Küresel Göç Dinamiklerinde Paradigmanın Dönüşümü: Göç Yönetiminden Yöneten Göçe

Öz

Yöneten göç paradigması, göçmenlerin toplumsal dönüşümde pasif öznelikten çıkıp ekonomik, sosyal ve siyasal alanlarda etkin aktörler haline gelmesini ifade eder. Bu çalışma, yöneten göç anlayışının göç politikaları, ekonomik katkılar, siyasal katılım ve toplumsal uyum süreçleri üzerindeki etkilerini incelemektedir. Bulgular, göçmenlerin yalnızca iş gücü piyasasına katılarak ekonomik büyümeye katkı sağlamakla kalmadığını; aynı zamanda girişimcilik, üretim ve dış ticaret faaliyetleri aracılığıyla yerel ekonomileri canlandırdıklarını göstermektedir. Bu ekonomik dinamizm, ev sahibi toplumlarda göçmenlere yönelik algıyı olumlu yönde etkileyerek toplumsal kabul ve entegrasyon sürecini hızlandırmaktadır. Ayrıca göçmenlerin sivil toplum kuruluşları ve yerel yönetimler aracılığıyla artan siyasal katılımı, demokratik temsilin genişlemesine ve toplumsal dayanışmanın güçlenmesine katkı sunmaktadır. Bununla birlikte, toplumsal direnç, siyasal kutuplaşma, dil ve beceri uyumsuzluğu gibi faktörlerin bu süreci sınırlandırdığı görülmüştür. Sonuç olarak çalışma, yöneten göç paradigmasının gelecekteki göç politikalarının şekillenmesinde belirleyici bir rol oynadığını; hak temelli, kapsayıcı ve çok-aktörlü bir yönetişim anlayışına geçişin hem ekonomik kalkınmayı hem de toplumsal uyumu güçlendireceğini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Göç yönetimi
• Yöneten göç
• Toplumsal dönüşüm
• Ekonomik katkı
• Politik katılım

Paradigm Transformation in Global Migration Dynamics: From Migration Management to Managing Migration

Öz

The governing migration paradigm conceptualizes migrants as active agents rather than passive subjects, emphasizing their transformative roles in economic, social, and political spheres. This study examines the implications of this paradigm on migration policies, economic contributions, political participation, and social cohesion processes. The findings reveal that migrants not only contribute to economic growth through labor market participation but also revitalize local economies via entrepreneurship, production, and international trade activities. This economic dynamism positively shapes host societies’ perceptions of migrants, thereby accelerating social acceptance and integration. Moreover, migrants’ increasing engagement in civil society and local governance enhances democratic representation and strengthens social solidarity. Nevertheless, factors such as social resistance, political polarization, and mismatches in language and skills continue to constrain this transformation process. In conclusion, the study demonstrates that the governing migration paradigm plays a decisive role in shaping future migration policies. A shift toward a rights-based, inclusive, and multi-actor governance model where migrants are integrated as decision-making stakeholders has the potential to reinforce both economic development and social cohesion, paving the way for a more equitable and participatory migration management framework.

Anahtar Kelimeler

• Migration management
• Governing migration
• Societal transformation
• Economic contribution
• Political participation

Kaynakça

1. Ager, A., & Strang, A. J. (2008). Understanding Integration: A Conceptual Framework. Journal of Refugee Studies, 21(2), 166-191. https://doi.org/10.1093/jrs/fen016
2. Ahari, S. S., Habibzadeh, S., Yousefi, M., Amani, F., & Abdi, R. (2012). Community based needs assessment in an urban area; A participatory action research Project, BMC Public Health 12(1), 161. https://doi.org/10.1186/1471-2458-12-161
3. Akarca, A. T., & Tansel, A. (2015). Impact of internal migration on political participation in Turkey. IZA Journal of Migration, 4, 1, https://doi.org/10.1186/s40176-014-0025-4
4. Akyüz, M. (2019). Bilgi çağında yeni bir liderlik: resonant (ahenk yaratan) liderlik. Opus Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 14(20), 1820-1834. https://doi.org/10.26466/opus.580701
5. Arun, S. (2008). Managing assets and vulnerability contexts: vistas of gendered livelihoods of adivasi women in South India. SSRN Electronic Journal. RELX Group (Netherlands). https://doi.org/10.2139/ssrn.1265549
6. Aslan, D., Koç, E., & Çolaklar, M. (2018). Yaşlıların sağlık/hastalık durumlarının toplum sağlığı açısından değerlendirilmesi. Sosyoloji Araştırmaları Dergisi 21(2), 29-48. https://doi.org/10.18490/sosars.476030
7. Aslantürk, O. (2020). Türkiye’ye yönelik göç ve iltica hareketleri: suriyeliler örneği. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi İktisadi ve İdare Bilimler Fakültesı Dergisi, 7(1), 172-201. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1018580
8. Bäck, H., & Soininen, M. (1998). Immigrants in the political process. In Scandinavian Political Studies, 21(1), 29-50. https://doi.org/10.1111/j.1467-9477.1998.tb00002.x

