Araştırma Makalesi
BibTex RIS Kaynak Göster

Sert Gücün Gölgesinde Rusya’nın Askeri Kapasitesi ve Yakın Çevresinde Güvenlik Dinamikleri: Post-Sovyet Coğrafyada Askeri Baskı ve Caydırıcılık Stratejileri

Yıl 2026, Cilt: 6 Sayı: 1, 57 - 75, 10.01.2026
https://doi.org/10.62334/ulipod.1835748

Öz

Bu çalışma, Rusya’nın sert güç kapasitesini post-Sovyet coğrafyada güvenlik dinamiklerini şekillendirme aracı olarak analiz etmeyi amaçlamaktadır. Özellikle Kremlin’in askeri baskı ve caydırıcılık stratejileri üzerinden bölgesel düzen kurma çabaları incelenmektedir. Araştırmanın temel amacı, Rusya’nın yakın çevresinde uyguladığı askeri müdahale biçimlerinin hem fiziksel hem de psikolojik etkilerini ortaya koymak ve bu stratejilerin uluslararası hukuk, bölgesel istikrar ve normatif düzen açısından sonuçlarını değerlendirmektir. Çalışma, nitel araştırma yöntemine dayanmaktadır. Olay temelli analiz yaklaşımıyla Gürcistan (2008), Ukrayna (2014 ve 2022) gibi örnek vakalar üzerinden Rusya’nın askeri kapasite kullanımı incelenmiş; resmi doktrinler, güvenlik belgeleri ve bölgesel aktörlerin tepkileri karşılaştırmalı olarak değerlendirilmiştir. Literatür taraması, söylem analizi ve stratejik belge incelemesi yoluyla Rusya’nın caydırıcılık mimarisi çok katmanlı bir perspektifle ele alınmıştır.

