Kuru Erişkin Taluslarda Collum Tali Yöneliminin Çok Düzlemli Değerlendirilmesi: Kırık Redüksiyonu Açısından Referans Değerler Sunan Osteolojik Bir Çalışma

Öz

Collum tali, talus morfolojisinin yorumlanmasını ve collum tali kırıklarının değerlendirilmesini etkileyebilecek oblik ve üç boyutlu bir konfigürasyona sahiptir. Talus geometrisinin bazı yönleri önceki çalışmalarda tanımlanmış olsa da transvers, sagittal ve frontal düzlem yönelimini birlikte değerlendiren osteolojik referans veriler sınırlıdır. Bu çalışmanın amacı, kuru erişkin taluslarda collum tali’nin çok düzlemli yönelimini standartlaştırılmış dijital fotoğraflar kullanarak ölçmektir. 51'i sol ve 36’sı sağ olmak üzere toplam 87 erişkin talus değerlendirildi; dışlamalardan sonra 83 örnek final analize dahil edildi. Her talus için standartlaştırılmış transvers, sagittal ve frontal fotoğraflar elde edildi ve açısal ölçümler ImageJ kullanılarak dijital olarak yapıldı. Üç parametre tanımlandı: transvers düzlemde Collum Tali Anteversiyon Açısı, sagittal düzlemde Collum Tali Deklinasyon Açısı ve frontal düzlemde Varus–Valgus Açısı. Sağ taluslar dijital olarak sol ayak koordinat sistemine aynalandı. Ortalama değerler anteversiyon için 162,38° ± 7,89°, deklinasyon için 164,73° ± 6,91° ve varus–valgus yönelimi için 141,77° ± 8,57° idi. Anteversiyon solda daha yüksek, varus–valgus yönelimi ise solda daha düşüktü. Deklinasyon açısından taraflar arasında fark saptanmadı. Bu bulgular, collum tali yönelimi için üç anatomik düzlemde referans değerler sunmakta ve collum tali morfolojisinin yalnızca tek bir düzlem üzerinden yorumlanmaması gerektiğini göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• talus
• talar boyun
• yönelim
• anteversiyon
• deklinasyon
• varus
• valgus
• osteoloji
• kırık redüksiyonu
• biyomekanik

Destekleyen Kurum

Bu çalışma için herhangi bir finansal veya kurumsal destek alınmamıştır.

Proje Numarası

SBA 26/325

Etik Beyan

“Colli Tali Geometrik Anatomisinin Osteolojik Değerlendirilmesi” başlıklı çalışma için Hacettepe Üniversitesi Sağlık Bilimleri Araştırma Etik Kurulu’ndan etik kurul onayı alınmıştır. Çalışmanın araştırma numarası SBA 26/325, karar numarası 2026/08-24’tür. Etik kurul onayı 14.04.2026 tarihinde verilmiş olup çalışma 23.04.2026–01.12.2026 tarihleri arasında geçerli olmak üzere etik açıdan uygun bulunmuştur.

Teşekkür

Yoktur.

Multi-Planar Orientation of the Talar Neck in Dry Adult Tali: An Osteological Study with Reference Values for Fracture Reduction

Öz

The talar neck has an oblique three-dimensional configuration that may influence the interpretation of talar morphology and the assessment of talar neck fractures. Although several studies have described selected aspects of talar geometry, osteological reference data evaluating transverse, sagittal, and frontal plane orientation together remain limited. This study aimed to measure the multiplanar orientation of the talar neck in dry adult tali using standardized digital photographs. Eighty-seven adult tali, including 51 left and 36 right specimens, were assessed; after exclusions, 83 specimens were included in the final analysis. Standardized transverse, sagittal, and frontal photographs were obtained for each talus, and angular measurements were performed digitally using ImageJ. Three parameters were defined: Talar Neck Anteversion Angle in the transverse plane, Talar Neck Declination Angle in the sagittal plane, and Varus–Valgus Angle in the frontal plane. Right tali were digitally mirrored to a left-foot coordinate system. The mean values were 162.38° ± 7.89° for anteversion, 164.73° ± 6.91° for declination, and 141.77° ± 8.57° for varus–valgus orientation. Anteversion was higher on the left, whereas varus–valgus orientation was lower on the left. Declination did not differ between sides. These findings provide reference values for talar neck orientation in three anatomical planes and suggest that talar neck morphology should not be interpreted from a single plane alone.

