EVCİL HAYVAN SAHİPLİĞİ VE SÜRDÜRÜLEBİLİR TÜKETİM DAVRANIŞI / Pet Ownership And Sustainable Consumption Behavior

Öz

Sürdürülebilir tüketim, günümüzün ve geleceğin önemli konularından biridir. Çünkü sürdürülebilir bir doğa ve toplum, sürdürülebilir tüketim alışkanlığıyla ilişkilidir. Günümüz tüketicilerinin sürdürülebilir tüketimle ilgili daha duyarlı oldukları söylenebilir. Doğaya, çevreye ve hayvanlara olan farkındalıklar artmıştır. Dolayısıyla evcil hayvanı olan tüketici sayısında da artış olmuştur. Evcil hayvan ürünleri ise giderek büyüyen bir pazardır. Bu çalışmanın amacı, evcil hayvan sahiplerinin sürdürülebilir tüketim davranışlarını, evcil hayvanı olmayan tüketicilerle karşılaştırmaktır. Bu amaçla kolayda örnekleme yöntemi ile ulaşılan 475 tüketicinin anketi değerlendirmeye alınmıştır. Anketler yüz yüze ve online olarak yürütülmüştür. Elde edilen bulgulara göre, evcil hayvanı olan tüketicilerin, evcil hayvanı olmayan tüketicilere göre sürdürülebilir tüketim eğilimleri daha yüksektir. Bu sonuca göre sürdürülebilir pazarlama faaliyetleri yapan işletmeler, pazar bölümlendirmede evcil hayvan sahiplerini özellikle dikkate almalıdırlar. İlgili literatürde evcil hayvanı olan tüketicilere yönelik sınırlı sayıda araştırma olduğu görülmektedir. Bu çalışma araştırma konusu itibariyle ulusal literatürde ilk yapılmış çalışma olması açısından önem taşımaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilir tüketim
• Evcil Hayvan
• Demografik Özellikler

PET OWNERSHIP AND SUSTAINABLE CONSUMPTION BEHAVIOR / Evcil Hayvan Sahipliği Ve Sürdürülebilir Tüketim Davranışı

Öz

Sustainable consumption is one of the important issues of today and the future. Because a sustainable nature and society are associated with sustainable consumption habits. It can be said that today's consumers are more sensitive about sustainable consumption. Awareness of nature, environment and animals has increased. Therefore, there has been an increase in the number of consumers with pets. Pet products are a growing market. The aim of this study is to compare the sustainable consumption behaviors of pet owners with consumers who do not have pets. For this purpose, questionnaires of 475 consumers reached by convenience sampling method were evaluated. Surveys were conducted face-to-face and online. According to the findings, consumers with pets have higher sustainable consumption tendencies than consumers without pets. According to this result, businesses that carry out sustainable marketing activities should pay particular attention to pet owners in market segmentation. In the relevant literature, it is seen that there are limited studies on consumers with pets. This study is important in terms of being the first study in the national literature in terms of its research subject.

Anahtar Kelimeler

• Sustainable Consumption
• Pet
• Demographic Characteristics

Kaynakça

1. Aksu, C. K. ve Gelibolu, L. (2015). Üniversite Çalışanlarının Sürdürülebilir Tüketim Açısından Tutumlarının Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. KAÜ İİBF Dergisi, 6(9), 235-248.
2. Aktaş, S. C. ve Çiçek, B. (2019). Farklı Kuşaktaki Kadın ve Erkeklerin Sürdürülebilir Tüketim Davranışlarının İncelenmesi. Third Sector Social Economic Review, 54(4), 1957-1978.
3. Alkış, N. (2016). Bayes Yapısal Eşitlik Modellemesi: Kavramlar ve Genel Bakış. Gazi İktisat ve İşletme Dergisi, 2(3), 105-116.
4. Ateş, H. (2018). Fen Bilgisi Ve Sosyal Bilgiler Öğretmen Adaylarının Sürdürülebilir Tüketim Davranışlarının ve Bilgi Düzeylerinin Araştırılması. Uludağ Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 31(2), 507-531.
5. Ateş, H. K. ve Öner, A. I. (2020). Öğretmen Adaylarının Sürdürülebilir Tüketim Davranış Düzeyinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies, 13(81), 65-86.
6. Autio, J., Kuismin, A., Autio, M. and Kylkilahti, E. (2014). Consumer Value Journey With Pet İn Multiple Service Touchpoints. Proceedings of XXIV Annual RESER Conference 2014 Services and New Societal Challenges: Innovation for Sustainable Growth and Welfare, 96-106, Finland.
7. Aydın, H. (2016). Çevreci Tüketicilerin Değer Temelli Bölümlendirilmesi: Çevreci Kadın Tüketiciler Üzerine Bir Araştırma. Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(2), 105-124.
8. Aydın, H. and Ünal, S. (2015). A Study on The Effects of The Consumer Lifestyles on Sustainable Consumption. Inquiry, 1(2), 133-152.

