TÜRKİYE’DE KAMU GÖREVLİLERİ ETİK KURULU’NUN YENİ KAMU YÖNETİMİ ANLAYIŞI BAĞLAMINDA ANALİZİ

Öz

Kamu yönetimi etiği, kendi başına kamu yönetimi disiplini kapsamında sıklıkla tartışılan bir alanı oluşturmaktadır. Küreselleşme hareketleri ile birlikte 1980’lerden itibaren kamu yönetimine yapılan yeniliklerde kamu yönetimi etiği konusu, ülkelerce büyük ilgi ile karşılanmıştır. Ülkemizde de önemli bir yere sahip olan etik konusu, yeni kamu yönetimi anlayışı bağlamında niteliksel olarak gelişim sağlamıştır. Kamu yönetiminde iyi yönetimi sağlayabilmek için etkinlik ve verimliliği yakalama noktasında etik kurallara ihtiyaç duyulmaktadır. Bu çalışmada, bahsi geçen etik ilke ve kurallar ile yeni kamu yönetimi anlayışının ilkelerini kamu yönetimine entegre eden ülkelerin, etik dışı davranışlara ve yozlaşmalara daha az rastlayacağı veya bu olumsuz davranışların engellenmesinde daha iyi sonuç alacağı öngörülmektedir. Çalışmada, vatandaşın devlete olan güveninin artmasında, kaliteli hizmet beklentisinin karşılanmasında ve kamu yönetiminin verimli bir şekilde işleyişinin sağlanmasında etkili olan etmenlerden olan etik kavramının, kurum kültürünü oluşturan bir konu haline gelmesi gerektiği işlenmiştir. Bu bağlamda kurumsal hale gelen Kamu Görevlileri Etik Kurulu’nun yapısal ve işlevsel faaliyetleri değerlendirilerek yeni kamu yönetimi anlayışının ilkeleri doğrultusunda olumlu ve eksik yönleri analiz edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Yeni Kamu Yönetimi Anlayışı
• Etik
• Kamu Yönetimi Etiği
• Kamu Görevlileri Etik Kurulu
• Analiz

ANALYSIS OF THE ETHICS COMMITTEE OF PUBLIC OFFICIALS IN THE CONTEXT OF THE NEW PUBLIC MANAGEMENT APPROACH IN TURKEY

Öz

Public administration ethics by itself constitutes an area that is frequently discussed within the scope of public administration disciplines. With the globalization movements, the issue of public administration ethics in the innovations made to public administration since the 1980s has been met with great interest by countries. The issue of ethics, which has an important place in our country, has developed qualitatively in the context of the new public administration approach. In order to ensure good management in public administration, ethical rules are needed at the point of capturing efficiency and productivity. In the study, it is predicted that countries that integrate ethical principles and rules and the principles of the new public administration understanding into public administration will encounter unethical behaviors and corruption less or will get better results in preventing these negative behaviors. In the study, the concept of ethics, which is one of the factors that are effective in increasing the trust of the citizens in the state, meeting the expectation of quality service and ensuring the efficient functioning of the public administration, has become a subject that constitutes the corporate culture. In this context, the structural and functional activities of the The Ethics Committee of Public Officials, which has become institutional, have been evaluated and the positive and deficient aspects of the new public administration approach have been analyzed.

Anahtar Kelimeler

• New Public Management Approach
• Ethics
• Public Administration Ethics
• The Ethics Committee of Public Officials
• Analysis

Kaynakça

1. Adugit, Y. (2013). Sivil toplum kuruluşlarının etik ve epistemolojik temelleri. Felsefe ve Toplumsal Bilimlerde Diyaloglar, 6(2), 130-149.
2. Aktalay, A. (2011). Yeni kamu yönetimi anlayışı çerçevesinde merkezden ve yerinden yönetim arasındaki denetim ilişkisi. İstanbul: Legal Yayıncılık.
3. Ahmetoğulları, K. & Çatı, K. (2017). STK Mensuplarının etik iklim algısının örgütsel bağlılık aracılığıyla bireysel performanslarına etkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(20), 283-313.
