Çevrimiçi Eş Zamanlı Olarak Yürütülen Programlama Eğitiminin Ön Lisans Öğrencilerinin Programlamaya Yönelik Tutumlarına ve Öz Yeterliliklerine Etkisi

Öz

Bu araştırma, çevrimiçi öğrenme ortamında eşzamanlı olarak yürütülen programlama eğitiminin ön lisans öğrencilerinin programlamaya yönelik tutum ve öz yeterliliklerine etkisini incelemeyi amaçlamıştır. Araştırmada karma araştırma yöntemi arasında yer alan gömülü desen kullanılmıştır. Katılımcıları bilgisayar programcılığı 2.sınıfında öğrenim gören 30 ön lisans öğrencisi oluşturmuştur. Araştırmanın nicel verileri tutum ve öz yeterlilik algısı ölçekleri yoluyla toplanırken, nitel verileri ise yapılandırılmış görüşme formu yoluyla elde edilmiştir. Araştırma sonrasında, öğrencilerin programlamaya yönelik tutumları ve öz yeterlilikleri önemli bir şekilde artış göstermiştir. Öğrencilerin programlamaya yönelik tutum ve öz yeterlilikleri; cinsiyet, mezun olunan lise türü ve deneyim değişkenlerine göre farklılaşmamıştır. Öğrencilerin tutumları ve öz yeterlilikleri, çevrimiçi eşzamanlı olarak yürütülen derslerin sisteme kaydedilmesi, çeşitli ders dokümanlarının sisteme yüklenmesi ve sınıf yönetimini etkileyen olumsuzlukların yaşanmaması gibi durumlardan olumlu olarak etkilenmiştir. Ders esnasında bireysel olarak uygulama yapabilme imkânının olmaması ve ders dışında anlık geri bildirim eksikliğinin yaşanması, öğrencilerin tutumlarını ve öz yeterliliklerini olumsuz olarak etkileyen unsurlar arasındadır.

Anahtar Kelimeler

• Çevrimiçi öğrenme
• Eş zamanlı öğrenme
• Programlama
• Tutum
• Öz yeterlilik

The Effect of Programming Education Conducted Online Synchronous on Associate Degree Students' Attitudes and Self-Efficacy towards Programming

Öz

This research aimed to examine the effect of synchronous programming education in the online learning environment on the attitudes and self-efficacy of associate degree students towards programming. Embedded design, which is included in the mixed research method, was used in the research. The participants consisted of 30 associate degree students studying in the second year of computer programming. While the quantitative data of the study was collected through the attitude and self-efficacy perception scales, the qualitative data was obtained through the structured interview form. After the research, students' attitudes and self-efficacy towards programming increased significantly. Students' attitudes and self-efficacy towards programming did not differ according to gender, type of the high school graduated from and experience variables. Attitudes and self-efficacy of the students were positively affected by the registration of online synchronous courses in the system, the uploading of various course documents to the system, and the absence of negative effects affecting classroom management. The lack of opportunity to practice individually during the course and the lack of instant feedback outside the course are among the factors negatively affecting the attitudes and self-efficacy of the students.

Anahtar Kelimeler

• Online learning
• Synchronous learning
• Programming
• Attitude
• Self efficacy

Kaynakça

1. Altun, A., & Mazman, S. G. (2012). Programlamaya ilişkin öz yeterlilik algısı ölçeğinin Türkçe formunun güvenirlik ve geçerlik çalışması. Eğitimde ve Psikolojide Ölçme ve Değerlendirme Dergisi, 3(2), 297-308.
2. Arslan, K., & Akçelik, M. (2019). Programlama eğitiminde Scratch’in kullanılması: Öğretmen adaylarının tutum ve algıları. Ulusal Eğitim Akademisi Dergisi, 3(1), 41-61. https://doi.org/10.32960/uead.455502
3. Bakr, S. M. (2011). Attitudes of Egyptian teachers towards computers. Contemporary Educational Technology, 2(4), 308-318.
4. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: Toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191.
5. Baser, M. (2013). Attitude, gender and achievement in computer programming. Online Submission, 14(2), 248-255.
6. Bayman, P., & Mayer, R. E. (1988). Using conceptual models to teach BASIC computer programming. Journal of Educational Psychology, 80(3), 291. https://doi.org/10.1037/0022-0663.80.3.291
7. Berland, M., & Lee, V. R. (2011). Collaborative strategic board games as a site for distributed computational thinking. International Journal of Game-Based Learning (IJGBL), 1, 65-81. https://doi.org/10.4018/ijgbl.2011040105
8. Bocconi, S., Chioccariello, A., Dettori, G., Ferrari, A., Engelhardt, K., Kampylis, P., & Punie, Y. (2016). Developing computational thinking in compulsory education. European Commission, JRC Science for Policy Report, 68.

9. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E. K., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Akademi.
10. Cevahir, E. (2020). SPSS ile nicel veri analizi rehberi. Kibele.
11. Costa, C. J., Aparicio, M., & Cordeiro, C. (2012). A Solution to support student learning of programming. In Proceedings of the Workshop on Open Source and Design of Communication (OSDOC ‘12). ACM, New York, NY, USA, 25-29. https://doi.org/10.1145/2316936.2316942
12. Creswell, J. W., & Clark, P. (2019). Designing and conducting mixed methods research. Sage.
13. Csizmadia, A., Curzon, P., Dorling, M., Humphreys, S., Ng, T., Selby, C., & Woollard, J. (2015). Computational thinking-A guide for teachers. UK: Computing at School. http://eprints.soton.ac.uk/id/eprint/424545 adresinden alınmıştır.
14. Curzon, P., Dorling, M., Ng, T., Selby, C., & Woollard, J. (2014). Developing computational thinking in the classroom: A framework. https://eprints.soton.ac.uk/369594/1/DevelopingComputationalThinkingInTheClassroomaFramework.pdf adresinden alınmıştır.
15. Çankaya, S., Durak, G., & Yünkül, E. (2017). Robotlarla programlama eğitimi: Öğrencilerin deneyimlerinin ve görüşlerinin incelenmesi. Turkish Online Journal of Qualitative Inquiry (TOJQI), 8(4), 428-445. https://doi.org/10.17569/tojqi.343218
16. Çoban, E., Korkmaz, Ö., Çakır, R., & Erdoğmuş, F. U. (2020). Attitudes of IT teacher candidates towards computer programming and their self-efficacy and opinions regarding to block-based programming. Education and Information Technologies, 1-18.
17. Davidson, K., Larzon, L., & Ljunggren, K. (2010). Self-efficacy in programming among STS students. http://www.it.uu.se/edu/course/homepage/datadidaktik/ht10/reports/Self-Efficacy.pdf adresinden alınmıştır.
18. Demirkan, Ö., & Saraçoğlu, G. (2016). Anadolu lisesi öğretmenlerinin derslerde kullandıkları öğretim yöntem ve tekniklerine ilişkin görüşleri. The Journal of International Lingual Social and Educational Sciences, 2(1), 1-11.
19. Ekici, F., Ekici, E., Ekici, F. T., & Kara, İ. (2012). Öğretmenlere yönelik bilişim teknolojileri öz yeterlilik algısı ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 53-65.
20. Er, N. F., & Er, M. (2016). The effects of student-content interaction on academic performance in distance-learning courses. International Journal on New Trends in Education and Their Implications, 7(3), 60-68.
21. Gay, L.R., & Airasian, P. (2000). Educational research. Upper Saddle River.
22. Gezgin, D. M., Özcan, S. N., Ergün, K., Köse, Ö., & Emir, N. (2017). Bilgisayar programlama eğitiminde Scratch programı kullanımına ilişkin lise öğrencilerinin görüşleri. Proceedings Book of 2nd International Scientific Researches Congress on Humanities and Social Sciences, (pp-182-188). İstanbul.
23. Grover, S. (2011, April 7). Robotics and engineering for middle and high school students to develop computational thinking. [Paper presentation]. Annual Meeting of the American Educational Research Association. New Orleans, USA.
24. Gunbatar, M. S., & Karalar, H. (2018). Gender differences in middle school students' attitudes and self-efficacy perceptions towards mblock programming. European Journal of Educational Research, 7(4), 925-933. https://doi.org/10.12973/eu-jer.7.4.925
25. Kalaycı, Ş. (2014). SPSS uygulamalı çok değişkenli istatistik teknikleri (Vol.6). Asil Yayın Dağıtım.
26. Karacı, A. (2016, Haziran). Uzaktan eğitim öğrencilerinin bilgisayar programlamaya yönelik tutumlarının incelenmesi. International Congresses on Education (ERPA)’da sunuldu, Sarajevo, Bosnia and Herzegovina.
27. Karaci, A. (2016). Investigation of attitudes towards computer programming in terms of various variables. International Journal of Programming Languages and Applications, 6(1/2), 1-9.
28. Korkmaz, Ö., & Altun, H. (2014). A validity and reliability study of the attitude scale of computer programming learning (ASCOPL). Online Submission, 4(1), 30-43.
29. Korkmaz, Ö., Şahin, H., Çakır, R., & Erdoğmuş, F. U. (2019). Bilişim teknolojileri öğretmenlerinin kodlamaya dönük tutumları, öz yeterlilikleri ve kodlama öğretimi için kullandıkları yöntemler. Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38(2), 1-16. https://doi.org/10.7822/omuefd.612449.
30. Korucu, A. T., & Taşdöndüren, T. (2019). Ortaokul öğrencilerinin blok temelli programlamaya ilişkin öz yeterlilik algılarının ve robotiğe yönelik tutumlarının incelenmesi. Ahmet Keleşoğlu Eğitim Fakültesi Dergisi, 1(1), 44-58.
31. Lahtinen, E., Ala-Mutka, K., & Järvinen, H. M. (2005). A Study of the Difficulties of Novice Programmers. Acm Sigcse Bulletin 37(3), 14-18. https://doi.org/10.1145/1151954.1067453