9. Badwi, E. (2023). Integration and participation of refugees and migrants: building ınclusive societies. Erişim adresi: https://ehab-badwi.medium.com/integration-and-participation-of-refugees-and-migrants-building-inclusive-societies-9b806ef772c0
10. Bahar, D., Brough, R., & Peri, G. (2024). Forced migration and refugees: policies for successful economic and social ıntegration. Erişim adresi: https://doi.org/10.3386/w32266
11. Bakogiannis, E., Kyriakidis, C., & Milioni, T. (2020). The struggle for integration of refugees and immigrants: examples of integration of refugees in Europ ean cities and the case study of Athens. Deleted Journal, 3(1), 18-27. https://doi.org/10.26417/ejef.v3i1.p18-27
12. Baycan, T. (2013). Turkish entrepreneurship in Europe. European Review, 21(3), 382-393. https://doi.org/10.1017/s1062798713000343
13. Baycan-Levent, T., & Nijkamp, P. (2009). Characteristics of migrant entrepreneurship in Europe. Entrepreneurship and Regional Development, 21(4), 375-397. https://doi.org/10.1080/08985620903020060
14. Baykal, S., & Yılmaz, L. (2020). Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu ile Göç İdaresi bağlamında Türkiye’nin yeni göç siyaseti. Optimum Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 7(2), 633-652. https://doi.org/10.17541/optimum.739217
15. Betts, A. (2011). Global migration governance. Oxford University Press.
16. Bilecen, B., & Araz, R. (2015). Londra’da yaşayan Türkiyeli göçmenlerin etnik ve mezhepsel aidiyetleri. Göç Dergisi, 1(3), 54–71.
17. Birleşmiş Milletler. (1990). Tüm Göçmen İşçilerin ve Aile Fertlerinin Haklarının Korunmasına Dair Uluslararası Sözleşme. New York: Birleşmiş Milletler. URL: https://treaties.un.org/pages/ViewDetails.aspx?chapter=4&mtdsg_no=IV-13 Erişim Tarihi: 24.10.2025
18. Bo, W., & Jiani, W. (2016). Political aspirations, participations and influence of Turkish muslims in Germany. Journal of Middle Eastern and Islamic Studies (in Asia), 10(2), 99-120. https://doi.org/10.1080/19370679.2016.12023284
19. Boehm, A. (2007). Immigrant participation in decision‐making processes at the local Level: A comparison of ımmigrants and veterans in Israel. International Migration, 45(4), 135-173. https://doi.org/10.1111/j.1468-2435.2007.00422.x
20. Çahantimur, A., & Öztürk, R. B. (2018). Urban poverty caused by the immigrants: a challenge to the local government in Bursa, Turkey, Tech eBooks. https://doi.org/10.5772/intechopen.72165
21. Çakmak, M. (2021). “Take me back to my homeland dead or alive!”: The myth of return among London’s Turkish-Speaking community, Frontiers in Sociology, 6, https://doi.org/10.3389/fsoc.2021.630558
22. Chaplynskyi, K., Savishchenko, V. M., & Shevchenko, S. (2019). Contemporary migration paradigm: managerial, legal, economic and sociocultural perspectives. Economic Annals, ХХI, 179, 40-52. https://doi.org/10.21003/ea.v179-04
23. Chekovik, T., & Achkoski, J. (2019). Border control and using analysis tools due to the humanitarian aspect of the immigrant crisis. International Letters of Social and Humanistic Sciences, 85, 1-13. https://doi.org/10.18052/www.scipress.com/ilshs.85.1
24. Collinson, S. (1999), Globalization and the dynamics of international migration: implications for the refugee regime, Working Paper No.1, UN High Commissioner for Refugees (UNHCR). https://www.refworld.org/reference/research/unhcr/1999/en/87410
25. Dağlı, Z. (2019). Düzce’deki göçmenlerin sorunlarına yönelik çözüm önerileri ve bir değerlendirme araştırması. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 12(1), 1-14. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.499876