4. Akar, F. (2018). Yeni kamu işletmeciliği paradigmasının türk kamu bürokrasisinde kamu personeli istihdam şekilleri üzerine etkileri. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 1(3), 480-495.
5. Akca, H. (2019). Kamu yönetimi eğitimi ve öğretimi içerisinde etik eğitiminin yeri ve önemi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Pamukkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Denizli.
6. Akdeniz, İ. (2016). Kamu görevlileri etik kurulunu yeniden düşünmek. Sayıştay Dergisi, 103, 59-83.
7. Alev, B. (2015). Yapısal ve işlevsel açıdan türkiye’de üniversite etik kurulları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Aydın.
8. Altay, A. (2007). Etik ile ekonomi ilişkileri-kamu açısından. 25 Nisan 2021 tarihinde http://www.konrad.org.tr/Wirtschaft%202007%20tr/14Altay.pdf adresinden erişildi.

9. Altun, M., Sayer, A. & Barutçu, A. (2013). Kamu görevlileri etik kurulu kararları ışığında kamuda görülen etik dışı davranışlar ve yolsuzluklar, Sayıştay Dergisi, 91, 33-55.
10. Arap, İ. & Yılmaz, L. (2006). Yeni kamu yönetimi anlayışının “yeni” kurumu: kamu görevlileri etik kurulu. Amme İdaresi Dergisi, 39(2), 51-69.
11. Arap, İ. & Yılmaz, L. (2015). Yeni kamu yönetimi anlayışının “yeni” kurumu: kamu görevlileri etik kurulu. 17 Mayıs 2021 tarihinde https://docplayer.biz.tr/20526867-Yen-kamu-yonetm-anlayiinin-yen-kurumu-kamu-gorevller-etk-kurulu-1.html adresinden erişildi.
12. ARGE Danışmanlık (2021). Kamu yönetimi ve etik değerler. 10 Şubat 2021 tarihinde https://arge.com/makale/kamu-yonetimi-ve-etik-degerler/ adresinden erişildi.
13. Arslan, G. (2015). Türkiye’de yeni kamu yönetimi bağlamında sağlık hizmetlerinin etkinliği ve kalitesi açısından sağlıkta dönüşüm (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sivas.
14. Ateş, F. (2015). Yeni kamu yönetimi anlayışında etik değerlerin yeri ve önemi. II. Kop Bölgesel Kalkınma Sempozyumu (23-24 Ekim 2014, Niğde), Çimke Basım Yayın, Konya, 279-190.
15. Ateş, H. (2018). Kamu yönetiminde ahlak. İçinde Erdoğmuş N, Torlak Ö. ve Tiryaki K. B. (ed.), Temelleri ve Uygulamalarıyla İş Ahlakı (ss.260-292). İstanbul: İGİAD Yayınları: 19.
16. Bahar, E. (2014). Meslek etiği. Ankara: Detay Yayıncılık.
17. Bakkal, H. (2016). Türkiye’de kamu harcamalarının ekonomik büyüme üzerindeki etkisi ve yeni kamu mali yönetiminin rolü. Dicle Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 6(10), 125-138.
18. Balcı, A. (2005). Kamu yönetiminde çağdaş yaklaşımlar ve kamu hizmet sunumuna etkileri. İçinde Aktan C. ve Saran U. (Der.), Kamu Yönetiminde ve Kamu Hizmetlerinde Kalite (ss.19-38). İstanbul: Hizmet-İş Sendikası Yayınları.
19. Bayır, M. Ö. (2007). Türkiye’de Etik – Yansızlık – Katılım Boyutları Açısından Bürokrasi ve Siyaset İlişkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Mersin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin.
20. Belli, A. (2017). Yeni kamu yönetimi anlayışı bağlamında yerinden yönetimin ve yerel yönetimlerin değerlendirilmesi. Akademik Araştırmalar ve Çalışmalar Dergisi, 9(16), 101-118.