Anahtar Kelimeler

• talus
• talar neck
• orientation
• anteversion
• declination
• varus
• valgus
• osteology
• fracture reduction
• biomechanics

Destekleyen Kurum

No financial or institutional support was received for this study.

Proje Numarası

SBA 26/325

Etik Beyan

Ethics committee approval was obtained from Hacettepe University Health Sciences Research Ethics Committee for the study entitled “Osteological Evaluation of the Geometric Anatomy of the Collum Tali” with research number SBA 26/325 and decision number 2026/08-24. The approval was granted on 14 April 2026 and is valid for the period between 23 April 2026 and 1 December 2026.

Teşekkür

None.

Kaynakça

1. 1. Inman VT. The Joints of the Ankle. Baltimore, MD: Williams & Wilkins; 1976.
2. 2. Krähenbühl N, Horn-Lang T, Hintermann B, Knupp M. The subtalar joint: a complex mechanism. EFORT Open Rev. 2017;2(7):309-316
3. 3. Flury A, Viehöfer AF, Hoch A, et al. Talar neck angle correlates with tibial torsion—Guidance for 3D and 2D measurements in total ankle replacement. J Orthop Res. 2021;39(4):788-796.
4. 4. Ciufo DJ, Baker EA, Gehrke CK, Vaupel ZM, Fortin PT. Tibial torsion correlates with talar morphology. Foot Ankle Surg. 2022;28(3):354-361.
5. 5. Lee KM, Chung CY, Park MS, et al. Analysis of three-dimensional computed tomography talar morphology in relation to pediatric pes planovalgus deformity. J Pediatr Orthop B. 2019;28(6):591-597.
6. 6. Hawkins LG. Fractures of the neck of the talus. J Bone Joint Surg Am. 1970;52(5):991-1002.
7. 7. Vallier HA, Reichard SG, Boyd AJ, Moore TA. A new look at the Hawkins classification for talar neck fractures: which features of injury and treatment are predictive of osteonecrosis? J Bone Joint Surg Am. 2014;96(3):192-197.
8. 8. Halvorson JJ, Winter SB, Teasdall RD, Scott AT. Talar neck fractures: a systematic review of the literature. J Foot Ankle Surg. 2013;52(1):56-61.

9. 9. Mahato NK, Murthy SN. Articular and angular dimensions of the talus: inter-relationship and biomechanical significance. Foot. 2012;22(2):85-89.
10. 10. He JQ, Ma XL, Zhang X, Xin JY, Li N. Three-dimensional computer-assisted modeling of talus morphology in Chinese patients. Orthop Surg. 2016;8(3):383-392.
11. 11. Ughade HM, Bhele AV, Shaikh S, Joge US. Morphometric study of human talus: a cross-sectional study. Int J Anat Res. 2017;5(3.2):4265-4268.
12. 12. Motagi MV, Kottapurath SR, Dharwadkar K. Morphometric analyses of human dry tali of South Indian origin. Int J Med Sci Public Health. 2015;4(2):237-240.
13. 13. Flury A, Hasler J, Beeler S, et al. Talus morphology differs between flatfeet and controls, but its variety has no influence on extent of surgical deformity correction. Arch Orthop Trauma Surg. 2022;142(11):3103-3110.
14. 14. İlgaz HB, Ülkir M. Talus kemiğinin bazı morfolojik ve morfometrik özelliklerinin değerlendirilmesi. Kocaeli Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2022;8(2):134-138.
15. 15. Sharma S, Jindal K, Patel S, et al. Parameters that can be used to quantify reduction accuracy in talar neck fractures and malunions: a PRISMA-compliant scoping review and meta-analysis. Cureus. 2024;16(4).
16. 16. Whitaker C, Turvey B, Illical EM. Current concepts in talar neck fracture management. Curr Rev Musculoskelet Med. 2018;11(3):456-474.
17. 17. Rammelt S, Winkler J, Heineck J, Zwipp H. Anatomical reconstruction of malunited talus fractures: a prospective study of 10 patients followed for 4 years. Acta Orthop. 2005;76(4):588-596.
18. 18. Paulus P, Gale T, Setliff J, et al. Ankle and subtalar joint axes of rotation and center of rotation during walking and running in healthy individuals measured using dynamic biplane radiography. J Biomech. 2023;160:111837.