5. Sınıf Türkçe Öğretim Programının Dezavantajlı Öğrenciler Üzerindeki Etkililiğinin Değerlendirilmesi

The development of language skills is crucial for the adaptation of immigrant children to new school environments. Turkish language courses are among the most essential in supporting language education. Although there is a significant body of literature aimed at equipping immigrant children with language skills, no studies have been found evaluating the applicability of Turkish language programs to immigrant children. Consequently, this study seeks to answer the question, "What is the educational value of the 5th-grade Turkish language curriculum for disadvantaged students?" This research employs Eisner (1985)’s Educational Criticism model in a program evaluation study designed as a case study. The collected data are presented under the themes of description, interpretation, evaluation, and thematization. The results indicate that the difficulties students face in speaking and understanding Turkish impede their ability to comprehend and achieve the learning outcomes. Teachers have reported that these outcomes are above the proficiency level of immigrant students. Furthermore, it is highlighted that due to linguistic deficiencies, teachers must allocate more time to these outcomes, leading to an insufficiency of the prescribed instructional time. It is also noted that immigrant students require more activities to grasp the subjects, and therefore, teachers need additional examples of such activities. In conclusion, measures such as increasing the time allocated for learning outcomes, providing in-service training, and offering material support to teachers could potentially enhance the educational value of the program for immigrant students.

Göçmen çocukların yeni okul ortamlarına uyum sağlamalarında dil becerilerinin geliştirilmesi oldukça önemlidir. Türkçe dersleri, dil eğitimi konusunda destek sağlayan en önemli derslerdendir. Alan yazında, göçmen çocuklara dil becerilerini kazandırmaya yönelik birçok çalışmaya rastlanırken, Türkçe programlarının göçmen çocuklara uygulanabilirliğinin değerlendirildiği herhangi bir çalışmaya rastlanamamıştır. Bu nedenle bu çalışmada, "İlköğretim 5. sınıf Türkçe dersi öğretim programının dezavantajlı öğrenciler açısından eğitsel değeri nedir?" sorusuna cevap aranmıştır. Araştırma, Eisner (1985)’in Eğitsel Eleştiri modeli kullanılarak gerçekleştirilen bir program değerlendirme çalışmasıdır ve durum çalışması ile desenlenmiştir. Elde edilen veriler betimleme, yorumlama, değerlendirme ve temalaştırma başlıklarıyla sunulmuştur. Araştırmanın sonuçlarına bakıldığında, öğrencilerin Türkçeyi konuşma ve anlama konusundaki zorluklarının, kazanımların kavranmasını ve öğrencilere kazandırılmasını güçleştirdiği görülmüştür. Öğretmenler, bu kazanımların göçmen öğrencilerin seviyesinin üzerinde olduğunu belirtmiştir. Dil yetersizliği nedeniyle öğretmenlerin bu kazanımlara daha fazla zaman ayırması gerekmiş; ancak kazanımlar için ayrılan sürenin yetersiz kaldığı ifade edilmiştir. Göçmen öğrencilerin konuları daha iyi kavrayabilmesi için daha fazla etkinlik yapılmasına ihtiyaç duyulduğu, bu nedenle öğretmenlerin ek etkinlik örneklerine gereksinim duyduğu vurgulanmıştır. Sonuç olarak, kazanımlara ayrılan sürenin artırılması, öğretmenlere hizmet içi eğitim ve materyal desteği sağlanması gibi önlemlerin, programın göçmen öğrenciler açısından eğitsel değerini artırabileceği düşünülmektedir.