INNOVATIVE BEHAVIOUR: A STUDY OF SCALE ADAPTATION

Öz

The adaptation of a scale to a culture and language in another culture and language is very critical, requiring a series of scientific processes. The fact that the findings obtained from the researches using this scale reflect the real situation depends mainly on the scale adaptation studies. This scale adaptation study includes findings regarding reliability and validity values within the context of adaptation of the Innovative Behavior Scale developed by Scott and Bruce (1994) to Turkish language. The study was carried out with the data obtained from two different sample groups (n = 391, n = 619), textile and health sector. As a result of the statistical analysis, it was found that the scale has a single factor structure in our language in accordance with the original single factor structure. The Cronbach Alpha coefficient of the innovative behavior scale was measured as .93 for the first sample and .91 for the second sample. The findings obtained by statistical analysis of the adaptation of innovative behavior scale showed that it could be used as a valid and reliable scale to measure the innovative behavior for employees in various sectors in Turkey.

Anahtar Kelimeler

• Innovative Behaviour,Confirmatory Factor Analysis,Validity,Reliability

YENİLİKÇİ DAVRANIŞ: BİR ÖLÇEK UYARLAMA ÇALIŞMASI

Öz

Bir kültür ve dilde ortaya çıkan bir ölçeğin diğer bir kültür ve dile uyarlanması bir dizi bilimsel süreci gerektiren çok kritik çalışmalardır. Çünkü bu ölçeğin kullanıldığı araştırmalardan elde edilecek bulguların gerçek durumu yansıtması temelde ölçek uyarlama çalışmalarına bağlıdır. Bu ölçek uyarlama çalışması, Scott ve Bruce (1994) tarafından geliştirilen Yenilikçi Davranış Ölçeği’ nin, Türkçe’ye uyarlanması kapsamında, güvenilirlik ve geçerlilik değerlerine ait bulguları içermektedir. Çalışma, tekstil ve sağlık sektörü olmak üzere iki farklı örneklem grubundan (n=391, n=619) elde edilen veriler ile yapılmıştır. Yapılan istatistiksel analizler sonucunda, ölçeğin orijinal tek faktörlü yapısına uygun şekilde dilimizde de tek faktörlü bir yapıya sahip olduğu tespit edilmiştir. Yapılan güvenilirlik analizlerinde yenilikçi davranış ölçeğinin Cronbach Alfa katsayısı, ilk örneklem için ,93, ikinci örneklem için ise ,91 olarak ölçülmüştür. İstatistiksel analizler sonucu elde edilen bulgular, uyarlaması yapılan yenilikçi davranış ölçeğinin, Türkiye’deki çeşitli sektörlerde çalışanlar için yenilikçi davranışın ölçülmesinde geçerli ve güvenilir bir ölçek olarak kullanılabileceğini göstermiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yenilikçi Davranış,Doğrulayıcı Faktör Analizi,Geçerlilik

Kaynakça

1. Akkoç, İ., Turunç, Ö, ve Çalışkan, A. (2011). Gelişim Kültürü Ve Lider Desteğinin Yenilikçi Davranış Ve İş Performansına Etkisi: İş-Aile Çatışmasının Aracılık Rolü, İŞGÜÇ Endüstri İlişkileri ve İnsan Kaynakları Dergisi, 13(4), 83-114.
2. Akkoç, İ. (2012). Gelişim Kültürü ve Etik İklimin Yenilikçiliğe Etkisinde Dağıtım Adaletinin Rolü. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 4(3), 45-60.
3. Amabıle, T. M. (1988). A Model of Creativity And Innovation in Organizations, Research in Organizational Behavior, 10, 123-167.
4. Bayık, M., ve Gürbüz, S. (2016). Ölçek Uyarlamada Metodoloji Sorunu: Yönetim ve Örgüt Alanında Uyarlanan Ölçekler Üzerinden Bir Araştırma. İş ve İnsan Dergisi, 3(1), 1-20.
5. Brislin, R.W. Lonner W.J. ve Thorndıke R.M, (1973). Cross- Cultural Research Methods, New York, John Wiley - SonsPub.
6. Byrne, B.M. (1994). Structural Equation Modeling With EQS and EQS/Windows. Thousand Oaks, CA: Sage Publications.
7. Cohen, W.M. ve Levınthal, D.A. (1990). Absorptive Capacity: A New Perspective On Learning And Innovative, Administrative Science Quarterly, 35, 128-152.
8. Çalışkan A., Turunç Ö. ve Akkoç İ. (2014). How does organisational culture affect the innovative behaviours? The mediating role of perceived insider status. International Journal of Innovation and Learning, 16(2), 151-172., doi: 10.1504/IJIL.2014.064364

