Öğretmen Adaylarının Yansıtıcı Düşünme Düzeyleri Ve Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, öğretmen adaylarının yansıtıcı düşünme düzeylerini incelemektir. Araştırmanın çalışma grubu 2017-2018 eğitim öğretim yılında uygun örnekleme yöntemi ile Afyonkarahisar ilinde öğrenim gören AKÜ 4. sınıf öğrencilerinden, 272 kız ve 64 erkek olmak üzere toplam 336 öğretmen adaylarından oluşmaktadır. Araştırmada ölçek olarak Güney (2008) tarafından geliştirilen Yansıtıcı Düşünme Ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analiz sürecinde t-testi ve tek yönlü varyans analizinden faydalanılmıştır. Ayrıca analiz sürecinde anlamlılık düzeyi .05 alınmıştır. Araştırma bulguları öğretmen adaylarının yansıtıcı düşünme düzeyleri, cinsiyet açısından yansıtıcı düşünme ölçeğinin genelinde anlamlı farklılık gösterirken bilimsel dergi takip etme durumu, anne ve baba eğitim durumu açısından anlamlı farklılık göstermemiştir. Ayrıca öğretmen adaylarının yansıtıcı düşünme düzeyleri yüksek olarak belirlenmiştir.

Anahtar Kelimeler

• yansıtıcı düşünme,eğitim fakültesi,öğretmen adayları

Kaynakça

1. Alkan, V., & Gözel, E. (2013). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Yansıtıcı Düşünme Becerilerine İlişkin Görüşleri. Education Sciences, 8(1), 1-12.
2. Alp, S., & Taşkın, Ş. Ç. (2008). “Eğitimde Yansıtıcı Düşünmenin Önemi ve Yansıtıcı Düşünmeyi Geliş-tirme”. Milli Eğitim Dergisi, 178, 311-320.
3. Altınok, H. (2002). “Yansıtıcı Öğretim: Önemi ve Öğretmen Eğitimine Yansımaları”. Eğitim Araştırmaları Dergisi, 7, 66-73.
4. Aydın, M., & Çelik, T. (2013). “Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Yansıtıcı Düşünme Becerilerinin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi”. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 34/II, 169-181.
5. Bakioğlu, A.; Hesapçıoğlu, M. (1997). Düşünmeyi Öğretmekte Öğretmen ve Okul Yöneticisinin Rolü: Düşünmek, Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Dergisi, Sayı: 9, s. 49-75.
6. Başol, G., & Evin-Gencel, İ. (2013). Yansıtıcı Düşünme Düzeyini Belirleme Ölçeği: Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması. Kuram Ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(2), 929-946.
7. Büyüköztürk, Ş., Çakmak Kılıç E., Akgün Ö. E., Karadeniz Ş. & Demirel F. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Pegem Yayınları.
8. Demiralp, D., & Kazu, H. (2012). İlköğretim Birinci Kademe Programlarının Öğrencilerin Yansıtıcı Düşünmelerini Geliştirmedeki Katkısına Yönelik Öğretmen Görüşleri. Pegem Eğitim Ve Öğretim Dergisi, 2(2), 29-38.

9. Demirel, Ö. (2008). Kuramdan Uygulamaya Eğitimde Program Geliştirme, Pegem A Akademi, Ankara.
10. Duban, N., & Yelken T. Y. (2010). “Öğretmen Adaylarının Yansıtıcı Düşünme Eğilimleri ve Yansıtıcı Öğretmen Özellikleriyle İlgili Görüşleri”. Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19/2, 343-336.
11. Durdukoca, Ş. F., & Demir, M. (2012). İlköğretim Öğretmenlerin Bazı Değişkenlere Göre Yansıtıcı Düşünme Düzeyleri Ve Düşüncelerindeki Öğretmen Niteliklerinin Yansıtıcı Öğretmen Niteliklerine Uygunluğu/Reflectıve Thınkıng Levels Of Prımary School Teachers Accordıng To Some Varıables And The R. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(20).
12. Gedik, H., Akhan, N. E., & Kılıçoğlu, G. (2014). Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Yansıtıcı Düşünme Eğilimleri. Mediterranean Journal Of Humanities, 4(2), 113-130.
13. Güvenç, Z. (2012). Sınıf Öğretmenlerinin Duygusal Zekâları İle Yansıtıcı Düşünme Becerileri Arasındaki İlişki (Master's thesis), (http://hdl.handle.net/11499/3113 Erişim Tarihi: 04.11.2018)
14. Güney, K. (2008). “Mikro-Yansıtıcı Öğretim Yönteminin Öğretmen Adaylarının Sunu Performansı ve Yansıtıcı Düşünmesine Etkisi”. Yayımlanmamış doktora tezi, Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.
15. Karasar, N. (2016). Bilimsel Araştırma Yöntemi: Kavramlar, İlkeler, Teknikler. Ankara: Nobel Yayıncılık.
16. Kandemir, M. (2015). İlköğretim Matematik Ve Sınıf Öğretmenliği Adaylarının Yansıtıcı Düşünme Eğilim Düzeylerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi. Education Sciences, 10(4), 253-275.
17. Kızılkaya, G. ve Aşkar, P. (2009). Problem Çözmeye Yönelik Yansıtıcı Düşünme Becerisi Ölçeğinin Geliştirilmesi, Eğitim ve Bilim, 34, 154.
18. Kozan, S. (2007). Yansıtıcı Düşünme Becerisinin Kaynak Tarama Ve Rapor Yazma Derslerindeki Etkisi (Doctoral Dissertation), Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü
19. Lee, H. J. (2005). Understanding and assessing preservice teachers’ reflective thinking. Teaching and Teacher Education, 21, 699-715.
20. Özaydınlık, K. B., & Erdem, M. (2017). Pedagojik Formasyon Öğrencilerinin Yansıtıcı Düşünme Düzeyi Algıları ve Öğretimsel Karar Süreçleri. Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 7(13),
21. Phan, H. P. (2007). An Examination Of Reflective Thinking, Learning Approaches, And Self‐Efficacy Beliefs At The University Of The South Pacific: A Path Analysis Approach. Educational Psychology, 27(6), 789-806.
22. Pollard, V. (2008). Ethics and reflective practice: continuing the conversation, Reflective Practice, No. 4.
23. Norton, J. L. (1997). Locus Control And Reflective Thinking İn Preservice Teachers. Education Chula Vista, 117 (3), 401-410.
24. Rodgers, C. (2002). Defining Reflection: Another Look At John Dewey and Reflective Thinking. Teachers College Record.
25. Tok, Ş. (2010). Yansıtıcı Düşünmeyi Geliştirici Etkinliklerin Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumlarına, Performanslarına Ve Yansıtmalarına Etkisi. Eğitim Ve Bilim, 33(149), 104-117.
26. Üstün, G. (2011). Sınıf Öğretmenlerinin Yansıtıcı Düşünme Eğilimleri İle Demokratik Tutumları Arasındaki İlişkinin İncelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.