21. Bıyıklar, B. (2019). Hizmet içi eğitim açısından türk kamu yönetiminde etik eğitimi: istanbul ilçe belediyesinde yapılan araştırma. Uluslararası Politik Araştırmalar Dergisi, 5(1), 10-26.
22. Biricikoğlu, H. & Sırakaya İ. R. (2014). Kamu yaşamında standartlar komitesi ve kamu görevlileri etik kurulu: karşılaştırmalı bir inceleme. İçinde Uluğ F, Ertan K. A. ve Özgen H. (Der.), Kamu Etiği Seçilmiş Kongre Bildirileri (ss.165-173). Ankara: TODAİE Yayını.
23. Birinci, G. (2009). Kamu etiği ve insan hakları, FLSF Felsefe ve Sosyal Bilimler Dergisi, 8, 123-145.
24. Boztepe, M. (2018). Yeni kamu yönetimi anlayışı ve geleneksel kamu personel rejimi üzerine etkileri, Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 20(3), 191-210.
25. Çaylak, Ş. E. (2014). Amerika birleşik devletleri'nde kamu yönetimi etiğinin yapı ve işleyişi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
26. Çeliksoy, E. (2015). Yönetişimin kurumsallaşma üzerine etkileri: ab ülkeleri ve türkiye örneği. (Yayımlanmış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
27. Çevikbaş, R. (2012). Yeni kamu yönetimi anlayışı ve türkiye uygulamaları. Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 1(2), 9-32.
28. Çılgın H. & Özkaral M. (2020). Kamu denetçiliği kurumu iyi yönetim ilkeleri bağlamında yönetimde etik paradigmasının yerleşmesi üzerine bir araştırma. Ombudsman Akademik, 12, 129-154.
29. Çoruk, E. (2020). Türkiye’de yeni sağ’ın vitrini olarak turgut özal (Yayımlanmamış Yüksel Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
30. Demirci, M. & Genç, F. N. (2008). Türkiye’de kamu yönetimi reform sürecinde etik yapılanma. Amme İdaresi Dergisi, 41(2), 43-58.
31. Demirkol, D. (2011). Geleneksel yönetimden yeni kamu yönetimine denetim işlevinde dönüşüm (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
32. Doğan, K. C. & İnankul, H. (2015). Ombudsmanlık kurumunun örgütlerde etik kural ve davranışlar konusundaki yeri ve önemi. KTÜ SBE Sosyal Bilimler Dergisi, 10, 329-344.
33. Doğan, K. C. (2015). Yeni kamu yönetimi ve etik anlayışının türk kamu yönetiminde kurumsallaşması: kamu görevlileri etik kurulu örneği, Turkish Studies, 10(10), 381-402.
34. Duyar, Z. (2019). Türk yönetim kültüründe siyasetnamelerde etik değerler ve 2000 yılı sonrası türk kamu yönetiminde etik anlayış üzerine karşılaştırmalı bir analiz (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kırıkkale Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kırıkkale.
35. Emre, C. & Duru, B. (2002). Kültürel değerler ahlak ve türkiye’de kamu yönetimi. Mülkiye, 26(236), 16-33.
36. Erim, G. (2018). Kamu yönetiminde etik anlayışı: türk kamu yönetimi ve ingiliz kamu yönetiminde etik uygulamaların karşılaştırmalı analizi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
37. Eroğlu, H. T. (2010). Yeni kamu yönetimi anlayışının türk kamu personeli yönetimine etkisi. Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(12), 225–233.
38. Eryıldız, İ. (2006). Avrupa birliği yolunda reform: kamu yönetimi temel kanunu (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
39. Eryılmaz, B. & Biricikoğlu, H. (2011). Kamu yönetiminde hesap verebilirlik ve etik. İş Ahlakı Dergisi, 4(7), 19-45.
40. Eryılmaz, B. (2008). Etik kültürü geliştirmek. Türk İdare Dergisi, 459, 1-12.
41. Eşki, Ş. (2014). Kamu yönetimine etik uygulamaların karşılaştırmalı analizi: türkiye ve abd örneği. İçinde Uluğ, F. ve Ertan, K. A, Özgen H. (Der.), Kamu Etiği Seçilmiş Kongre Bildirileri (ss.151-164). Ankara: TODAİE Yayını.