26. De Haas, H., Castles, S., & Miller, M. J. (2020). The age of migration: International Population Movements in the Modern World. Guilford Publications.
27. De la Cova, A. (2008). The 42 most influential latino politicians, Erişim adresi: https://latinamericanstudies.org/latinos/politicians.htm
28. Doğan, İ. F. (2019). Algılanan sosyal destek ile yaşam tatmini ve özgüven ilişkisi: göçmenler üzerinde bir araştırma. Opus Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 12(18), 586-606. https://doi.org/10.26466/opus.585405
29. Dustmann, C., & Glitz, A. (2011). Migration and education, Handbook of the Economics of Education, 4, 327-439.
30. Eraydın, A., Taşan‐Kok, T., & Vranken, J. (2010). Diversity matters: immigrant entrepreneurship and contribution of different forms of social integration in economic performance of cities. European Planning Studies, 18(4), 521-543. https://doi.org/10.1080/09654311003593556
31. Ereş, F. (2016). Problems of the immigrant students’ teachers: are they ready to teach?,International Education Studies, 9(7), 64-71. https://doi.org/10.5539/ies.v9n7p64
32. Esenlikci, A. C., & Engin, M. A. (2019). 1960’dan günümüze Avrupa Birliği ülkelerinde yaşayan Türk göçmenlerin sorunları. Uluslararası Emek ve Toplum Dergisi, 8(20), 59-77. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/717739
33. Fairlie, R. W., & Lofstrom, M. (2015). Immigration and entrepreneurship. Handbook of The Economics of International Migration, 1, 877-911. https://doi.org/10.1016/b978-0-444-53768-3.00017-5
34. Global Compact for Safe, Orderly and Regular Migration. (2018). International Journal of Refugee Law, 30(4), 774-816. https://doi.org/10.1093/ijrl/eez009
35. Göksel, G. U. (2017). What is just integration?, Springer eBooks, Springer Nature. https://doi.org/10.1007/978-3-319-65843-8_3
36. Göksel, G. U., & Sert, D. Ş. (2018). Dünya göçmenler gününde küresel mutabakat üzerine yeniden düşünmek. Erişim adresi: https://birikimdergisi.com/guncel/9267/dunya-gocmenler-gununde-kuresel-mutabakat-uzerine-yeniden-dusunmek
37. Goldstein, A., & Venturini, A. (2016). International migration policies: should they be a new G20 topic?. China & World Economy, 24(4), 93-110. https://doi.org/10.1111/cwe.12169
38. Güler, H. (2020). Göç ve entegrasyon: Türkiye’de “uyum” ama nasıl?. Kafkas Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(1), 245-268. https://doi.org/10.36543/kauiibfd.2020.ek1.012
39. Hollifield, J. F. (2004). The emerging migration state. International Migration Review, 38(3), 885-912.
40. Hirschman, C. (2013). The contributions of immigrants to american culture. Daedalus, 142(3), 26-47. https://doi.org/10.1162/daed_a_00217
41. Ioannou, A. (2016). The 8th global forum on migration and development, 13-15 October 2015, Istanbul, Turkey: The “Plan B” Migration Governance. Social Cohesion and Development, 10(2), 157–161. https://doi.org/10.12681/scad.9979
42. İçduygu, A. (2009). Turkish migrant participation in civic and political life. Turkish Studies, 10(2), 135-137. https://doi.org/10.1080/14683840902863962
43. İçduygu, A., & Keyman, E. F. (2000). Globalization, security, and migration: the case of Turkey. In Global Governance A Review of Multilateralism and International Organizations, 6(3), 383-398. https://doi.org/10.1163/19426720-00603006
44. Kavuş, H. K. (2019). Diasporada güzellik: Almanya’da kadın etnik girişimciliği. Kültür ve İletişim, 22(44), 95-124. https://doi.org/10.18691/kulturveiletisim.629060
45. Kaya, D. A. (2021). Zorunlu göç ve dayanıklılık planlaması: Türkiye’nin Suriye zorunlu göçü deneyimi. METU Journal of the Faculty of Architecture, 38(2), 115-144. https://doi.org/10.4305/metu.jfa.2021.2.2
