COMPARISON OF THE SINGAPORE EDUCATION SYSTEM AND THE TURKISH EDUCATION SYSTEM AND IMPLICATIONS FOR TURKEY

Öz

Singapore progressed rapidly with the reforms it made in the history that it emerged in the second half of the 20th century and succeeded in putting its name in the first places in the world rankings in terms of development. In this study, Singapore Education System was chosen to be examined due to its top rank in PISA results and Legatum Institute Development Index. During the review of education systems, it will be beneficial to use the data regarding the system in general, as well as to examine the education systems of other countries with a comparative perspective, without departing from the context of culture and time in which educational activities take place. In this study, literature review technique was used as one of the qualitative research methods. According the findings, in the Singapore Education system, which is structurally central, there are some autonomy in education programs, practices and financing. In Singapore, where the best students are selected as a teaching profession, the professional progress/promotion of teachers has been clearly planned. The suggestion is to improve the social status of teaching profession as in Singapore and to choose and train willing students to become teachers.

Anahtar Kelimeler

• Singapore Education System
• Comparative Education
• Turkish Education System

SİNGAPUR EĞİTİM SİSTEMİ İLE TÜRK EĞİTİM SİSTEMİNİN KARŞILAŞTIRILMASI VE TÜRKİYE İÇİN ÇIKARIMLAR

Öz

Singapur, 20.yüzyılın ikinci yarısında çıktığı tarih sahnesinde yaptığı reformlarla hızla ilerlemiş ve gelişmişlik bakımından adını dünya sıralamalarında ilk sıralara yazdırmayı başarmıştır. Bu çalışmada PISA sonuçlarında ve Legatum Enstitüsü Gelişmişlik Endeksinde en üst sıralarda yer alması sebebiyle Singapur Eğitim Sistemi incelenmek için seçilmiştir. İki ya da daha fazla ülkenin eğitim sisteminin incelenmesinde sistemin geneline yönelik verilerin kullanılmasının yanı sıra diğer ülkelerin eğitim sistemlerinin eğitim faaliyetlerinin gerçekleştiği kültür ve zaman bağlamından kopmadan karşılaştırmalı bir bakış açısıyla incelenmesi faydalı kabul edilir. Nitel araştırma yöntemlerinden literatür analizi tekniği kullanılan araştırmanın sonuçlarında merkezi yapıya sahip olan Singapur’da okullara az da olsa eğitim uygulamaları, politikaları ve finansmanında özerklik verildiği bilgisine ulaşılmıştır. Öğretmenlik mesleği için en iyi öğrenciler yönlendirilmiş ve mesleki kariyer aşamaları belirlenmiştir. Öneri olarak Türkiye’de de Singapur eğitim sistemindeki gibi öğretmenlik mesleğinin toplumsal statüsu arttırılmalı, öğretmenlik mesleği için istekli öğrenciler seçilip yetiştirilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Singapur Eğitim Sistemi
• Türk Eğitim Sistemi
• Karşılaştırmalı Eğitim

Kaynakça

1. About Singapore. (2020). [Goverment Website]. The Singapore Embassy in Washington; Minister of Foreign Affairs. https://www.mfa.gov.sg/Overseas-Mission/Washington/About-Singapore
2. Aday Öğretmen Yetiştirme Sürecine İlişkin Yönerge (2016). T.C. Milli Eğitim Bakanlığı Tebliğler Dergisi, 2702, 03.04.2019
3. Aksoy, E., & Gözütok, D. (2014). Amerika Birleşik Devletleri, Finlandiya, Singapur Ve Türkiye’de Öğretmen Eğitimindeki Dönüşümler. Eğitim Bilimleri ve Uygulama Dergisi, 13(25), 23-46.
4. Apaydın, Ç. (2015). Singapur eğitim sistemi. Ali Balcı (Ed.), Karşılaştırmalı eğitim sistemleri Ankara: Pegem Akademi.
5. Aydoğdu İskenderoğlu, T , Erkan, İ , Serbest, A . (2013). 2008-2013 Yılları Arasındaki SBS Matematik Sorularının PISA Matematik Yeterlik Düzeylerine Göre Sınıflandırılması . Turkish Journal of Computer and Mathematics Education (TURCOMAT) , 4 (2) , . Retrieved from https://dergipark.org.tr/en/pub/turkbilmat/issue/21570/231471
6. Bakioğlu, A. (2014). Karşılaştırmalı eğitim yönetimi: PISA’da başarılı ülkelerin eğitim sistemleri.
7. Bakioğlu, A. & Göçmen. G. (2013). Singapur eğitim sistemi. Ayşen Bakioğlu (Ed.), Karşılaştırmalı eğitim sistemleri (ss. 127-155). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
8. Balcı, A. (2013). Sosyal bilimlerde araştırma: Yöntem teknik ve ilkeler (7. Baskı). Pegem Akademi.