Kaynakça

  • Adamsky, D., (2018). “From Moscow with Coercion: Russian Deterrence Theory and Strategic Culture”, The Journal of Strategic Studies, 41(1-2), 33–60. https://doi.org/10.1080/01402390.2017.1347872
  • Ak, M. A. (2023). “Rol Teorisinin Ontolojik Güvenlik Boyutunun İncelenmesi: Vladimir Putin’in Balkanlar Politikası”, İçtimaiyat, 7(2), 45–67. https://doi.org/10.3390/rel16060762
  • Allison, R. (2008). “Russia resurgent? Moscow’s campaign to Coerce Georgia to Peace”, International Affairs, 84(6), 1145–1171. https://commonweb.unifr.ch/artsdean/pub/gestens/f/as/files/4760/39349_201918.pdf https://doi.org/10.1111/j.1468-2346.2008.00762.x, (Erişim Tarihi: 05.11.2025).
  • ANKASAM. (2023). “Rusya-Gürcistan Savaşı’nın 15. Yılı”, Ankara Kriz ve Siyaset Araştırmaları Merkezi, https://www.ankasam.org/anka-analizler/rusya-gurcistan-savasinin-15-yili, (Erişim Tarihi: 12.10.2025).
  • Askarov, S. (2019). Rusya’nın Gürcistan, Ukrayna ve Suriye’ye Askeri Müdahalelerinin Neo-Realizm Çerçevesinde Analizi, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
  • Bachmann, D., Putter, D., ve Duczynski, G. (2023). “Hybrid Warfare and Disinformation: A Ukraine War Perspective”, Global Policy, 14, 858–869. https://doi.org/10.1111/1758-5899.13257
  • Wikisource. (2008). “Address by Sergey Lavrov, Foreign Minister of the Russian Federation, at the 63rd Session of the UN General Assembly, 27 September 2008”, https://en.wikisource.org/wiki/Address_by_Sergey_Lavrov%2C_Foreign_Minister_of_the_Russian_Federation%2C_at_the_63rd_Session_of_the_UN_General_Assembly%2C_27_September_2008?utm_source=chatgpt.com, (Erişim Tarihi: 22.11.2025).
  • Bingöl, O. (2023). “Rusya Federasyonu’nun 21. Yüzyıl Askeri Doktrini”, Bölgesel Araştırmalar Dergisi, 7(1), 13–52.
  • Brands, H. (2016). “Paradoxes of the GrayZone”, Foreign Policy Research Institute, https://www.fpri.org/article/2016/02/paradoxes-gray-zone, (Erişim Tarihi: 15.11.2025).
  • Bruusgaard, K. V. (2016). “Russian Strategic Deterrence”, Survival, 58(4), 7–26. https://doi.org/10.1080/00396338.2016.1207945
  • Brzezinski, Z. (2014). Strategic Vision: America and the Crisis of Global Power, Basic Books.
  • Budjeryn, M. (2023). Inheriting the Bomb: The Collapse of the USSR and the Nuclear Disarmament of Ukraine, Johns Hopkins University Press.
  • Chincharadze, K., ve Goodson, L. P. (2024). “The Enduring Impact of the 2008 Russo-Georgian War”, War Room – U.S. Army War College. https://warroom.armywarcollege.edu/articles/enduring-impact, (Erişim Tarihi: 25.11.2025).
  • Council of Europe. (2021). “Convention on Cybercrime”, European Treaty Series- No. 185, https://www.europarl.europa.eu/cmsdata/179163/20090225ATT50418EN.pdf, (Erişim Tarihi: 20.10.2025).
  • Cox, D.G. ve Stanley B. (2018). “US and Russia: The Gray Zone Spiral Toward Open War”, E-International Relations, https://www.e-ir.info/2018/03/07/us-and-russia-the-gray-zone-spiral-toward-open-war, (Erişim Tarihi: 25.09.2025).
  • Crawford, J. (2015). Brownlie’s Principles of Public International Law (8th Ed.), Oxford University Press.
  • Crow, A. (2008). “Georgia-Russia Conflict Timeline”, Royal United Services Institute, https://www.rusi.org/explore-our-research/publications/commentary/georgia-russia-conflict-timeline-includes-south-ossetia-and-abkhazia, (Erişim Tarihi: 03.11.2025).