46. Keidan, G., & Amsler, T. (2009). Engaging California’s newcomers. National Civic Review, 98(1), 52-61. https://doi.org/10.1002/ncr.243
47. Keleşmehmet, H. (2018). Immigrant health in the World and in Turkey. The Journal of Turkish Family Physician, 9(4), 119-126. https://doi.org/10.15511/tjtfp.18.00419
48. Kenney, M. T. (2012). Evolutionary leadership theory. Journal of Leadership Studies, 6(1), 85-89. https://doi.org/10.1002/jls.21233
49. Kibar, S. (2020). Açık sınırlar mı kapalı sınırlar mı: işte bütün mesele bu mu?. Kilikya Felsefe Dergisi, 7(1), 62-76, https://doi.org/10.5840/kilikya2020715
50. Köse, M., & Asar, A. (Ed.). (2024). Göç Yönetimi Tartışmaları – 1. Ankara: GAV Perspektif Yayınları.
51. Küçükbaşol, Y., & Pekdoğan, H. (2019). Türkiye’nin göç yönetim süreci ve Jandarmanın dönüşümü. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 18(2), 887-903. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/674148
52. Kurt, N. (2018). Kent yönetiminde ekonomik misyon ve gelecek perspektifi. Kent Akademisi, 11(2), 214-231. http://dergipark.gov.tr/kent/issue/38213/414401
53. Kymlicka, W. (1995). Multicultural citizenship: a liberal theory of minority rights. Oxford University Press.
54. Lortoğlu, C. (2017). Suriyeli mültecilerin “misafir” olma haline misafirperverlik hukuku ve etiği açısından bakış. İnsan ve İnsan Dergisi, 4(11), 54-80. https://doi.org/10.29224/insanveinsan.289156
55. Mani, S. M. (2009). Devletler özel hukukunda göçmenlerin statüsü ve göçmenlere ait düzenlemeler. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 58(3), 505–523.
56. McGarvey, C. (2005). Immigrants and civic engagement. National Civic Review. 94(3), 35-41. https://doi.org/10.1002/ncr.107
57. Nacarino, R. C., Novotný, V., & Lageson, J. (2013). Migrating towards participation: immigrants and their descendants in the political process. European View 12(1), 167-168, https://doi.org/10.1007/s12290-013-0260-8
58. Nişancı, Z. N., Oğrak, A.& Ayvazoğlu, A. (2019). Göçmenlik, göçmen girişimcilik ve göçmen türk girişimciler üzerine bir değerlendirme. Journal of Social and Humanities Sciences Research, 6(48), 4616-4626. https://doi.org/10.26450/jshsr.1707
59. Öğe, H. S., & Canbolat, M. A. (2019). Farklılıkların yönetiminin örgütsel yaratıcılık ve yenilik performansı üzerine etkisi: tekstil sektöründe bir uygulama. Yorum-Yönetim-Yöntem Uluslararası Yönetim-Ekonomi ve Felsefe Dergisi, 7(2), 111-128. https://doi.org/10.32705/yorumyonetim.615959
60. Ögelman, N., Money, J., & Martin, P. (2002). Immigrant cohesion and political access in influencing host country foreign policy. SAIS Review, 22(2), 145-165. https://doi.org/10.1353/sais.2002.0045
61. Özgüzel, S. (2019). Early ıntervention to further migrant children’s success in Turkish education: the example of the Netherlands. Revista San Gregorio, 36, 361-374. https://doi.org/10.36097/rsan.v0i36.1230
62. Özkoçak, Y. (2019). Göçmen ve sinema "Avrupa göçmen sineması ve Türk asıllı yönetmenler. Stratejik Ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(3), 429-452. https://doi.org/10.30692/sisad.612812
63. Özkul, G., & Dengiz, S. (2018). Göçmen girişimcilik bağlamında suriyeli göçmenlerin Hatay iline olan ekonomik katkıları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(26), 897-919. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/612377
64. Pachon, H., & DeSipio, L. (1992). Latino elected officials in the 1990s, PS: Political Science & Politics. 25(2), 212–217. doi:10.2307/419710https://doi.org/10.2307/419710
