınları.
10. Bümen, N.T. (2019). Türkiye’de merkeziyetçiliğe karşı özerklik kıskacında eğitim programları: sorunlar ve öneriler. Kastamonu Education Journal, 27(1), 175-185. https://doi:10.24106/kefdergi.2450
11. Duman, B. (2007). Lise öğrencilerinin İngilizceye yönelik öz yeterlik algı puanlarının cinsiyete, alanlara ve farklı düzeylere göre İngilizce başarısını yordama gücü. (Yayın no: 205528). [Yüksek Lisans Tezi, Yıldız Teknik Üniversitesi].YÖK Tez Merkezi.
12. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry & research design: choosing among five approaches. USA: Sage Publications.
13. Ersoy, E. ve Başer, N. (2010). Probleme dayalı öğrenme sürecinin öğrenci motivasyonuna etkisi. International Periodical Fort he Languagesi Literature and History of Turkish or Turkic, 5(4), 336-358.
14. Eysenbach, G. and Köhler, C. (2002). How do consumers search for and appraise health information on the world wide web? Qualitative study using focus groups, usability tests, and in-depth interviews. BMJ, 324(7337), 573-577. https://doi.org/10.1136/bmj.324.7337.573
15. Fadlelmula, K. F. (2011). A structural model on 7th grade students’ motivational beliefs, use of self-regulation strategies, and mathematics achievement. (Yayın no: 300556). [Doktora Tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
16. Işık, A., Çiltaş, A. ve Bekdemir, M. (2008). Matematik eğitiminin gerekliliği ve önemi. Kazım Karabekir Eğitim Fakültesi Dergisi, 17, 174 - 184.
17. Kaba, Y. ve Şengül, S. (2017). Ortaokul matematik öğretmeni adaylarının “Matematik” ile ilgili düşüncelerinin incelenmesi. İçinde Ö. Demirel ve S. Dinçer (Ed), Küreselleşen Dünyada Eğitim. Ankara: Pegem Akademi
18. Katipoğlu, M ve Katipoğlu, S. N. (2016). Matematik öğretmenlerinin öğrenci ders kitabı hakkındaki görüşleri. Uluslararası Eğitim, Bilim ve Teknoloji Dergisi, 2(3), 156- 165.
19. Kaya, M. ve Doğan, U. (2014). Öğrenci sorumluluk: Ölçek geliştirme, güvenirlik ve geçerlik çalışması. Journal of European Education, 4(1), 11-18.
20. Keleşoğlu, Ş. (2011). Öğrenme stilleri, akademik öz-yeterlik, seviye belirleme sınavı puanları ve öğrenci özellikleri değişkenlerinin lise 1. sınıf akademik başarısını yordama gücü üzerine bir araştırma.(Yayın no: 302035). [Yüksek Lisans Tezi, Ankara Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
21. Kılıçoğlu, E. (2020). Ortaokul matematik ders kitabı etkinliklerinde soyutlama becerisinin incelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(3), 628-650.
22. Kutluca, T. ve Baki, A. (2009). 10. sınıf matematik dersinde zorlanılan konular hakkında öğrencilerin, öğretmen adaylarının ve öğretmenlerin görüşlerinin incelenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 17(2), 609-624.
23. Le Compte, M. D. and Goetz, J. P. (1982). Problems of reliability and validity in ethnographic research. Review of Educational Research, 52(1), 31-60. https://doi.org/10.3102/00346543052001031
24. Miles, M, B. and Huberman, A. M. (1994). Qualitative data analysis: An expanded sourcebook. (2nd ed). Thousand Oaks, CA: Sage
25. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2016). Millî Eğitim Bakanlığı Ortaöğretim Kurumları Yönetmeliği. https://ogm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2016_11/03111224_ooky.pdf adresinden erişildi.
