E-Belediyecilik Uygulamalarının Etkinliği Üzerine Bir Saha Araştırması: Karabağlar Belediyesi Örneği

Öz

Kamu kesiminin bir parçası olan belediyeler, özel sektörde olduğu gibi bilişim teknolojilerinden yararlanarak hizmet sunumunda ve kaynak kullanımında zaman ve maliyet avantajı elde etme imkânına sahip olmuştur. Bu teknolojik dönüşümün en önemli uygulamalarından biri de e-belediyeciliktir. Bu doğrultuda çalışmada, Karabağlar Belediyesi’nin e-belediyecilik uygulamaları ele alınmış ve vatandaşların bu hizmetlere ilişkin kullanım düzeyleri ile memnuniyet algıları üzerinden etkinliği incelenmiştir. Araştırmada öncelikle konunun kavramsal çerçevesi tartışılmış, ardından farklı ülke örnekleri değerlendirilmiştir. Son aşamada ise Karabağlar Belediyesi sınırları içinde yaşayan ve e-belediyecilik hizmetlerinden yararlanan 410 vatandaş ile anket çalışması gerçekleştirilmiştir. Bulgular, belediyenin e-belediyecilik hizmetlerinden yararlanma düzeyinin sınırlı olduğunu ortaya koymuştur. Ayrıca, yapılan istatistiksel testler sonucunda cinsiyet, ikamet süresi ve internet erişim imkânı değişkenleri açısından memnuniyet düzeylerinde anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.

Anahtar Kelimeler

• E-Belediyecilik,
• Hizmet Etkinliği,
• Bilgi İletişim Teknolojileri,
• Yerel Yönetimler Maliiyesi

A Field Study on the Effectiveness of E-Municipality Practices: The Case of Karabağlar Municipality

Abstract

Municipalities, as a part of the public sector, have gained the opportunity to achieve time and cost advantages in service delivery and resource utilization by utilizing information technologies, as in the private sector. One of the most important applications of this technological transformation is e-municipality. In this context, this study examined the e-municipality applications of the Karabağlar Municipality and examined their effectiveness through citizen usage levels and perceptions of satisfaction with these services. The research first discussed the conceptual framework of the topic, followed by evaluation of examples from different countries. Finally, a survey was conducted with 410 citizens living within the boundaries of the Karabağlar Municipality who benefit from e-municipality services. The findings revealed that the municipality's utilization of e-municipality services was limited. Furthermore, statistical tests revealed no significant differences in satisfaction levels based on variables such as gender, length of residence, and internet access.

Keywords

• E-Municipality,
• Service Efficiency,
• Information Communication Technologies,
• Local Government Finance.

Kaynakça

1. 4982 sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu, (2003, 10 Ekim), Resmi Gazete, (Sayı: 25269).
2. 5018 sayılı Kamu Mali Yönetimi ve Kontrol Kanunu, (2003, 12 Ekim), Resmi Gazete, (Sayı: 25326).
3. Aicholzer, G., & Schmutzer, R. (2000, September 6-8) Organizational challenges to the development of electronic government. Proceedings from 11th International Workshop on Database and Expert Systems Applications (DEXA'00), Greenwich, London, UK.
4. Akcagündüz, E. (2013). Türkiye’de e-devlet sistemine farklı bir bakış: e-devlet ve tasarruf ilişkisi, Doğuş Üniversitesi Dergisi, 14 (2), 127-140.
5. Alodalı, M. F. B., Tuncer, A., Usta, S., & Halis, M. (2012). Yerel yönetimlerde e-belediyecilik uygulamaları: Akdeniz bölgesi örneği. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 1(1), 83-95.
6. Ateş, H., & Banazılı, A. M. (2020). Kamu hizmetlerinin sunumunda e-belediyecilik uygulamaları: dört farklı büyükşehir belediyesinin karşılaştırmalı analizi. Uluslararası Yönetim Akademisi Dergisi, 3(2), 298-309.
7. Bharadwaj, A., El Sawy, O. A., Pavlou, P. A. & Venkatraman, N. V. (2013). Digital business strategy: toward a next generation of insights. MIS Quarterly, 37 (2), 471-482.
8. Bojang, M. B., & Bwando, W. (2018, April, 3). E-municipality applications in local government: prospects and challenges. The Proceedings ve Abstracts of ICONASH. Manisa, Türkiye.

