Spor Eğitimi Alan Öğrencilerin Ahlaki Tutum Davranışlarının Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi

Öz

Bu çalışmanın amacı, spor eğitimi alan öğrencilerin ahlaki tutum davranışlarının bazı değişkenler açısından incelenmesidir. Toplam 521 üniversite öğrencisinin doldurmuş olduğu “Ahlaki Tutum Ölçeği” değerlendirilmiştir. İstatistiksel analizlerinde bağımsız t test ve tek yönlü varyans analizi (ANOVA) yapılmıştır. Öğrencilerin ahlaki olgunluk puanı kadınlarda 267,60; erkeklerde 273,25 ve ortalama olarak da 270,43 olarak bulunmuştur. Öğrencilerin cinsiyete göre ahlaki olgunluk puanları arasında istatistiksel olarak önemli bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Spor eğitimi alan öğrenciler ile spor eğitimi almayan öğrencilerin ahlaki olgunluk puanları arasında anlamlı bir farklılık tespit edilmiştir (p<0,05). Spor eğitimi alan öğrencilerin bölümlere göre ahlaki olgunluk puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Yine, gelir durumuna göre ahlaki olgunluk puanları arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır (p>0,05). Sonuç olarak öğrencilerin cinsiyet ve gelir durumuna göre ahlaki olgunluk düzeyleri değişmemiştir. Buna karşılık spor eğitimi alan öğrencilerin ahlaki olgunluk düzeyi spor eğitimi almayan öğrencilerden daha iyi bulunmuştur. Spor eğitimi alan öğrencilerin ahlaki olgunluk düzeyleri okudukları bölüme göre etkilenmemektedir. Spor eğitimi almayan öğrencilere de spor konusunda eğitim alma ve spor yapma fırsatları verilmelidir.

Anahtar Kelimeler

• Spor
• Üniversite öğrencisi
• Ahlaki olgunluk

An Examination of the Moral Attitude Behaviors of Students in Sports Education in Terms of Some Variables

Öz

The aim of this study is to examine the moral attitude behavior of students who receive sports education in terms of some variables. The Moral Attitude Scale filled out by a total of 521 university students was evaluated. Independent t test and one-way analysis of variance (ANOVA) were used for statistical analysis. The moral maturity score of the students was found to be 267.60 for females, 273.25 for males and 270.43 on average. No statistically significant difference was found between the moral maturity scores of the students according to gender (p>0.05). A significant difference was found between the moral maturity scores of the students who received sports training and those who did not (p<0.05). No significant difference was found between the moral maturity scores of the students who received sports education according to the departments (p>0.05). Again, no significant difference was found between moral maturity scores according to income level (p>0.05). As a result, the moral maturity levels of the students did not change according to their gender and income. On the other hand, the moral maturity level of the students who received sports education was found to be better than the students who did not receive sports education. The moral maturity levels of students who receive sports training are not affected by the department they study. Students who do not have sports education should be given opportunities to receive training and exercise in sports.

Anahtar Kelimeler

• Sport
• university student
• moral maturity

Kaynakça

1. Akandere, M., Baştuğ, G., & Güler, E. D. (2009). Orta öğretim kurumlarında spora katılımın çocuğun ahlaki gelişimine etkisi. Niğde Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 59-68.
2. Aydın, M. Z. (2010). Ailede ahlak eğitimi. İstanbul: Timaş Yayınları.
3. Aydın, Z. (2011). Üniversite öğrencilerinin empati becerileri, kişilik özellikleri ve anneden algıladıkları çocuk yetiştirme stilleri ile ahlaki muhakeme düzeyleri arasındaki ilişkilerin incelenmesi. İstanbul Üniversitesi, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
4. Bakioğlu, F. (2013). Kültürlerarası tolerans ile ahlaki olgunluk arasındaki ilişkinin incelenmesi. Gaziosmanpaşa Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Tokat.
5. Bayburtlu, A. S. (2017). Kültür, etnomüzikoloji ve müzikoloji ilişkisi. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi (UKSAD), 3(1), 77-87.
6. Binbaşioğlu, C. (2000). Ailede ve okulda eğitim sorunları. İstanbul: MEB Yayınları.
7. Cesur, S., & Küyel, N. (2010). Ebeveyn tutumları ve gençlerin ahlaki muhakeme ve ahlaki yönelimleri arasındaki ilişkiler. Psikoloji Çalışmaları Dergisi, 29, 91-120.
8. Çekin, A. (2013). Öğretmen adaylarının ahlaki olgunluk düzeyleri. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(3), 1035-1048.

