THE MEDIATING ROLE OF WORK ENGAGEMENT IN THE EFFECT OF TECHNOLOGY READINESS AND TECHNOLOGY ATTITUDE ON INDIVIDUAL PERFORMANCE IN HOSPITALS

Öz

Technology readiness and technology attitude reflect individuals’ acceptance of technology in their daily lives. Work engagement, on the other hand, is considered to influence performance by fostering employees’ emotional and cognitive connection to their work. Based on this premise, the aim of this study is to investigate the mediating role of work engagement in the effect of technology readiness and technology attitude on individual performance. Data for the study were collected using a survey form consisting of five sections. The study population comprised 2,055 healthcare professionals working at Isparta City Hospital as of August 2022. A total of 432 participants who agreed to take part in the study provided valid data, forming the final dataset. Prior to the data analysis, demographic findings, as well as validity and reliability analyses, were conducted. The SPSS 22 software package was employed to test the hypotheses proposed in line with the research objectives. The findings revealed that the dimensions of technology readiness-optimism, innovativeness, and discomfort-as well as technology attitude significantly influence work engagement. Furthermore, optimism and innovativeness dimensions of technology readiness, along with technology attitude, were found to have a significant impact on individual performance. Notably, when work engagement was included as a mediating variable in the analysis, even the previously non-significant dimensions of technology readiness demonstrated a significant effect on individual performance. Overall, the results of the study indicate that work engagement plays a meaningful mediating role in the relationship between all dimensions of technology readiness, technology attitude, and individual performance.

Anahtar Kelimeler

• Technology readiness
• technology attitude
• work engagement
• ındividual performance

HASTANE ÇALIŞANLARININ İŞE TUTKUNLUĞU TEKNOLOJİ KULLANIMI İLE PERFORMANS İLİŞKİSİNİ ETKİLER Mİ?

Öz

Teknoloji hazırbulunuşluğu ve teknoloji tutumu, bireylerin yaşamlarında teknolojiyi kabul etme durumunu göstermektedir. İşe tutkunluğun ise çalışanların işine bağlanmasını sağlayarak performansı etkilediği düşünülmektedir. Buradan hareketle bu araştırmada, teknoloji hazırbulunuşluğunun ve teknoloji tutumunun bireysel performansa etkisinde işe tutkunluğun aracılık rolününün araştırılması amaçlanmıştır. Araştırma verileri beş bölümden oluşan anket formu yardımıyla toplanmıştır. Araştırmanın evrenini Isparta Şehir Hastanesi’nde çalışan 2022 Ağustos ayı tarihiyle geçerli 2055 sağlık çalışanı oluşturmaktadır. Araştırmaya katılmayı kabul eden 432 kişiden veriler toplanarak veri seti oluşturulmuştur. Verilerin analiz aşamasından önce demografik bulgulara, geçerlilik ve güvenilirlik analizlerine bakılmıştır. Araştırma amacına göre önerilen hipotezlerin test edilmesi için SPSS 22 paket programı kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgular değerlendirildiğinde teknoloji hazırbulunuşluğunun iyimserlik, yenilikçilik ve güvensizlik boyutları ile teknoloji tutumunun işe tutkunluk üzerinde, teknoloji hazırbulunuşluğunun iyimserlik ve yenilikçilik boyutu ile teknoloji tutumunun bireysel performans üzerinde etkisinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Bununla birlikte işe tutukunluk aracı değişkeninin analize dâhil edilmesiyle teknoloji hazırbulunuşluğunun anlamlı sonuç vermeyen boyutlarının da bireysel performans üzerinde anlamlı sonuç verdiği görülmüştür. Araştırma sonuçları genel olarak değerlendirildiğinde teknoloji hazırbulunuşluğunun tüm boyutları ile teknoloji tutumunun bireysel performans üzerindeki etkisinde işe tutkunluğun aracılık rolü anlamlı sonuç vermiştir.

Anahtar Kelimeler

• Teknoloji hazırbulunuşluğu
• teknoloji tutumu
• işe tutkunluk
• bireysel performans.

Kaynakça

1. Bakker, A. B., Demerouti, E. ve Ten Brummelhuis, L. L. (2012). Work Engagement, Performance, and Active Learning: The Role of Conscientiousness. Journal of Vocational Behavior, 80(2), 555-564.
2. Hayes, A. F. (2013). Introduction to mediation, moderation, and conditional process analysis: A regressionbased approach. New York: The Guilford Press
3. Huhtala, H., & Parzefall, M. R. (2007). A review of employee well‐being and innovativeness: An opportunity for a mutual benefit. Creativity and innovation management, 16(3), 299-306.
4. Peter Kuchinke, K. (2012). Invited reaction: Mentoring as an HRD approach: Effects on employee attitudes and contributions independent of core self-evaluation. Human resource development quarterly, 23(2), 167-175.
5. Mertoğlu, S. (2020). “Sağlık Çalışanlarının Hastanelerde Bilişim Teknolojilerine Yönelik Tutumları ve Hazırbulunuşluk Seviyelerinin Bireysel Performansına Etkisinin Değerlendirilmesi”, Yayınlanmamış Doktora Tezi, Hacettepe Üniversitesi, Ankara, Türkiye.
6. Parasuraman, A., & Colby, C. L. (2015). An updated and streamlined technology readiness index: TRI 2.0. Journal of service research, 18(1), 59-74.
7. Schaufeli, W. B. (2002). The measurement of engagement and burnout: a two sample confirmatory factor analytic approach. Journal of Happiness Studies, 3(1), 71-92.
8. Schaufeli, W. B., Bakker, A. B., & Salanova, M. (2006). The measurement of work engagement with a short questionnaire: A cross-national study. Educational and psychological measurement, 66(4), 701–716.

9. Schepers, J. M. (2008). The construction and evaluation of a generic work performance questionnaire for use with administrative and operational staff. SA Journal of Industrial Psychology, 34(1), 10-22.
10. Simpson, M. R. (2009). Engagement at work: A review of the literature. International journal of nursing studies, 46(7), 1012-1024.
11. Turgut, T. (2011). Çalişmaya tutkunluk: iş yükü, esnek çalişma saatleri, yönetici desteği ve iş-aile çatişmasi ile ilişkileri. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 25(3-4), 155-179.
12. Vedamanikam, M., Chethiyar, S. D. M., & Che Mohd Nasir, N. (2020). Model for money mule recruitment in Malaysia: awareness perspective. PEOPLE: International Journal of Social Sciences, 6(2), 379-392.
13. Viswesvaran, C. (1993). Modeling job performance: Is there a general factor?. The University of Iowa.
14. Walczuch, R., Lemmink, J., & Streukens, S. (2007). The effect of service employees’ technology readiness on technology acceptance. Information & management, 44(2), 206-215.
15. Yarar, İ., & Karabacak, K. (2015). 8th grade students’ attitude towards technology. Procedia-Social and Behavioral Sciences, 174, 2051-2060.
16. Yaykın, H. A., & Tolay, E. (2023). Teknolojik hazır bulunuşluğun algılanan çalışan performansı üzerindeki etkisi: otomotiv sektöründe bir araştırma. Journal of Business in The Digital Age, 6(Özel Sayı), 57-65.