42. Göçoğlu, V. & Gündüz, O, (2020). Kamu yönetimi reformlarını yeni kamu işletmeciliği bağlamında okumak. Ekonomi İşletme Siyaset ve Uluslararası İlişkiler Dergisi (JEBPIR), 6(1), 1-16.
43. Gökçe, O. & Örselli, E. (2011). Kamu yönetiminde etik ve etik dışı davranış algısı. İş Ahlakı Dergisi, 4(7), 47-63.
44. Gül, S. K. (2008). Kamu yönetiminde ve güvenlik hizmetlerinde hesap verebilirlik. Polis Bilimleri Dergisi, 10(4), 71-94.
45. Güler, T.U. (2019). Yeni kamu yönetimi yaklaşımının sosyal hizmetlerin yeniden yapılandırılmasına etkisi: manisa örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Manisa Celal Bayar Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Manisa.
46. Halaç, Ç. (2014). Yeni kamu yönetimi anlayışının gümrük idaresine yansımaları. Gümrük &Ticaret Dergisi, 3, 33-43.
47. Kahraman, S. (2010). Türk kamu yönetiminde yolsuzlukla mücadelede hukuki ve idari düzenlemelerin etkisi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Kocaeli Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Kocaeli.
48. Kahraman, L. (2020). Kamu yönetiminde etik kültür ve etik liderlik: Kamu görevlileri etik kurulu üzerinden bir inceleme (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Karamanoğlu Mehmetbey Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Karaman.
49. Kamu Görevlileri Etik Kurulu (2021a). Yerel yönetimlerde etik farkındalığın arttırılması projesi 1. mevzuat çalıştayı. http://www.etik.gov.tr/yerel-yonetimlerde-etik-farkindaligin-arttirilmasi-projesi-1-mevzuat-calistayi/, Erişim Tarihi: 15.05.2021.
50. Kamu Görevlileri Etik Kurulu (2021b). Kurul hakkında genel bilgilendirme. http://www.etik.gov.tr/, Erişim Tarihi: 01.05.2021. Kamu Görevlileri Etik Kurulu (2021c). 2016 yılı faaliyet raporu. http://www.etik.gov.tr/wp-content/uploads/2019/07/etikkurulfaaliyetraporu2016.pdf, Erişim Tarihi: 01.05.2021.
51. Kamu Görevlileri Etik Kurulu (2021d). 2020 yılı faaliyet raporu. http://www.etik.gov.tr/wp-content/uploads/2021/03/faaliyetraporu2020.pdf, Erişim Tarihi: 03.05.2021.
52. Kamu Görevlileri Etik Kurulu (2021e). 2005-2015 yılları arası faaliyet raporları. http://www.etik.gov.tr/wp-content/uploads/2019/07/2005-2015etikkurulfaaliyetraporu.pdf, Erişim Tarihi: 29.04.2021.
53. Kamu Görevlileri Etik Kurulu (2021f). 2019 yılı faaliyet raporu. http://www.etik.gov.tr/wp-content/uploads/2020/02/kgek2019faaliyetraporu.pdf, Erişim Tarihi: 26.04/2021.
54. Kamu Görevlileri Etik Kurulu (2021g). 2017 yılı faaliyet raporu. http://etik.gov.tr/faaliyetraporu_2017.pdf, Erişim Tarihi: 04.05.2021.
55. Kamu görevlileri etik kurulu kurulması ve bazı kanunlarda değişiklik yapılması hakkında kanun, https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5176.pdf, Erişim Tarihi: 05.05.2021.
56. Kaplan, Ç. (2009). Kamu yönetiminde etik ve kamu çalışanlarının etik kavramını algılayışları. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 14(3), 343-355.
57. Karadağ, B. (2018). Kamu yönetiminde etik: feke kaymakamlığı örneği (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Samsun.
