19th-century Russian literature stands out for containing some of the most profound and impressive works of world literature. The epistolary novel, which flourished especially during this period of Russian literature, is an essential means of reflecting social realities. The propose of this article is to examine Alexander Pushkin’s “Novel in Letters” (Роман в письмах, 1829) and Fyodor Dostoyevsky’s “Poor Folk” (Бедные люди, 1846) in terms of form, narrative language and thematic depth using comparative analysis. The scope of the article is how the letter form is used in the works of both authors and how the psychological depth of the novel is established with this form. The findings reveal that the genre of the epistolary novel, which tended to develop in the early nineteenth century and is known as the Golden Age of Russian literature, enabled the author to convey the inner world of the people of the period in earnest language and to delve into social problems such as class difference, land slavery and the little man. In the literary art of Pushkin and Dostoyevsky, the epistolary novel tradition has gained psychological and social depth by directly conveying the inner world of the human being.
epistolary novel epistolary narration Pushkin Dostoyevsky Novel in Letters Poor Folk
XIX. yüzyıl Rus edebiyatı, dünya edebiyatının en derinlikli ve etkileyici eserlerinden örnekler barındırması bakımından öne çıkar. Rus edebiyatının özellikle bu döneminde karşımıza çıkan mektup roman toplumsal gerçekleri yansıtma bakımından önemli bir araç niteliğindedir. Bu makalenin amacı, Aleksandr Puşkin’in “Mektuplarla Roman”ı (Роман в письмах, 1829) ile Fyodor Dostoyevskiy’in “İnsancıklar” (Бедные люди, 1846) eserini biçim, anlatı dili ve konu derinliği açısından karşılaştırmalı analiz yöntemiyle incelemektir. Makalenin kapsamını, her iki yazarın eserlerinde mektup formunun nasıl kullanıldığı ve eserin psikolojik derinliğinin bu biçimle nasıl kurulduğu oluşturmaktadır. Bulgular, Rus edebiyatının Altın Çağ’ı olarak adlandırıldığı XIX. yüzyılın başlarında gelişme eğiliminde olan mektup roman türünün, yazara dönem insanının iç dünyasını samimi bir dille aktarılmasına ve sınıf farkı, toprak köleliği, küçük insan gibi sosyal sorunlara eğilmesine imkân sağladığını göstermektedir. Puşkin ve Dostoyevskiy’in sanatında ise epistolar roman geleneği, insanın iç dünyasını doğrudan aktarma bakımından psikolojik ve toplumsal derinlik kazanmıştır.
mektup roman epistolar anlatım Puşkin Dostoyevskiy Mektuplarla Roman İnsancıklar
| Birincil Dil | Türkçe |
|---|---|
| Konular | Rus Dili, Edebiyatı ve Kültürü |
| Bölüm | Araştırma Makalesi |
| Yazarlar | |
| Gönderilme Tarihi | 14 Temmuz 2025 |
| Kabul Tarihi | 26 Kasım 2025 |
| Yayımlanma Tarihi | 31 Aralık 2025 |
| DOI | https://doi.org/10.37999/udekad.1742462 |
| IZ | https://izlik.org/JA24NU62LT |
| Yayımlandığı Sayı | Yıl 2025 Cilt: 8 Sayı: 4 |
* Hakemlerimizin uzmanlık alanlarını detaylı olarak girmesi süreçte hakem ataması açısından önem arz etmektedir.