32. Lau, W. W. F., & Yuen, A. H. K. (2009). Exploring the effects of gender and learning styles on computer programming performance: Iplications for programming pedagogy. British Journal of Educational Technology, 40(4), 696-712. https://doi.org/10.1111/j.1467-8535.2008.00847.x
33. Mazman, S. G., & Altun, A. (2013). Programlama-I dersinin böte bölümü öğrencilerinin programlamaya ilişkin öz yeterlilik algıları üzerine etkisi. Journal of Instructional Technologies & Teacher Education, 2(3), 24-29.
34. Monroy-Hernández, A., & Resnick, M. (2008). Feature empowering kids to create and share programmable media. Interactions, 15(2), 50-53. https://doi.org/10.1145/1340961.1340974
35. Nickerson, R. S. (1982). Computer programming as a vehicle for teaching thinking skills. Thinking: The Journal of Philosophy for Children, 4, 42-48. https://doi.org/10.5840/thinking19834310
36. Oliver, R. (1993). Measuring hierarchical levels of programming knowledge. Journal of Educational Computing Research, 9, 299-312. https://doi.org/10.2190/0LGX-M45X-2WBK-B7A6
37. Özyurt, Ö., & Özyurt, H. (2015). Bilgisayar programcılığı öğrencilerinin programlamaya karşı tutum ve programlama öz yeterliliklerinin belirlenmesine yönelik bir çalışma. Eğitimde Kuram ve Uygulama, 11(1), 51-67.
38. Pereira, R., Costa, C. J., & Aparicio, J. T. (2017). Gamification to support programming learning. In 2017 12th Iberian Conference on Information Systems and Technologies (CISTI) (pp. 1-6). IEEE.
39. Ramalingam, V., & Wiedenbeck, S. (1998). Development and validation of scores on a computer programming self-efficacy scale and group analyses of novice programmer self-efficacy. Journal of Educational Computing Research, 19(4), 367-381. https://doi.org/10.2190/C670-Y3C8-LTJ1-CT3P
40. Robins, A., Rountree, J., & Rountree, N. (2003). Learning and teaching programming: A review and discussion. Computer Science Education, 13(2), 137-172. https://doi.org/10.1076/csed.13.2.137.14200
41. Rodríguez-Martínez, J. A., González-Calero, J. A., & Sáez-López, J. M. (2020). Computational thinking and mathematics using Scratch: an experiment with sixth-grade students. Interactive Learning Environments, 28, 316-327. https://doi.org/10.1080/10494820.2019.1612448
42. Rubio, M. A., Hierro, C. M., & Pablo, A. P. D. M. (2013, July). Using Arduino to enhance computer programming courses in science and engineering. In Proceedings of EDULEARN13 conference (pp. 1-3). IATED Barcelona, Spain.
43. Selby, C., & Woollard, J. (2013). Computational thinking: The developing definition. https://eprints.soton.ac.uk/356481 adresinden alınmıştır.
44. Sorensen, C. K., & Baylen, D. M. (2009). Learning online: Adapting the seven principles of good practice to a Web-based instructional environment. In A. Orellana, T. L. Hudgins, & M. Samonson (Eds.), The perfect online course: Best practices for designing and teaching (pp. 69-86). Information Age Publishing
45. Tashakkori, A., Teddlie, C., & Johnson, B. (2015). Mixed methods. In International Encyclopedia of the social & behavioral sciences (pp. 618-623). Elsevier. https://doi.org/10.1016/B978-0-08-097086-8.10550-1
46. Tuovinen, J. E. (2000). Multimedia distance education interactions. Educational Media International, 37(1), 16-24. https://doi.org/10.1080/095239800361473
47. Özdoğan, A. Ç., & Berkant, H. G. (2020). Covid-19 pandemi dönemindeki uzaktan eğitime ilişkin paydaş görüşlerinin incelenmesi. Milli Eğitim Dergisi, 49(1), 13-43. https://doi.org/10.37669/milliegitim.788118
48. Winslow, L. E. (1996). Programming pedagogy-a psychological overview. ACM Sigcse Bulletin 28, 17-22. https://doi.org/10.1145/234867.234872
49. Yağcı, M. (2016). Bilişim teknolojileri (BT) öğretmen adaylarının ve bilgisayar programcılığı (BP) öğrencilerinin programlamaya karşı tutumlarının programlama öz yeterlilik algılarına etkisi. International Journal of Human Sciences, 13(1), 1418-1432.
50. Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2013). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (9. baskı). Seçkin Yayıncılık.
51. YÖK (2020). Yükseköğretim kurumlarında uzaktan öğretime ilişkin usul ve esaslar. https://www.yok.gov.tr/Documents/Kurumsal/egitim_ogretim_dairesi/Uzaktan_ogretim/yuksekogretim_kurumlarinda_uzaktan_ogretime_iliskin_usul_ve_esaslar.pdf adresinden alınmıştır.
52. Yünkül, E., Durak, G., Çankaya, S., & Mısırlı, Z. A. (2017). The effects of scratch software on students’ computational thinking skills. Necatibey Faculty of Education Electronic Journal of Science and Mathematics Education, 11(2), 502-517.