9. Barker, S. B., Knisely, J. S., McCain, N. L., Schubert, C. M. and Pandurangi, K. A. (2010). Exploratory Study of Stress-Buffering Response Patterns From Interaction With A Therapy Dog. Anthrozoös, 23, 79-91.
10. Bulut, N. (2006). Bir Grup Üniversite Öğrencisinin Demokratik Tutumları İle Çeşitli Değişkenler Arasındaki İlişkiler. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 45(45), 37-59.
11. Chen, A., Hung, K. P. and Peng, N. (2012). A Cluster Analysis Examination of Pet Owners' Consumption Values and Behavior-Segmenting Owners Strategically. Journal of Targeting, Measurement and Analysis for Marketing, 20(2), 117-132.
12. Conway, D. M. P. and Saker, K. E. (2018). Consumer Attitude Toward The Environmental Sustainability of Grain-Free Pet Foods. Fronties Veterinary Science, 5, 1-8.
13. DeSchriver, M. and Riddick, C. (1990). Effects of Watching Aquariums on Elders' Stress. Anthrozoos, 4, 44-48.
14. Doğan, O., Bulut, Z. A. ve Çımrın, F. K. (2015). Bireylerin Sürdürülebilir Tüketim Davranışlarının Ölçülmesine Yönelik Bir Ölçek Geliştirme Çalışması. Ataturk University Journal of Economics & Administrative Sciences, 29(4), 659-678.
15. Esen, M. ve Timor, M. (2019). Çok Değişkenli Aykırı Değer Tespiti İçin Klasik ve Dayanıklı Mahalanobis Uzaklık Ölçütleri: Finansal Veri ile Bir Uygulama. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, (25), 267-282.
16. Fawcett, N. R. and Gullone, E. (2001). Cute and Cuddly and A Whole Lot More? A Call For Empirical Investigation into The Therapeutic Benefits of Human-Animal Interaction For Children. Behavior Change, 18, 124-133.
17. Fraj, E. and Martinez, E. (2006). Environmental Values and Lifestyles As Determining Factors of Ecological Consumer Behaviour: An Empirical Analysis. Journal of Consumer Marketing, 23(3), 133-144.
18. Garrity, T. F. ve Stallone, L. (1998). Effects of Pet Contact on Human Well-Being. C. C. Wilson ve D. C. Turner (Ed.), Companion Animals in Human Health (s. 3-22) içinde. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
19. Hansen, U. and Schrader, U. (1997). A Modern Model of Consumption for A Sustainable Society. Journal of Consumer Policy, 20, 443-468.
20. Haron, S. A., Paim, L. and Yahaya, N. (2005). Toward Sustainable Consumption: An Examination of Environmental Knowledge Among Malaysians. International Journal of Consumer Studies, 29(2), 1-8.
21. Hawcroft, J. L. and Milfont, T. (2010). The Use (And Abuse) of The New Environmental Paradigm Scale Over The Last 30 Years: A Meta-Analysis. Journal of Environmental Psychology, 30, 143-158.
22. Hayta, A. (2009). Sürdürülebilir Tüketim Davranışının Kazanılmasında Tüketici Eğitiminin Rolü. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(3), 143-151.
23. Hertwıch, E. (2002). Life-Cycle Approaches To Sustainable Consumption. E. Hertwich (Ed.) Workshop Proceedings Interim Report, International Institute for Applied Systems Analysis (s. 1-3) içinde. Laxenburg, Austria: IASA.
24. Himsworth, C. G. and Rock, M. (2013). Pet Ownership, Other Domestic Relationships, and Satisfaction With Life Among Seniors: Results From A Canadian National Survey. Anthrozoos, 26(2), 295-305.
25. Horowitz, S. (2008). The Human-Animal Bond: Health İmplications Across The Lifespan. Alternative and Complementary Therapies, 14, 251-256.
26. Hosey, G. ve Melfi, M. (2014). Human-Animal Interactions, Relationships and Bond: A Review and Analysis of The Literature. International Journal of Comparative Psychology, 27(1), 117-142.
27. Jia, L., Yang, X. and Jiang, Y. (2022). Express: The Pet Exposure Effect: Exploring The Differential Impact of Dogs Versus Cats on Consumer Mindsets. Journal of Marketing, 1-70.