  • Defence Security Asia. (2025). “Russia Deploy Iskander-M Missiles in Kaliningrad, Warsaw and Berlin on Immediate Target List”, https://defencesecurityasia.com/en/russia-iskander-missiles-kaliningrad-nato-poland, (Erişim Tarihi: 11.11.2025).
  • Demirkıran, Ö., ve Öner, B. G. (2024). “A New Hybrid War Arena: Russia’s Interventions in Ukraine in 2014 and 2022”, Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 25(54), 74–92.
  • Dugin, A. (2010). Rus Jeopolitiği: Avrasyacı Yaklaşım, (Çev. Vügar İmanov), İstanbul: Küre Yayınları.
  • Eken, M., Suman-Chauhan, K., Aubert, B. ve Van Hooft, P. (2025). “Understanding Russian Strategic Culture and the Low-Yield Nuclear Threat”, RAND Corporation https://www.rand.org/content/dam/rand/pubs/research_reports/RRA3800/RRA3859-1/RAND_RRA3859-1.pdf, (Erişim Tarihi: 08.10.2025).
  • Galeotti, M. (2016). “Hybrid, ambiguous, and non-linear? How new is Russia’s ‘New Way of War’?”, Routledge Report, https://ir101.co.uk/wp-content/uploads/2018/05/galeotti-2016-hybrid-ambiguous-and-non-linear-how-new-is-russia-s-new-way-of-war.pdf, (Erişim Tarihi: 08.10.2025).
  • Galeotti, M. (2017). The Modern Russian Army, Bloomsbury Publishing.
  • Giannopoulos, G., Smith H. ve Theocharidou, M. (2020). “The Landscape of Hybrid Threats: A Conceptual Model”, Hybrid CoE, https://www.hybridcoe.fi/publications/the-landscape-of-hybrid-threats-a-conceptual-model, (Erişim Tarihi: 08.10.2025).
  • Grisé, M., Cozad, M., Dowd, A. M., Hvizda, M., Kennedy, J., Kepe, M., de Lataillade, C., Marcinek, K., ve Woodworth, D. (2025). “Russia’s Military After Ukraine: Potential Pathways for the Postwar Reconstitution of the Russian Armed Forces”, RAND Corporation, https://www.rand.org/content/dam/rand/pubs/research_reports/RRA2700/RRA2713-1/RAND_RRA2713-1.pdf, (Erişim Tarihi: 21.09.2025).
  • Hehir, A. (2012). The Responsibility to Protect: Rhetoric, Reality and the Future of Humanitarian Intervention, Red Globe Press.
  • IISS. (2020). Russia’s Military Modernisation: An Assessment. Routledge: 17–21. https://doi.org/10.4324/9781003143383
  • Jensen, T. (2019). “Restricted Hybrid Warfare: Confining the Gray Zone Debate”, Harvard University, https://dash.harvard.edu/server/api/core/bitstreams/b36b5cf4-e68e-4a01-a57f-e6434214290a/content, (Erişim Tarihi: 30.11.2025).
  • Jokinen, J. ve Normark, M. (2022). “Hybrid Threats from Fnon-state Actors: A Taxonomy”, Hybrid CoE Research Report 6, https://www.hybridcoe.fi/wp-content/uploads/2022/05/20220609-Hybrid-CoE-Research-Report-6-Non-state-actors-WEB.pdf, (Erişim Tarihi: 27.11.2025).
  • Khomenko, I. (2025). “Russia Deploys Iskander Missiles in Kaliningrad, Putting NATO Capitals From Warsaw to Berlin in Range”, https://united24media.com/latest-news/russia-deploys-iskander-missiles-in-kaliningrad-putting-nato-capitals-from-warsaw-to-berlin-in-range-11633, (Erişim Tarihi: 22.11.2025).
  • Kofman, M., ve Frolov, A. (2020). “Russian Military Strategy: Core Tenets and Operational Concepts”, Journal of Slavic Military Studies, 33(3), 20-45.
  • Kühn, U. (2020). “Preventing Escalation in the Baltics: A NATO Strategy for the Kaliningrad Challenge”, Carnegie Endowment for International Peace, https://carnegie-production-assets.s3.amazonaws.com/static/files/Kuhn_Baltics_INT_final_WEB.pdf, (Erişim Tarihi: 25.09.2025).