58. Karcı, Ş. M. (2008). Yeni Kamu işletmeciliği yaklaşımının temel değerleri üzerine bir inceleme. Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, 16, 40-64.
59. Kaypak, Ş. Bimay, M. & Yılmaz, V. (2017). Dijital çağda kamu yönetimi ve etik. Social Sciences Studies Journal, 3(6), 912-925. Keser, A. (2012). Politika transferi ve türk kamu yönetiminde etik. Amme İdaresi Dergisi, 45(4), 25-49.
60. Kılavuz, R. (2003). Kamu yönetiminde etik ve bir sorun alanı olarak yozlaşma. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
61. Koç, H. (2019). Kamu yönetiminde etik-medya ilişkisi: kamu görevlileri etik kurulu faaliyet ve kararlarının ulusal gazetelerdeki temsili üzerinden bir deneme. Gümüşhane Üniversitesi İletişim Fakültesi Elektronik Dergisi, Uluslararası Türk Dünyası Basın Sempozyumu Özel Sayısı, 7, 1584-1608.
62. Koçak, S. Y. & Yüksel, G. (2010). Türk kamu yönetiminde etik ve kamu görevlileri etik kurulu. 3 Mayıs 2021 tarihinde https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/301234 adresinden erişildi.
63. Korkut, G. Acar, O. K. & Tetik A. (2015). Yeni kamu yönetimi anlayışı ile değişen kamu hizmeti ve türkiye iş kurumu. İş ve Hayat, 1(2), 107-135.
64. Lamba, M. (2015). Türkiye’de yeni kamu yönetimi anlayışının yansımaları: hükümet programları üzerinden nitel bir inceleme. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 20(1), 127-141.
65. Leblebici, D. N., Ömürgönülşen, U. & Aydın M. D. (2001). Yeni kamu işletmeciliği yaklaşımında önemli bir araç: toplam kalite yönetimi. Hacettepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(1), 123-135.
66. Ökmen, M., Yılmaz, A. & Baştan, S. (2004). Kamu yönetiminde yeni yaklaşımlar ve bir yönetişim faktörü olarak yerel yönetimler. İçinde Ökmen, M. ve Yılmaz, A. (Der.), Kuramdan Uygulamaya Kamu Yönetimi (ss.23-80), Ankara: Gazi Kitabevi.
67. Önen, M. & Yıldırım, A. (2014). Kamu yönetiminde etik denetimi: oecd ülkeleri örneği. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 5(1), 103-126.
68. Örselli, E. (2010). Türkiye’de toplumsal ve yönetsel etik değerler ile ikilemler: uygulamalı bir araştırma (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
69. Övgün, B. & Tosun, İ. (2018). Yönetime içkin etikten kamu etiğine. Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 73(2), 453-474.
70. Özdemir, M. (2008). Kamu yönetiminde etik. Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(7), 179-195.
71. Özgür, B. (2010). Kamu yönetimi denetçilerinde etik kültürün geliştirilmesi. Denetişim, 5, 17-32.
72. Özgür, H. (2014). Yeni kamu yönetimi hareketi. İçinde Acar, M. ve Özgür, H. (ed.), Çağdaş Kamu Yönetimi I (ss.183-224), Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
73. Özmen, A. (2008). Kamu yönetiminde etik davranışlar: kocaeli tapu sicil müdürlüğünde bir uygulama (Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sakarya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sakarya.
74. Özsalmanlı, A.Y. & Pank, Ç. (2014). Türkiye’de kamu etiğinde kamu denetçiliği kurumunun etkinliği. İçinde Uluğ, F., Ertan, K. A. ve Özgen, H. (Der.), Kamu Etiği Seçilmiş Kongre Bildirileri (ss. 293-38). Ankara: TODAİE Yayını.