9. Balcı, A. (2015). Karşılaştırmalı eğitim sistemleri. PegemA Yayıncılık.
10. Birbiri, D., & Ayer, G. (2013). Türkiye Eğitim Felsefesi ile Singapur Eğitim Felsefesinin Karşılaştırılması. Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı. Dönem Tezi, Kocaeli.
11. Bozkurt, A., Çirak Kurt, S., & Tezcan, S. (2020). Türkiye (5-8. Sınıflar) ve Singapur (P5-6., S1-2. Sınıflar) Matematik Öğretim Programlarının Cebir Öğrenme Alanı Bağlamında Karşılaştırılması. Pamukkale University Journal of Education, 48, 152-173. https://doi.org/10.9779/pauefd.540142
12. Büyüköztürk, S. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri (28. Baskı). Pegem Akademi.
13. Cemaloğlu, N. (2016). Singapur Eğitim Sistemi. Kamudanhaber.Com, pp. 12-36. Retrieved from http://www.kamudanhaber.net/singapur-egitim-sistemi-makale,3304.html
14. Chong, S., & Ho, P. (2009). Quality teaching and learning: A quality assurance framework for initial teacher preparation programmes. International Journal of Management in Education, 3(3–4), 302–314.
15. Çepni, S. (2010). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş (8. Baskı). Pegem Akademi.
16. Demirel, Ö. (2010). Eğitim sözlüğü: İngilizce- Türkçe/ Türkçe - İngilizce = Dictionary of education (4. Baskı). Pegem-A Yayıncılık.
17. Deng, Z., & Gopinathan, S. (2016). PISA and high-performing education systems: Explaining Singapore’s education success. Comparative Education, 52(4), 449-472. https://doi.org/10.1080/03050068.2016.1219535
18. Dimmock, C., & Tan, C. Y. (2016). Explaining the success of the world’s leading education systems: The case of singapore. British Journal of Educational Studies, 64(2), 161-184. https://doi.org/10.1080/00071005.2015.1116682
19. DSS (Department of Statistics Singapore). (2019b). Population trends 2016. http://www.singstat.gov.sg, adresinden 15.03.2019 tarihinde erişilmiştir. Gao, X., & Trent, J. (2009). Understanding mainland Chinese students’ motivations for choosing teacher education programmes in Hong Kong. Journal of Education for Teaching, 35(2), 145-159. https://doi.org/10.1080/02607470902771037
20. Gopinathan, S., & Lee, M. H. (2018). Excellence and equity in high-performing education systems: Policy lessons from Singapore and Hong Kong / Excelencia y equidad en sistemas educativos de alto rendimiento: lecciones de las políticas educativas en Singapur y Hong Kong. Infancia y Aprendizaje, 41(2), 203-247. https://doi.org/10.1080/02103702.2018.1434043
21. Göçen Kabaran, G., & Görgen, İ. (2016). Güney Kore, Hong Kong, Singapur ve Türkiye’deki Öğretmen Yetiştirme Sistemlerinin Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi. Bartın Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 478. https://doi.org/10.14686/buefad.v5i2.5000171265
22. Ingersoll, R. (2007). A comparisive study of teacher preparation and qualifications in six nations. Philadelphia: Consortium for Policy Research in Education. Jensen, B. (2012). Catching up: Learning from the best school systems in East Asia. Summary Report. Grattan Institute.
23. Karabacak, M., Meçi̇k, O., & Çalişkan, Ş. (2018). Türkiye de Uzun Dönemde Eğitim ve Sağlık Harcamaları ile Ekonomik Büyüme İlişkisi. Dokuz Eylul Universitesi Iktisadi ve Idari Bilimler Dergisi, 33(1), 74-96. https://doi.org/10.24988/deuiibf.2018331675
