“Cemil Rasim”in İlk Mekteplere Çocuk Şarkıları Adlı Kitabının Analizi

Öz

Changes and developments in music culture from pre-Republic period to present have influenced the repertory of music education. It is well-known that serious and profound studies were carried out especially during the Republic period on nursery rhymes thought to have a significant place in the child’s individual, social, cultural and educational development. However, grasping the process better and transferring it to present are possible by reviewing written works and resources, interviewing those knowledgeable on the subject, etc. Thus, Turkish nursery rhymes repertory can be developed on more solid basis. It is also another fact that using different writing types in Turkish culture from time to time has been a challenge in transferring the written culture to the future generations. Cemil Rasim’s book “Nursery Rhymes for Primary Schools” was written in 1927 before switching to Latin alphabet; therefore, it can shed light on the music education philosophy of the period and approaches on nursery rhymes. The research was carried out to interpret the tonal-modal structures, articulation, speed and nuance terms, subjects, composing and polyphonic characteristics of the nursery rhymes in the book through analyses; to reveal and present a precious book- out of print, not having been used for a long time and existing in almost no libraries- to whom it may concern. This descriptive study based on survey model is hoped to contribute to musical pedagogy and studies on educational music composing

Anahtar Kelimeler

• -

“Cemil Rasim”in İlk Mekteplere Çocuk Şarkıları Adlı Kitabının Analizi

Öz

Cumhuriyet öncesinden bugüne müzik kültüründeki değişim ve gelişimler müzik eğitimi dağarcığını da etkilemiştir. Çocuğun; bireysel, toplumsal, kültürel, eğitimsel gelişiminde önemli bir yer edindiği düşünülen çocuk şarkılarına özellikle Cumhuriyet döneminde daha ciddi ve etkili çalışmalar yapıldığı bilinmektedir. Bununla birlikte; bu süreci daha iyi anlayabilmenin ve günümüze aktarmanın yolu ise yazılı eserlerin, kaynakların taranması, konuya ilişkin bilgileri olanların görüşlerinin alınması vb. yollarla mümkündür. Böylece Türk çocuk şarkıları dağcının daha sağlam temellerle gelişmesi sağlanabilir. Ayrıca, Türk Kültürünün dönem dönem farklı yazı türlerini kullanmasının yazılı kültürün gelecek kuşaklara aktarılmasında engel oluşturduğu da bir gerçektir. Cemil Rasim’in yazdığı “İlk Mekteplere Çocuk Şarkıları” adlı kitap da henüz Latin harflerine geçilmeden önce 1927 yılında yazılmıştır. Bu açıdan dönemin müzik eğitimi felsefesine ilişkin özelliklerini ve çocuk şarkılarına olan yaklaşımı da sergiler bir nitelik taşımaktadır. Araştırma; kitapta yer alan çocuk şarkılarının tonal-modal yapılarını, ifadelendirme, hız ve nüans terimlerini, konularını, bestelenme ve çokseslendirme özelliklerini analiz ederek yorumlamak; uzun bir süredir kullanılmayan, baskısı tükenmiş ve neredeyse hiçbir kütüphanede bile bulunamayacak bir kitabı günümüze taşımak ve ilgililerin bilgisine sunma amacıyla hazırlanmıştır. Tarama modelini esas alan betimsel araştırmanın müzik pedagojisine ve eğitim müziği bestelemeye yönelik çalışmalara da katkı sağlayacağı düşünülmektedir

Anahtar Kelimeler

• Çocuk Şarkıları, Müzik Eğitimi, Analiz

Kaynakça

1. Altunya, E. 2001. “Türkiye’de Cumhuriyet Döneminde İlkokul Müzik Dersi Programlarının Çağdaş Program Geliştirme İlkelerine Göre Değerlendirilmesi.” Bolu Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enst.
2. Balkılıç, Ö. 2009. Cumhuriyet, Halk ve Müzik. Ankara: Tan Yay.
3. Bilgin, S. 1992. “Türkiye’deki Ortaokullarda Müzik Dersinde Öğretilen Şarkıların Besteleme Teknikleri bakımından İncelenmesi” Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniv. Fen Bil. Enstitüsü.
4. Göher,F. 2006. Türk ve Batı Çocuk Şarkılarının Karşılaştırmalı İncelenmesi. Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü: Yayınlanmamış Doktora Tezi.
5. Dinçer, M. 1988. “Türkiye’de Okul Öncesi Öğretim İlköğretim ve Ortaöğretim Kurumlarında Müzik Eğitimi Nasıl Olmalıdır?” Birinci Müzik Kongresi. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
6. Karasar, N. 2009. Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
7. Rasim, C. 1927. İlk Mekteplere Çocuk Şarkıları. İstanbul: Maarif Vekâleti Talim ve Terbiye Heyetinin 123 Numaralı Yayını.
8. Sun, M. 1969. Şarkı Demeti. Ankara: Dağarcık Yayınları.

9. Türkmen, E. F. 2010. “Türk Çocuk Şarkıları Dağarcığının Müzik Öğretmenlerinin Yaklaşımları Açısından Değerlendirilmesi”. AKÜ Sosyal Bilimler Dergisi.C:12,Sayı:2 Aralık 2010.
10. Uçan, A. 1997. Müzik Eğitimi Temel Kavramlar-İlkeler-Yaklaşımlar. Müzik Ansiklopedisi Yay., Ankara.
11. Varol, N. 1988. Müzik Toplum Etkileşimi. Birinci Müzik Kongresi Bildiriler. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Güzel Sanatlar Genel Müdürlüğü Yayınları.
12. Günhan, A. Osmanlıca Metinler Üzerinde Söyleşi. Mustafa Yeşil Kütüphanesi. 10.11. 2013. Saat 14:00. Başvuru: 13.12.2013
13. Yayına Kabul: 14.02.2013