26. Milli Eğitim Bakanlığı [MEB] (2018). Ortaöğretim Matematik Dersi (9,10,11 ve 12. sınıflar) Öğretim Programı. http://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/201821102727101-OGM%20MATEMAT%C4%B0K%20PRG%2020.01.2018.pdf adresinden erişildi.
27. Moscucci, M. (2007, February 22-26). About mathematical belief system awareness. Paper presented at the Europen Research in Mathematics Education V. Larnaca, Cyprus.
28. Özbulat, F. (2020). Ortaokul öğrencilerinin öğrenmeye yönelik sorumluluk düzeylerinin ve okul motivasyonlarının incelenmesi. (Yayın no: 616380). [Yüksek Lisans Tezi, Sakarya Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
29. Özkeleş Çağlayan, S. (2010). Lise 1. sınıf öğrencilerinin geometri dersine yönelik öz-yeterlik algısı ve tutumunun geometri dersi akademik başarısını yordama gücü. (Yayın no: 263663). [Yüksek Lisans Tezi], Yıldız Teknik Üniversitesi. YÖK Tez Merkezi.
30. Özoğlu, M., Gür, B. S. ve Altınoğlu, A. (2013). Türkiye’de ve Dünyada Öğretmenlik: Retorik ve Pratik. Ankara, Eğitim yayınları, No: 54.
31. Pajares, F. (1997). Current directions in self-efficacy research. In M. Maehr & P. R. Pintrich (Eds.). Advances in motivation and achievement, 10, 1-49. Greenwich, CT: JAI Press.
32. Sezer, Ş. (2018). Öğretmenlerin sınıf yönetimi tutumlarının öğrencilerin gelişimi üzerindeki etkileri: fenomenolojik bir çözümleme. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 33(2), 534-549. https://doi.org/ 10.16986/HUJE.2017031319
33. Sezgin, M. (2007). Öğrencilerin matematik başarısına etki eden faktörler (10. sınıf örneği). (Yayın no: 234749). [Yüksek Lisans Tezi, Beykent Üniversitesi]. YÖK Tez Merkezi.
34. Schnulz, W. (2005, April). Mathematics self-efficacy and student expectations. Result form PISA 2003. Annual Meeting of the American Educational Research Association in Montreal. https://www.acer.org/files/aera2005_schulzw_pisamathsselfefficacy.pdf adresinden erişilmiştir.
35. Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı [TTKB] (2011). Millî eğitim bakanlığı talim ve terbiye kurulu başkanlığı yönetmeliği. http://mevzuat.meb.gov.tr/dosyalar/1606.pdf adresinden erişildi.
36. Toluk-Uçar, Z., Pişkin, M., Akkaş, E. N. ve Taşçı, D. (2010). İlköğretim öğrencilerinin matematik, matematik öğretmenleri ve matematikçiler hakkındaki inançları. Eğitim ve Bilim, 35 (155), 131-144.
37. Yavuz, M. (2016). Eğitimde özerklik üzerine. TEDMEM. https://tedmem.org/soylesi/doc-dr-mustafa-yavuz-ile-egitimde-ozerklik-uzerine adresinden erişilmiştir.
38. Yavuz Mumcu, H. (2020). Ortaokul öğrencilerinin matematik algılarının resmetme yoluyla incelenmesi. Kastamonu Education Journal, 28(1), 371-388. https://doi.org/10.24106/kefdergi.3620
39. Yayla, Ö. ve Bangir-Alpan, G. (2019). Öğrencilerin matematikte zorlanma nedenlerine ilişkin öğretmen ve öğrenci görüşleri. JRES, 6(2), 401-425
40. Yıldırım, A. ve Şimşek, E. (2018). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayınları
41. Zehir, K ve Zehir, H. (2016). İlköğretim matematik öğretmen adaylarının matematik okuryazarlığı öz-yeterlik inanç düzeylerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Uluslararası Eğitim, Bilim ve Teknoloji Dergisi, 2(2), 104-117.