28. Karaca, Ş. (2018). Yaşam Tarzının Sürdürülebilir Tüketim Davranışı Üzerindeki Etkisini Belirlemeye Yönelik Bir Çalışma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 10(3), 403-425.
29. Karalar, R. ve Kiracı, H. (2010). Bireysel Değerlerin Sürdürülebilir Tüketim Davranışı Üzerindeki Etkisini Belirlemeye Yönelik Öğretmenler Üzerinde Bir Araştırma. İşletme Araştırmaları Dergisi, 2(2), 79-106.
30. Kellert, S. R. (1993). Introduction. S. R. Kellert ve E. O. Wilson (Ed.), The Biophilia Hypothesis (sç 20- 27) içinde. Washington DC: Island Press.
31. Kır, S. ve Polat, E. (2020). Spor Bilimleri Öğrencileri ve Diğer Bireylerde Bilinçli Tüketicilik Düzeyi ile Sürdürülebilir Tüketim Davranışlarının İncelenmesi. Gaziantep Üniversitesi Spor Bilimleri Dergisi, 5(4), 468-485.
32. Kidd, A. H., Kidd, R. M. and Zasloff, L. R. (1995). Developmental Factors in Positive Attitudes Toward Zoo Animals. Psychological Reports, 76(1), 71-81.
33. Kiracı, H. and Kayabaşı, A. (2010). Real and Spurious Sustainable Consumption Behaviour in Turkey: A Field Research. Innovative Marketing, 6(2), 43-47.
34. Kline, R. B. (2011). Principles and Pracitce of Structural Equation Modeling. NY: The Guilford Press.
35. Koçak, N., Aracı, Ü. E. ve Bulut, Z. A. (2016, Mayıs). Sürdürülebilir Şekilde Tüketiyorlar Mı? Turizm Öğrencilerinin Davranışlarının Değerlendirilmesi. Z. A. Bulut (Ed.) 5th International Vocational Schools Symposium (s. 456-465) içinde. Prizren.
36. Kylkilahti, E., Syrjälä, H., Autio, J., Kuismin, A. and Autio, M. (2016). Understanding Co‐Consumption Between Consumers and Their Pets. International Journal of Consumer Studies, 40(1), 125-131.
37. Lockwood, R. (1983). The Influence of Animals on Social Perception. A.H. Katcher ve A.M. Beck (Ed.), New Perspectives on Our Lives With Companion Animals (s. 64-71) içinde. Philadelphia: University of Pennsylvania Press.
38. Michel, K. E., Willoughby, K. N., Abood, S. K., Fascetti, A. J., Fleeman, L. M., Freeman, L. M. and Van Doren, J. R. (2008). Attitudes of Pet Owners Toward Pet Foods and Feeding Management of Cats and Dogs. Journal of the American Veterinary Medical Association, 233(11), 1699-1703.
39. Neo, S. M., Choong, W. W. and Ahamad, R. B. (2017). Differential Environmental Psychological Factors in Determining Low Carbon Behaviour Among Urban and Suburban Residents Through Responsible Environmental Behaviour Model. Sustainable Cities and Society, 31, 225-233.
40. Okşar, G. ve Koç, F. (2020). Tüketicilerin Demografik Özelliklerine Göre Sürdürülebilir Tüketim Davranışlarındaki Farklılıkların İncelenmesi. Ö. Gökkaya, İ. Kılıçaslan, B. Demir ve K. Kahraman (Ed.), International Marmara Social Sciences Congress (Autumn) 2020 Abstracts & Proceedings Book (s. 413-419) içinde. Kocaeli.
41. Özdemir, N. (2021). Religiosity and Sustainable Consumption Behaviour: The Mediating Role of Voluntary Simplicity. Turkish Journal of Marketing, 6(1), 70-89.
42. Özgül, E. (2010). Tüketicilerin Değer Yapıları, Gönüllü Sade Yaşam Tarzı ve Sürdürülebilir Tüketim Üzerindeki Etkileri. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 28(2), 117-150.
43. Öztürk, P. (2020). Evcil Hayvan Sahiplerinin Affedicilik Düzeyi Ve Genel Sağlık Durumlarının Değerlendirilmesi (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Zonguldak Bülent Ecevit Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Zonguldak.
44. Paul, E. S. ve Serpell, J. A. (1993) Childhood Pet Keeping and Humane Attitudes in Young Adulthood. Animal Welfare, 2(4), 321-337.
45. Pienaar, E. F., Lew, D. K. and Wallmo, K. (2013). Are Environmental Attitudes Influenced By Survey Context? An Investigation of The Context Dependency of The New Ecological Paradigm (NEP) Scale. Social Science Research, 42(6), 1542-1554.
