Sustainability Reporting in Industrial Enterprises with an Example from the Automotive Supply Industry: Evaluation of the Environmental and Economic Impacts of Recycling Processes

Öz

This study examines the environmental and economic impacts of sustainability reporting in the automotive supplier industry. Sustainability is considered a strategic necessity, enabling firms to optimize natural resource use, reduce environmental impacts, and support long-term economic performance. The research focuses on key performance indicators such as recycling processes, energy consumption, carbon emissions, and waste management. Data from the case company indicate an approximate 30% increase in recycling rates, a significant reduction in energy consumption, and up to a 15% decrease in hazardous waste generation. Moreover, the increased use of renewable energy sources has positively contributed to environmental performance. From an economic perspective, energy efficiency projects and the utilization of recycled materials have helped reduce production costs. The findings demonstrate that sustainability reporting is not merely a technical monitoring tool but also a mechanism that enhances transparency, strengthens stakeholder trust, and facilitates the integration of environmental responsibilities into corporate strategies. The study further suggests that advancing recycling technologies and promoting sustainabilityoriented innovations may enhance the long-term competitiveness of automotive supplier companies.

Anahtar Kelimeler

• Sustainability Reporting
• Recycling
• Carbon footprint
• Energy efficiency
• Automotive supply industry

BİR OTOMOTİV YAN SANAYİ ÖRNEĞİ İLE SANAYİ İŞLETMELERİNDE SÜRDÜRÜLEBİLİRLİK RAPORLAMASI: GERİ DÖNÜŞÜM SÜREÇLERİNİN ÇEVRESEL VE EKONOMİK ETKİLERİNİN DEĞERLENDİRİLMESİ

Öz

Bu çalışma, otomotiv yan sanayi işletmelerinde sürdürülebilirlik raporlamasının çevresel ve ekonomik etkilerini incelemektedir. Sürdürülebilirlik, işletmelerin doğal kaynak kullanımını optimize ederek çevresel etkilerini azaltmaları ve uzun vadeli ekonomik performanslarını desteklemeleri açısından stratejik bir gereklilik olarak değerlendirilmektedir. Araştırma kapsamında geri dönüşüm süreçleri, enerji tüketimi, karbon emisyonları ve atık yönetimi temel performans göstergeleri olarak ele alınmıştır. İncelenen örnek işletmeye ait veriler, geri dönüşüm oranlarında yaklaşık %30’luk bir artış, enerji tüketiminde belirgin azalma ve tehlikeli atıklarda %15’e varan düşüş sağlandığını göstermektedir. Ayrıca yenilenebilir enerji kullanımının artırılması, çevresel sürdürülebilirlik performansına olumlu katkı sunmuştur. Ekonomik açıdan, enerji verimliliği projeleri ve geri dönüştürülmüş malzeme kullanımı, üretim maliyetlerinde düşüşe yol açmıştır. Bulgular, sürdürülebilirlik raporlamasının yalnızca teknik bir izleme aracı değil, aynı zamanda şeffaflığı artıran, paydaş güvenini güçlendiren ve çevresel sorumlulukların kurumsal stratejilere entegrasyonunu kolaylaştıran bir mekanizma olduğunu ortaya koymaktadır. Çalışma, ayrıca geri dönüşüm teknolojilerinin geliştirilmesi ve sürdürülebilirlik odaklı inovasyonların teşvik edilmesinin, işletmelerin uzun vadeli rekabet gücünü artırabileceğini önermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Sürdürülebilirlik Raporlaması
• Geri dönüşüm
• Karbon ayak izi
• Enerji verimliliği
• Otomotiv yan sanayi

Kaynakça

1. Brown, H.S., de Jong, M., Levy, D.L. (2009) Building institutions based on information disclosure: Lessons from GRI’s sustainability reporting. Journal of Cleaner Production, 17(6), 571–580. doi:10.1016/j.jclepro.2008.12.009
2. CDP, (2022). CDP Global Environmental Disclosure Report 2022. Erişim Adresi: https://www.cdp.net/en/reports/archive (Erişim Tarihi: 18.11.2025)
3. Christensen, H.B., Hail, L., Leuz, C. (2021) Mandatory CSR and sustainability reporting: Economic analysis and literature review. Review of Accounting Studies, 26(3), 1176–1248. doi:10.1007/s11142-021-09609-5
4. Çalışkan, A. Ö. (2012) Sürdürülebilirlik raporlaması. Muhasebe ve Vergi Uygulamaları Dergisi, 5(1), 41-68.
5. Eccles, R.G., Krzus, M.P. (2010) One Report: Integrated Reporting for a Sustainable Strategy. John Wiley & Sons.
6. Elkington, J. (1997) Cannibals with Forks: The Triple Bottom Line of 21st Century Business. Capstone Publishing.
7. Eymirli, E.B. (2021) Çöpe Attığımız Servet-2: Sürdürülebilir Bir Atık Yönetim Modeli için Öneriler. İzmir Kalkınma Ajansı.
8. Freeman, R.E. (1984) Strategic Management: A Stakeholder Approach. Pitman