  • Lubell, N. (2012). Extraterritorial Use of Force Against Non-State Actors, Oxford University Press. Makang, J-M. (2014). ““Review of “ The Morality of War (2nd Ed.)”, Essays Philos, 16(1), 106–114. http://dx.doi.org/10.7710/1526-0569.1527
  • Mitzen, J. (2006). “Ontological Security in World Politics: State Identity and the Security Dilemma”, European Journal of International Relations, 12(3), 341–370. https://doi.org/10.1177/1354066106067346
  • Moore W. (2025). “Russian Expert Explains the Role of Iskander Missiles in Kaliningrad” https://voennoedelo.com/en/posts/id1080-iskander-missiles-in-kaliningrad-a-strategic-move-to-counter-nato, (Erişim Tarihi: 22.11.2025)
  • Prina, F. (2024). “Fantasies of Cultural Sovereignty and National Unity: Russia’s Ontological (In)Security and Its Assertion of Spiritual-Moral Values”, International Politics, https://eprints.gla.ac.uk/330618/1/330618.pdf, (Erişim Tarihi: 16.10.2025).
  • Roscini, M., (2014). Cyber Operations and the Use of Force in International Law, United Kingdom: Oxford University Press.
  • Russian Federation. (2014). Military Doctrine of the Russian Federation. Kremlin Archives. 3–6. https://rusmilsec.blog/wp-content/uploads/2021/08/mildoc_rf_2014_eng.pdf, (Erişim Tarihi: 14.10.2025).
  • Ruys, T. (2010). Armed Attack and Article 51 of the UN Charter, Cambridge University Press.
  • Ryngaert, C. (2010). “Extraterrıtorıal Use of Force Agaınst Non-State”, Actors By Noam Lubell, UK: Oxford Unıversity Press, https://law.unimelb.edu.au/__data/assets/pdf_file/0011/1687250/Ryngaert.pdf, (Erişim Tarihi: 01.11.2025).
  • Skladanowski, M. (2025). “Religion in the Russian National Security System: An Ontological Security Perspective and the Problem of the (De)Secularisation of Putin’s Russia”, Religions, 16(762), 1-16. https://doi.org/10.3390/rel16060762
  • Tannenwald, N. (2007). The Nuclear Taboo: The United States and the Non-Use of Nuclear Weapons Since 1945, Cambridge University Press.
  • Uluslararası Politika Akademisi. (2024). “Oreshnik Füze Sistemi: Rusya’nın Caydırıcılık Stratejisi ve Ukrayna Savaşındaki Yeri”, https://politikaakademisi.org/2024/12/02/oreshnik-fuze-sistemi-rusyanin-caydiricilik-stratejisi-ve-ukrayna-savasindaki-yeri, (Erişim Tarihi: 22.10.2025).
  • Von Essen, M., ve Hedenskog, J. (2022). “Russia’s CSTO Intervention in Kazakhstan: Motives, Risks and Consequence”, SCEEUS, https://www.ui.se/globalassets/ui.se-eng/publications/sceeus/russias-csto-intervention-in-kazakhstan.pdf, (Erişim Tarihi: 19.10.2025).
  • Википедия. (2024). “Аннексия Крыма Российской Федерацией”, https://ru.wikipedia.org/wiki/Аннексия_Крыма_Российской_Федерацией, (Erişim Tarihi: 19.10.2025). Министерство обороны Российской Федерации. (2008). “Операция по принуждению Грузии к миру”, https://ru.wikipedia.org/wiki/Война_в_Грузии_, (Erişim Tarihi: 05.10.2025).
  • Министр обороны ФРГ. (2019). “Аннексия Крыма и гибридная война на Донбассе были для нас настоящим шоком”, Gordonua, https://gordonua.com/news/war/ministr-oborony-frg-anneksiya-kryma-i-gibridnaya-voyna-na-donbasse-byli-dlya-nas-nastoyashchim-shokom-682482.html, (Erişim Tarihi: 06.11.2025).
  • Орлов, Д. (2022). “Война 08.08.08: Грузия, Южная Осетия и Абхазия”, https://wsem.ru/publications/godovshcina_nacala_voini_v_yuzhoy_osetii_deistviya_inoagentov_v_rossii_308, (Erişim Tarihi: 13.11.2025).