9. Çiriş, V. (2014). Spor yapan ve yapmayan ortaokul öğrencilerinin sosyal beceri düzeylerinin karşılaştırılması. Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
10. Çoymak, H. G. (2015). Okullar arası müsabakalara katılan 12-14 yaş grubu öğrencilerin ahlaki tutumlarının incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Tezsiz Yüksek Lisans Dönem Projesi, Burdur.
11. Efek, E., Sivrikaya, Ö., & Sadık, R. (2018). Spor bilimleri alanında okuyan üniversite öğrencilerinin ahlaki gelişim düzeyleriyle spor tutumları arasındaki ilişkinin incelenmesi. Journal of Social and Humanities Sciences Research (JSHSR), 5(29), 3895-3903. DOI: 10.26450/jshsr.828.
12. Evli, F. (2018). Üniversite takımlarında farklı branşlardaki sporcuların ahlaki olgunluk ve sosyal bütünleşme düzeyleri. Hitit Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Çorum.
13. Gümüş, E. (2015). Kohlberg'in ahlaki gelişim kuramına göre ortaokul öğrencilerinin ahlaki gelişim düzeyi ile cinsiyet rollerinin incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Erzurum.
14. Güngör, E. (2000). Ahlak psikolojisi ve sosyal ahlak. İstanbul: Ötüken Yayıncılık.
15. Gürpınar, B. (2014). Altyapı sporlarında ahlaki karar alma tutumları ölçeğinin türk kültürüne uyarlanması: bir türk örnekleminde geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 39(176), 405-412. DOI: http://dx.doi.org/10.15390/EB.2014.3643.
16. Hatunoğlu, A., Halmatov, M. & Hatunoğlu, B. Y. (2012). Ailelerin sosyo ekonomik düzeylerine göre okul öncesi dönemdeki çocukların ahlaki ve sosyal kural bilgilerinin incelenmesi. Akademik Bakış Dergisi, 32(3), 1-15.
17. Jankowski, H. (2002). Moral reasoning and its relationship to parenting style, religious comminment and gender. Kean University, Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, United States‎.
18. Karasar, N. (2007). Bilimsel araştırma yöntemi (17. Baskı). Ankara: Nobel Yayınları.
19. Kaya, M. & Aydın, C. (2011). Üniversite öğrencilerinin dini inanç ile ahlaki olgunluk düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 30, 15-42.
20. Kelinske, B., Mayer, b.W., & Chen, K. L. (2001). Perceived benefits from participation in sports: a gender study. Women in Management 16(2), 75-84. DOI: 10.1108/09649420110386601.
21. Lickona, Thomas E. (1991). Educating for character: How our schools can teach respect and responsibility. New York: Bantam Boks.
22. Sarıçam, H., Çelik, İ., Arıcı, N., & Kaya, M. M. (2014). Ergenlerde insani değerler ve ahlaki olgunluk arasındaki ilişkinin incelenmesi. Internetional Journal of Human Sciences, 11(1), 1325-1342. DOI: 10.14687/ijhs.v11i1.2888.
23. Seydooğulları, Ü. S. (2008). Demokratik ve otoriter ana baba tutumlarının lisede öğrenim gören öğrencilerin ahlaki yargı yeteneğine etkisi. Sakarya Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Sakarya.
24. Şahin, M., Yetim, A. Z., & Çelik, A. (2012). Psikolojik sağlamlığın gelişiminde koruyucu bir faktör olarak spor ve fiziksel aktivite. The Journal of Academic Social Science Studies, 5(8), 373-380. DOI:10.9761/JASSS_405.
25. Şengün, M., & Kaya, M. (2007). Ahlaki olgunluk ölçeği: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 24(24-25), 51-64. DOI:10.17120/OMUIFD.36247.
26. Woods, R. (2011). Social issues in sport 2nd. ABD: Human Kinetics.
27. Yamaner, F., İmamoğlu, O., Yamaner E., & Keskin, E. Ç. (2018). Investigation of the moral attitudes of students who are taking sports training. The Journal of Kesit Academy, 4(13), 251-257. DOI: http://dx.doi.org/10.18020/kesit.1273.
28. Yapan, M. T. (2007). Spor ahlakı. Gaziantep: Merkez Ofset.
29. Yıldırım, Ş. (2016). Spor merkezlerine gelenlerin ahlaki tutum farklarının incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Burdur.