Nomofobi ve Ayrılık Anksiyetesi Arasındaki İlişkinin Yükseköğretim Öğrencileri Üzerinden İncelenmesi
Öz
Bu araştırmanın amacı, yükseköğretim öğrencilerinde nomofobi ve ayrılık anksiyetesi düzeylerini belirlemek ve bu değişkenlerin sosyodemografik özellikler, telefon kullanım süresi ve birbirleriyle olan ilişkilerini incelemektir. 2024-2025 eğitim-öğretim yılında bir devlet üniversitesinde öğrenim gören 393 öğrenciyle yürütülen çalışmada, veriler Nomofobi Ölçeği ve DSM-5 Ayrılma Anksiyetesi Bozukluğu Yetişkin Formu ile toplanmış ve SPSS 23 programı ile analiz edilmiştir. Bulgular, öğrencilerin büyük bir kısmının hafif düzeyde nomofobi yaşadığını, yüksek düzeyde nomofobinin ise sınırlı kaldığını göstermektedir. Ayrılık anksiyetesi açısından katılımcıların çoğunluğu hafif düzeyde kaygı bildirirken, yaklaşık %9’unun klinik risk grubunda olduğu görülmüştür. Kadın öğrencilerin nomofobi ve ayrılık anksiyetesi puanlarının erkeklere kıyasla daha yüksek olduğu, özellikle iletişim kuramama alt boyutunda anlamlı farklılıklar bulunduğu belirlenmiştir. Yaş değişkeni açısından 26 yaş ve üzeri öğrencilerin her iki değişkende de daha düşük puanlara sahip olduğu görülmüştür. Sınıf düzeyine göre yapılan karşılaştırmalarda yalnızca ayrılık anksiyetesi puanlarının farklılaştığı ve dördüncü sınıf öğrencilerinin daha yüksek puanlar aldığı saptanmıştır. Günlük telefon kullanım süresi arttıkça nomofobi ve ayrılık anksiyetesi puanlarının da yükselme eğilimi gösterdiği, özellikle 11 saat ve üzeri telefon kullanan bireylerin daha yüksek risk grubunda yer aldığı belirlenmiştir. Ayrıca yalnızlık hissi bildiren öğrencilerin hem nomofobi hem de ayrılık anksiyetesi puanlarının daha yüksek olduğu bulunmuştur. Korelasyon analizleri, ayrılık anksiyetesi ile nomofobi ve nomofobinin tüm alt boyutları arasında pozitif yönlü ve orta düzeyde ilişkiler olduğunu göstermiştir. Bu bulgular, dijital araçlardan uzak kalmaya yönelik kaygılar ile ayrılık anksiyetesi belirtilerinin birlikte görülebildiğine işaret etmektedir. Araştırma sonuçları, üniversite öğrencilerinde dijital teknoloji kullanımına bağlı psikososyal risklerin değerlendirilmesi ve önleyici psikososyal müdahalelerin geliştirilmesi açısından sosyal hizmet disiplini için önemli bir çerçeve sunmaktadır.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Adnan, M., & Gezgin, D. M. (2016). Modern çağın yeni fobisi: Üniversite öğrencileri arasında nomofobi prevalansı. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 49(1), 141–158.
- Arpacı, İ., Baloğlu, M., Özteke Kozan, H. İ., & Kesici, Ş. (2017). Individual differences in the relationship between attachment and nomophobia among college students: The mediating role of mindfulness. Journal of Medical Internet Research, 19(12), e404. https://doi.org/10.2196/jmir.8847
- Alodhialah, A. M., Almutairi, A. A., & Almutairi, M. T. (2025). Assessment of knowledge and outcomes of nomophobia among students at a selected degree college in Riyadh. Risk Management and Healthcare Policy, 18, 667–678. https://doi.org/10.2147/RMHP.S508434
- Aslani, M., Sadeghi, N., Janatolmakan, M., Rezaeian, S., & Khatony, A. (2025). Nomophobia among nursing students: Prevalence and associated factors. Scientific Reports, 15(1), 173. https://doi.org/10.1038/s41598-024-83949-5
- Bretherton, I. (1992). The origins of attachment theory: John Bowlby and Mary Ainsworth. Developmental Psychology, 28(5), 759–775. https://doi.org/10.1037/0012-1649.28.5.759
- Bekaroğlu, E., & Yılmaz, T. (2019). Nomofobi: Ayırıcı tanı ve tedavisi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 12(1), 131–142. https://doi.org/10.18863/pgy.528897
- Bayhan, H. Z. (2019). Parçalanmış ailede ve tam ailede büyümüş kişilerin yetişkin ayrılık anksiyetesi belirtileri açısından karşılaştırılması (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Gelişim Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
- Bhattacharya, S., Bashar, M. A., Srivastava, A., & Singh, A. (2019). Nomophobia: No mobile phone phobia. Journal of Family Medicine and Primary Care, 8(4), 1297–1300. https://doi.org/10.4103/jfmpc.jfmpc_71_19
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Yeni İletişim Teknolojileri, İletişim ve Medya Çalışmaları (Diğer)
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
30 Nisan 2026
Gönderilme Tarihi
25 Kasım 2025
Kabul Tarihi
31 Mart 2026
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2026 Sayı: 17


