Climate Change and the Media: Analysis of Greta Thunberg's Election as “Person of the Year” in Mainstream Media

Öz

İklim Değişikliği ve Medya: Greta Thunberg’in “Yılın İnsanı” Seçilmesinin Ana Akım Medyada Ele Alınışının Analizi

Öz

Bu çalışmada küresel ısınmanın sonucu olarak karşımıza çıkan iklim değişikliği konusunun, ulusal basında nasıl çerçevelendiği ortaya konulmaya çalışılmıştır. Bu amaçla başlattığı İklim İçin Okul Grevi kampanyası ve yürüttüğü iklim değişikliği mücadelesi nedeniyle 2019 yılının Aralık ayında Time dergisi tarafından yılın insanı seçilen Greta Thunberg’e ilişkin olarak yazılı basında çıkan haberler analiz edilecektir. Thunberg’ın yılın insanı seçildiği 2019 Aralık ayı içerisindeki Habertürk, Cumhuriyet, Hürriyet, Yeni Şafak, Posta ve Akit gazetelerinde konuyla ilgili yer alan haberler çalışmanın örneklemini oluşturmaktadır. Aralık 2019 döneminde tesbit edilen 16 haber MAXQDA 21 programı kullanılarak nitel araştırma yöntemlerinden olan içerik analizi ile incelenecektir. Greta Thunberg konulu haberler öncelikle bilgilendirme ve depolitizasyon ana kategorilerinde sınıflandırılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Greta Thunberg
• iklim değişikliği
• medya
• depolitizasyon
• Türkiye

Kaynakça

1. Abdulahad C., ve Nyberg, U. (2020). Time Person of the year 2019: A Framing anysis about Greta Thunberg in the U.S. mainstream media. Lund University.
2. Adam, B. (2022). Timescapes of climate change: a challenge for the media. Climate Change and Journalism, Henrik Bodker and Hanna E. Morris (der), Routledge.
3. Anderson, A. (2009). Medya, politics and climate change. Sociology Compass, 166-182.
4. Aziz, A. (2017) Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri ve teknikleri, İstanbul Nobel yay.
5. Boykoff, M. T., & Yulsman, T. (2013). Political economy, media and climate change:Sinews of modern life. WIREs Climate Change Volume: 4:359–371
6. Büyükbaykal, A. C. (2010). Gazetecilik türleri. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Açık ve Uzaktan Eğitim Fakültesi.
7. Carvalho, A. (2010). Media(ted) discourses and climate change: a focus on political subjectivity and (dis)engagement. WIREs Climate Change Vol.1, Issue:2, pp.172-179.
8. Chand, S. (2017). Newspaper coverage of climate change in Fiji. Pacific Journalism Review, 169-185.