In the Shadow of Hard Power Russia’s Military Capacity and Security Dynamics in its Near Abroad: Military Coercion and Deterrence Strategies in the Post-Soviet Space

Yıl 2026, Cilt: 6 Sayı: 1, 57 - 75, 10.01.2026
https://doi.org/10.62334/ulipod.1835748

Öz

This study aims to analyze Russia’s hard power capacity as an instrument for shaping security dynamics in the post-Soviet space. In particular, it examines the Kremlin’s efforts to establish a regional order through strategies of military coercion and deterrence. The main objective of the research is to reveal the physical and psychological effects of Russia’s modes of military intervention in its near abroad and to evaluate the consequences of these strategies in terms of international law, regional stability, and the normative order. The study is based on qualitative research methods. Using an event-based analytical approach, it examines Russia’s use of military power through case studies such as Georgia (2008) and Ukraine (2014 and 2022), while official doctrines, security documents, and the reactions of regional actors are evaluated comparatively. Through literature review, discourse analysis, and the examination of strategic documents, Russia’s deterrence architecture is addressed from a multi-layered perspective.

Kaynakça

  • Adamsky, D., (2018). “From Moscow with Coercion: Russian Deterrence Theory and Strategic Culture”, The Journal of Strategic Studies, 41(1-2), 33–60. https://doi.org/10.1080/01402390.2017.1347872
  • Ak, M. A. (2023). “Rol Teorisinin Ontolojik Güvenlik Boyutunun İncelenmesi: Vladimir Putin’in Balkanlar Politikası”, İçtimaiyat, 7(2), 45–67. https://doi.org/10.3390/rel16060762
  • Allison, R. (2008). “Russia resurgent? Moscow’s campaign to Coerce Georgia to Peace”, International Affairs, 84(6), 1145–1171. https://commonweb.unifr.ch/artsdean/pub/gestens/f/as/files/4760/39349_201918.pdf https://doi.org/10.1111/j.1468-2346.2008.00762.x, (Erişim Tarihi: 05.11.2025).
  • ANKASAM. (2023). “Rusya-Gürcistan Savaşı’nın 15. Yılı”, Ankara Kriz ve Siyaset Araştırmaları Merkezi, https://www.ankasam.org/anka-analizler/rusya-gurcistan-savasinin-15-yili, (Erişim Tarihi: 12.10.2025).
  • Askarov, S. (2019). Rusya’nın Gürcistan, Ukrayna ve Suriye’ye Askeri Müdahalelerinin Neo-Realizm Çerçevesinde Analizi, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), İstanbul: İstanbul Üniversitesi.
  • Bachmann, D., Putter, D., ve Duczynski, G. (2023). “Hybrid Warfare and Disinformation: A Ukraine War Perspective”, Global Policy, 14, 858–869. https://doi.org/10.1111/1758-5899.13257
  • Wikisource. (2008). “Address by Sergey Lavrov, Foreign Minister of the Russian Federation, at the 63rd Session of the UN General Assembly, 27 September 2008”, https://en.wikisource.org/wiki/Address_by_Sergey_Lavrov%2C_Foreign_Minister_of_the_Russian_Federation%2C_at_the_63rd_Session_of_the_UN_General_Assembly%2C_27_September_2008?utm_source=chatgpt.com, (Erişim Tarihi: 22.11.2025).
  • Bingöl, O. (2023). “Rusya Federasyonu’nun 21. Yüzyıl Askeri Doktrini”, Bölgesel Araştırmalar Dergisi, 7(1), 13–52.
  • Brands, H. (2016). “Paradoxes of the GrayZone”, Foreign Policy Research Institute, https://www.fpri.org/article/2016/02/paradoxes-gray-zone, (Erişim Tarihi: 15.11.2025).
  • Bruusgaard, K. V. (2016). “Russian Strategic Deterrence”, Survival, 58(4), 7–26. https://doi.org/10.1080/00396338.2016.1207945
  • Brzezinski, Z. (2014). Strategic Vision: America and the Crisis of Global Power, Basic Books.
  • Budjeryn, M. (2023). Inheriting the Bomb: The Collapse of the USSR and the Nuclear Disarmament of Ukraine, Johns Hopkins University Press.
  • Chincharadze, K., ve Goodson, L. P. (2024). “The Enduring Impact of the 2008 Russo-Georgian War”, War Room – U.S. Army War College. https://warroom.armywarcollege.edu/articles/enduring-impact, (Erişim Tarihi: 25.11.2025).
