Araştırma Makalesi

Harmanlanmış Öğrenme Modeli Üzerine Yayınlanan Ulusal Araştırmaların İncelenmesi

Cilt: 6 Sayı: 2 26 Ekim 2022
PDF İndir
TR EN

Harmanlanmış Öğrenme Modeli Üzerine Yayınlanan Ulusal Araştırmaların İncelenmesi

Öz

Harmanlanmış öğrenme, yüz-yüze öğrenmenin yanında teknolojiyi de öğretime katarak öğretmen rehberliğinde daha verimli öğrenme ortamları oluşturmak için başvurulan bir yöntemdir. Son yıllarda teknolojinin hayatımızda daha fazla yer alması ve Covid-19 pandemisi nedeniyle yüz-yüze öğrenmede teknoloji desteği ve çevrimiçi öğrenme ortamlarına ilgi artmıştır. Bu araştırmada harmanlanmış öğrenmeye yönelik 2007 ve 2021 yılları arasında yapılan tez, makale ve bildiri çalışmalarının çeşitli ölçütlere göre incelenmesi amaçlanmıştır. Bu amaç doğrultusunda çalışma nitel araştırma yöntemlerinden doküman inceleme kullanılarak yürütülmüştür. Çalışmada dokümanlara ulaşmada YÖK Akademik ve YÖK Tez Merkezi’nden yararlanılmıştır. Tarama sonucunda, tez, makale ve bildiri olmak üzere toplam 235 bilimsel araştırmaya ulaşılmıştır. Elde edilen veriler betimsel analiz ile çözümlenmiştir. Araştırma sonucunda, incelenen araştırmaların çoğunluğunun lisans düzeyindeki öğrenci gruplarında ve bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi alanında yürütüldüğü tespit edilmiştir. Ayrıca, araştırmaların yarıdan fazlasının nicel araştırma yaklaşımına uygun ve yarı deneysel yöntem kullanılarak hazırlandığı ortaya çıkmıştır. Araştırma sonunda harmanlanmış öğrenmeyle ilgili çalışmalar yürütecek olanlara varılan sonuçlar ışığında gerekli öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

Harmanlanmış öğrenme modeli , doküman inceleme , betimsel analiz

Kaynakça

  1. Al‑Maskari, A., Al‑Riyami, T., & Kunjumuhammed, S. K. (2021). Students academic and social concerns during COVID‑19 pandemic. Education and Information Technologies, 27, 1–21. https://doi.org/10.1007/s10639-021-10592-2
  2. Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27-40. https://doi.org/10.3316/QRJ0902027
  3. Bozkaya, M., Aydın, I. E., & Kumtepe, E. G. (2012). Research trends and issues in educational technology: A content analysis of TOJET (2008-2011). Turkish Online Journal of Educational Technology, 11(2), 264-277.
  4. Chaeruman, U. A., Wibawa, B., & Syahrial, Z. (2018). Determining the appropriate blend of blended learning: A formative research in the context of spada-Indonesia. American Journal of Educational Research, 6(3), 188-195. https://doi.org/10.12691/education-6-3-5
  5. Cheng, G., & Chau, J. (2016). Exploring the relationships between learning styles, online participation, learning achievement and course satisfaction: An empirical study of a blended learning course. British Journal of Educational Technology, 47(2), 257–278. https://doi.org/10.1111/bjet.12243
  6. Corbetta, P. (2003). Social research: Theory, methods and techniques. Thousand Oaks: Sage. https://doi.org/10.4135/9781849209922
  7. Dikmen, C. H., Ocak, M. A., & Efe, A. A. (2018). Harmanlanmış öğrenme ile ilgili Türkiye’de yapılmış tezlerin incelenmesi. 6. Uluslararası Öğretim Teknolojileri ve Öğretmen Eğitimi Sempozyumu, 12-14 Eylül 2018, Edirne.
  8. Dikmen, C. H., & Ocak, M. A. (2020). Investigation of opinions of students participating mobile programming course in blended learning environment. SDU International Journal of Educational Studies, 7(1), 147-166. https://doi.org/10.33710/sduijes.664026
  9. Göktaş, Y., Küçük, S., Aydemir, M., Telli, E., Arpacık, Ö., Yıldırım, G., & Reisoğlu, İ. (2012). Türkiye’de eğitim teknolojileri araştırmalarındaki eğilimler: 2000-2009 dönemi makalelerinin içerik analizi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri Dergisi, 12(1), 177-199.
  10. Hebebci, M. T., & Usta, E. (2015). Türkiye’de harmanlanmış öğrenme eğilimleri: bir literatür çalışması. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8(19), 195-219. https://doi.org/10.14520/adyusbd.23061

Kaynak Göster

APA
Sontay, G., & Karamustafaoğlu, O. (2022). Harmanlanmış Öğrenme Modeli Üzerine Yayınlanan Ulusal Araştırmaların İncelenmesi. Ulusal Eğitim Akademisi Dergisi, 6(2), 145-155. https://doi.org/10.32960/uead.1119698