Dijital Teknoloji ve Grafik Tasarım Eğitimi

Uygarlık tarihi incelendiğinde bazı teknolojik buluşların insan türünü; genetik, sosyal, psikolojik ve fiziksel olarak değişime uğratabildiği, yaşayış biçimlerini kökten değiştirebildiği ya da dönüştürebildiği anlaşılmaktadır. Başlangıçta yeni bir teknolojik gelişmenin bin yıllar gibi uzun zaman aralıklarında ortaya çıktığı veya olgunlaştığı, insanlığın da tüm yönleriyle yeni teknolojiye ve sonuçlarına uyumunun nesillere yayılan süreçler boyunca gerçekleştiği bilinmektedir. Ancak gittikçe nicel ve nitel olarak artan teknolojik gelişmelerin birbirini desteklemesi ile doğru orantılı olarak yeni teknolojilerin gelişim hızının ve karmaşıklığının da arttığı görülmektedir. Öte yandan tüm bu değişim ve dönüşüm insanın yaşam biçiminin adaptasyonunun da doğru orantılı olarak hızlanmasını gerektirmektedir. Eski zamanlarda insan yaşadığı çevrede, farkında olmadan teknoloji temelli bu yeni yaşam biçimini kendi kısıtlı fiziksel çevresinde içselleştirirken, teknolojik gelişmelerin hiç olmadığı kadar hızlandığı, içinde bulunduğumuz dönemde ise birey yaşamı boyunca pek çok yeni teknolojiye ve beraberinde ortaya çıkan yeni şartlara internet teknolojisinin sonucu olarak küresel bir evrende uyum sağlamaya çalışmaktadır. Bu nedenle, çağın getirilerine toplumun ayak uydurmasında güncel gelişmeleri yakından takip eden bir eğitim anlayışı oldukça önemli olmaktadır. Bu çalışmanın amacı son zamanlarda internet, dijital ve mobil teknolojilerde yaşanan hızlı gelişmelerden oldukça etkilenen grafik sanatının tüketim alışkanlıklarının ne yönde değiştiğini inceleyerek meslek yüksekokulları grafik tasarımı programları aracılığıyla, evrensel düzeyde görsel iletişim tasarım dilini anlayabilen ve üretebilen teknik ve teorik bilgiye sahip profesyoneller yetiştirilmesi ile ilgili öneri getirmektir. Bu amaçla nitel araştırma yöntemi tekniklerinden biri olan gözlem yönteminin benimsendiği çalışma Türkiye’de devlet ve vakıf üniversitelerinde ön lisans düzeyinde eğitim veren meslek yüksekokulları grafik tasarımı programlarında öğrenme çıktılarının dijital teknolojiler ile bağlantılı olduğu dersler ile sınırlandırılmıştır. Bu bağlamda çalışmada ülkemizde önlisans düzeyinde grafik tasarım eğitim alan öğrencilerin; hareketli grafik tasarım, bilgisayar destekli illüstrasyon teknikleri, etkileşim tasarımı, dijital yayıncılık, yapay zeka, telif hakları gibi alanlarda öğretim programlarının desteklenmesinin önemi tartışıldı.