9. Çalışkan, A, Akkoç, İ., ve Turunç, Ö. (2011). Örgütsel Performansın Artırılmasında Motivasyonel Davranışların Rolü: Yenilikçilik Ve Girişimciliğin Aracılık Rolü”, SDÜ İİBF Dergisi, 16(3), 363-401.
10. Çalışkan, A. ve Akkoç, İ. (2012). Girişimci Ve Yenilikçi Davranışın İş Performansına Etkisinde Çevresel Belirsizliğin Rolü, Çağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 1-29.
11. De Jong, J. (2007). Individual innovation: The connection between leadership and employees’ innovative work behavior. PhD University of Twente, EIM: Zoetermeer.
12. De Jong, J.P.J. ve Den Hartog, D.N. (2010). Measuring innovative work behaviour. Creativity and Innovation Management, 19(1), 23-26.
13. De Vellis, R. F. (2003). Scale development: Theory and applications (2nd ed.). CA: Sage.
14. Devloo, T., Anseel, F., Beuckelaer. A. D. ve Salanova. M. (2014). Keep the fire burning: Reciprocal gains of basic need satisfaction, intrinsic motivation and innovative work behaviour. European Journal of Work and Organizational Psychology, 24(4), 1-14.
15. Fiol, C.M. (1994). Consensus, Diversity, and Learning in Organizations, Organization Science, 5, 403-420.
16. Gareth, R.J. (2001), Organizational Theory and Cases, London, Prentice Hall International Inc.
17. Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2018). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri (5. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
18. Hair, J. F. J., Black, W. C., Babin, B. J., ve Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis Seventh Edition Prentice Hall.
19. Hu, L.T., ve Bentler, P.M. (1995). Evaluating Model Fit‖, In R. H. Hoyle (Ed.), Structural Equation Modeling: Concepts, Issues, and Applications (pp. 76-99). Thousand Oaks, CA: Sage.
20. Jafri, M.H. (2010). Organizational Commitment and Employees’ Innovative Behavior: A Study in Retail Sector, Journal of Management Research, 10(1), 62-68.
21. Janssen, O. (2000), Job demands, perceptions of effort-reward fairness, and innovative work behavior, Journal of Occupational and organizational psychology, 73, 287-302.
22. Janssen, O. (2004). How fairness perceptions make innovative behavior more or less stressful. Journal of Organizational Behavior, 25, 201-215. doi:10.1002/job.238
23. Kalaycı, Ş. (2006). Faktör analizi. SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri, Asil Yayın Dağıtım.
24. Kanter. R, (1988). Wben a thousand flowers bloom: Structural, collective, and social conditions for innovation in organizations. In B. M. Staw ve L. L. Cummings (Eds,), Research in organizational behavior, vol 10: 169-211. Greenwich, CT: JAI Press.
25. Khandwalla, P.N. (2006), Tools For Enhancing Innovativeness in Enterprises, Vikalpa, 31(1), 1-16.
26. Kleysen, R.F. ve Street, C.T. (2001). Towards a multi-dimensional measure of individual innovative behavior. Journal of Intellectual Capital, 2(3), 284-296.
27. Meydan, C. ve Şeşen, H. (2011). Yapısal Eşitlik Modellemesi AMOS Uygulamaları, Ankara: Detay Yayıncılık. Meyers, L.S., Gamst, G. C. A., ve Guarino, C. (2005). Applied Multivariate Research: Design and Interpretation‖, SAGE Publications. ISBN-13: 978-1412904124.
28. Midgley, D. F. ve Dowling, G. R. (1978). Innovativeness: The Concept and its Measurement, Journal of Consumer Research, 4(1), 229-242.
29. Mumford, M.D, (2000), Managing creative people: strategies and tactics for innovation. Human Resource Management Review, 10, 313-351.
30. Oldham, G.R., ve Cummings, A. (1996). Employee creativity: Personal and contextual factors at work, Academy of Management Journal, 39(3), 607-634.
31. Osterloh, M. ve Frey, B. (2000). Motivation, Knowledge Transfer, and Organizational Forms, Organization Science, 11, 538-550.
