Özel Spor İşletmelerinde Çalışan Personelin Genel Sinizm Düzeylerinin İncelenmesi

Öz

Küreselleşen dünyada ortaya çıkan kavramlardan biri sinizmdir.   Genel sinizm, olaylar karşısında bireylerin olumsuz tutum ve davranışlarını içerir. Bu araştırmanın amacı, özel spor tesislerinde çalışan personelin genel sinizm seviyelerini belirlemektir. Araştırmanın örneklemini İstanbul ‘da,  özel spor tesislerinde çalışan 305 personel oluşturdu. Çalışmamız 2016 yılı yaz döneminde gerçekleştirildi. Araştırmada, personelin genel sinizm seviyelerini belirlemek için Wrigthsman (1992) tarafından geliştirilen genel sinizm ölçeği kullanıldı. Ölçeğin genelinin ve alt faktörlerinin güvenirliğini test etmek için Cronbach Alpha güvenilirlik analizi ile değerlendirildi.  Genel Sinizm ölçeğinin alt faktörleri ve genelinden elde edilen puanların dağılımlarına ilişkin betimsel istatistikler (ortalama, standart sapma, minimum değer, maksimum değer, çarpıklık ve basıklık) hesaplandı. Çalışanların demografik özelliklerinden medeni durum ve idari görevlerinin olma durumlarına göre genel sinizm sinizm düzeyleri arasındaki farklılığı belirlemek için Independent-Sample t testi analizi kullanıldı. Çalışanların yaş, meslekteki çalışma yılı ve aylık gelir düzeyi ile genel sinizm ölçeğinin alt faktörleri ve geneline ilişkin sinizm seviyeleri arasındaki ilişkiyi incelemek için One-Way ANOVA (Tek yönlü ANOVA) analizi kullanıldı. Çalışmada bilişsel sinizm alt boyutunun sinizm seviyesinin daha yüksek olduğu görüldü Sinizm seviyesinin demografik değişkenlerden;  yaş, medeni durum, idari görevde olma durumu, çalışma yılı ve gelir durumu etkilendiği bulundu. Araştırmanın bulguları dâhilinde öneriler geliştirildi.

Anahtar Kelimeler

• sinizm,genel sinizm,spor işletmeleri,spor

Personnel Working in Special Sport Facilities Investigation of General Cynicism Levels

Öz

Cynicism is a concept that stands out in the globalizing world.  General cynicism defines the negative attitudes and behaviours of people towards events and individuals. The aim of this research is to determine general cynicism levels of the personnel working in the private sports facilities. The sample of the research is composed of 305 personnel working in private sports facilities in Istanbul. General cynicism scale developed by Wrigthsman (1992) was used to determine general cynicism levels of the personnel. Cronbach Alpha reliability analysis was used to evaluate the reliability of the subscales and overall scale of the scale. Descriptive statistics (mean, standard deviation, minimum value, maximum value, skewness and kurtosis) were calculated for the sub-factors of general Cynicism scale and the distributions of the scores from the overall scale. The levels of general cynicism related to marital status and the presence of administrative tasks from the demographic characteristics of the employees were analysed by the Independent-Sample t test analysis. One-Way ANOVA (One-way ANOVA) analysis was used to examine the association between organizational cynicism levels and the age, occupational years of work, and monthly income levels of employees. In the study it was seen that the scale of the perceptual cynicism subscale was at a higher level.  Moreover, cynicism was found to be influenced by age, marital status, status of being in administrative duty, duration of study.

Anahtar Kelimeler

• cynicism,general cynicism,sport facilities,sport

Kaynakça

1. Abraham, R. (2000). Organizational cynicism: Bases and consequences: Generic, social, and general. Psychology Monographs, 126(3), 269-292.
2. Akman, G. (2013). Sağlık çalışanlarının örgütsel ve genel sinizm düzeylerinin karşılaştırılması. İstanbul Üniversitesi, Yükseklisans Tezi.
3. Andersson, L. M. (1996). Employee cynicism: An examination using a contract violation framework. Human Relations, 49 (11), 1395-1418.
4. Arslan, E. (2012). Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi akademik personelinin genel ve örgütsel sinizm düzeyi. Doğuş Üniversitesi Dergisi, 13 (1), 12-27.
5. Bakker, A.B., Demerouti, E., Boer, E. & Schaufeli, W.B. (2003). Job demands and job resources as predictors of absence duration and frequency. Journal of Vocational Behavior, 62, 341–356.
6. Bernerth, J. B., Armenakis, A. A., Feild, H. S., & Walker, H. J. ( 2007). Justice, cynicism, and commitment a study of ımportant organizational change variables. The Journal of Applied Behavioral Science, 43(3), 309-319.
7. Brandes, P., Castro, S., James, M.S.L., Martinez, A., Matherly, T., & Ferris, G.H. (2008). The Interactive effects of job ınsecurity and organizational cynicism on work effort following a lay off. Journal of Leadership & Organizational Studies, 14(3), 233-240.
8. Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E.K., Akgün, Ö.E, Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2012). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem.