46. Polat, E. , Akoğlu, H. E. , Konak, O. ve Özen, G. (2019). Fiziksel Aktivite Yapan ve Yapmayan Bireylerde Sürdürülebilir Tüketim Davranışlarının İncelenmesi. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 17(2) , 53-63.
47. Poresky, R. H. and Hendrix, C. (1990). Differential Effects of Pet Presence and Pet-Bonding on Young Children. Psychological Reports, 67, 51-54.
48. Reilly, A. H. and Hynan, K. A. (2014). Corporate Communication, Sustainability, and Social Media: It's Not Easy (Really) Being Green. Business Horizons, 57(6), 747-758.
49. Rossbach, K. A. and Wilson, J. P. (1992). Does A Dog's Presence Make A Person Appear More Likeable? Anthrozoos, 4, 40-51.
50. Sarı, S. ve Topçuoğlu, F. (2019). Kişilik Tiplerinin Sürdürülebilir Tüketim Davranışları Üzerine Bir Araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(2), 159-169.
51. Serpell, J. (1996). In The Company of Animals: A Study of Human-Animal Relationships. Cambridge: Cambridge University Press.
52. Shore, E. R., Douglas, D. K. ve Riley, M. L. (2005). Refakatçi Hayvan İçin Neler Var? Evcil Hayvanlara Bağlanma ve Üniversite Öğrencilerinin Evcil Hayvanlara Yönelik Davranışları. Uygulamalı Hayvan Refahı Bilimi Dergisi, 8(1), 1-11.
53. Siegel, J. M. (1990). Stressful Life Events and Use of Physician Services Among The Elderly: The Moderating Role of Pet Ownership. Journal of Personality and Social Psychology, 58, 1081-1086.
54. Straughan, R. D. and Robert, J. A. (1999). Environmental Segmentation Alternatives: A Look At Gren Consumer Behavior In The New Millennium, Journal of Consumer Marketing, 16(6), 558-575.
55. Sugawara, A., Masud, M. M., Yokoyama, A., Mizutani, W., Watanuki, S., Yanai, K. and Tashiro, M. (2012). Effects of Presence of A Familiar Pet Dog on Regional Cerebral Activity in Healthy Volunteers: A Positron Emission Tomography Study. Anthrozoös, 25, 25-34.
56. Suna, H. A. (2019). Türkiye'de Yaşayan Evcil Hayvan Sahiplerinin Bütüncül Psikoterapi Perspektifinden Analizi. Türkiye Bütüncül Psikoterapi Dergisi, 2(3), 131-153.
57. Szerenyi, Z. M., Zsoka, Á. and Szechy, A. (2011). Consumer Behaviour and Life Style Patterns of Hungarian Students in View of Environmental Awareness. Society and Economy, 33(1), 89-109.
58. Şener, A. and Hazer, O. (2008). Values and Sustainable Consumption Behaviour of Women: A Turkish Sample. Sustainable Development, 16(5), 291-300.
59. Şener, A. ve Hazer, O. (2007). Değerlerin Kadınların Sürdürülebilir Tüketim Davranışı Üzerindeki Etkilerine İlişkin Bir Araştırma. Hacettepe Üniversitesi Sosyolojik Araştırmalar E-Dergisi, 1-16. Erişim adresi http://www.sdergi.hacettepe.edu.tr/makaleler/Arzu_Sener_Oya_Hazer-20-6-2007.pdf
60. Tatar, A. (2021). Çevresel Sorunlara Duyarlılığın Sürdürülebilir Tüketim Davranışına Etkisi. International Journal of Management and Administration, 5(9), 103-117.
61. TÜİK, (2020). İstatistiklerle Çocuk, 2020. Erişim adresi https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Istatistiklerle-Cocuk2020-37228
62. Ulrich, R. S. (1993). Biophilia, Biophobia, and Natural Landscapes. S. R. Kellert ve E. O. Wilson (Ed.), The Biophilia Hypothesis (s. 73-137) içinde. Washington, DC: Island Press.
63. Vining, J. (2003). The Connection to Other Animals and Caring For Nature. Human Ecology Review, 10, 87-99.
64. Wilson, E. O. (1984). Biophilia. Cambridge, Mass, US: Harvard University Press.
65. Wilson, E. O. (1993). Biophilia and The Conservation Ethic. S. R. Kellert ve E. O. Wilson (Ed.), The Biophilia Hypothesis (s. 31-41) içinde. Washington, DC: Island Press.
66. Yazıcıoğlu, Y. ve Erdoğan, S. (2004). SPSS Uygulamalı Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Detay Yayıncılık.
67. Zimmer, M. R., Stafford, T. M. ve M. R. Stafferd (1994). Gren Issues: Dimensions of Environmental Concern. Journal of Business Research, 30(1), 63-74.