  • Council of Europe. (2021). “Convention on Cybercrime”, European Treaty Series- No. 185, https://www.europarl.europa.eu/cmsdata/179163/20090225ATT50418EN.pdf, (Erişim Tarihi: 20.10.2025).
  • Cox, D.G. ve Stanley B. (2018). “US and Russia: The Gray Zone Spiral Toward Open War”, E-International Relations, https://www.e-ir.info/2018/03/07/us-and-russia-the-gray-zone-spiral-toward-open-war, (Erişim Tarihi: 25.09.2025).
  • Crawford, J. (2015). Brownlie’s Principles of Public International Law (8th Ed.), Oxford University Press.
  • Crow, A. (2008). “Georgia-Russia Conflict Timeline”, Royal United Services Institute, https://www.rusi.org/explore-our-research/publications/commentary/georgia-russia-conflict-timeline-includes-south-ossetia-and-abkhazia, (Erişim Tarihi: 03.11.2025).
  • Defence Security Asia. (2025). “Russia Deploy Iskander-M Missiles in Kaliningrad, Warsaw and Berlin on Immediate Target List”, https://defencesecurityasia.com/en/russia-iskander-missiles-kaliningrad-nato-poland, (Erişim Tarihi: 11.11.2025).
  • Demirkıran, Ö., ve Öner, B. G. (2024). “A New Hybrid War Arena: Russia’s Interventions in Ukraine in 2014 and 2022”, Sosyal ve Beşeri Bilimler Araştırmaları Dergisi, 25(54), 74–92.
  • Dugin, A. (2010). Rus Jeopolitiği: Avrasyacı Yaklaşım, (Çev. Vügar İmanov), İstanbul: Küre Yayınları.
  • Eken, M., Suman-Chauhan, K., Aubert, B. ve Van Hooft, P. (2025). “Understanding Russian Strategic Culture and the Low-Yield Nuclear Threat”, RAND Corporation https://www.rand.org/content/dam/rand/pubs/research_reports/RRA3800/RRA3859-1/RAND_RRA3859-1.pdf, (Erişim Tarihi: 08.10.2025).
  • Galeotti, M. (2016). “Hybrid, ambiguous, and non-linear? How new is Russia’s ‘New Way of War’?”, Routledge Report, https://ir101.co.uk/wp-content/uploads/2018/05/galeotti-2016-hybrid-ambiguous-and-non-linear-how-new-is-russia-s-new-way-of-war.pdf, (Erişim Tarihi: 08.10.2025).
  • Galeotti, M. (2017). The Modern Russian Army, Bloomsbury Publishing.
  • Giannopoulos, G., Smith H. ve Theocharidou, M. (2020). “The Landscape of Hybrid Threats: A Conceptual Model”, Hybrid CoE, https://www.hybridcoe.fi/publications/the-landscape-of-hybrid-threats-a-conceptual-model, (Erişim Tarihi: 08.10.2025).
  • Grisé, M., Cozad, M., Dowd, A. M., Hvizda, M., Kennedy, J., Kepe, M., de Lataillade, C., Marcinek, K., ve Woodworth, D. (2025). “Russia’s Military After Ukraine: Potential Pathways for the Postwar Reconstitution of the Russian Armed Forces”, RAND Corporation, https://www.rand.org/content/dam/rand/pubs/research_reports/RRA2700/RRA2713-1/RAND_RRA2713-1.pdf, (Erişim Tarihi: 21.09.2025).
  • Hehir, A. (2012). The Responsibility to Protect: Rhetoric, Reality and the Future of Humanitarian Intervention, Red Globe Press.
  • IISS. (2020). Russia’s Military Modernisation: An Assessment. Routledge: 17–21. https://doi.org/10.4324/9781003143383
  • Jensen, T. (2019). “Restricted Hybrid Warfare: Confining the Gray Zone Debate”, Harvard University, https://dash.harvard.edu/server/api/core/bitstreams/b36b5cf4-e68e-4a01-a57f-e6434214290a/content, (Erişim Tarihi: 30.11.2025).
  • Jokinen, J. ve Normark, M. (2022). “Hybrid Threats from Fnon-state Actors: A Taxonomy”, Hybrid CoE Research Report 6, https://www.hybridcoe.fi/wp-content/uploads/2022/05/20220609-Hybrid-CoE-Research-Report-6-Non-state-actors-WEB.pdf, (Erişim Tarihi: 27.11.2025).
  • Khomenko, I. (2025). “Russia Deploys Iskander Missiles in Kaliningrad, Putting NATO Capitals From Warsaw to Berlin in Range”, https://united24media.com/latest-news/russia-deploys-iskander-missiles-in-kaliningrad-putting-nato-capitals-from-warsaw-to-berlin-in-range-11633, (Erişim Tarihi: 22.11.2025).