9. Ceyhun, S. (2017). Spor işletmelerinde hizmet kalitesi. Germany: Lap Lambert Academic Publıshıng, Saarbrücken, ISBN 978-6202054034.
10. Çalışkan, S.C. (2015). Pozitif örgütsel davranış değişkenleri ile yeni araştırma modelleri geliştirme arayışları: Pozitif örgütsel davranış değişkenlerinin işe adanmışlık, tükenmişlik ve sinizm üzerine etkileri ve bu etkileşimde örgütsel adalet algısının aracılık rolü üzerine bir Araştırma. DEÜ SBE Dergisi, 16 (3), 363-382.
11. Efilti, S., Gönen, Y. Ö., ve Ünal, Ö.F. ( 2008). Örgütsel Sinizm: Akdeniz Üniversitesi’nde görev yapan yönetici sekreterler üzerinde bir alan araştırması. 7. Ulusal Büro Yönetimi ve Sekreterlik Kongresi. 279-290.
12. Erdost, E., Karacaoğlu, K., ve Reyhanoğlu, M. (2007). Örgütsel sinizm kavramı ve ilgili ölçeklerin Türkiye’deki bir firmada test edilmesi, XV. Ulusal Yönetim ve Organizasyon Kongresi Bildiri Kitabı. Sakarya Üniversitesi. 514-524.
13. Erkuş, A. (2013). Davranış Bilimleri İçin Bilimsel Araştırma Süreci. Ankara: Seçkin.
14. Ertekin, P. ve Özmen, D. (2017). Bir üniversite hastanesinde çalışan hemşirelerde işe yabancılaşmayı yordayan değişkenlerin incelenmesi. Hemşirelikte Eğitim ve Araştırma Dergisi, 14 (1), 25-30.
15. Fero, H.C. (2005). Flow and cynicism in the workplace. Doctor of Philosophy, St Claremont: Claremont Graduate University.
16. Hocaniyazov, A. (2008). Ağırlama işletmelerinde örgütsel iklim ve liderlik. Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
17. İmamoğlu, A.F. (1998). Toplam kalite yönetimi anlayışı açısından spor hizmetleri. Gazi Bed. Eğt Spor Bil. Der, 3(2), 51 – 62.
18. Karasar, N. ( 2009). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel: Ankara.
19. Leiter, M.P. & Schaufeli, W.B. (1996). Consistency of the burnout construct across occupations. Anxiety,Stress&Coping, 9 (3), 229-243.
20. Mısırdalı Yangil, F., Baş, M., & Aygün, S. (2014). Genel ve örgütsel sinisizm bağlamında otel çalışanları üzerine bir inceleme. Optimum: Ekonomi ve Yönetim Bilimleri Dergisi, 1(1), 99-112.
21. Nair, P., & Kamalanabhan, T. J. (2010). The Impact of cynicism on ethical ıntentions of Indian managers: The moderating role of their level of management. International Journal of Trade, Economics and Finance, 1(2), 155–159.
22. Özdamar, K. (1999). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi. Eskişehir: Kaan Kitabevi.
23. Öztürk, Z. ve Kahraman, N. (2015). Sağlık çalışanlarının örgütsel sinizm düzeyinin ölçülmesine yönelik bir araştırma. Electronic Journal of Vocational Colleges, Bürokon Özel Sayısı, 339-358.
24. Peng, Z., & Zhou, F. (2009). The Moderating effect of supervisory conscientiousness on the relationship between employees social cynicism and perceived interpersonal justice. Social Behavior and Personality, 37 (6), 863-864.
25. Simha A, Elloy D.F., & Huang H.C. (2014). The Moderated relationship between job burnout and organizational cynicism. Management Decision, 52( 3), 482 – 504.
26. Tokgöz, N., ve Hakan, Y. (2008). Örgütsel Sinizm: Eskişehir ve Alanya’daki otel işletmelerinde bir uygulama. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 283-303.
27. Yücel, İ. ve Çetinkaya, B. (2015). Örgütsel sinizm ile örgütsel bağlılık arasındaki ilişki ve çalışanların yaşının bu ilişki üzerindeki etkisi- Bazen Hoşlanmasak da Kalmak Zorunda Olabiliriz!. Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 19 (3), 247-271.