65. Pérez-Sales, P., Galán-Santamarina, A., Zunzunegui, M. V., & López-Martin, S. (2022). Refugee camps as torturing environments—an analysis of the conditions in the Moria Reception Center (Greece) based on the torturing environment scale. International Journal of Environmental Research and Public Health, 19(16), 10233. https://doi.org/10.3390/ijerph191610233
66. Praswati, A. N., Tikarina, Q. N., & Fadhali, A. F. (2020). Attraction of cultural festival on travel destination. KnE Social Sciences. 4(6), 536–554. https://doi.org/10.18502/kss.v4i6.6625
67. Rüdebusch, E. (2013). A German Obama? A comparison of African Americans and German immigrants of Turkish descent in terms of integration and political participation. Erişim adresi: https://www.grin.com/document/214920
68. Sadoğlu, H. (2017). Türkiye’de yabancı göçmenlerin entegrasyon sorunları. Göç ve Toplum Araştırmaları Dergisi, 2(1), 18–34.
69. Şahin, M. (2020). Küresel kamusal bir mal (veya kötü) olarak göç. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 30(2), 353-366. https://doi.org/10.18069/firatsbed.640863
70. Schloenhardt, A. (2018). Global compact for migration. Erişim adresi: https://espace.library.uq.edu.au/view/UQ:1d060b1
71. Scholten, P. (2013). Framing ımmigrant ıntegration: dutch research-policy dialogues in comparative perspective. Amsterdam University Press.
72. Shamilov, G., & Kara, C. Ö. D. (2021). Birinci dağlık Karabağ savaşı göçmenlerinin sosyo-ekonomik sorunları: Bakü Binegedi ilçesi örneği. Yönetim Bilimleri Dergisi, 19(Özel), 107-136. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/1888032
73. Shinnar, R. S., & Nayır, D. Z. (2018). Immigrant Entrepreneurship in an emerging economy: the case of Turkey. Journal of Small Business Management, 57(2), 559-575. https://doi.org/10.1111/jsbm.12408
74. Sürücü, L., & Maşlakçı, A. (2021). Kapsayıcı liderlik ölçeğinin Türkçeye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 22(2), 201-215. https://doi.org/10.31671/doujournal.973009
75. Tanrıkulu, F. (2020). The Political economy of migration and integration: effects of immigrants on the economy in Turkey. Journal of Immigrant & Refugee Studies, 19(4), 364-377. https://doi.org/10.1080/15562948.2020.1810840
76. Tarán, P. A., & Demaret, L. (2006). Action imperatives for trade unions and civil society. Asian and Pacific Migration Journal 15(3), 391-404. https://doi.org/10.1177/011719680601500306
77. Tetik, S., & Ünal, A. (2018). Akademisyenlerin dönüştürücü liderlik algısı üzerine bir araştırma. Yönetim ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 16(1), 20-42. https://doi.org/10.11611/yead.441902
78. The Importance Of Ethnic Identity, Incumbency Advantage. (2024). Erişim adresi: https://www.bartleby.com/essay/The-Importance-Of-Ethnic-Identity-Incumbency-Advantage-F3HJ9SEJFL9X
79. Üçler, G., & Özşahi̇n, Ş. (2020). The role of remittances on poverty reduction: an empirical analysis on developing countries. Pressacademia, 7(4), 346-354. https://doi.org/10.17261/pressacademia.2020.1308
80. Vicente, M. (2011). Die arbeit der integrationsbeiräte in Deutschland. Forschungsjournal Soziale Bewegungen, 24(2), 38-43. https://doi.org/10.1515/fjsb-2011-0206
81. Yuniarto, P. R. (2018). From entrepreneurship to social activist: the role of Indonesian migrant entrepreneurs in Taiwan and socio- economic functions of return-migrant entrepreneurship in Malang, East Java, InTech eBooks. Erişim adresi: https://doi.org/10.5772/intechopen.72013
82. Yücedağ, G. (2020). Reflections of migration and migrant facts in German history. Journal of Human Sciences, 17(4), 947-966. https://doi.org/10.14687/jhs.v17i4.6043