The Effect of Psychological Empowerment on Employee Entrepreneurship: A Study on Employees in the Software Industry

Abstract

This study examined the effect of psychological empowerment perception on employee entrepreneurship within the context of the software industry. The research was conducted with data obtained from 423 employees working in software firms operating in Bursa. Structural equation modeling (SEM) was employed for data analysis. The results revealed a statistically significant and positive relationship between psychological empowerment and employee entrepreneurship. The z-value in the model was 3.950, exceeding the accepted threshold value of 2.58, and the effect of psychological empowerment on employee entrepreneurship was determined to be 0.51. These findings indicate that psychologically empowered individuals exhibit greater entrepreneurial behavior within organizations.

Keywords

• Psychological empowerment
• employee entrepreneurship
• software sector
• structural equation modeling
• organizational behavior

Çalışanlara Dönük Psikolojik Güçlendirmenin Çalışanların Girişimciliğine Etkisi: Yazılım Sektöründe Çalışanlar Üzerine Bir Araştırma

Öz

Bu çalışma, psikolojik güçlendirme algısının çalışan girişimciliği üzerindeki etkisini yazılım sektörü bağlamında incelemiştir. Araştırma, Bursa ilinde faaliyet gösteren yazılım firmalarında çalışan 423 bireyden elde edilen verilerle yürütülmüştür. Verilerin analizinde yapısal eşitlik modellemesi (SEM) kullanılmıştır. Analiz sonucunda psikolojik güçlendirme ile çalışan girişimciliği arasında istatistiksel olarak anlamlı ve pozitif yönlü bir ilişki tespit edilmiştir. Modeldeki z-değeri 3,950 ile kabul edilen eşik değer olan 2,58’in üzerinde çıkmış ve psikolojik güçlendirmenin çalışan girişimciliği üzerindeki etkisinin 0.51 oranında olduğu tespit edilmiştir. Elde edilen bulgular, psikolojik olarak güçlendirilmiş bireylerin örgüt içinde daha fazla girişimcilik davranışı sergilediğini ortaya koymaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Psikolojik güçlendirme
• çalışan girişimciliği
• yazılım sektörü
• yapısal eşitlik modeli
• örgütsel davranış

Kaynakça

1. Aish, A.-M., ve Jöreskog, K. G. (1990). A panel model for political efficacy and responsiveness: An application of LISREL 7 with weighted least squares. Quality ve Quantity, 24(4), 405-426.
2. Antoncic, B., ve Hisrich, R. D. (2001). Intrapreneurship: Construct refinement and cross-cultural validation. Journal of Business Venturing, 16(5), 495-527.
3. Antoncic, B., ve Hisrich, R. D. (2003). Clarifying the intrapreneurship concept. Journal of Small Business and Enterprise Development, 10(1), 7-24.
4. Büyüköztürk, Ş. (2003). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Pegem Yayıncılık.
5. Byrne, B. M. (2013). Structural equation modeling with AMOS: Basic concepts, applications, and programming (2nd ed.). Routledge.
6. Chou, S.-C., Boldy, D. P., ve Lee, Y.-H. (2002). Measuring job satisfaction in residential aged care. International Journal for Quality in Health Care, 14(1), 49-54.
7. Conger, J. A., ve  Kanungo, R. N. (1988). The empowerment process: Integrating theory and practice. Academy of Management Review, 13(3), 471-482.
8. Çokluk Bökeoğlu, Ö., Şekercioğlu, G., ve Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları (4. bs.). Pegem Akademi Yayıncılık.