9. Cox, R. (2006). Environmental communication and the public sphere. North Caroline: Sage Publication.
10. Demirel, S.D. (2014). Dünyada ve Türkiye’de çevre iletişimi ve çevre haberciliği eğitimi, Yüksek lisans tezi, İzmir: ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
11. Feldman, L, Hart, P. S. Ve Milosevic, T. (2017). Polarizing news? Representations of threat and efficacy in leading U.S. newspapers’ coverage of climate change”, Public Understanding of Science, Vol:26, Issue.4, pp. 481-497.
12. Flor, A. G. (2004). Environmental communication:Principles, approaches and strategies of communicaton applied to environmental management. Las Banos: University of the Philippines Open University.
13. Greta Thunberg: Who Is The Climate Campaigner. (2021, Kasım 7). BBC News: https://www.bbc.com/news/world-europe-49918719 adresinden alındı
14. Hannigan, J. (2006). Environmental sociology. Routledge.
15. Hansen, A., & Cox, R. (der) (2015). The Routledge handbook of environment and communication, London: Routledge
16. Holmes, T. (2009) Balancing acts: PR “impartiatiality” and power in mass coverage of climate change. T. Boyce and J. Lewis (der). Climate change and the media. New York: Peter Lang
17. IPCC. (2022, Mart 4). Intergovermental panel on climate change: https://www.ipcc.ch/2022/02/28/pr-wgii-ar6/ adresinden alındı
18. İrvan, A. A. (2019). Çevre ve Medya: Kritik Bir söylem Analizi: Türk Gazetelerinde Çevre Haberleri. İstanbul: İstanbul Bilgi Üniversitesi.
19. Maeseelee P ve Raeijmaekers D (2017). Nothing on the news but the establishment blues? Towards a framework of depoliticization and agonistic media plularlism, Journalism, Vol:21 Issue: 11, pp1593-1610
20. Molek-Kozakowska, K. (2018). Popularity-driven science journalism and climate change: A critical discourse analysis of the unsaid. Discourse, Context & Media, 73-81.
21. Morris, H. (2021). Constructing the millennial “other” in United States press coverage of the Green New Deal, Environmental Communication, 15:1, pp 133-143.
22. Morris, H. (2021), Constructing “rights” and “wrongs” in climate media discourse through the prism of American exceptionalism, Stuart Hall Awards, International Association for Media and Communication Research.
23. Morris, H., Bodker, H. (2022). Climate change journalism and time: An introduction, Climate Change and Journalism, Henrik Bodker and Hanna E. Morris (der), Routledge.
24. Olausson, U., & Berglez, P. (2014). Media and Climate Change: Four Long-standing Research Challenges Revisited. Routledge Taylor&Francis Group, 249-265.
25. Paterson, M. ve Laberge (2018), X.P. Political economies of climate change, WİREs Climate Change, Volume: 9, Issue: 2.
26. Pepermans, Y. ve Maeseele, P. (2016). The Politicization of climate change: Problem or solution, WİREs Climate Change, 7:478-485.
27. Revkin, A.C. (2016). My climate change, Creative Nonfiction, No:58, pp.12-17.
28. Sachsman, D. (1976). Public relations influence on coverage of environment in San fransisco area, Journalism Quarterly, 53: 54-60.
29. Savran, S. (2022a), “İklim Değişikliği (6): Yüz karası değil kömür karası böyle kazanılır ekmek parası”, https://gercekgazetesi1.net/uluslararasi/iklim-degisikligi-6-yuz-karasi-degil-komur-karasi-boyle-kazanilir-ekmek-parasi, 1.6.2022
30. …………… (2022b), “İklim değişikliğine klarşı Birleşmiş Milletler’in değil başka bir yol tutalım”, https://gercekgazetesi1.net/uluslararasi/iklim-degisikligine-karsi-birlesmis-milletlerin-yolunu-degil-baska-bir-yol-tutalim, 1.6.2022
31. …………….. (2022c), “İklim değişikliği 2: Talan emperyalistlerin, fatura ortak”, https://gercekgazetesi1.net/politika/iklim-degisikligi-2-talan-emperyalistlerin-fatura-ortak, 1.6.2022
32. Schäfer, M. S., & Schlichting, I. (2014). Media representations of climate change: A Meta-Analysis of the Research Field. Routledge, 142-160.
33. Shanahan, M. (2009). Time to adapt? Media coverage of climate change in non-industrialised countries. T. Boyce içinde, Media and Climate Change (s. 145-157). New York: Peter Lang Publishing.
34. Tekdemir, Ö. (2016). Radikal plüralist demokratik parti olarak HDP’nin “başka Türkiye” önerisi: hasım politikası, agonizm ve popülizm, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Cilt:71, No:4, s.1211-1240.
35. Uzunoğlu, D. S., & Karaca, H. (2021). Haber medyasında iklim krizi. Dijital Medya Araştırmaları Derneği.
36. Üzelgün, M. A., & Şahin , Ü. (2016). İklim değişikliği ve medya. İstanbul: İPM–MERCATOR Politika notu.
37. Who Is Greta Thunberg? (2021, Kasım 7). science alert: https://www.sciencealert.com/greta-thunberg adresinden alındı
38. Williams, A. (2015). Environmental news journalism, public relations and news sources, A.
39. Hansen, R. Cox, Robert (der). The Routledge Handbook of Environment and Communication, London: Routledge, pp. 197-206.
40. Zelizer, b. (2018). When the wrong kind of authority neutralizes journalism: Cold war enmity, journalism and the US presidential race. Communication Social.(1), 9-20.