Göç Durumu ve Göç Nedeni Ekseninde Ortaokul Öğrencilerinin Hukuk Ve Adalet Dersi Teorik Bilgi Düzeyleri Ve Davranış Eğilimlerinin İncelenmesi

Öz

Bu araştırmada amaç ortaokulda seçmeli ders olarak verilen Hukuk ve Adalet dersini alan öğrencilerin göç durumu ve göç nedeni bağlamında dersle alakalı olarak sahip oldukları teorik bilgi düzeyleri ve davranış eğilimlerini öğrenmek ve anlamlılık düzeylerini tespit etmektir. Buna yönelik olarak araştırma sahası olan Sultanbeyli ilçesinde yer alan ve Hukuk ve Adalet dersinin verildiği toplam beş ortaokul belirlenmiştir. Araştırmaya 6. 7. ve 8. sınıf düzeylerinde toplamda 446 öğrenci katılım göstermiştir. Araştırmada anket yöntemi kullanılarak elde edilen veriler nicel araştırma yöntemlerinden betimsel ilişkisel araştırma modeli ile desenlenmiştir. Anketlerde öğrencilerin teorik bilgi düzeylerini ölçmek adına “Hukuk ve Adalet Dersi Teorik Bilgi ve Uygulama Eğilim Anketi” kullanılmıştır. Araştırma kapsamında elde edilen veriler bilgisayar ortamında SPSS 26 programı kullanılarak t-Testi ve ANOVA testi kullanılarak analiz edilmiştir. Analiz sonuçlarına göre öğrencilerin göç durumu ile teorik bilgi düzeyleri arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır. Ayrıca öğrencilerin ailelerinin göç nedeni ile davranış eğilimleri arasında da anlamlı bir ilişki tespit edilememiştir. Buna göre araştırma sonunda elde edilen sonuçlar temel alınarak çeşitli önerilerde bulunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Eğitim
• Göç
• Hukuk ve Adalet Dersi
• Ortaokul
• Öğrenci

Theoretical Knowledge Levels and Behavioral Trends Of Law and Justice Course Of Secondary School Students In The Context Of The Migration Situation and The Cause Of Migration

Öz

The aim of this research is to learn the theoretical knowledge levels and behavioral tendencies of the students who take the Law and Justice course, which is given as an elective course in secondary school, in the context of migration status and the cause of migration, and to determine their level of meaningfulness. For this purpose, a total of five secondary schools in Sultanbeyli district, which is the research area, where Law and Justice courses are given have been determined. A total of 446 students at the 6th, 7th and 8th grade levels participated in the research. The data obtained by using the survey method in the study were patterned with the descriptive relational research model from the quantitative research methods. In order to measure the theoretical knowledge levels of the students in the surveys, “Law and Justice Course Theoretical Knowledge and Application Tendency Scale” was used. The data obtained within the scope of the study were analyzed by using t-Test and ANOVA test using SPSS 26 program in computer environment. According to the results of the analysis, there was no significant difference between the migration status of the students and their theoretical knowledge levels. In addition, there was no significant relationship between the migration of the students' families and their behavioral tendencies. Accordingly, various recommendations were made based on the results obtained at the end of the research.

Anahtar Kelimeler

• Education
• Migration
• Law and Justice
• Secondary School
• Student

Kaynakça

1. Aktaş, H. & Şimşek, E. (2014). Örgütsel Sessizlik ile Algılanan Bireysel Performans, Örgüt Kültürü ve Demografik Değişkenler Arasındaki Etkileşim. Akdeniz İİBF Dergisi 14(28), 24-52.
2. Alıcı, H. A. (2015). Ortaokul Hukuk ve Adalet Dersinin Öğrencilerdeki Hukuk Bilincini Geliştirmeye Etkisi. (Doktora Tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi. 395054.
3. Alkayış, M. (2019). Ortaokul Seçmeli Hukuk ve Adalet Dersi Öğretim Programı ve Uygulamasının Öğrenci ve Öğretmen Görüşlerine Göre Değerlendirilmesi. (Yüksek Lisans Tezi). YÖK Ulusal Tez Merkezi. 580554.
4. Aycıl, S. ve Sönmez, Ö. F. (2018). Ortaokul Öğrencilerinin Hukuk ve Adalet Dersine İlişkin Görüşlerinin Değerlendirilmesi. 21. Yüzyılda Eğitim ve Toplum Dergisi 7(20), 541-576.
5. Baldwin-Edwards, M. (2005). Migration in the Middle East and the Mediterranean (ss. 46). Geneva: Global Commission on International Migration (GCIM).
6. Berker, A. (2011). Labor-market Consequences of Internal Migration in Turkey. Economic Development and Cultural Change 60(1), 197-239. Doi: 10.1086/661217.
7. Bozan, İ. (2014). Türkiye’de İç Göç Hareketleri ve Göçün Eğitim Üzerindeki Etkisi: Bir Durum Çalışması. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Akdeniz Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Antalya.
8. Bozan, İ. & Kaştan, Y. (2018). Göç Yaşamış Öğrencilerin Karşılaştıkları Sorunlara İlişkin Görüşleri: Bir Durum Çalışması. Uluslararası Sosyal ve Eğitim Bilimleri Dergisi 5(10), 225-248. Doi: 10.20860/ijoses.447898.

