The Name of Violence against Women: Dark Circles

Öz

While there is still an ongoing multi-aspect violation through women in Turkey an even worldwide, it has been observed that women are being deprived from the fundamental human rights. Violation is characterized as a human right infringement that is the collection of behavior includes distortion of emotional and physical integrity resulted with women’s physiologically, emotionally, sexually or psychologically harm; and cannot be justified with any of the political, religious, or cultural reasons. Extant literature and the statistical data acquired through this literature reveal the tragic dimension of this violation. This phenomenon is being seriously observed even in countries which are accepted as developed in terms of women rights, and every one among three women worldwide is being encountered with violation in various ways. In this current study, after a comprehensive theoretical in-depth analysis of violation through women, a research is conducted within İzmir context.

İzmir is preferred due to the fact that violation through women in İzmir is being monitored almost every single day, although it has been known as a city that has been internalized democracy and has western standards, and relatively higher conscious regarding women rights. In this context through a focus-group study conducted with five women residing in a shelter house in İzmir, the methods to overcomeviolation through women as well as the legal regulations to prevent the violation and the views on social responsibility campaigns are aimed to be achieved.

Anahtar Kelimeler

• Violence; Violence against Women; Domestic Violence; Shelter; Coping Strategies

Kadına Şiddetin Adı: Mor Halkalar

Öz

Dünyada ve Türkiye’de kadına yönelik şiddet tüm boyutlarıyla yaşanmaya devam ederken, kadınların en temel insan haklarından yoksun bırakıldıkları görülmektedir. Kadına yönelik şiddet, kadının fiziksel, duygusal, cinsel ya da psikolojik açıdan zarar görmesiyle sonuçlanan, ruhsal ve bedensel bütünlüğünü bozucu davranışların tümünü içeren, hiçbir siyasi, dini veya kültürel gerekçe ile haklı gösterilemeyecek bir insan hakları ihlali olarak nitelendirilmektedir. Yapılan araştırmalar ve elde edilen rakamsal veriler de, yaşanan şiddetin trajik boyutunu gözler önüne sermektedir. Gelişmiş, kadın hakları konusunda çok fazla yol kat etmiş ülkelerde bile bu olgu çok ciddi bir şekilde yaşanmakta, dünya genelinde her üç kadından biri çeşitli şekillerde şiddete maruz kalmaktadır.

Bu çalışmada, kuramsal olarak kadına yönelik şiddeti derinlemesine irdeledikten sonra, İzmir özelinde bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırmada İzmir’in tercih edilme nedeni, batı standartlarına ulaşan, demokrasiyi içselleştiren ve kadın hakları konusunda bilinç düzeyi yüksek bir kent olarak bilinmekle birlikte, İzmir’de de kadına yönelik şiddet olaylarının basında hemen her gün izlenmesidir. Bu bağlamda, İzmir ilindeki bir sığınma evinde yaşayan 5 kadınla odak grup yöntemiyle bir çalışma gerçekleştirilmiş; kadınların şiddetle baş etme yöntemleri ve şiddetin önlenmesine yönelik gerçekleştirilen yasal düzenlemeler ve sosyal sorumluluk kampanyaları hakkındaki düşünceleri ortaya konulmaya çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Şiddet; Kadına Yönelik Şiddet; Aile İçi Şiddet; Kadın Sığınma Evi; Baş Etme Stratejileri