32. Ostroff, C. ve Schmitt, N. (1993). Configurations of Organizational Effectiveness and Efficiency, Academy of Management Journal, 36, 1345-1361.
33. Perdomo-Ortiz, J., González-Benito J., ve Galende J. (2006). Total Quality Management As A Forerunner Of Business Innovation Capability. Technovation, 26, 1170-1185.
34. Samuel, C.C. (2000), Modern Management Diversity, Quality, Ethics ve The Global Environment, Prentice Hall International Inc., London.
35. Sastry, M. A. (1999). Managing Strategic Innovation and Change, Administrative Science Quarterly, 44:2, s. 420-422.
36. Schumacker, R.E., ve Lomax, R.G. (2004). A Beginner's Guide To Structural Equation Modeling, Second Edition. Mahwah, NJ: Lawrence Erlbaum Associates.
37. Schumpeter, J. (1934), The Theory of Economic Development, Boston, MA: Harvard University Press.
38. Scott, S.G., ve Bruce R.A. (1994).Determinants of innovative behaviour : a path model of individual innovation in the workplace. Academy of Management Journal, 37 (3), 580-607.
39. Sekaran, U. (1992), Research Methods For Business, Canada: John Wiley ve Sons, Inc.
40. Shalley, C.E. (1995). Effects of coaction, expected evaluation, and goal setting on creativity and productivity. Academy of Management Journal, 38, 483-503.
41. Steıger, J.H. (1990). Structural Model Evaluation and Modification: An Interval Estimation Approach‖, Multivariate Behavioural Research, 25, 173-180.
42. Tabachnıck, B., ve Fıdell, L. (2012). Using Multivariate Statistics. London: Pearson.
43. Tang, H.K. (1999). An Inventory of Organizational Innovativeness. Technovation 19(1), 41-51.
44. Thompson, V.A. (1965). Bureaucracy and Innovation, Administrative Science Quarterly, 5, 1-20.
45. Trott, P. (1998). Innovation Management and New Product Development, London: Pitman Publishing.
46. Turgut E. ve Begenirbaş M., (2013). Çalışanların Yenilikçi Davranışları Üzerinde Sosyal Sermaye ve Yenilikçi İklimin Rolü: Sağlık Sektöründe Bir Araştırma, KHO Bilim Dergisi, 23(2), 101-124.
47. Turgut, E. ve Begenirbaş, M. (2014). İlişkisel Sosyal Sermayenin Yenilikçi Davranışa Etkisinde Örtülü Bilgi Paylaşımı Davranışının Aracılık Rolü, Niğde Üniversitesi İİBF Dergisi, 7(1), 146-160.
48. Turunç Ö., Türköz T., Akkoç İ., ve Çalışkan A. (2013). How do innovative and entrepreneurial behaviours affect the job performance The moderating role ofperson organisation fit. International Journal of Business Innovation and Research, 7(5), 590-618., Doi: 10.1504/IJBIR.2013.056180.
49. Van De Ven, A. (1986). Central Problems in The Management Of Innovation, Management Science, 32, 590-607.
50. West, M.A. (1989). Innovation amongst health care professionals. Social Behavior, 4. 173-184.
51. West, M.A. (2002). Ideas are tenapenny: It’s teamimplementation not ideageneration that counts. Applied Psychology: An International Review, 51, 411-424. doi:10.1111/1464-0597.01006.
52. West, M.A. ve Farr, J.L. (1990). Innovation at work. In M. A. West ve J. L. Farr (Eds.), Innovation and creativity at work (pp. 3–13).
53. Woodman, R.W., Sawyer, J.E., ve Griffin, R.W. (1993). Toward a theory of organizational creativity. Academy of Management Review, 18(2), 293-321. doi: 10.5465/AMR.1993.3997517.
54. Yuan, F.B.S. ve Woodman, R.W. (2010) Innovative behavior in the workplace: The role of performance and image outcome expectations. Academy of Management Journal, 53(2), 323-342.
55. Yukl, G. (2002), Leadership in Organizations, Nj: Prentice-Hall, Upper Saddle River.
56. Zhou, J. (2003), When The Presence of Creative Coworkers is Related to Creativity: Role of Supervisor Close Monitoring, Developmental Feedback, and Creative Personality, Journal of Applied Psychology, 88, 413-422.