9. Collyer, M., Düvell, F. & De Haas, H. (2012). Critical Approaches to Transit Migration. Population, Space and Place 18(4), 407-414. Doi: 10.1002/psp.630.
10. Creswell, J. (2008). Educational Research: Planning, Conducting, Andevaluating Quantitative and Qualitative Research. New Jersey, Pearson: MerrillPrentice Hall.
11. De Santis, R. A. (2003). The Impact of a Customs Union with the European Union on Internal Migration in Turkey. Journal of Regional Science 43(2), 349-372. Doi: 10.1111/1467-9787.00302.
12. Demirbilek, M. & Çetin, M. (2021). Okul Müdürlerinin Üretken Liderlik Davranışları. Asya Studies 5(16), 51-78. Doi: 10.31455/asya.885656.
13. Diaz, E., Kumar, B. N., Gimeno‐Feliu, L. A., Calderón‐Larrañaga, A., Poblador‐Pou, B. & Prados‐Torres, A. (2015). Multimorbidity Among Registered Immigrants in Norway: The Role of Reason for Migration and Length of Stay. Tropical Medicine & International Health, 20(12), 1805-1814. Doi: 10.1111/tmi.12615.
14. Erdil, B. (2020). Göç ve Mülteci Hareketlerinin Türkiye’nin Göç Politikalarına Etkileri. Bilge Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi 4(2), 71-86. Doi: 10.47257/busad.842195.
15. Erdoğan, O. (2020). Afet Yönetimi ve Göç. (Ed.). Yaman, M. & Çakır, E. Farklı Boyutlarıyla Afet Yönetimi. (s. 211-230). Ankara: Nobel Kitabevi.
16. Field, A. (2000). Discovering Statistics Using SPSS for Windows: Advanced Techniques for Beginners. Great Britain: Sage Publication.
17. Gencer, T. E. (2017). Göç ve Eğitim İlişkisi Üzerine bir Değerlendirme: Suriyeli Çocukların Eğitim Gereksinimi ve Okullaşma Süreçlerinde Karşılaştıkları Güçlükler. Journal of International Social Research 10(54), 838-851. Doi: 10.17719/jisr.20175434652.
18. Güler, A. (2021). Göç Olgusunun çok Boyutlu Etkileri ve Türkiye’ye Yansımaları. Kırklareli Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi 10(2), 218-239. Doi: 10.53306/klujfeas.943416.
19. Hart, J. (2014). Children and Forced Migration. The Oxford Handbook of Refugee and Forced Migration Studies. (Chapter 30). (pp.383-394), Newgen.
20. Işık, O. & Pınarcıoğlu, M. M. (2012). Nöbetleşe Yoksulluk: Gecekondulaşma ve Kent Yoksulları: Sultanbeyli Örneği. İstanbul: İletişim Yayınları.
21. İrşi, E. & Sönmez, Ö. F. (2019). Ortaokul Hukuk ve Adalet Dersi Öğretim Programına İlişkin Öğretmen Görüşlerinin Belirlenmesi. Kastamonu Education Journal 27(4), 1457-1469. Doi: 10.24106/kefdergi.2928.
22. Kalaycı, Ş. (2008). SPSS Uygulamalı Çok Değişkenli İstatistik Teknikleri. Ankara: Asil Yayın Dağıtım.
23. Kao, G., Vaquera, E. & Goyette, K. (2013). Education and Immigration. New Jersey: John Wiley & Sons.
24. Keys, H. M., Kaiser, B. N., Foster, J. W., Burgos Minaya, R. Y. & Kohrt, B. A. (2015). Perceived Discrimination, Humiliation, and Mental Health: A Mixed-Methods Study Among Haitian Migrants in the Dominican Republic. Ethnicity & Health 20(3), 219-240. Doi: 10.1080/13557858.2014.907389.
25. Kıroğlu, İ. & Albayrak, R. S. (2017). Yaratıcı Endüstrilerde Yenilikçi iş Davranışı Ölçeğinin Yöneticilere Uygulanması ve Doğrulanması: Reklamcılık Sektörü Örneği. Karadeniz Uluslararası Bilimsel Dergisi 35(35), 111-122.
26. Kim, T. K. (2017). Understanding One-Way (ANOVA) Using Conceptual Figures. Korean Journal of Anesthesiology 70(1), 22-26. Doi: 10.4097/kjae.2017.70.1.22
27. Kiselev, N., Pfaltz, M., Schick, M., Bird, M., Pernille, H., Sijbrandij, M. & Morina, N. (2020). Problems Faced by Syrian Refugees and Asylum Seekers in Switzerland. Swiss Medical Weekly 150, 1-11. Doi: 10.4414/smw.2020.20381.