Kaynakça

1. ALTINAY, A. G. ve Arat, Y. (2007). Türkiye’de kadına yönelik şiddet araştırma raporu, Tübitak, Ankara.
2. BENT-GOODLEY TB (2004). Perceptions of domestic violence: A dialogue with african american women. National Association of Social Workers, 307-316.
3. BİÇİCİ GEZGİN B. (2011). Sağlık Çalışanlarının Kadına Yönelik Eş Şiddeti Konusunda Tutum ve Uygulamaları Ölçeğinin Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenilirliği. Yüksek Lisans Tezi. Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü. İzmir
4. FINN J (1985). The stresses and coping behavior of battered women. Social Casework, 66:341-349. “Alınmıştır”, Yoshihama M (2002). Battered Women’s Coping Strategies and Psychological Distress: Differences by İmmigration Status. American Journal of Community Psychology, Vol.30, No.3: 429-452.
5. FLINCK A, Paavilainen E, Åstedt-Kurki P (2005). Survival of intimate partner violence as experienced by women. Journal of Clinical Nursing 14, 383–393.
6. FOLKMAN, S., Moskowitz, J.T., 2004. Coping: pitfalls and promise. Annu Rev Psychol 55, 745-74.
7. HIDIROĞLU, S., Topuzoğlu, A., Ay, P. ve Karavuş, M. (2006).Kadın ve çocuklara karşı fiziksel şiddeti etkileyen faktörlerin değerlendirilmesi: İstanbul’da sağlık ocağı tabanlı bir çalışma. New Symposium Journal, 44, 196-202.
8. http://www.haber10.com/haber/449168/#.U2OMvvl_vJY, Erişim: 16.03.2014.

9. http://www.okuryazar.tv/index.php/songul-sallan-gul-turkiyede-kadin-siginma-evleri-erkek-siddetinden-uzak-yasama-acilan-kapilar-mi.html, Erişim: 13.06.2014.
10. İLKKARACAN, P., Gülçür, L. ve Arın, C. (1996). Sıcak Yuva Masalı. İstanbul: Metis Yayınları.
11. Kadına Şiddetin Utandıran Bilançosu, (2013).
12. KHOSLA AH, Dua D, Devı L, Sud SS (2005). Domestic Violence in Pregnancy in North Indıan Women. Indian J Med Sci Vol. 59, No.5:195-198.
13. LITTLETON, H., Horsley, S., John, S., Nelson, D.V., 2007. Trauma Coping Strategies and Psychological Distress: A Meta-Analysis. Journal of Traumatic Stress 20 (6), 977–988.
14. Milliyet Gazetesi, 15 Mayıs 2014
15. Mor Çatı Kadın Sığınağı Vakfı (1998). Sayılarla kadına yönelik şiddet. İçinden Geleceğim Elimde. Kadın İncelemeler Dizisi 2. Mor Çatı Kadın Sığınağı Vakfı Yayınları. İstanbul, 29-66.
16. ÖZBERK E, Ertekin H. (2010). Belediyeler İçin Toplumsal Cinsiyet, Kadına Yönelik Aile İçi Şiddet ve Hukuk Eğitim Rehberi, İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Genel Müdürlüğü.
17. T.C. Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu Başkanlığı (2000). Aile içi şiddetin sebep ve sonuçları. Ankara.
18. Türkiye Büyük Millet Meclisi İnsan Haklarını İnceleme Komisyonu (2011). Kadına ve Aile Bireylerine Yönelik Şiddet İnceleme Raporu. 24. Dönem, 2. Yasama yılı.
19. Vatandaş C., (2003). Aile ve şiddet: Türkiye’de Eşler Arası Şiddet. T.C. Afyon Kocatepe Üniversitesi Yayın no:58.
20. WALDROP, A.E., Resick, P.A., 2004. Coping among adult female victims of domestic violence. Journal of Family Violence 19 (5), 291-302.
21. YANIKKEREM E. (2002). 15-49 yaş evli kadınların aile içi şiddete ilişkin görüşlerinin ve şiddete maruz kalma durumlarının incelenmesi. Ege üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, İzmir.
22. YEMİŞÇİGİL A. (2005). Cinsiyete Dayalı Şiddet Olgularına Sağlık Personelinin Yaklaşımı El Kitabı. 14-77.
23. YILDIRIM A, Şimşek H. (2006). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Seçkin Yayıncılık.
24. YOSHIHAMA M (2002). Battered Women’s Coping Strategies and Psychological Distress: Differences by İmmigration Status. American Journal of Community Psychology, Vol.30, No.3: 429-452.
25. YUR D. (2014). 5 ayda 114 kadın şiddet kurbanı!, http://www.milliyet.com.tr/5-ayda-114-kadin-siddet-kurbani--gundem-1894474, Erişim:23.06.2014.