24. Kaytan, E. (2007). Türkiye, Singapur ve İngiltere matematik öğretim programlarının karşılaştırılması. Hacettepe Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı, Eğitim Programları ve Öğretim Bilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
25. Lewis, S. (2020). Providing a platform for ‘what works’: Platform-based governance and the reshaping of teacher learning through the OECD’s PISA4U. Comparative Education, 56(4), 484-502. https://doi.org/10.1080/03050068.2020.1769926
26. Levent, F., & Yazıcı, E. (2014). Singapur eğitim sisteminin başarısına etki eden faktörlerin incelenmesi. Eğitim Bilimleri Dergisi, 2014(39), 121-143. Lim, C. (2006). Effective integration of ICT in Singapore schools: pedagogical and policy implications. Educational Technology Research And Development, 55(1), 83-116. http://dx.doi.org/10.1007/s11423-006-9025-2
27. Lin, T.-J., Tan, A.-L., Lee, M.-H., & Tsai, C.-C. (2017). Evaluating and comparing Singaporean and Taiwanese eighth graders’ conceptions of science assessment. Research in Science & Technological Education, 35(4), 391-408. https://doi.org/10.1080/02635143.2017.1318363
28. LPI (2020). Legatum Prosperity Index (Legatum Refah Endeksi). Erişim tarihi 12.03.2020. http://www.prosperity.com/rankings.
29. Luke, A., Freebody, P., Shun, L., & Gopinathan, S. (2005). Towards Research-based Innovation and Reform: Singapore schooling in transition. Asia Pacific Journal Of Education, 25(1), 5-28. http://dx.doi.org/10.1080/02188790500032467
30. Milli Eğitim Temel Kanunu (1973). T.C. Resmi Gazete, 14574, 24.6.1973.
31. MEB (Millî Eğitim Bakanlığı), (2015). PISA 2012 Ulusal Nihai Raporu. Millî Eğitim Bakanlığı, Ölçme, Değerlendirme ve Sınav Hizmetleri Genel Müdürlüğü, Ankara.
32. MOE (Ministry of Education Singapore). (2014). Speeches. http://www.moe.gov.sg/media/speeches/2014/ 05/26/opening-address-by-mr-heng-swee-keat-at-the- 2014-international-association-foreducational- assessment-conference.php Retrieved 22 March 2019.
33. Miş, N., Ataman, M., Yeşiltaş, M., Duran, H., Erciyas, S., & Öztürk, S. H. (2020). 2019’da Türkiye (1. Basım). SETAV.
34. NCEE (National Centre for Entrepreneurship in Education) (2015). “Singapore: Teacher and Principal Quality” http://www.ncee.org/programs-affiliates/center-on-international-education-benchmarking/top-performing-countries/singapore-overview/ Retrieved 22 March 2017.
35. Ng, P. T. (2017). Learning from Singapore: The power of paradoxes. Routledge, Taylor & Francis Group.
36. OECD. (2012). Lessons from pisa for Japan. OECD. https://doi.org/10.1787/9789264118539-en
37. OECD (2020a), Teachers' salaries (indicator). doi: 10.1787/f689fb91-en (Accessed on 20 November 2020)
38. OECD (2020b), TALIS 2018 Results (Volume II): Teachers and School Leaders as Valued Professionals, TALIS, OECD Publishing, Paris, https://doi.org/10.1787/19cf08df-en.
39. OECD. (2017a). Spending on tertiary education (indicator). doi: 10.1787/a3523185-en. Erişim tarihi: 5.11.2019. https://data.oecd.org/eduresource/public-spending-on-education.Htm#indicator-chart.