28. Kurtuluş, K. (2010). Araştırma Yöntemleri. İstanbul: Türkmen Kitabevi.
29. Lawshe, C. H. (1975). A Quantitative Approach to Content Validity. Personnel Psychology 28, 563-575.
30. MEB. (2017). Hukuk ve Adalet Dersi Öğretim Programı. Erişim Adresi: http://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/2017111153856850HUKUK%20VE%20ADALET%20%C3%96%C4%9ERET%C4%B0M%20PROGRAMI%201Kas%C4%B1m2017.pdf, Erişim Tarihi: 04.03.2022
31. Moder, K. (2010). Alternatives to F-test in One Way ANOVA in Case of Heterogeneity of Variances (A Simulation Study). Psychological Test and Assessment Modeling, 52(4), 343-353.
32. Norman, K. P. (2020). Migration Diplomacy and Policy Liberalization in Morocco and Turkey. International Migration Review 54(4), 1158-1183. Doi: 10.1177/0197918319895271.
33. Oppong, S. H. (2013). The Problem of Sampling in Qualitative Research. Asian Journal of Management Sciences and Education 2(2), 202-210.
34. Somer, O., Korkmaz, M. & Tatar, A. (2002). Beş Faktör Kişilik Envanterinin Geliştirilmesi-I: Ölçek ve Alt Ölçeklerin Oluşturulması. Türk Psikoloji Dergisi 17(49), 21-33.
35. Syse, A., Dzamarija, M. T., Kumar, B. N. & Diaz, E. (2018). An Observational Study of Immigrant Mortality Differences in Norway by Reason for Migration, Length of Stay and Characteristics of Sending Countries. BMC Public Health 18(1), 1-12. Doi: 10.1186/s12889-018-5435-4.
36. Şimşek, A. (2012). Evren ve Örneklem. (Ed.). Şimşek, A. Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi AÖF Yayınları.
37. Tabachnick, B. G. & Fidell, L. S. (2017). Using Multivariate Statistics. (7th Ed.) New York: Pearson.
38. Tepealtı, F. (2019). Avrupa Birliği’ne Yönelik Türkiye Geçişli (Transit) Göç Hareketleri ve Türkiye'nin Düzensiz Göçle Mücadelesi. Doğu Coğrafya Dergisi 24(41), 125-140. Doi: 10.17295/ataunidcd.548941.
39. Tunca, H. Ö. (2019). Türkiye'deki Suriyeli Sığınmacıların Toplumun Güvenlik Algısına Etkisi: Gaziantep ve Balıkesir Örnekleri. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İnönü Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Malatya.
40. TÜİK. (2022). İkamet Edilen İl ve Doğum Yerine Göre İller Arası Göç Eden Nüfus. Erişim Adresi: https://data.tuik.gov.tr/Kategori/GetKategori?p=Nufus-ve-Demografi-109, Erişim Tarihi: 21.03.2022
41. UNHRC. (2020). Global Trends Forced Displacement. Erişim Adresi: https://www.unhcr.org/5ee200e37/, Erişim Tarihi: 12.05.2022
42. Wood, W. B. (1994). Forced Migration: Local Conflicts and International Dilemmas. Annals of the Association of American Geographers 84(4), 607-634. Doi: 10.1111/j.1467-8306.1994.tb01879.x.
43. Yang, Z. & Fang, X. (2004). Online Service Quality Dimensions and Their Relationships with Satisfaction: A Content Analysis of Customer Reviews of Securities Brokerage Services. International Journal of Service Industry Management 15(3), 302-326. Doi: 10.1108/09564230410540953.
44. Yıldız, D. & Uzunsakal, E. (2018). Alan Araştırmalarında Güvenilirlik Testlerinin Karşılaştırılması ve Tarımsal Veriler Üzerine bir Uygulama. Uygulamalı Sosyal Bilimler Dergisi 2(1), 14-29.
45. Yurdugül, H. (2005). Ölçek Geliştirme Çalışmalarında Kapsam Geçerliği İçin Kapsam Geçerlik İndekslerinin Kullanılması. İçinde (s. 771-774), XIV. Ulusal Eğitim Bilimleri Kongresi, Denizli.
46. Yüksel, S., Eroğlu, S. & Özsarı, M. (2016). An Analysis of the Reasons of Internal Migration in Turkey with Logit Method. Business and Management Horizons 4(2), 34-45. Doi: 10.5296/bmh.v4i2.10350.