9. Botella, J.,Suero M., Durán J.I., & Blázquez, D. (2021). The small impact of p-hacking marginally significant results on the meta-analytic estimation of effect size. Annals of Psychology, 37(1), 178-187.
10. Bozkurt, A. (2017). Türkiye’de e-devlet uygulamaları. Y. Güney & M. R. Okur (Ed.), Bilgi toplumu ve e-devlet içinde (s. 90-111), Anadolu Üniversitesi Yayınları.
11. Çarıkçı, O. (2010). Türkiye’de e-devlet uygulamaları üzerine bir araştırma. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2 (12), 95-122.
12. Dünya Bankası, 2002 Raporu, The e-government handbook for developing countries, https://documents1.worldbank.org/curated/en/317081468164642250/pdf/320450egovhandbook01public12002111114.pdf .
13. Eroğlu, E. (2020). Belediye gelirlerinin yapısının ve gelir artırımı konusunda yapısal kısıtların değerlendirilmesi. Maliye Çalışmaları Dergisi, (64), 31-49.
14. Frenzel, A., Muench, J. C., Bruckner, M., & Veit, D. (2021, August 9). Digitization or digitalization? Toward an understanding of definitions, use and application in IS research, AMCIS 2021. Geymen, A., & Yomralioglu, T. (2010). Spatial data-based e-municipality applications. Municipal Engineer, 163 (2), 77-88.
15. Gronlund, Å. (2010, September 2). Ten years of e-government: the ‘end of history’and new beginning. International Conference on Electronic Government, Berlin, Heidelberg.
16. Güven, A. (2022). Türkiye’de e-belediyecilik uygulamaları çerçevesinde il belediyelerinin analizi. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 12 (3), 1621-1650.
17. Güven, A., & Doğan, L. (2022). Karadeniz bölgesinde yer alan il ve ilçe belediyelerinin internet siteleri üzerinden e-belediyecilik uygulamaları analizi. Karadeniz Sosyal Bilimler Dergisi, 14 (27), 460-482.
18. Hazman, G. G. (2005). Afyonkarahisar belediyesinde e-belediye uygulamaları ve yerel farkındalık, Afyon Kocatepe Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 7 (2), 65-84.
19. Heeks, R. (2001). Understanding e-governance for development, Institute for Development Policy and Management.https://www.researchgate.net/publication/334637903_Understanding_eGovernance_for_Development/link/5d374e644585153e591c404d/download?_tp=eyJjb250ZXh0Ijp7ImZpcnN0UGFnZSI6InB1YmxpY2F0aW9uIiwicGFnZSI6InB1YmxpY2F0aW9uIn19.
20. Henden, H. & Henden, R. (2005). Yerel yönetimlerin hizmet sunumlarındaki değişim ve e-belediyecilik. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 4 (14), 48-66.
21. Govdigital .(2025, 4 Nisan), govdigital eG, htps://www.govdigital.de.
22. X-Road. (2025, 4 Nisan), x-road-interoperability-services/x., https://e-estonia.com/solutions/.
23. Seul. (2025, 4 Nisan), Seul Metropolitan Government, https://english.seoul.go.kr/city-hall/mayors-office/seoul-vision-2030/.
24. DigID. (2025, 4 Nisan), Digital ID, https://www.digid.nl.
25. Service Ontario. (2025, 4 Nisan), Service Ontario, https://www.ontario.ca/page/serviceontario.
26. Suomi. (2025, 4 Nisan), Suomi, https://www.suomi.fi/etusivu.
27. Kaypak, Ş. (2009, 1 Kasım). Küreselleşme sürecinde e-dönüşüm ve belediyelere yansıması. Uluslararası 7. Bilgi, Ekonomi ve Yönetim Kongresi Bildiriler Kitabı, Yalova, Türkiye.
28. Korlu, R. K., & Çetinkaya, Ö. (2015). Türkiye’deki belediyelerin mali özerkliğinin öz gelirler bağlamında analizi ve değerlendirilmesi. Siyaset, Ekonomi ve Yönetim Araştırmaları Dergisi, 3(4), 95-111.
29. Layne, K., & Lee, J. (2001). Developing fully functional E-government: A four stage model. Government İnformation Quarterly, 18 (2), 122-136.
30. Lindgren, I., Madsen, C. Ø., Hofmann, S., & Melın, U. (2019). Close encounters of the digital kind: A research agenda for the digitalization of public services. Government İnformation Quarterly, 36 (3), 427-436.
31. Misra, D. C. (2007, December 28-30). Select aspects of conceptual foundations of e-government: Clearing the fog for a better vision. İn International Conference of E-Governance (ICEG 2007), Hyderabad, İndia.
32. Ndou, V. (2004). E–Government for developing countries: opportunities and challenges. The Electronic Journal Of İnformation Systems İn Developing Countries, 18 (1), 1-24.
33. Oliver, R. L. (1980). A cognitive model of the antecedents and consequences of satisfaction decisions. Journal of Marketing Research, 17(4), 460–469.
34. Polat, B., Bakiroğlu, C. T., & Sayin, M. (2013). E-transformation of municipalities and social media's role on e-participation in european e-municipalities. Academic Journal of Interdisciplinary Studies, 2 (9), 386-392.
35. Rasoulian, M., Bagheri, F., & Rasooli, M. (2012). E-municipality implementation and development. Journal of Basic and App,2 (2) 1064-1069.
36. Sat, N. (2009). E-municipality for citizen-oriented administration. International Journal of eBusiness and eGovernment Studies, 1 (2), 27-33.
37. T.C. Ulaştırma ve Altyapı Bakanlığı, (2019) https://www.uab.gov.tr/basin-aciklamalari/7-hizmet-e-devlet-ten-verildi-84-6-milyon-lira-tasarruf-saglandi.
38. Polat, R. Karakaya, (2006). E-belediyecilik kılavuzu yerel yönetim vatandaş etkileşimi raporu, Tasam (2006), https://tasam.org/Files/Icerik/File/e- belediyecilik_kilavuzu_yerel_yonetim_vatandas_etkilesimi_raporu_5cafca87-93bc-4116-9ee0-adade61aeca7.pdf.
39. Uçar, E., Uzun, E., & Uçar, Ö. (2004). E-belediyecilik ve bir kent bilgi sistemi uygulaması, Pamukkale Üniversitesi Mühendislik Bilimleri Dergisi, 10 (4), 33-35.
40. Van Dijk, J. A. G. M. (2006). Digital divide research: Achievements and shortcomings. Poetics, 34(4–5), 221–235. https://doi.org/10.1016/j.poetic.2006.05.004
41. Whitson, T.L., & Davis, L. (2001). Best practices in electronic government: comprehensive electronic information dissemination for science and Technology. Government Information Quarterly, 18 (2), 79–91.
42. Yoo, Y., Boland Jr, R. J., Lyytınen, K., & Majchrzak, A. (2012). Organizing for innovation in the digitized world. Organization Science, 23 (5), 1398-1408.