  • Kofman, M., ve Frolov, A. (2020). “Russian Military Strategy: Core Tenets and Operational Concepts”, Journal of Slavic Military Studies, 33(3), 20-45.
  • Kühn, U. (2020). “Preventing Escalation in the Baltics: A NATO Strategy for the Kaliningrad Challenge”, Carnegie Endowment for International Peace, https://carnegie-production-assets.s3.amazonaws.com/static/files/Kuhn_Baltics_INT_final_WEB.pdf, (Erişim Tarihi: 25.09.2025).
  • Lubell, N. (2012). Extraterritorial Use of Force Against Non-State Actors, Oxford University Press. Makang, J-M. (2014). ““Review of “ The Morality of War (2nd Ed.)”, Essays Philos, 16(1), 106–114. http://dx.doi.org/10.7710/1526-0569.1527
  • Mitzen, J. (2006). “Ontological Security in World Politics: State Identity and the Security Dilemma”, European Journal of International Relations, 12(3), 341–370. https://doi.org/10.1177/1354066106067346
  • Moore W. (2025). “Russian Expert Explains the Role of Iskander Missiles in Kaliningrad” https://voennoedelo.com/en/posts/id1080-iskander-missiles-in-kaliningrad-a-strategic-move-to-counter-nato, (Erişim Tarihi: 22.11.2025)
  • Prina, F. (2024). “Fantasies of Cultural Sovereignty and National Unity: Russia’s Ontological (In)Security and Its Assertion of Spiritual-Moral Values”, International Politics, https://eprints.gla.ac.uk/330618/1/330618.pdf, (Erişim Tarihi: 16.10.2025).
  • Roscini, M., (2014). Cyber Operations and the Use of Force in International Law, United Kingdom: Oxford University Press.
  • Russian Federation. (2014). Military Doctrine of the Russian Federation. Kremlin Archives. 3–6. https://rusmilsec.blog/wp-content/uploads/2021/08/mildoc_rf_2014_eng.pdf, (Erişim Tarihi: 14.10.2025).
  • Ruys, T. (2010). Armed Attack and Article 51 of the UN Charter, Cambridge University Press.
  • Ryngaert, C. (2010). “Extraterrıtorıal Use of Force Agaınst Non-State”, Actors By Noam Lubell, UK: Oxford Unıversity Press, https://law.unimelb.edu.au/__data/assets/pdf_file/0011/1687250/Ryngaert.pdf, (Erişim Tarihi: 01.11.2025).
  • Skladanowski, M. (2025). “Religion in the Russian National Security System: An Ontological Security Perspective and the Problem of the (De)Secularisation of Putin’s Russia”, Religions, 16(762), 1-16. https://doi.org/10.3390/rel16060762
  • Tannenwald, N. (2007). The Nuclear Taboo: The United States and the Non-Use of Nuclear Weapons Since 1945, Cambridge University Press.
  • Uluslararası Politika Akademisi. (2024). “Oreshnik Füze Sistemi: Rusya’nın Caydırıcılık Stratejisi ve Ukrayna Savaşındaki Yeri”, https://politikaakademisi.org/2024/12/02/oreshnik-fuze-sistemi-rusyanin-caydiricilik-stratejisi-ve-ukrayna-savasindaki-yeri, (Erişim Tarihi: 22.10.2025).
  • Von Essen, M., ve Hedenskog, J. (2022). “Russia’s CSTO Intervention in Kazakhstan: Motives, Risks and Consequence”, SCEEUS, https://www.ui.se/globalassets/ui.se-eng/publications/sceeus/russias-csto-intervention-in-kazakhstan.pdf, (Erişim Tarihi: 19.10.2025).
  • Википедия. (2024). “Аннексия Крыма Российской Федерацией”, https://ru.wikipedia.org/wiki/Аннексия_Крыма_Российской_Федерацией, (Erişim Tarihi: 19.10.2025). Министерство обороны Российской Федерации. (2008). “Операция по принуждению Грузии к миру”, https://ru.wikipedia.org/wiki/Война_в_Грузии_, (Erişim Tarihi: 05.10.2025).
  • Министр обороны ФРГ. (2019). “Аннексия Крыма и гибридная война на Донбассе были для нас настоящим шоком”, Gordonua, https://gordonua.com/news/war/ministr-oborony-frg-anneksiya-kryma-i-gibridnaya-voyna-na-donbasse-byli-dlya-nas-nastoyashchim-shokom-682482.html, (Erişim Tarihi: 06.11.2025).
  • Орлов, Д. (2022). “Война 08.08.08: Грузия, Южная Осетия и Абхазия”, https://wsem.ru/publications/godovshcina_nacala_voini_v_yuzhoy_osetii_deistviya_inoagentov_v_rossii_308, (Erişim Tarihi: 13.11.2025).
Toplam 47 adet kaynakça vardır.