9. Gedik, Y. (2020) Sosyal, Ekonomik ve Çevresel Boyutlarla Sürdürülebilirlik ve Sürdürülebilir Kalkınma. Uluslararası Ekonomi Siyaset İnsan ve Toplum Bilimleri Dergisi, 3(3), 196–215.
10. Global Reporting Initiative (GRI), (2021). GRI Standards. Erişim Adresi: https://www.globalreporting.org/standards/ (Erişim Tarihi: 18.11.2025)
11. Hahn, R., Kühnen, M. (2013) Determinants of sustainability reporting: A review of results, trends, theory, and opportunities in an expanding field of research. Journal of Cleaner Production, 59, 5–21. doi:10.1016/j.jclepro.2013.07.005
12. IFRS Foundation, (2023). IFRS S1 General Requirements for Disclosure of Sustainabilityrelated Financial Information and IFRS S2 Climate-related Disclosures. Erişim Adresi: https://www.ifrs.org/issued-standards/issb/ (Erişim Tarihi: 18.11.2025)
13. International Integrated Reporting Council (IIRC), (2021). International Framework. Erişim Adresi: https://integratedreporting.org/resource/international-ir-framework/ (Erişim Tarihi: 18.11.2025)
14. Kalkınma Güncesi, (2021, 17 Haziran). Kurumsal sürdürülebilirlik raporları ve standartları. İzmir Kalkınma Ajansı. Erişim Adresi: https://izka.org.tr/kurumsal-surdurulebilirlikraporlari-ve-standartlari/ (Erişim Tarihi: 24.11.2025)
15. Koçak, F. (2021). Sosyal Sürdürülebilirlik ve Spor. Ankara Üniversitesi, Spor Bilimleri Fakültesi. Erişim Adresi: https://acikders.ankara.edu.tr/pluginfile.php/148055/mod_resource/content/0/Sosyal%20S% C3%BCrd%C3%BCr%C3%BClebilirlik%20ve%20Spor.pdf (Erişim Tarihi: 18.11.2025)
16. Kolk, A. (2004) A decade of sustainability reporting: developments and significance. International Journal of Environment and Sustainable Development, 3(1), 51–64. doi:10.1504/IJESD.2004.004688
17. Kolk, A., Levy, D., Pinkse, J. (2008) Corporate responses in an emerging climate regime: The institutionalization and commensuration of carbon disclosure. European Accounting Review, 17(4), 719–745. doi:10.1080/09638180802489121
18. Lozano, R. (2013) Sustainability inter-linkages in reporting vindicated: A study of European companies. Journal of Cleaner Production, 51, 57-65. doi:10.1016/j.jclepro.2013.01.039
19. OECD. (2018) Development Co-operation Report 2018: Joining Forces to Leave No One Behind. OECD Publishing, Paris. doi:10.1787/dcr-2018-en
20. Özçelik, F. (2013) Sürdürülebilirlik performans karnesi. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 8(30), 4941–4956.
21. Özmehmet, E. (2008) Dünyada ve Türkiye’de Sürdürülebilir Kalkınma Yaklaşımları. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 3(12), 1853-1876. doi:10.19168/jyu.48930
22. Rasche, A., Kell, G. (Eds.). (2010) The United Nations Global Compact: Achievements, Trends and Challenges. Cambridge University Press.
23. Repsol, (t.y.). Emissions reduction. Erişim Adresi: https://www.repsol.com/en/sustainability/climate-change/emissions-reduction/index.cshtml (Erişim Tarihi: 18.11.2025)
24. Schaltegger, S., Kühnen, M. (2018) Business cases and corporate engagement with sustainability: Differentiating ethical motivations. Journal of Business Ethics, 147(2), 241–259. doi:10.1007/s10551-015-2938-0
25. Seger A.Ş., (2023). Sürdürülebilirlik Raporu 2023. Erişim Adresi: https://www.seger.com/templates/uploads/files/files/seger-surdurulebilirlik-2023-TR.pdf (Erişim Tarihi: 24.11.2025)
26. Sustainability Accounting Standards Board (SASB), (2018). SASB Conceptual Framework. Erişim Adresi: https://www.sasb.org/standards/conceptual-framework/ (Erişim Tarihi: 18.11.2025)
27. Şen, H., Kaya, A., Alpaslan, B. (2018) Sürdürülebilirlik üzerine tarihsel ve güncel bir perspektif. Ekonomik Yaklaşım, 29(107), 1–47. doi:10.5455/ey.39101
28. Tüyen, Z. (2020) İşletmelerde sürdürülebilirlik kavramı ve sürdürülebilirliği etkileyen etmenler. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 19(37), 91-117.
29. Ulus, R.B. (2024, 4 Şubat). İklim krizi, sürdürülebilirlik, iklim politikaları ve şirketler. Geri Dönüşüm Ekonomisi. Erişim Adresi: https://geridonusumekonomisi.com.tr/iklim-krizisurdurulebilirlik-iklim-politikalari-ve-sirketler.html (Erişim Tarihi: 18.11.2025)
30. United Nations Global Compact (UNGC), (t.y.). The Ten Principles of the UN Global Compact. Erişim Adresi: https://www.unglobalcompact.org/what-is-gc/mission/principles (Erişim Tarihi: 18.11.2025)
31. Ülker, S. (2010) Kurumsal sosyal sorumluluk ve şirketlerin sürdürülebilirlik performansları: Bir araştırma. İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(17), 95–112.
32. WCED (World Commission on Environment and Development), (1987) Our Common Future. Oxford University Press