9. Deci, E. L., ve Ryan, R. M. (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. Springer.
10. Fornell, C., ve Larcker, D. F. (1981). Evaluating structural equation models with unobservable variables and measurement error. Journal of Marketing Research, 18(1), 39-50.
11. Gawke, J. C., Gorgievski, M. J., ve Bakker, A. B. (2019). Measuring intrapreneurship at the individual level: Development and validation of the Employee Intrapreneurship Scale (EIS), European Management Journal, 37(6), 806-817.
12. George, D., ve Mallery, P. (2010). SPSS for Windows step by step: A simple guide and reference (10th ed.). Pearson.
13. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., ve Anderson, R. E. (2010). Multivariate data analysis (7th ed.). Prentice Hall.
14. Jöreskog, K. G., ve Sörbom, D. (1993). LISREL 8: Structural equation modeling with the SIMPLIS command language. Scientific Software International.
15. Kim, M. ve Shin, Y. (2015). Collective efficacy as a mediator between cooperative group norms and group positive affect and team creativity. Asia Pacific Journal of Management, 32(3), 693-716.
16. Kline, R. B. (2015). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). Guilford Publications.
17. Kuratko, D. F., Ireland, R. D., Covin, J. G., ve Hornsby, J. S. (2005). A model of middle-level managers’ entrepreneurial behavior. Entrepreneurship Theory and Practice, 29(6), 699-716.
18. Liu, Y., Wang, W., ve Chen, D. (2019). Linking ambidextrous organizational culture to innovative behavior: A moderated mediation model of psychological empowerment and transformational leadership. Frontiers in Psychology, 10 (2192).
19. Martin, S. R., Liao, H., ve Campbell, E. M. (2013). Directive versus empowering leadership: A field experiment comparing impacts on task proficiency and proactivity. Academy of Management Journal, 56(5), 1372-1395.
20. Newman, A., Schwarz, G., Cooper, B., ve Sendjaya, S. (2017). How servant leadership influences organizational citizenship behavior: The roles of LMX, empowerment, and proactive personality. Journal of Business Ethics, 145(1), 49-62.
21. Nurdağ, V. K. (2023). Çevik liderlik ve çalışan girişimciliği arasındaki ilişkide psikolojik sermayenin aracı rolü: Türkiye’de ampirik bir çalışma [Doktora tezi, Yeditepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı].
22. Pinchot, G. (1985). Intrapreneuring: Why you don’t have to leave the corporation to become an entrepreneur. Harper and Row.
23. Raykov, T. (1997). Estimation of composite reliability for congeneric measures. Applied Psychological Measurement, 21(2), 173-184.
24. Ryan, R. M., ve Deci, E. L. (2000). Self-determination theory and the facilitation of intrinsic motivation, social development, and well-being. American Psychologist, 55(1), 68-78.
25. Saruhan, Şadi C.; Özdemirci, Ata (2013), Bilim, Felsefe ve Metodoloji (3. bs.), İstanbul: Beta Basım Yayım.
26. Seibert, S. E., Silver, S. R., ve Randolph, W. A. (2004). Taking empowerment to the next level: A multiple-level model of empowerment, performance, and satisfaction. Academy of Management Journal, 47(3), 332-349. Spreitzer, G. M. (1995). Psychological empowerment in the workplace: Dimensions, measurement, and validation. Academy of Management Journal, 38(5), 1442-1465.
27. Thomas, K. W., ve Velthouse, B. A. (1990). Cognitive elements of empowerment: An “interpretive” model of intrinsic task motivation. Academy of Management Review, 15(4), 666-681.
28. Türkiye Bilişim Derneği. (2022). Kamu-BİB’22 ve BİMY'28 Kurultay Raporu. https://www.tbd.org.tr/pdf/kgr-22.pdf
29. Türkiye İstatistik Kurumu. (2024). Girişimlerde bilişim teknolojileri kullanım araştırması, 2024 (Yayın No: 53446). https://data.tuik.gov.tr/Bulten/Index?p=Girisimlerde-Bilisim-Teknolojileri-Kullanim-Arastirmasi-2024-53446
30. Türkiye İstatistik Kurumu. (2024). İşgücü istatistikleri, yıllık [Veri seti]. https://data.tuik.gov.tr
31. Üner, S., ve Turan, S. (2010). The construct validity and reliability of the Turkish version of Spreitzer’s psychological empowerment scale. BMC Public Health, 10, 117-125.
32. Zhang, X., ve Bartol, K. M. (2010). Linking empowering leadership and employee creativity: The influence of psychological empowerment, intrinsic motivation, and creative process engagement. Academy of Management Journal, 53(1), 107-128.