75. Öztepe, M. C. (2013). Kamu yönetiminde etik sorunu: türk kamu yönetiminde etik sisteminin eleştirel çözümlemesi (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Ankara Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
76. Öztürk, N. K. (2008). Etik ve kamu yönetimi. İçinde Balcı, A., Nohutçu, A., Öztürk, N. K., Coşkun, B. (ed.), Kamu Yönetiminde Çağdaş Yaklaşımlar Sorunlar, Tartışmalar, Çözüm Önerileri, Modeller, Dünya ve Türkiye Yansımaları (ss.255-283). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
77. Sezer, Ö. & Sarı, C. (2017). Yeni kamu yönetimi anlayışının türk yargı sistemine etkileri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(20), 196-215.
78. Sezer, Ö. (2008). Küreselleşme sürecinde türkiye’de yerel yönetimlerin yapısal ve işlevsel dönüşümü (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Gazi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
79. Şen, M. L. (haz.) (2019). Kamu görevlileri etik rehberi. Ankara: Kamu Görevlileri Etik Kurulu.
80. Şener, B. & Çolak, Ç. (2015). Türkiye’de yeni sağ’ın kamu yönetimi anlayışı: turgut özal ve anap. Akademik Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(18), 393-417.
81. Tuncay, T. (2014). Sosyal hizmet yönetimi. Atatürk Üniversitesi Açık öğretim Fakültesi Yayını, 15 Mart 2021 tarihinde https://www.listennotes.com/podcasts/sosyal-hizmet/13-%C3%BCnite-yeni%CC%87-kamu-2bD3opixGwY/ adresinden erişildi.
82. Uçar, B. (2007). Kamu yönetiminde yeniden yapılandırma: türk kamu yönetiminde performans odaklı yönetime geçiş (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Konya.
83. Uslu, F. (2018). İşletmelerde etik değerlerin uygulanmasının örgütsel bağlılığa etkisinde örgütsel adaletin aracı rolü (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Fırat Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Elazığ.
84. Usta, S. & Arslan, Ş. (2020). Türkiye’de etik yönetim anlayışına yönelik çerçeve arayışı: kamu görevlileri etik kurulu üzerinden bir inceleme. Akademik Yaklaşımlar Dergisi, 11(2), 222-244.
85. Uzun, Y. (2017). Kamu idarelerinde etik yönetim altyapısı ve değerlendirilmesi. Ombudsman Akademik, 3(6), 107-141. Yağan, H. (2005). Kamu yönetiminde etik davranış ilkeleri. Gümrük Dünyası Dergisi, 46, 5 Nisan 2021tarihindehttps://docplayer.biz.tr/storage/24/2797598/1623888541/RogVqB54Ykq806OgTre2iQ/2797598.pdf adresinden erişildi.
86. Yay, E. & Aktel, M. (2015). 1980 sonrası dönemde türk kamu yönetiminde zihinsel dönüşüm. Hukuk ve İktisat Araştırmaları Dergisi, 7(2), 1-15.
87. Yılmaz, K. (2012). Editörden: etik dışı davranış olarak haksız yazarlık. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi, 2(1), https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/696415, Erişim Tarihi: 11.02.2021.
88. Yılmaz, N. & Doğan, K. C. (2014). Max weber’de etik-siyaset ilişkisi. İçinde Uluğ, F., Ertan, K. A. ve Özgen, H. (Der.), Kamu Etiği Seçilmiş Kongre Bildirileri (ss.12-24), Ankara: TODAİE Yayını.
89. Yörükoğlu, F. (2012). Türkiye’de metropoliten yönetimler ve etik değerler açısından bir inceleme. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(40), 268-292.
90. Yüksel, C. (2005). Türk kamu yönetiminde etik mevzuatı değerlendirmesi ve çözüm önerileri. Siyasette ve Yönetimde Etik Sempozyumu Bildiriler Kitabı, Sakarya: 18-19 Kasım Esentepe Kampüsü.
91. Yüksel, C. (2006). Kamu yönetiminde etik ve türk kamu yönetiminde etik hakkında yeni yasal düzenlemeler. İstanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi Mecmuası, 64(2), 167-212.
92. https://www.avrupa.info.tr/tr/ab-turkiyede-yolsuzlugun-onlenmesine-destek-vermektedir-206, Erişim Tarihi: 15.05.2021.