Turkish Adaptation of the Career Agility Scale: A Validity and Reliability Study

Öz

The purpose of this study was to adapt the Career Agility Scale into Turkish. The research sample consisted of 235 employed adults with a mean age of 32.98 years. During the adaptation process, language equivalence was examined and analyses were conducted to evaluate construct validity. Results of the confirmatory factor analysis demonstrated that the three-factor structure of the original form was preserved in the Turkish version of the scale. The Cronbach’s alpha internal consistency coefficient, the correlation coefficient obtained from the test–retest administered with a fifteen-day interval, and the item–total correlations were all found to be at satisfactory levels. Within the scope of convergent validity, positive and moderate correlations were identified between the subdimensions of the Future Time Perspectives Scale, namely optimism and hope, and the Career Agility Scale. Based on these findings, it can be concluded that the Career Agility Scale is a valid and reliable measurement instrument for assessing the career agility of employed adults in the context of the evolving digital age.

Anahtar Kelimeler

• Adaptation
• career agility
• career behaviors
• digital age

Kariyer Çevikliği Ölçeğinin Türkçeye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmada Kariyer Çevikliği Ölçeğinin Türkçeye uyarlanması amaçlanmıştır. Araştırma örneklemini, yaş ortalamaları 32.98 olan 235 çalışan yetişkin oluşturmaktadır. Ölçeğin uyarlama aşamasında dil eşdeğerliği incelenmiş ve yapı geçerliği için analizler gerçekleştirilmiştir. Yapı geçerliği için yapılan doğrulayıcı faktör analizi sonucunda ölçeğin orijinal formunda yer alan üç faktörlü yapının Türkçe formda da korunduğu belirlenmiştir. Ölçeğe ilişkin Cronbach Alpha iç tutarlılık katsayısı, on beş gün arayla uygulanan test-tekrar test sonucunda hesaplanan korelasyon katsayısı ve madde-toplam korelasyonlarının yeterli düzeylerde olduğu elde edilmiştir. Ölçek ile uyum geçerliği kapsamında kullanılan Gelecek Vizyonları Ölçeği alt boyutları olan iyimserlik ve umut arasında pozitif ve orta düzeyde ilişkiler elde edilmiştir. Araştırma sonucuna göre Kariyer Çevikliği Ölçeğinin çalışan yetişkin bireylerin değişen dijital çağdaki kariyer çevikliğini değerlendirmede geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak kullanılabileceği söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Dijital çağ
• kariyer çevikliği
• kariyer davranışları
• uyum sağlama

Etik Beyan

Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi Sosyal ve Beşerî Bilimler Bilimsel Araştırma ve Yayın Etik Kurulu (17.07.2025 tarih ve 238 sayılı karar).

Kaynakça

1. Akça, M. Ş., Korkmaz, O., ve Alkal, A. (2018). Gelecek Vizyonları Ölçeği Türkçe formu geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kariyer Psikolojik Danışmanlığı Dergisi, 1(1), 1–21. https://dergipark.org.tr/tr/pub/kpdd/issue/41808/484194
2. Bollen, K. A. (1989). Structural equations with latent variables. Wiley.
3. Brown, T. A. (2006). Confirmatory factor analysis for applied research (1. basım). Guilford Publications.
4. Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (20. basım). Pegem Akademi.
5. Coetzee, M., Deas, A., Veldsman, D., ve Dhliwayo, P. (2022). Career agility and career embeddedness as psychological needs of the value-oriented psychological contract. South African Journal of Psychology, 52(3), 364–378. https://doi.org/10.1177/00812463221081341
6. Coetzee, M., Ferreira, N., ve Potgieter, I. L. (2021). Assessing the construct validity of the Career Agility Scale for measuring adult workers’ digital era adaptive readiness. Journal of Psychology in Africa, 31(4), 355–361. https://doi.org/10.1080/14330237.2021.1952725
7. Çelik, M. (2020). Dördü bir arada: kariyer uyumunun yordayıcıları olarak iyimserlik, umut, bölüm uygunluğu ve istihdam edilebilirlik. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 293-305. https://dergipark.org.tr/tr/pub/egitim/issue/54643/750608
8. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., ve Büyüköztürk, Ş. (2016). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları (4. basım). Anı Yayıncılık.