40. OECD. (2017b). PISA 2009 Results: Executive summary. http://www.oecd.org/ adresinden 11.03.2017 tarihinde erişilmiştir.
41. Orakçı, Ş. (2015). Şangay, Hong Kong, Singapur, Japonya Ve Güney Kore’nin Öğretmen Yetiştirme Sistemlerinin İncelenmesi. Asya Öğretim Dergisi, 3(2), 26-43.
42. Ölmez, Ö., & Tonbul, Y. (2011). Eğitim Yönetiminin Yerelleşmesi Sürecinde Bir Uygulama: Eğitim Bölgeleri Danışma Kurulları. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(21), 153-179.
43. Özkan, A. (2006). Türkiye, Belçika (flaman) ve Singapur Matematik öğretim programları üzerine karşılaştırmalı bir çalışma (Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Eğitim Bilimleri Anabilim Dalı.
44. Pre-university, (2017). Moe.gov.sg. Retrieved 22 March 2017, from https://www.moe.gov.sg/education/pre-university
45. Press Release on New Teacher Capacity Building Policy, September 23, 2014 http://www.moe.gov.sg/media/press/2014/09/growing-our-teachers-building-our-nation.php Retrieved 28 March 2019.
46. Ro, J. (2018). Capable teachers, mundane teaching: Korean novice teachers’ experience in a high performing education system. Pedagogy, Culture & Society, 1-17. https://doi.org/10.1080/14681366.2018.1425308.
47. Saravanan, V. (2005). ‘Thinking Schools, Learning Nations’ Implementation of Curriculum Review in Singapore. Educational Research For Policy And Practice, 4(2-3), 97-113. http://dx.doi.org/10.1007/s10671-005-1543-x.
48. Saylık, A. ve Saylık, G. (2015). İngiltere eğitim sistemi üzerine bir inceleme: amaç, yapı ve süreç bakımından türkiye eğitim sistemiyle karşılaştırılması. Route Educational and Social Science Journal, 2(2), 652-671.
49. Sclafani, S. (2008). “Rethinking Human Capital in Education: Singapore as a Model for Teacher Development.” Washington, D.C.: Aspen Institute, 2008. www.aspeninstitute.org/policywork/education-society/program-publications
50. Study in Singapore. (2019). Top Universities. Retrieved 24 March 2017, from https://www.topuniversities.com/where-to-study/asia/singapore/singapore/guide
51. Tan, J. 2010. “Education in Singapore: Sorting Them Out?” In Management of Success: Singapore Revisited, edited by T. Chong, 288–308. Singapore: Institute of Southeast Asian Studies.
52. T.C. Dışişleri Bakanlığı. (201a). T.C. Dışişleri Bakanlığı. Retrieved 11 March 2019, from http://www.mfa.gov.tr/singapur_ekonomisi.tr.mfa
53. Teo, T. W., & Khoh, R. L. (Ed.). (2015). Teaching science in culturally relevant ways teaching science in culturally relevant ways: İdeas from Singapore teachers. World Scientific.
54. Terwel, J. (2005). Curriculum differentiation: Multiple perspectives and developments in education. Journal of Curriculum Studies, 37(6), 653-670. https://doi.org/10.1080/00220270500231850
55. TOBB. (2013). Dünya Talebinin Barometresi Singapur. Ekonomik Forum Dergisi, (12), 44-49. Retrieved from http://haber.tobb.org.tr/ekonomikforum/2013/10/044-049.pdf.
56. TODAİE (1991). Kamu Yönetimi Araştırması Genel Rapor. Ankara: Türkiye Ortadoğu Amme İdaresi Enstitüsü Yayınları. No: 238.
57. Türkoğlu, A. (1998). Karşılaştırmalı eğitim sistemleri. Adana: Baki Kitabevi.
58. Wallerstein, I. M. (2004). World-Systems Analysis: An Introduction. North Carolina: Duke University Press.