Romanticism, Fantasy and Rationality: A Research on Magazines and Wedding Web Sites

Öz

The marriage industries which are supported by capitalism, are  rebuilding made over the the today's institution of marriage based on romanticism, rationality and fantasy  facts ".

The these industries, are commoditized the identities of the bride and groom through the romantic imaginations and they are prepared for marketing. Media companies also have marketshare in global capitalist markets. The media which is increased the consumption of goods and services, are create new consumer culture of marriage within the scope of organizing marriage seromonies even though they are changing from culture to culture. The mariage magazines which are involved marriage culture are popularized  “magic of marriage” myth, created by patterns of flexibility and solidarity in the consumer culture.

Nowadays,the marriage magazines are perform as a stop shopping. Described bride identity in the traditional role models is knited with consumer culture. Bride identities are incorporated into simulation  environment via sembolization of white angels/princes which are  familarized in child stage. Woman identity is constructed via rationalisings in fantasy world.

In this study is investigated which  strategies are used, how announced to consumer, consturuction of bride identity, which marriages are commodification and the management of marriage  projects and their distinctive and different ways in marriage magazines and marriage web cites . So that the contents of “Perfect Wedding” ve “Bride’s” magazines and http://www.mutlugelin.com ve http://www.gelinlik.org” web cites are analysed by the method of qulitative content analysis.

Anahtar Kelimeler

• Marriage; Marriage Industries; Women Identities; Marrige Magazines

Romantizm, Fantazya ve Rasyonalite: Evlilik Dergileri ve Evlilik Web Siteleri

Öz

“Romantizm, Rasyonalite ve Fantazya” olguları temel alınarak, kapitalizm tarafından desteklenen evlilik endüstrileri, günümüzün evlilik kurumunu yeniden inşa etmektedir.

Evlilik endüstrileri, özellikle de romantik imajinasyon yoluyla, evlilik kurumunu ve gelin kimliğini metalaştırmakta ve pazara hazırlamaktadır. Kapitalist pazar payı içinde medya şirketlerinin de ortaklığı vardır.  Tüketimi hızlandıran medya, kültürden kültüre evlilik seremonileri değişse de, evlilik organizasyonları çerçevesinde yeni bir “evlilik tüketim kültürü” oluşturmaktadır. Tüketim söz konusu olduğunda, kapitalizm aracı olan evlilik dergileri de, esneklik ve işbirliği içinde yeni “evlilik büyüsünü” devreye sokmaktadırlar.

Günümüzde Evlilik dergileri, evlilik için “alışveriş durağı” görevi üstlenmektedir. Erkek, kadın kimliğinin geleneksellik içinde örüntülenerek çocukluk sürecinde oluşturulan “gelin/prenses/beyaz melek” olmak simülasyonu, tüketim kültürü içinde hareket ettirmektedirler.  Geleneksel rol modelleri içinde tanımlanan gelin kimliği tüketim kültürü ile örüntülendirilmektedir. Çocukluk evresinde masallarda tanıtılan gelin/prenses/ beyaz melek sembolleştirmeleriyle gelin kimliği simülaşyon ortamına çekilmektedir. Kadın kimliği, “hayal dünyası” ve “rasyonalite” içinde yapılandırılmaktadır.

Araştırmada, evlilik dergileri ve evlilik üzerine kurulu web sitelerinde, tüketicilere nasıl seslenildiği, hangi stratejiler kullanıldığı, hangi evlilik tiplerinin ticarileştirildiği, gelin kimliğinin inşası ve “farklı ve ayırıcı” yanıyla evlilik projesinin yönetimi incelenmektedir. Bu doğrultuda, “Perfect Wedding” ve “Bride’s” dergilerinin içerikleri, http://www.mutlugelin.com ve http://www.gelinlik.org” adlı web sitesi içerikleri niteliksel analiz yöntemi ile ele alınmaktadır.

Anahtar Kelimeler

• Evlilik; Evlilik Endüstrisi; Kadın Kimliği; Evlilik Dergileri

Kaynakça

1. ARASTA, Alışveriş Merkezleri ve Perakendecileri Derneği Dergisi (1998): “Değişen Tüketici ve 21.yy Perakende Eğilimleri”. 14: 50-56.
2. AYDEN, Cem ve Özcan Demir.(2011). Elektronik Ticaret; Tüketici Davranış ve Tercihleri Üzerine Bir Çalışma. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 21(2): 149-161.
3. AYTAÇ, Ömer.(2006). Tüketimcilik ve Metalaşma Kıskacında Boş Zaman. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 11(1): 27-53.
4. BAUDRILLARD, Jean.(1997). Tüketim Toplumu. Çev. Hazal Deliceçaylı & Ferda Keskin,
5. BAUMAN, Zygmunt. (1999). Çalışma Tüketicilik ve Yeni Yoksullar. Çev: Ü. Öktem. İstanbul: Sarmal.
6. DEDEOĞLU, Ayla Özhan ve İpek Savaşçı. Tüketim Kültüründe Beden Güzelliği ve Yemek Yeme Arzuları: Kadınların Tüketim Pratiklerine Yansıması. http://eab.ege.edu.tr/pdf/5/C5-S1-2-M9.pdf. Erişim tarihi: 4 Nisan 2012.
7. DENNING, Michael. (2001). Globalization in Cultural Studies. Sayı: 4(3), Sage Pub.
8. ENGİNKAYA, E. (2006). Elektronik Perakendecilik ve Elektronik Alışveriş. Ege Akademik Bakış Dergisi. 6(1): 10-16.

9. FEATHERSTONE, Mike. (1996). Postmodernizm ve Tüketim Kültürü. Çev. M.Küçük. İstanbul: Ayrıntı.
10. FRAZER E. (1987). Teenage Girls Reading Jackie. Media, Culture and Society, 9.
11. KÜÇÜKCAN, Ufuk (2002). “Frankfurt Okulu ve Kitle Kültürü Çalışmaları”. Kurgu Dergisi. Sayı: 19.
12. NAZLI, A. (2004), 'Beden ve Tüketim: Tüketim Kültürü İçinde Kadın Bedenine Bir Bakış'. Sivil Toplum. No:8.
13. OĞUZ, Işık. (1994). “Değişen Toplum/Mekân Kavrayışları: Mekânın Politikleşmesi, Politikanın Mekânlaşması. Birikim. Toplum ve Bilim Dergisi. 64-65. Güz-Kış.
14. ÖZCAN, Burcu. (2007). Rasyonel Satın Alma ve Boş Zaman Sürecine Ait Alışveriş Eylemlerinin Birlikte Sergilendikleri Mekanlar: Alışveriş Merkezleri. Sosyal Bilimler Dergisi. Cilt: IX (2): 39-68.
15. RITZER, George. (1998). Toplumun McDonaldlaştırılması. İstanbul: Ayrıntı.
16. SGROI, Renee. (2006). Consuming The Reality TV Wedding. Ethnologies. 28: 113-131.
17. TOMLINSON, John. (1999). Kültürel Emperyalizm Eleştirel Bir Giriş. Çev: Emrehan Zeybekoğlu. İstanbul: Ayrıntı Yay.
18. TUNA, Sibel Turhan. (2006). Türk Dünyasındaki Düğünlerde Koltuklama ve Kırmızı Kuşak Bağlama Geleneği. Bilgi. 38(Yaz): 149-160.
19. www.elektronikticaretrehberi.com