9. Ginevra, M. C., Sgaramella, T. M., Ferrari, L., Nota, L., Santilli, S., ve Soresi, S. (2017). Visions about future: A new scale assessing optimism, pessimism, and hope in adolescents. International Journal for Educational and Vocational Guidance, 17(2), 187–210. https://doi.org/10.1007/s10775-016-9324-z
10. Güldü, Ö., ve Ersoy Kart, M. (2017). Kariyer planlama sürecinde kariyer engelleri ve kariyer geleceği algılarının rolü. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 72(2), 377–400. https://doi.org/10.1501/SBFder_0000002450
11. Hirschi, A., ve Freund, P. A. (2014). Career engagement: Investigating intraindividual predictors of weekly fluctuations in proactive career behaviors. The Career Development Quarterly, 62(1), 5–20. https://doi.org/10.1002/j.2161-0045.2014.00066.x
12. Kelloway, K. E. (1989). Using LISREL for structural equation modeling: A researcher’s guide. Sage.
13. Korkmaz, O., Kırdök, O., Alkal, A., ve Akça, M. Ş. (2020). Kariyer adanmışlık ölçeği: Proaktif kariyer davranışlarının ölçümünün geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Social Sciences Studies Journal, 6(72), 4668–4677. http://dx.doi.org/10.26449/sssj.2570
14. Meijers, F. (1998). The development of a career identity. International Journal for the Advancement of Counselling, 20(3), 191—207. https://doi.org/10.1023/A:1005399417256
15. Marcoulides, G., ve Schumacher, R. (2001). New developments and techniques in structural equation modeling. Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
16. Niles, S. G., Amundson, N. E. ve Neault, R. A. (2011). Career flow: A hope-centered approach to career development. Pearson Education.
17. Santisi, G., Magnano, P., Platania, S., & Ramaci, T. (2018). Psychological resources, satisfaction, and career identity in the work transition: An outlook on Sicilian college students. Psychology Research and Behavior Management, 11, 187–195. https://doi.org/10.2147/PRBM.S164745
18. Savickas, M. L. (2002). Career construction: A developmental theory of vocational behavior. İçinde D. Brown ve Associates (Ed.), Career choice and development (4. basım., ss. 149–205). Jossey-Bass.
19. Savickas, M. L. (2012). Life design: A paradigm for career intervention in the 21st century. Journal of Counseling and Development, 90, 13–19. https://doi.org/10.1111/j.1556-6676.2012.00002.x
20. Savickas, M. L. (2013). Career construction theory and practice. İçinde S. D. Brown ve R. W. Lent (Ed.), Career development and counseling: Putting theory and research to work (2. basım, ss. 147–186). Wiley.
21. Savickas, M. L., Nota, L., Rossier, J., Dauwalder, J. P., Duarte, M. E., Guichard, J., ... ve Van Vianen, A. E. (2009). Life designing: A paradigm for career construction in the 21st century. Journal of Vocational Behavior, 75(3), 239-250.
22. Seçer, B., ve Çınar, E. (2011). Bireycilik ve yeni kariyer yönelimleri. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 18(2), 49–62. https://dergipark.org.tr/tr/pub/yonveek/issue/13695/165745
23. Snyder, C. R. (2002). Hope Theory: Rainbows in the Mind. Psychological Inquiry, 13(4), 249–275. https://doi.org/10.1207/S15327965PLI1304_01
24. Tabachnick, B. G., ve Fidell, L. S. (2001). Using multivariate statistics (4. basım). Allyn ve Bacon.