Ayrıntılar

Birincil Dil Türkçe
Konular Uluslararası Güvenlik, Uluslararası İlişkilerde Uyuşmazlık Çözümü
Bölüm Araştırma Makalesi
Yazarlar

Zeynep Deniz Altınsoy 0000-0002-0335-3181

Gönderilme Tarihi 4 Aralık 2025
Kabul Tarihi 7 Ocak 2026
Yayımlanma Tarihi 10 Ocak 2026
Yayımlandığı Sayı Yıl 2026 Cilt: 6 Sayı: 1

Kaynak Göster

APA Altınsoy, Z. D. (2026). Sert Gücün Gölgesinde Rusya’nın Askeri Kapasitesi ve Yakın Çevresinde Güvenlik Dinamikleri: Post-Sovyet Coğrafyada Askeri Baskı ve Caydırıcılık Stratejileri. Uluslararası İlişkiler ve Politika Dergisi, 6(1), 57-75. https://doi.org/10.62334/ulipod.1835748

Yayıncı Kuruluş

34426

Uluslararası İlişkiler ve Politika Dergisi (ULİPOD), Uluslararası İlişkiler ve Politika Derneği (ULİPOD) tarafından yayımlanmaktadır.


Uluslararası İlişkiler ve Politika Derneği, uluslararası ilişkiler, uluslararası politika, siyasi tarih, devletler hukuku, güvenlik çalışmaları, bölge çalışmaları, göç çalışmaları, diplomasi, ekonomi politik, dış politika gibi alanlarda bilimsel çalışmalar yürütmek, akademik etkinlikler düzenlemek ve kamu yararını gözeten, açık erişimli, kâr amacı gütmeyen yayınlar yapmak amacıyla kurulmuş bir sivil toplum kuruluşudur. Dernek; seminer, konferans, çalıştay, kongre ve eğitim programları gibi çok yönlü akademik faaliyetler düzenlemekte ve bu alanlarda ulusal ve uluslararası düzeyde projeler geliştirmektedir.

Dergimiz, Dernek’in bu misyonu doğrultusunda yayımladığı süreli akademik yayınlardan biridir.

Dergi ya da Dernek ile ilgili her türlü soru, görüş ve yazışmalar için aşağıdaki iletişim bilgilerini kullanabilirsiniz:

📍 Adres: Yalı Mahallesi, İstanbul Caddesi, No:12, Akçakoca / Düzce
📧 E-posta: ulipod@ulipod.com / ulipodergisi@gmail.com