THE ANALYSIS OF FATHY GHANEM’S NOVEL NAMED AL-RAJULU AL-LEZI FEKADE ZILLEHU (THE MAN WHO LOST HIS SHADOW) IN TERMS OF STYLE AND CONTENT

Abstract

The art of the novel, which emerged with Westernization in Egypt and was enriched with different styles and content depending on the process the country went through, has witnessed many examples in the process of its evolution from the reflection theory of the modern period to the unstructured structure of postmodernism. The instructive role of the romantic and realist novel, which emphasizes the problematics of the period in question, has been replaced by the post-modern novel, which focuses on the human being and the conflict of the individual with himself and society. Ghanim’s novel The Man Who Lost His Shadow comes first. In the novel, which consists of two volumes and four chapters, four different characters tell the same story from their own point of view, and the author names each chapter after its narrator. After the first three chapters, individuals whose lives intersect with each other express their anger towards Yusuf, the story told from Yusuf’s point of view helps to clarify the events. The novel, also points to the problematic issues of corruption and stratification caused by poverty. This study will analyze the work in terms of style and content and reveal the conflict it contains.

Keywords

• Egypt
• Novel
• Criticism
• Ghanim
• Multiple Points of View.

FETHÎ GÂNİM’İN ER-RACULU’L-LEZÎ FEKADE ZILLEHU (GÖLGESİNİ KAYBEDEN ADAM) ADLI ROMANININ ÜSLUP VE İÇERİK AÇISINDAN İNCELENMESİ

Öz

Mısır’da Batılılaşmayla birlikte ortaya çıkan ve ülkenin geçirdiği sürece bağlı olarak farklı üslup ve içerikle zenginleşen roman sanatı modern dönemin yansıtma kuramından postmodernizmin kuralsız yapısına evrildiği süreçte pek çok örneğe sahne olmuştur. Romantik ve realist romanın söz konusu dönemdeki sorunsalları ön plana çıkaran öğretici rolü, post-modern romanla insana odaklanmış bireyin kendisiyle ve toplumla yaşadığı çatışma kurguda yerini almıştır. Bunlar arasında Fethî Gânim’in (1924-1969) er-Raculul’lezî Fekade Zıllehu (Gölgesini Kaybeden Adam, 1962) adlı romanı ilk sırada gelir. İki cilt ve dört bölümden oluşan romanda aynı hikâyeyi dört farklı karakter kendi bakış açısıyla anlatmış, yazar her bölüme anlatıcısının adı vermiştir. Hayatları birbiriyle kesişen bireylerin Yûsuf’a öfkesini dile getirdiği Mebrûke, Sâmiye, Nâci adını taşıyan ilk üç bölümden sonra Yûsuf’un bakış açısıyla anlatılan hikâye olayların aydınlığa kavuşmasını sağlamıştır. II. Dünya Savaşı’nın gerçekleştiği 1940’lı yıllardan büyük Mısır devriminin (1952) gerçekleştiği 1960’lı yıllara kadar Mısır toplum yapısıyla ilgili önemli içeriğe de sahip olan roman, çoğu fakirliğin meydana getirdiği yozlaşma ve tabakalaşma sorunsalına da işaret etmektedir. Çalışma Fethî Gânim’in edebî yönüne işaret ettikten sonra eseri üslup ve içerik olarak inceleyerek içerdiği çatışmayı ortaya koyacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Mısır
• Roman
• Eleştiri
• Gânim
• Çoklu Bakış Açısı.

Kaynakça

1. Cleveland, W. (2008). Modern Ortadoğu Tarihi (Çev. Mehmet Harmancı). Agora Kitaplığı.
2. Çelenlioğlu, A. (2023). Tahâ Hüseyin’in Duâu’l-Keravân Romanında Kadın Olgusu. Social Sciences Studies Journal (SSS Journal), 9(2023), 7164-7170.
3. Çelenlioğlu, A. (2022a). Tâhâ Hüseyin’in Edîb Adlı Romanında Mısır Modernleşmesinin İzini Sürmek. Social Sciences Studies Journal (SSS Journal). 98(2022a), 1691-1697.
4. Çelenlioğlu, A. Tâhâ Hüseyin’in Şeceratu’l-Bû’s Adlı Romanında Mutlak İtaat. JOSHAS, 8(2022b), 391-397. Dayf, Ş. (1979). el-Edeb el-Arabi el-Muasır fî Mısır. Dâru’l-Meȃrif.
5. Er, R. (1997). Modern Mısır Romanı. Hece Yayınları.
6. Gânim, F. (1988a). er-Raculu’l-lezî Fekade Zıllahu. C: I. Mektebetu Garîb.
7. Gânim, F. (1988b). er-Raculu’l-lezî Fekade Zıllahu. C: II. Mektebetu Garîb.
8. Gânim, F. (2024). Tâhâ Hüseyn lâ Yâ’rifu Keyfe Yektubû el-Kıssa. Al-Khaleej. https://l24.im/cRO9

9. El-Hekârî, A. (1993). Nakdu’r-Rivaye fi’l-Edebi’l-Arabiyyi’l-Hadis fi Mısır. Ayn li’d-Dirasat ve’l-Buhusu’l-İnsanî ve’l-İctimaî.
10. Abdulkudûs, İ. (1999). Râihatu’l-Verd ve Unûfun Lâ Teşummu. Ahbâru’l-Yevm.
11. Abdulkudûs, İ. (2009). Nesiytu ennî İmrae. Ahbâru’l-Yevm.
12. El-Kurdî, A. (2006). es-Serdu fi’r- Rivayeti’l-Muâsara. Mektebetu’l- Âdâb.
13. Mûsâ, F. (1972). fi’r-Rivayeti’l-Arabiyyeti’l-Muasıra. Mektebetu’l-Anglo’l-Mısrî.
14. En-Nessâc, S. (1988). İtticâhaâtu’l-Kıssâtı’l-Mısrıyyeti’l-Kâsîra. Mektebetu Garîb.
15. Es-Sâmirâî, M. (1977). Hivâr mea Fethî Gânim. el-Eklâm, 9 (1977), 62-68.
16. Es-Sâmirâî, M. (1986) er-Rivayetu ve’l-Mevkıfı’l-İctimai Hivâr mea Fethî Gânim. el-Eklâm, 11-12, 184-192.
17. Şeyhû, L. (1926). el-Âdabu’l ‘Arabiyye fî’r-Rub‘i’l-Evvel mine’l-Karni’l-‘Işrîn. Dâru’t-Talîati li’t-Tibâti ve’n- Neşr. Şükrî, G. (1970). Muzekkeratu Sekafetin Tuhtedaru. Dâru’t-Talîati li’t-Tibâti ve’n- Neşr.
18. Toledano, E. (2008). Social and Economic Change in the Long Nineteenth Century. C. F. Petry, ve M. W. Daly (Eds.). (s. 252-281). The Cambridge History of Egypt. The Cambridge University Press.
19. Yalar, M. (2009). Arap Edebiyatına Giriş. Emin Yayınları.